Lucas 16

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ie llofueoicaiganomo Jesús jɨaɨe rafuena llote:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Naimɨena uaiduanona, naimɨemo jɨcanote: “¿Maraiñede o fɨnoca rafuena nɨese fɨdɨdɨcue? Omo ite cuentas cɨoacadɨcue. Cuemo atɨ. Cue dɨga jai maɨjɨñeitɨo”.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Iena cacajano, naie mullaɨma comecɨna facade: “¿Nɨese nɨbaɨitɨcue? Cue nama cuena jai dotaacade. Maɨjɨana ocuinidɨcue. Jɨaɨe comɨnɨmona ucube jamai jɨcajana meiruitɨcue.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Cue fɨnuana jai uiñotɨcue. Naimacɨ jofomo comɨnɨ cuena ɨco feiñollena cue dotaja mei, nana cue patrón debedɨnona uaidoitɨcue”.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Ie jira naimacɨna uaidote. Damɨemo jɨcanote: “¿Cue patrómo nɨga debedɨo?”
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Uai ote: “Cien bidones raifi aceitunamona oga aceitena debedɨcue”. Naie mullaɨma raite: “O rabemo jarire ja cueno: cincuenta bidones”.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Jɨaɨmɨemo jɨcanote: “¿Nɨga debedɨo?” Uai ote: “Cien dɨgagaɨ trigo raifi debedɨcue”. Naie mullaɨma dɨnena raite: “O rabemo ochentana cueno”.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Iena fɨdɨano, naie mullaɨmamo ie patrón raite: “Jɨaɨruido marena o illemo o comecɨna raise facadɨo. Eo abɨna uiñotɨmɨedɨo” raite. Ero, Jusiñamuina ɨɨnoñedɨnodɨ naimɨena ɨɨnotɨno baɨfemo ra fecajana baitadɨmacɨ.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Naiemona omoɨ fueollena, omoɨmo lloitɨcue. Omoɨmo ite ra dɨga dueredɨnona cano. Iemona omoɨ nabaiñɨaɨna jaitɨmacɨ. Omoɨ fiodaia, omoɨ ra bene fɨebite; ia Jusiñamui illanomo naimacɨ dɨga omoɨ ia, naimacɨna birui omoɨ canuamona, nainomo omoɨna marena ñaɨtɨmacɨ.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Janore ra omoɨmo illamona, Jusiñamui facaina birui omoɨ raise maɨjɨia, ailluena ra omoɨmo itedena, Jusiñamui facaina jɨaɨ raise maɨjɨitomoɨ. Janore ra omoɨmo illamona, maraiñede rafuena birui omoɨ fɨnoia, ailluena ra omoɨmo itedena, maraiñede rafue nia jɨaɨ fɨnoitomoɨ.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Omoɨmo birui ite ra dɨga Jusiñamui facaina omoɨ raise maɨjɨñenia, naimɨemona jɨaɨe rana feiñoñeitomoɨ.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Omoɨ anamo ite ra dɨga Jusiñamui facaina omoɨ raise maɨjɨñenia, Jusiñamui ie rafue omoɨmo itatañeite.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Mena patrones dɨga daruido buna jaca maɨjɨnide. Mena dɨga bu maɨjɨacania, damɨena jɨaɨmɨe baɨfemo gaɨte. Ie gaɨamɨe ocuica rana fɨnoite. Jɨaɨmɨe ocuica rana raise fɨnoñeite. Ie isoide. Raruiaɨ ollemo comecɨna omoɨ eo facaia, Jusiñamui jitaillacɨnomo comecɨna raise facañeitomoɨ.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Jesús llofuiana fariseuaɨ comɨnɨ cacajano, ucubena eo gaɨa jira, naimɨe uaina jamaidɨmacɨ.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Naimacɨmo Jesús llote:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Jusiñamui facaina lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ cuegafuiaɨmona Jusiñamui rafuena cacacabidomoɨ. Moisés mɨcorɨ cuegafuiaɨmona iena jɨaɨ cacacabidomoɨ. Juan Bautista mɨcorɨmona naimɨe anamo omoɨ illana Jusiñamui jitaillana cacadomoɨ. Jusiñamui dɨbeimo omoɨ comecɨaɨ iuaina meiduana cacadomoɨ. Iena jɨaɨ llocabitɨcue. Iena ailluena ɨɨnuamona, Jusiñamui dɨbeimo birui duere iacadɨmacɨ.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Mona enɨrue dɨga nia ia, nana Jusiñamui llogacɨnuaɨ suicana jaite.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Jesús llote:
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Jesús jɨaɨe rafuena llote:
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Naimɨe nasemo Lázaro raillamɨe jamai bɨide. Naimɨedɨ dueredɨmɨe. Efonaitɨmɨe.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Naimɨedɨ ucuberedɨmɨe guiga allamona guiacade; ia guiñede. Jɨconɨaɨdɨ naimɨe efocɨaɨna mecabite.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Ie mei naimɨe fiodaite. Jusiñamui comɨnɨna naimɨe illamona, Jusiñamui jaɨenisaɨ naimɨe joreño monamo Abraham mɨcorɨ joreño illanomo uitɨmacɨ. Ucuberedɨmɨe jɨaɨ fiodaite. Comɨnɨ naimɨena raɨtɨmacɨ.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Jusiñamui comɨnɨna naimɨe iñenamona, naimɨe joreño iraimo jaide. Nainomo naimɨe duere sefuillamona, Abraham joreñona aarena cɨode. Naimɨe ecɨmo Lázaro mɨcorɨ ie joreñona jɨaɨ cɨode.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Abraham joreñona uaidote: “Cue moo Abraham, cuena duenai. Lázarona cue dɨne oreta, ie onocaɨ dɨga, jɨnuina cue fuemo llocatallesa, cue fuedo manare jaillena. Bie iraimona jai eo llegɨ cacadɨcue”.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Abraham joreñodɨ uai ote: “Moo, o illa dɨnori naga ra omo ite. Marena itɨo; iadedɨ Lázaro duere sefuide. Birui naimɨe marena ite; iadedɨ o duere sefuidɨo.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 O dɨne jainidɨcaɨ. O enefebetuemo itɨo. Caɨ enefebetuemo jɨaɨ itɨcaɨ. Caɨmona omoɨ dɨne bu jaiñellena, omoɨmona caɨ dɨne bu biñellena, iese ite”.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Ucuberedɨmɨe mɨcorɨ joreño dɨnena uai ote: “Cue moo jofomo Lázarona oreta.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Cuemo cinco amatɨaɨ ite. Naimacɨmo rɨire llollena, bie iraimo naimacɨ riñellena, naimɨena oreta”.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Abraham joreñodɨ uai ote: “Naimacɨmo Moisés mɨcorɨ cuegafuiaɨ ite. Jusiñamui facaina jaie lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ cuegafuiaɨ jɨaɨ ite. Iemo naimacɨ comecɨaɨna facallesa”.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Uai ote: “Iese lloñeno. Iemo comecɨaɨna facañeitɨmacɨ; iadedɨ fiodaillamona jilluanona, naimacɨ dɨne bu jaia, naimɨena ɨɨnoitɨmacɨ. Naimacɨ comecɨaɨ iuai meidoitɨmacɨ”.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Abraham joreñodɨ uai ote: “Moisés mɨcorɨ cuegafuiaɨ, Jusiñamui facaina jaie lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ cuegafuiaɨ naimacɨ ɨɨnoñenia, fiodaillamona bu jilloia, naimɨena jɨaɨ ɨɨnoñeitɨmacɨ” —Jesús llote.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.