Atos 2
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NAA
1 Pentecostés railla rafue irui ria, nana creyentiaɨ dɨese danomo itɨmacɨ. Pentecostés trigo ua ie rafue. Pascua rafue illa meinoconi, cincuenta dɨgarui illanona bie rafue ite.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Danomo ia, ebena illacɨnomona monamona rɨire aɨfɨ billa isoi buena cacadɨmacɨ. Nana jofomo itɨno naiena jɨaɨ cacadɨmacɨ.
2 De repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Iena naimacɨmo bairede. Iena cɨodɨmacɨ. Irai boua isoi eruaɨde. Nana naimacɨmo baite.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Iese Jusiñamui Joreñona feiñotɨmacɨ. Nana naimacɨ comecɨaɨna namatade. Iemei dɨga naɨraɨ uaillaɨdo ñaɨtɨmacɨ, Jusiñamui Joreño naimacɨna ñaɨtatajamona. Naimacɨ ñaɨa uaillaɨna uiñoñedɨmacɨ.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Naie facaiseconi Jerusalémo Jusiñamui rafuedo eo jaide judíuaɨdɨ itɨmacɨ. Dɨga naɨraɨaɨmona bitɨmacɨ.
5 Estavam morando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Creyentiaɨ ñaɨana naimacɨ fɨdɨano, ailluena comɨnɨ jino taɨnomo ofidɨmacɨ. Nagamɨiaɨdɨ ie naɨraɨ uaina cacade. Ie jira jacɨnaitɨmacɨ.
6 Assim, quando se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que foi tomada de perplexidade, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Eo raijicaidɨmacɨ. Coninɨmo jɨcanotɨmacɨ:
7 Estavam atônitos e se admiravam, dizendo: — Vejam! Não são galileus todos esses que aí estão falando?
8 ¿Nɨese naimacɨna cacadɨcaɨ? Caɨ uaido dajerie ñaɨana cacadɨcaɨ —raitɨmacɨ.
8 Então como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Dɨga comɨnɨ imɨiaɨ itɨmacɨ: Partos, Medos, Elamitas, Mesapotamia imacɨ, Judea imacɨ, Capadocia imacɨ, Ponto imacɨ, Asia imacɨ,
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Frigia imacɨ, Panfilia imacɨ, Egipto imacɨ, Libia imacɨ. Libia imacɨ enɨrue Cirenemo ruica eruaɨde. Romamona jamai macaritɨno jɨaɨ itɨmacɨ.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 Judíuaɨ itɨmacɨ. Judíuaɨñedɨno jɨaɨ itɨmacɨ. Judíuaɨ isoi Jusiñamuina jai sedadɨmacɨ. Cretenses itɨmacɨ. Arabes itɨmacɨ.
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e árabes. Como os ouvimos falar sobre as grandezas de Deus em nossas próprias línguas?
12 Nana eo raijicaidɨmacɨ. Danɨrie jɨcanododɨmacɨ:
12 Todos, atônitos e perplexos, perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Jɨaɨe comɨnɨ jɨfanoduano, raitɨmacɨ:
13 Outros, porém, zombando, diziam: — Estão bêbados!
14 Ie facaise ie once nabaiñɨaɨ naimɨe ecɨmo illanona, Pedro nainomo como ofidɨnomo ado llote:
14 Então Pedro se levantou, junto com os onze, e, erguendo a voz, dirigiu-se à multidão nestes termos: — Homens da Judeia e todos vocês que moram em Jerusalém, tomem conhecimento disto e prestem atenção no que vou dizer.
15 Omoɨ comecɨaɨna omoɨ facaja isoi, jɨfaiñedɨcaɨ. Jitoma nia fuirɨ daidemo, bu jaca jɨfairaɨnina.
15 Estes homens não estão bêbados, como vocês estão pensando, porque são apenas nove horas da manhã.
16 Joel mɨcorɨ bie rafuena jaie llote. Joel mɨcorɨ Jusiñamui rafuena lloraɨma. Naimɨe jaie lloga rafue birui caɨmo jai suide.
16 Mas o que está acontecendo é o que foi dito por meio do profeta Joel:
17 Llote:
17 “E acontecerá nos últimos dias, diz Deus, que derramarei o meu Espírito sobre toda a humanidade. Os filhos e as filhas de vocês profetizarão, os seus jovens terão visões, e os seus velhos sonharão.
18 Ua nana cuena sedadɨnomo cue Joreñona fecajitɨcue.
18 Até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei o meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Monamo eo jacɨrede rafuena ɨco suiñotaitɨcue.
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e nuvens de fumaça.
20 Jitoma llɨgaiñoñeite. Fɨvui dɨruena eruaɨte.
20 O sol se transformará em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 iadedɨ birui cuemo bu jɨcaia, ie jeacɨnomona naimɨena jillotaitɨcue” Jusiñamui llote.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.”
22 ’Caɨmacɨ, bie uaina omoɨ cacarei. Nazaret ie Jesúna ñaɨtɨcue. Jusiñamuidɨ omoɨ motomo naimɨena siño rafuena jai fɨnotate. Iena jai uiñotomoɨ.
22 — Israelitas, escutem o que vou dizer: Jesus, o Nazareno, homem aprovado por Deus diante de vocês com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou entre vocês por meio dele, como vocês mesmos sabem,
23 Jusiñamui comecɨ jaie facaja isoi, Jusiñamui jitailla isoi, Jusiñamui naimɨena omoɨmo fecade. Jesúna coraɨtatomoɨ. Jusiñamuina ɨɨnoñedɨnona naimɨena meinetadomoɨ;
23 a este, conforme o plano determinado e a presciência de Deus, vocês mataram, crucificando-o por meio de homens maus.
24 iadedɨ fiodaillamona naimɨena Jusiñamui jillotajano, llegɨ ie cacajamona naimɨe jillobide. Naimɨe fiodaite; iadedɨ fiodaillamona nainomo iñoiñede.
24 Porém Deus o ressuscitou, livrando-o da agonia da morte, porque não era possível que fosse retido por ela.
25 David mɨcorɨ naimɨena jaie llote:
25 Porque Davi fala a respeito dele, dizendo: “Eu sempre via o Senhor diante de mim, porque ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Ie jira cue comecɨ caɨmare ite. Eo iobidɨcue.
26 Por isso, o meu coração se alegra e a minha língua exulta; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 raɨafomo cue joreñona naimɨe faɨnonocaiñena jira,
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Naimɨe cuena jilloitallena uiñotɨcue.
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria na tua presença.”
29 ’Caɨmacɨ, caɨ usuma David mɨcorɨna marefodo ñaɨtɨcue. David mɨcorɨ ñaɨa, dama naimɨe facaina ñaɨñede. Jesúna ñaɨte. David mɨcorɨ jaie fiodaite. Raɨafomo jonega. Naifo bene nia illamona, naimɨedɨ Jesúna ñaɨana uiñotɨcaɨ.
29 — Irmãos, permitam-me falar-lhes claramente a respeito do patriarca Davi: ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Ie ia David mɨcorɨ Jusiñamui rafuena llote. Naimɨe mɨcorɨdɨ Jusiñamui naimɨemo uanaicɨnona lluana uiñote. Jaie Jusiñamui naimɨemo llote: “O uruiaɨmona damɨe illaɨmana illanona, ie comɨnɨna sedajite” llote.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Cristona ñaɨte. David mɨcorɨ nia suiñede rafuena llote. Naimɨe mɨcorɨ Cristo jilloillena llote: “Raɨafo Jusiñamui fiodaillanomo Cristo Joreño faɨnonocaiñeite. Cristo abɨ rɨfaiñeite” llote.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Jesúna ñaɨte. Jusiñamui Jesúna jai jillotate. Nana caɨ iena cɨodɨcaɨ. Ie jira iena llotɨcaɨ.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e disto todos nós somos testemunhas.
33 Ie ecɨmo Jesúna jai dane itatajanona, Jusiñamui naimɨena iobitade. Ie Moo llua isoi, Jesús jai ie Moo Joreño caɨmo jai fecade, omoɨ birui cɨua isoi, omoɨ birui cacaja isoi.
33 Exaltado, pois, à direita de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vocês estão vendo e ouvindo.
34 Naimɨe abɨ monamo jaiñena jira, David mɨcorɨ dama naimɨe facaina ñaɨñede; ia Cristona ñaɨte. Ero, jaie David mɨcorɨ raite:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo afirma: “Disse o Senhor ao meu Senhor: ‘Sente-se à minha direita,
35 Ona ɨɨnoñedɨnona o anamo itataitɨcue”
35 até que eu ponha os seus inimigos por estrado dos seus pés.’”
36 Pedro nia ñaɨte:
36 — Portanto, toda a casa de Israel esteja absolutamente certa de que a este Jesus, que vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Pedro lluana cacajano, naimacɨ comecɨaɨmo rɨire baite. Pedromo iena jɨcanotɨmacɨ. Ie nabaiñɨaɨmo jɨaɨ jɨcanotɨmacɨ:
37 Quando ouviram isso, ficaram muito comovidos e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: — Que faremos, irmãos?
38 Pedro uai ote:
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos seus pecados, e vocês receberão o dom do Espírito Santo.
39 Omoɨmo ie Joreño fecallena navui llote. Omoɨ uruiaɨmo jɨaɨ fecaite. Jɨaɨe naɨraɨaɨ itɨnomo jɨaɨ fecaite. Ua nana Jusiñamui fetocanomo jɨaɨ fecaite.
39 Porque a promessa é para vocês e para os seus filhos, e para todos os que ainda estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Dɨga uai naimacɨmo Pedro llote. Raite:
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: — Salvem-se desta geração perversa.
41 Dɨga comɨnɨ ie lloga uaina feiñuano, bautizadɨmacɨ. Nairuido nɨbaɨ tres mil comɨnɨ creyentiaɨna jaidɨmacɨ.
41 Então os que aceitaram a palavra de Pedro foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Cristo oretagano llofuiana fueouidɨmacɨ. Cristo oretaganona eo nabaidɨmacɨ. Nagarui ofillanona, Jesús fiodaillana comecɨuidɨmacɨ. Jusiñamuimo jɨɨuidɨmacɨ.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Cristo oretaganodɨ dɨga siño rafuena fɨnuamona, nana comɨnɨ jacɨnaitɨmacɨ.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por meio dos apóstolos.
44 Nana creyentiaɨ damacɨna itɨmacɨ. Naimacɨ raruiaɨ coninɨmo fecauidɨmacɨ.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Dueredɨno ia, naimacɨna canollena, raruiaɨredɨno naimacɨ raruiaɨna vendedɨmacɨ. Iemei naie ucube dueredɨnomo fecadɨmacɨ.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Jusiñamuina sedallena, nagarui Jusiñamui jofomo ofisoidɨmacɨ. Danɨrie imacɨ jofuemo Jusiñamuina jɨaɨ sedauidɨmacɨ. Nainomo danomo guillanona, Jesús fiodaillana comecɨuidɨmacɨ. Caɨmare imacɨ comecɨaɨ illamona, caidɨñeno guisoidɨmacɨ.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Jusiñamuimo iobillacɨnona fecacana jaidɨmacɨ. Nana comɨnɨdɨ naimacɨna: “Mare” raitɨmacɨ. Naimacɨna Jusiñamui itataja isoi, nagarui comɨnɨ creyentiaɨna jaidɨmacɨ.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, o Senhor lhes acrescentava, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.