Atos 2

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pentecostés railla rafue irui ria, nana creyentiaɨ dɨese danomo itɨmacɨ. Pentecostés trigo ua ie rafue. Pascua rafue illa meinoconi, cincuenta dɨgarui illanona bie rafue ite.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Danomo ia, ebena illacɨnomona monamona rɨire aɨfɨ billa isoi buena cacadɨmacɨ. Nana jofomo itɨno naiena jɨaɨ cacadɨmacɨ.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Iena naimacɨmo bairede. Iena cɨodɨmacɨ. Irai boua isoi eruaɨde. Nana naimacɨmo baite.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Iese Jusiñamui Joreñona feiñotɨmacɨ. Nana naimacɨ comecɨaɨna namatade. Iemei dɨga naɨraɨ uaillaɨdo ñaɨtɨmacɨ, Jusiñamui Joreño naimacɨna ñaɨtatajamona. Naimacɨ ñaɨa uaillaɨna uiñoñedɨmacɨ.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Naie facaiseconi Jerusalémo Jusiñamui rafuedo eo jaide judíuaɨdɨ itɨmacɨ. Dɨga naɨraɨaɨmona bitɨmacɨ.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Creyentiaɨ ñaɨana naimacɨ fɨdɨano, ailluena comɨnɨ jino taɨnomo ofidɨmacɨ. Nagamɨiaɨdɨ ie naɨraɨ uaina cacade. Ie jira jacɨnaitɨmacɨ.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Eo raijicaidɨmacɨ. Coninɨmo jɨcanotɨmacɨ:
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 ¿Nɨese naimacɨna cacadɨcaɨ? Caɨ uaido dajerie ñaɨana cacadɨcaɨ —raitɨmacɨ.
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Dɨga comɨnɨ imɨiaɨ itɨmacɨ: Partos, Medos, Elamitas, Mesapotamia imacɨ, Judea imacɨ, Capadocia imacɨ, Ponto imacɨ, Asia imacɨ,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 Frigia imacɨ, Panfilia imacɨ, Egipto imacɨ, Libia imacɨ. Libia imacɨ enɨrue Cirenemo ruica eruaɨde. Romamona jamai macaritɨno jɨaɨ itɨmacɨ.
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 Judíuaɨ itɨmacɨ. Judíuaɨñedɨno jɨaɨ itɨmacɨ. Judíuaɨ isoi Jusiñamuina jai sedadɨmacɨ. Cretenses itɨmacɨ. Arabes itɨmacɨ.
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Nana eo raijicaidɨmacɨ. Danɨrie jɨcanododɨmacɨ:
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Jɨaɨe comɨnɨ jɨfanoduano, raitɨmacɨ:
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Ie facaise ie once nabaiñɨaɨ naimɨe ecɨmo illanona, Pedro nainomo como ofidɨnomo ado llote:
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Omoɨ comecɨaɨna omoɨ facaja isoi, jɨfaiñedɨcaɨ. Jitoma nia fuirɨ daidemo, bu jaca jɨfairaɨnina.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Joel mɨcorɨ bie rafuena jaie llote. Joel mɨcorɨ Jusiñamui rafuena lloraɨma. Naimɨe jaie lloga rafue birui caɨmo jai suide.
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 Llote:
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Ua nana cuena sedadɨnomo cue Joreñona fecajitɨcue.
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Monamo eo jacɨrede rafuena ɨco suiñotaitɨcue.
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Jitoma llɨgaiñoñeite. Fɨvui dɨruena eruaɨte.
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 iadedɨ birui cuemo bu jɨcaia, ie jeacɨnomona naimɨena jillotaitɨcue” Jusiñamui llote.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 ’Caɨmacɨ, bie uaina omoɨ cacarei. Nazaret ie Jesúna ñaɨtɨcue. Jusiñamuidɨ omoɨ motomo naimɨena siño rafuena jai fɨnotate. Iena jai uiñotomoɨ.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Jusiñamui comecɨ jaie facaja isoi, Jusiñamui jitailla isoi, Jusiñamui naimɨena omoɨmo fecade. Jesúna coraɨtatomoɨ. Jusiñamuina ɨɨnoñedɨnona naimɨena meinetadomoɨ;
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 iadedɨ fiodaillamona naimɨena Jusiñamui jillotajano, llegɨ ie cacajamona naimɨe jillobide. Naimɨe fiodaite; iadedɨ fiodaillamona nainomo iñoiñede.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 David mɨcorɨ naimɨena jaie llote:
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Ie jira cue comecɨ caɨmare ite. Eo iobidɨcue.
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 raɨafomo cue joreñona naimɨe faɨnonocaiñena jira,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Naimɨe cuena jilloitallena uiñotɨcue.
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 ’Caɨmacɨ, caɨ usuma David mɨcorɨna marefodo ñaɨtɨcue. David mɨcorɨ ñaɨa, dama naimɨe facaina ñaɨñede. Jesúna ñaɨte. David mɨcorɨ jaie fiodaite. Raɨafomo jonega. Naifo bene nia illamona, naimɨedɨ Jesúna ñaɨana uiñotɨcaɨ.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Ie ia David mɨcorɨ Jusiñamui rafuena llote. Naimɨe mɨcorɨdɨ Jusiñamui naimɨemo uanaicɨnona lluana uiñote. Jaie Jusiñamui naimɨemo llote: “O uruiaɨmona damɨe illaɨmana illanona, ie comɨnɨna sedajite” llote.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Cristona ñaɨte. David mɨcorɨ nia suiñede rafuena llote. Naimɨe mɨcorɨ Cristo jilloillena llote: “Raɨafo Jusiñamui fiodaillanomo Cristo Joreño faɨnonocaiñeite. Cristo abɨ rɨfaiñeite” llote.
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Jesúna ñaɨte. Jusiñamui Jesúna jai jillotate. Nana caɨ iena cɨodɨcaɨ. Ie jira iena llotɨcaɨ.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Ie ecɨmo Jesúna jai dane itatajanona, Jusiñamui naimɨena iobitade. Ie Moo llua isoi, Jesús jai ie Moo Joreño caɨmo jai fecade, omoɨ birui cɨua isoi, omoɨ birui cacaja isoi.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Naimɨe abɨ monamo jaiñena jira, David mɨcorɨ dama naimɨe facaina ñaɨñede; ia Cristona ñaɨte. Ero, jaie David mɨcorɨ raite:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 Ona ɨɨnoñedɨnona o anamo itataitɨcue”
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Pedro nia ñaɨte:
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Pedro lluana cacajano, naimacɨ comecɨaɨmo rɨire baite. Pedromo iena jɨcanotɨmacɨ. Ie nabaiñɨaɨmo jɨaɨ jɨcanotɨmacɨ:
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Pedro uai ote:
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Omoɨmo ie Joreño fecallena navui llote. Omoɨ uruiaɨmo jɨaɨ fecaite. Jɨaɨe naɨraɨaɨ itɨnomo jɨaɨ fecaite. Ua nana Jusiñamui fetocanomo jɨaɨ fecaite.
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Dɨga uai naimacɨmo Pedro llote. Raite:
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Dɨga comɨnɨ ie lloga uaina feiñuano, bautizadɨmacɨ. Nairuido nɨbaɨ tres mil comɨnɨ creyentiaɨna jaidɨmacɨ.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Cristo oretagano llofuiana fueouidɨmacɨ. Cristo oretaganona eo nabaidɨmacɨ. Nagarui ofillanona, Jesús fiodaillana comecɨuidɨmacɨ. Jusiñamuimo jɨɨuidɨmacɨ.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Cristo oretaganodɨ dɨga siño rafuena fɨnuamona, nana comɨnɨ jacɨnaitɨmacɨ.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Nana creyentiaɨ damacɨna itɨmacɨ. Naimacɨ raruiaɨ coninɨmo fecauidɨmacɨ.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Dueredɨno ia, naimacɨna canollena, raruiaɨredɨno naimacɨ raruiaɨna vendedɨmacɨ. Iemei naie ucube dueredɨnomo fecadɨmacɨ.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Jusiñamuina sedallena, nagarui Jusiñamui jofomo ofisoidɨmacɨ. Danɨrie imacɨ jofuemo Jusiñamuina jɨaɨ sedauidɨmacɨ. Nainomo danomo guillanona, Jesús fiodaillana comecɨuidɨmacɨ. Caɨmare imacɨ comecɨaɨ illamona, caidɨñeno guisoidɨmacɨ.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Jusiñamuimo iobillacɨnona fecacana jaidɨmacɨ. Nana comɨnɨdɨ naimacɨna: “Mare” raitɨmacɨ. Naimacɨna Jusiñamui itataja isoi, nagarui comɨnɨ creyentiaɨna jaidɨmacɨ.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.