Atos 21
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARIB
1 Naimacɨna caɨ facadua meinoconi, suiñodɨcaɨ. Cos railla naɨraɨmo atona jaidɨcaɨ. Ie are Rodas railla uiasimo ridɨcaɨ. Iemei Pátara railla naɨraɨmo ridɨcaɨ.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Nainomo Fenicia railla enɨruemo jaiacade botena baitɨcaɨ. Nai botemo caɨ jailla mei, suiñodɨcaɨ.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Chipre railla uiasina caɨ cɨojia, caɨ nabei dɨbeimo ite. Iemei Siria railla enɨruemo jaidɨcaɨ. Tiro railla naɨraɨmo sɨjɨdɨcaɨ. Botedo uiga raruiaɨna nainomo joneacadɨmacɨ.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Tiromo ite creyentiaɨ caɨ baillanona, siete dɨgarui naimacɨ dɨga itɨcaɨ. Jerusalémo naimɨena judíuaɨ meineñellena, nainomo naimɨe jaiñellena, Jusiñamui Joreño naimacɨna Pablomo llotatate.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Dɨgarui illa meinomo oni jaidɨcaɨ. Naie naɨraɨmona nana naimacɨ caɨ dɨga jaidɨmacɨ. Rɨñonɨaɨ, naimacɨ uruiaɨ dɨga, jaidɨmacɨ. Caiñɨcɨ ɨfodo monaillai fuemo ana raɨnadajano Jusiñamuimo jɨɨdɨcaɨ.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Naimacɨ facadua meinoconi, botemo jaidɨcaɨ. Naimacɨ imacɨ jofuemo abɨdo jaidɨmacɨ.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Tiromona Tolemaida railla naɨraɨmo jaidɨcaɨ. Creyentiaɨna uaiduano, darui naimacɨ dɨga itɨcaɨ.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Ie are jaillano, Cesareamo caɨ ria, Felipe jofomo jaidɨcaɨ. Felipedɨ Jesucristo ie rafuena lloraɨma. Jerusalémo diáconuaɨna creyentiaɨ jaie fetua facaise, Felipena fetodɨmacɨ.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Naimɨe dɨnomo fɨebidɨcaɨ. Naimɨemo cuatro jisa ite. Naiñaiñuaɨ nia ɨima abɨna uiñoñede. Jusiñamui naiñaiñuaɨmo lluacɨnona llocabitɨmacɨ.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Dɨgarui nainomo caɨ illamo Judeamona damɨe bite. Naimɨe mamecɨ Agabo. Jusiñamui facaina lloraɨma.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Caɨmo ria, naimɨedɨ Pablo cinturóna aiñode. Naie dɨga ie eɨllɨna maɨte. Ie onollɨna jɨaɨ maɨte raillano:
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Naiena caɨ cacajano, naie comɨnɨ dɨga, Pablona caidɨdɨcaɨ, naimɨe Jerusalémo jaiñellena.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Pablo uai ote:
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Caɨ lloga uai naimɨe ɨɨnoñena muidona, raitɨcaɨ:
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Nano nɨgarui illanona, caɨ raruiaɨna fɨnuano, Jerusalémo jaidɨcaɨ.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Cesareamo ite creyentiaɨmona jɨaɨno caɨ dɨga jaidɨmacɨ. Mnasón jofomo caɨna uitɨmacɨ. Naimɨedɨ Chipre railla uiasi imɨe. Naimɨedɨ nano bie rafue taɨniamona creyente.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Jerusalémo caɨ ria, creyentiaɨdɨ caɨna caɨmare uaidotɨmacɨ.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Ie are Pablo, caɨ dɨga, Jacobo dɨne jaide. Nana creyentiaɨna sedaraɨnɨ nainomo jai ofidɨmacɨ.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Uaidua mei, Pablo nagacɨnuaɨdo Jusiñamui judíuaɨñedɨnomo fɨnoca rafuena llote:
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Naie rafuena cacajano, Jusiñamuimo iobillacɨnona fecadɨmacɨ. Iemei naimɨemo llotɨmacɨ:
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 O fɨnoca rafuena jai fɨdɨdɨmacɨ. Ona comɨnɨ ñaɨana jai fɨdɨdɨcaɨ. Jɨaɨe naɨraɨ motomo ite judíuaɨna Moisés mɨcorɨ llogacɨnona faɨnonocaillana llofuetɨo. Naimacɨ uruiaɨ abɨna deñenana llofuetɨo. Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨdo jaiñellena llofuetɨo.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Ie jira ¿nɨese nɨbaɨitɨcaɨ? O rillana jai fɨdɨdɨmacɨ.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Ie jira omo caɨ lluana fɨno. Caɨ ecɨmo cuatro ɨima jai ite. Nɨe isoide rafuena Jusiñamuimo jai llotɨmacɨ.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Jusiñamui jofomo naimacɨna uiño. Naimacɨ dɨga Moisés mɨcorɨ llua isoi, o abɨ fɨno. Naie rafuena raise fuidollena, Jusiñamuimo fecallena, toɨca ocainaɨaɨna naimacɨ facaina ɨba. Naie rafue omoɨ fuiduanona, omoɨ ɨfogɨna rɨjɨruda gareitomoɨ. Ie mei nana comɨnɨ mare rafuena o fɨnocana jaillana uiñoitɨmacɨ. Moisés mɨcorɨ llogacɨnodo o nia jaillana uiñoitɨmacɨ. Iese omo lloiacadɨcaɨ.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Judíuaɨñedɨno Moisés mɨcorɨ llogacɨnodo jaillena lloñeitɨcaɨ. Naimacɨmona creyentiaɨna jaidɨnomo navui cuetɨcaɨ: “Jiraraɨmo fecaca rana rɨñeno. Dɨruena rɨñeno. Llerɨnoga rana rɨñeno. O aɨñede rɨño dɨga iñeno. O ɨniñede ɨima dɨga iñeno” cuetɨcaɨ.
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Pablo “Jee” raillanona, nai cuatro ɨima dɨga ie are Moisés mɨcorɨ llogacɨnona fɨnuano, Jusiñamui jofomo jaide, naimɨe ie fɨnoca rafue fuillarui llollena. Jusiñamuimo nagamɨiaɨ rana fecajaruina jɨaɨ llote. Siete dɨgarui illanona, Moisés mɨcorɨ llua isoi, naie rafuena fuidoiacadɨmacɨ.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Naie siete iruillaɨ fuiacanaruillaɨmo Asiamona damɨerie judíuaɨdɨ bitɨmacɨ. Jusiñamui jofomo Pablona cɨuano, comɨnɨ comecɨaɨna feidocana uitɨmacɨ. Pablona gaɨtajanona,
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 cuiriidɨmacɨ:
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Iese ite: Jerusalémo Trófimo dɨga Pablona cɨodɨmacɨ. Trófimodɨ Efeso naɨraɨ imɨe. Judíuñedɨmɨe. Pablo naimɨena Jusiñamui jofomo uillamo comecɨna facadɨmacɨ; iadedɨ uiñede. Judíuaɨ comɨnɨmona judíuñedɨmɨe Jusiñamui jofomo jaillana maraiñede.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Asiamona bitɨno cuiriillamona, nana Jerusalémo ite comɨnɨ icɨrinaidɨmacɨ. Aisɨcana Jusiñamui jofomo jarire ofidɨmacɨ. Pablona gaɨtajanona, naifomona naimɨena jino sonodɨmacɨ. Ie mei Jusiñamui jofona sedaraɨnɨ nasena ɨbaidɨmacɨ.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Pablona meineiacania, soldaduaɨ ie comandantedɨ nana comɨnɨ ɨeillana fɨdɨde.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Ieconi naimɨedɨ, ie soldaduaɨ dɨga, nana ie illaɨcomɨnɨ dɨga, comɨnɨ dɨne aisɨcana bitɨmacɨ. Ie jira comɨnɨdɨ naimacɨna cɨuano, Pablona fajana faɨnonocaidɨmacɨ.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Comandante naimɨemo iaɨreicaia, Pablona gaɨtade. Naimɨena mena lloeo dɨga maɨllena llote. Jɨcanote:
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Nana ɨeidɨnodɨ jɨaɨforie llotɨmacɨ. Ie jira naie rafuena naimɨe jaca uiñoñede. Ie muidona cuatelmo naimɨena uillena llote.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Cuartel tɨdabacuimo naimacɨ ria, comɨnɨ jarire jailla jira, soldaduaɨ Pablona uitɨmacɨ.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Ailluena comɨnɨ racadɨmacɨ. Ocuioisɨte:
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Cuartelmo jaiacania, Pablo comandantemo llote:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Jɨaɨ llote—. Egipto imɨeñedɨo. Navui jobaime fɨnodɨo. Jofue iñenanomo, cuatro mil comɨnɨna meinetɨnona uitɨo.
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Pablo uai ote:
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 —Jee —raite. Pablo tɨdabacui muidomo naidaide. Comɨnɨna llɨɨcaitallena, ie onollɨna jaidɨde. Comɨnɨ llɨɨcailla mei, Pablo judíuaɨ uaido naimacɨmo llote:
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.