Mateus 21

Murui Huitoto (HUU_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Oni jaillanona, Jerusalémo iaɨreicaidɨmacɨmo, Betfagé railla naɨraɨmo Jesús ie llofueoicaigano dɨga ridɨmacɨ. Olivos railla anedumo ite. Ie llofueoicaiganomona Jesús menamɨena orede.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Raite: —Bie naɨraɨ illa uicomo mai omɨco jai. Nainomo cuinaca burrana baitomɨco. Ie ecɨmo ie uruena baitomɨco. Naie iaɨmaiaɨna suiñuano bene atɨ.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Omɨcomo “¿Bue ñellena bie suiñodomɨco?” bu jɨcanoia, llono: “Coco Nama naie iaɨmaiaɨna jitaide. Naillɨ naimɨe iaɨmaiaɨna raɨre abɨdo oretaite” —raite.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Jusiñamui facaina lloraɨma mɨcorɨ jaie llua isoi, bie rafue suide.
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 Naimɨe mɨcorɨ jaie cuete:cuete.
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Iaɨmaiaɨ jaillanona, Jesús llua isoi fɨnodɨaɨmaiaɨ.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Burra ie urue dɨga atɨdɨaɨmaiaɨ. Burra urue emodomo naimɨe llofueoicaigano naimacɨ ɨniroina jobianona, ie emodomo Jesús raɨnadate.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Naimɨena iobitallena, illaɨma isoi naimɨe jaillena, ailluena comɨnɨ imacɨ ɨniroi dɨga, naɨso motomo jobedɨmacɨ. Jɨaɨno raforono uanona, naɨso motomo jobedɨmacɨ.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Dajerie Jesús uicomo jaidɨmacɨ. Dajerie naimɨe jɨnafona jaidɨmacɨ. Ado cuiriisɨte: —¡Caɨ Jilloitaraɨma billa! ¡Naimɨedɨ David mɨcorɨ Jito! ¡Jusiñamui mamecɨdo bitɨmɨe eo mare! ¡Jusiñamui caɨna jilloitajasa!
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Jerusalémo naimɨe ridemo, nana nainomo itɨno naie rafuena uiñoiacadɨmacɨ. —¿Buta bite? —jɨcanotɨmacɨ.
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Jesús dɨga bitɨno dɨnena uai otɨmacɨ: —Jesús bite. Naimɨedɨ Jusiñamui facaina lloraɨma. Galileamo ite Nazaret imɨe.
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Jerusalémo Jesús rilla mei, Jusiñamui jofomo naimɨe jaide. Naie jofo eo aillue. Dɨga cuartos nainomo ite. Jusiñamuimo ofomaɨaɨna fecallena, naimɨemo toɨca llaudaɨaɨna fecallena, nainomo comɨnɨ jaisoidɨmacɨ. Naie comɨnɨna ɨbatajanona, ofomaɨaɨna, toɨca llaudaɨaɨ dɨga, damɨerie fecauidɨmacɨ. Iena Jesús cɨuanona, naimacɨ mesaɨaɨna oni caicode. Ucugɨna fecauidɨno raɨracuaɨ jɨaɨ oni caicode.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Naimacɨmo llote: —Ie facaina lloraɨma Jusiñamui llogacɨno jaie cuega: “Cue jofo ite, nainomo cuemo comɨnɨ jɨɨllena” cuega. Ero, ailluena omoɨ ɨbataja jira, naimɨe jofona fɨɨriruidɨno jofona omoɨ fɨnoca.
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Ie facaise uisɨnidɨno Jusiñamui jofomo naimɨe dɨne bitɨmacɨ. Ñuja-ñujacaida macaritɨno jɨaɨ bitɨmacɨ. Naimacɨ billanona, Jesús naimacɨna jillotate.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Nainomo Jesúdɨ dɨga mare rafuena fɨnode. Dɨga comɨnɨna jillotate. Iena cɨuanona, nainomo ite uruiaɨ ado cuiriisɨte: —David mɨcorɨ Jitori iobidɨcaɨ. Jusiñamui lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ jaie llua isoi, caɨ Jilloitaraɨma jai ite. Iena cɨuanona, iena cacajanona, judíuaɨ illaɨcomɨnɨ icɨritɨmacɨ.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Naimɨemo jɨcanotɨmacɨ: —¿Bie uruiaɨ cuiriillana cacadɨo? Jesús dɨnena uai ote: —Jɨɨ, cacadɨcue. David mɨcorɨ iena jaie cuete. ¿Nɨese iena cacaiñedomoɨ? Naimɨe cuete:
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Naimacɨna faɨnonocaida, Betaniamo Jesús jaide, nainomo ɨnɨllena.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Ie areruido Jerusalémo abɨdo ie llofueoicaigano dɨga Jesús bia, aimetaite.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Naɨ fuemo higuera railla riarana cɨuanona, iena jɨbuide. Naiemo naie llɨsilladɨ iñede. Dama ie ibena cɨode. Ie jira naie amenana llote: —Biemona jaca llɨsiñeite. —Iese railla dacaiño naie riaradɨ duide.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Ie llofueoicaigano iena cɨuanona, raijicaillamona raitɨmacɨ: —¿Nɨese naie riara raɨre duide?
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Jesús dɨnena uai ote: —Uanaicɨnona omoɨmo lloitɨcue. Cue Moona raise omoɨ ɨɨnoia, bie isoide rafuena fɨnoitomoɨ. Raise omoɨ ɨɨnoia, omoɨ comecɨ ɨgɨreñenia, bene ite anedumo omoɨ lloia: “Monaillaimo o illena, benomona mai jai”, Jusiñamui o jitaille rana fɨnoite.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Naimɨe iena fɨnuana omoɨ ɨɨnuamona, nɨe isoide rafue cue Moomo omoɨ jɨcajia, iena naimɨe fɨnoite.
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Jerusalémo rillanona, Jusiñamui jofomo Jesús fo jailla mei, nainomo ite comɨnɨna llofuete. Judíuaɨ illaɨcomɨnɨ naimɨe dɨne billanona, jɨcanotɨmacɨ: —¿Nɨe isoide uaido o fɨnoca rafuena fɨnodɨo? ¿Bu omo iga uai dɨga o fɨnoca rafuena fɨnodɨo?
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Jesús dɨnena uai ote: —Omoɨmo daje rafuena nano jɨcanoitɨcue. Raise omoɨ faɨrioia, omoɨmo cue uaido cue fɨnoca rafuena lloitɨcue.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Juan Bautista mɨcorɨdɨ comɨnɨna navui bautizade. ¿Bu naimɨe mɨcorɨna orede, comɨnɨna bautizallena? ¿Jusiñamui? ¿Comɨnɨ? Cuemo llono —llote. Danɨ coninɨri iena siaduanona, anado raitɨmacɨ: —“Jusiñamui” caɨ faɨrioia, caɨmo jɨcanoite: “¿Bue ñellena naimɨe mɨcorɨ lluana ɨɨnoñedomoɨ?”
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 “Comɨnɨ” caɨ faɨrioia, bene itɨno caɨna nɨbaɨ meineitɨmacɨ, Juan mɨcorɨdɨ Jusiñamui facaina lloraɨma naimacɨ railla jira.
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Ie jira faɨriotɨmacɨ: —Uiñoñedɨcaɨ. Jesús dɨnena raite: —Ie muidona cuemo nɨe isoide uai illana omoɨmo lloñeitɨcue.
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Judíuaɨ illaɨcomɨnɨmo Jesús llote: —Bie rafuemo omoɨ comecɨaɨna faca. Damɨemo mena jito ite. Nano doforamɨemo llote: “Moo, cue illɨmo birui maɨjɨai”.
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Uai ote: “Jaiacaiñedɨcue” llote. Dallu illanona, ie comecɨna dane facajano, maɨjɨaide.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Jɨaɨe jitomo daje isoi llote. Naimɨe uai ote: “Jɨɨ, maɨjɨaitɨcue” llote. Iese llote; iadedɨ maɨjɨaiñede.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 ¿Nɨe jitoca ie moo jitailla rana fɨnode? —jɨcanote. Uai otɨmacɨ: —Nano doforamɨe. Jesús dɨnena naimacɨmo llote: —Uanaicɨnona omoɨmo lloitɨcue. Omoɨna ñaɨtɨcue. Omoɨmona maraiñedɨmacɨ; iadedɨ Jusiñamui comɨnɨna naimacɨ jaillamona, gobierno ucube oraɨnɨ Jusiñamui illanomo iitɨmacɨ. Calliredɨñaiñuaɨdɨ nainomo jɨaɨ iitɨmacɨ; iadedɨ nainomo jaca iñeitomoɨ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Marena omoɨ comecɨaɨna itatallena, Juan mɨcorɨ navui bite; iadedɨ naimɨe mɨcorɨna ɨɨnoñedomoɨ. Ucube oraɨnɨ naimɨe mɨcorɨ rafuena ɨɨnotɨmacɨ. Calliredɨñaiñuaɨ naimɨe mɨcorɨ rafuena ɨɨnotɨmacɨ. Iena uiñotomoɨ; iadedɨ omoɨ comecɨaɨ iuaillaɨna meidoiñedomoɨ. Ɨɨnoñedomoɨ.
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Judíuaɨ illaɨcomɨnɨmo Jesús llote: —Jɨaɨe rafuena omoɨmo lloitɨcue. Iemo cacarei. Daje patrón uvas railla riaraɨaɨna rite. Naie abɨ llaɨte. Jɨaɨruido uvas ijina eenollena, enɨruemo ifona raɨte. Naie illɨna raise eruaɨllena, tɨdacana fɨnode. Iena sedallena, ɨbatajanona jɨaɨnomo fecade. Ie mei jɨaɨe enɨruemo jaide.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Uvas jai einailla facaise riaraɨaɨna sedaraɨnɨ dɨne naie patrón janore mullaɨaɨna orede, naimɨe facaise iedɨnona naimɨe feiñollena;
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 iadedɨ naie sedaraɨnɨdɨ ie mullaɨaɨna duere fɨnosɨte. Daje mullaɨmana fatɨmacɨ. Jɨaɨmɨena meinetɨmacɨ. Jɨaɨmɨena nofɨcɨna faɨrɨnotɨmacɨ.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Ie mei patrón jɨaɨe mullaɨaɨna orede. Naimacɨna jɨaɨ duere fɨnodɨmacɨ.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Ja muidomo ie jitona orede. “Cue jitona jacɨruitɨmacɨ. Naimɨe uaina ɨɨnoitɨmacɨ” comecɨna facade.
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Riaraɨaɨna sedaraɨnɨ naimɨena cɨuanona, coninɨri raitɨmacɨ: “Bimɨemo bie illɨ fɨebiite, naimɨe moo fiodailla mei. Naimɨena caɨ meinellɨ, bie illɨ caɨmo fɨebillesa” raitɨmacɨ.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Naimɨena jino dotajanona, naimɨena meinetɨmacɨ.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Naie illɨ nama ɨco abɨdo bille mei, ¿nɨe isoide rafuena naimɨe naie illɨna sedaraɨnɨna fɨnoite? Cuemo llono —llote.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Judíuaɨ illaɨcomɨnɨ uai otɨmacɨ: —Naie maraiñedɨnona dueruiñeno meineite. Ie mei jɨaɨe comɨnɨmo naie illɨ fecaite, iena sedallena, naiemona riarana feiñollena.
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Naimacɨmo Jesús llote: —Naie illɨ sedaraɨnɨ isoidomoɨ. Jusiñamui facaina lloraɨma mɨcorɨ omoɨna jaie cuete. Ie cuegafuena raise facañedomoɨ. Naimɨe mɨcorɨ cuega:cuega. Jusiñamui comɨnɨna damɨerie jaillana naimɨe mɨcorɨ cuete. Jusiñamui oretagamɨena damɨerie jitaiñenamona, naimɨe comɨnɨna jaiñeitɨmacɨ; iadedɨ Jusiñamui oretagamɨena ailluena ɨɨnuamona, naimɨe comɨnɨna jaitɨmacɨ. Ero, naimɨe mɨcorɨ caɨna cuete. Naie jofona fɨnoraɨnɨ isoidomoɨ. Naie nofɨcɨ isoidɨcue. Cue rafuena omoɨ jitaiñena jira, naimɨe comɨnɨna jaiñeitomoɨ.
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Jusiñamuidɨ ie comɨnɨna sedajanomo omoɨna itatañeite; iadedɨ jɨaɨe comɨnɨna nainomo itataite, naimɨe jitailla rafuena naimacɨ fɨnua jira.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Jesús llote: —Naie nofɨcɨna dane ñaɨtɨcue. Nofɨcɨmo bu eɨcaɨtaia, bofedaite; ia naie nofɨcɨ bumo ana uaia, naimɨena saitaite. Ie isoide. Cue lluana omoɨ jamaia, duere sefuitomoɨ. Iena omoɨ ɨɨnoñenia, ja muidomo faɨfitomoɨ.
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Jesús lluana naie judíuaɨ illaɨcomɨnɨ cacajanona, naimɨedɨ naimacɨna ñaɨana jai uiñotɨmacɨ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Icɨrillamona, naimɨena gaɨtaacadɨmacɨ; iadedɨ comɨnɨna jacɨruitɨmacɨ, comɨnɨdɨ naimɨe Jusiñamui facaina lloraɨmana raillanona.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.