Mateus 21

Murui Huitoto (HUU_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Oni jaillanona, Jerusalémo iaɨreicaidɨmacɨmo, Betfagé railla naɨraɨmo Jesús ie llofueoicaigano dɨga ridɨmacɨ. Olivos railla anedumo ite. Ie llofueoicaiganomona Jesús menamɨena orede.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Raite: —Bie naɨraɨ illa uicomo mai omɨco jai. Nainomo cuinaca burrana baitomɨco. Ie ecɨmo ie uruena baitomɨco. Naie iaɨmaiaɨna suiñuano bene atɨ.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Omɨcomo “¿Bue ñellena bie suiñodomɨco?” bu jɨcanoia, llono: “Coco Nama naie iaɨmaiaɨna jitaide. Naillɨ naimɨe iaɨmaiaɨna raɨre abɨdo oretaite” —raite.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Jusiñamui facaina lloraɨma mɨcorɨ jaie llua isoi, bie rafue suide.
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 Naimɨe mɨcorɨ jaie cuete:cuete.
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Iaɨmaiaɨ jaillanona, Jesús llua isoi fɨnodɨaɨmaiaɨ.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Burra ie urue dɨga atɨdɨaɨmaiaɨ. Burra urue emodomo naimɨe llofueoicaigano naimacɨ ɨniroina jobianona, ie emodomo Jesús raɨnadate.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Naimɨena iobitallena, illaɨma isoi naimɨe jaillena, ailluena comɨnɨ imacɨ ɨniroi dɨga, naɨso motomo jobedɨmacɨ. Jɨaɨno raforono uanona, naɨso motomo jobedɨmacɨ.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Dajerie Jesús uicomo jaidɨmacɨ. Dajerie naimɨe jɨnafona jaidɨmacɨ. Ado cuiriisɨte: —¡Caɨ Jilloitaraɨma billa! ¡Naimɨedɨ David mɨcorɨ Jito! ¡Jusiñamui mamecɨdo bitɨmɨe eo mare! ¡Jusiñamui caɨna jilloitajasa!
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Jerusalémo naimɨe ridemo, nana nainomo itɨno naie rafuena uiñoiacadɨmacɨ. —¿Buta bite? —jɨcanotɨmacɨ.
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Jesús dɨga bitɨno dɨnena uai otɨmacɨ: —Jesús bite. Naimɨedɨ Jusiñamui facaina lloraɨma. Galileamo ite Nazaret imɨe.
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Jerusalémo Jesús rilla mei, Jusiñamui jofomo naimɨe jaide. Naie jofo eo aillue. Dɨga cuartos nainomo ite. Jusiñamuimo ofomaɨaɨna fecallena, naimɨemo toɨca llaudaɨaɨna fecallena, nainomo comɨnɨ jaisoidɨmacɨ. Naie comɨnɨna ɨbatajanona, ofomaɨaɨna, toɨca llaudaɨaɨ dɨga, damɨerie fecauidɨmacɨ. Iena Jesús cɨuanona, naimacɨ mesaɨaɨna oni caicode. Ucugɨna fecauidɨno raɨracuaɨ jɨaɨ oni caicode.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Naimacɨmo llote: —Ie facaina lloraɨma Jusiñamui llogacɨno jaie cuega: “Cue jofo ite, nainomo cuemo comɨnɨ jɨɨllena” cuega. Ero, ailluena omoɨ ɨbataja jira, naimɨe jofona fɨɨriruidɨno jofona omoɨ fɨnoca.
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Ie facaise uisɨnidɨno Jusiñamui jofomo naimɨe dɨne bitɨmacɨ. Ñuja-ñujacaida macaritɨno jɨaɨ bitɨmacɨ. Naimacɨ billanona, Jesús naimacɨna jillotate.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Nainomo Jesúdɨ dɨga mare rafuena fɨnode. Dɨga comɨnɨna jillotate. Iena cɨuanona, nainomo ite uruiaɨ ado cuiriisɨte: —David mɨcorɨ Jitori iobidɨcaɨ. Jusiñamui lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ jaie llua isoi, caɨ Jilloitaraɨma jai ite. Iena cɨuanona, iena cacajanona, judíuaɨ illaɨcomɨnɨ icɨritɨmacɨ.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Naimɨemo jɨcanotɨmacɨ: —¿Bie uruiaɨ cuiriillana cacadɨo? Jesús dɨnena uai ote: —Jɨɨ, cacadɨcue. David mɨcorɨ iena jaie cuete. ¿Nɨese iena cacaiñedomoɨ? Naimɨe cuete:
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Naimacɨna faɨnonocaida, Betaniamo Jesús jaide, nainomo ɨnɨllena.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Ie areruido Jerusalémo abɨdo ie llofueoicaigano dɨga Jesús bia, aimetaite.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Naɨ fuemo higuera railla riarana cɨuanona, iena jɨbuide. Naiemo naie llɨsilladɨ iñede. Dama ie ibena cɨode. Ie jira naie amenana llote: —Biemona jaca llɨsiñeite. —Iese railla dacaiño naie riaradɨ duide.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Ie llofueoicaigano iena cɨuanona, raijicaillamona raitɨmacɨ: —¿Nɨese naie riara raɨre duide?
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Jesús dɨnena uai ote: —Uanaicɨnona omoɨmo lloitɨcue. Cue Moona raise omoɨ ɨɨnoia, bie isoide rafuena fɨnoitomoɨ. Raise omoɨ ɨɨnoia, omoɨ comecɨ ɨgɨreñenia, bene ite anedumo omoɨ lloia: “Monaillaimo o illena, benomona mai jai”, Jusiñamui o jitaille rana fɨnoite.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Naimɨe iena fɨnuana omoɨ ɨɨnuamona, nɨe isoide rafue cue Moomo omoɨ jɨcajia, iena naimɨe fɨnoite.
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Jerusalémo rillanona, Jusiñamui jofomo Jesús fo jailla mei, nainomo ite comɨnɨna llofuete. Judíuaɨ illaɨcomɨnɨ naimɨe dɨne billanona, jɨcanotɨmacɨ: —¿Nɨe isoide uaido o fɨnoca rafuena fɨnodɨo? ¿Bu omo iga uai dɨga o fɨnoca rafuena fɨnodɨo?
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Jesús dɨnena uai ote: —Omoɨmo daje rafuena nano jɨcanoitɨcue. Raise omoɨ faɨrioia, omoɨmo cue uaido cue fɨnoca rafuena lloitɨcue.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Juan Bautista mɨcorɨdɨ comɨnɨna navui bautizade. ¿Bu naimɨe mɨcorɨna orede, comɨnɨna bautizallena? ¿Jusiñamui? ¿Comɨnɨ? Cuemo llono —llote. Danɨ coninɨri iena siaduanona, anado raitɨmacɨ: —“Jusiñamui” caɨ faɨrioia, caɨmo jɨcanoite: “¿Bue ñellena naimɨe mɨcorɨ lluana ɨɨnoñedomoɨ?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 “Comɨnɨ” caɨ faɨrioia, bene itɨno caɨna nɨbaɨ meineitɨmacɨ, Juan mɨcorɨdɨ Jusiñamui facaina lloraɨma naimacɨ railla jira.
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Ie jira faɨriotɨmacɨ: —Uiñoñedɨcaɨ. Jesús dɨnena raite: —Ie muidona cuemo nɨe isoide uai illana omoɨmo lloñeitɨcue.
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Judíuaɨ illaɨcomɨnɨmo Jesús llote: —Bie rafuemo omoɨ comecɨaɨna faca. Damɨemo mena jito ite. Nano doforamɨemo llote: “Moo, cue illɨmo birui maɨjɨai”.
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Uai ote: “Jaiacaiñedɨcue” llote. Dallu illanona, ie comecɨna dane facajano, maɨjɨaide.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Jɨaɨe jitomo daje isoi llote. Naimɨe uai ote: “Jɨɨ, maɨjɨaitɨcue” llote. Iese llote; iadedɨ maɨjɨaiñede.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 ¿Nɨe jitoca ie moo jitailla rana fɨnode? —jɨcanote. Uai otɨmacɨ: —Nano doforamɨe. Jesús dɨnena naimacɨmo llote: —Uanaicɨnona omoɨmo lloitɨcue. Omoɨna ñaɨtɨcue. Omoɨmona maraiñedɨmacɨ; iadedɨ Jusiñamui comɨnɨna naimacɨ jaillamona, gobierno ucube oraɨnɨ Jusiñamui illanomo iitɨmacɨ. Calliredɨñaiñuaɨdɨ nainomo jɨaɨ iitɨmacɨ; iadedɨ nainomo jaca iñeitomoɨ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Marena omoɨ comecɨaɨna itatallena, Juan mɨcorɨ navui bite; iadedɨ naimɨe mɨcorɨna ɨɨnoñedomoɨ. Ucube oraɨnɨ naimɨe mɨcorɨ rafuena ɨɨnotɨmacɨ. Calliredɨñaiñuaɨ naimɨe mɨcorɨ rafuena ɨɨnotɨmacɨ. Iena uiñotomoɨ; iadedɨ omoɨ comecɨaɨ iuaillaɨna meidoiñedomoɨ. Ɨɨnoñedomoɨ.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Judíuaɨ illaɨcomɨnɨmo Jesús llote: —Jɨaɨe rafuena omoɨmo lloitɨcue. Iemo cacarei. Daje patrón uvas railla riaraɨaɨna rite. Naie abɨ llaɨte. Jɨaɨruido uvas ijina eenollena, enɨruemo ifona raɨte. Naie illɨna raise eruaɨllena, tɨdacana fɨnode. Iena sedallena, ɨbatajanona jɨaɨnomo fecade. Ie mei jɨaɨe enɨruemo jaide.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Uvas jai einailla facaise riaraɨaɨna sedaraɨnɨ dɨne naie patrón janore mullaɨaɨna orede, naimɨe facaise iedɨnona naimɨe feiñollena;
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 iadedɨ naie sedaraɨnɨdɨ ie mullaɨaɨna duere fɨnosɨte. Daje mullaɨmana fatɨmacɨ. Jɨaɨmɨena meinetɨmacɨ. Jɨaɨmɨena nofɨcɨna faɨrɨnotɨmacɨ.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Ie mei patrón jɨaɨe mullaɨaɨna orede. Naimacɨna jɨaɨ duere fɨnodɨmacɨ.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Ja muidomo ie jitona orede. “Cue jitona jacɨruitɨmacɨ. Naimɨe uaina ɨɨnoitɨmacɨ” comecɨna facade.
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Riaraɨaɨna sedaraɨnɨ naimɨena cɨuanona, coninɨri raitɨmacɨ: “Bimɨemo bie illɨ fɨebiite, naimɨe moo fiodailla mei. Naimɨena caɨ meinellɨ, bie illɨ caɨmo fɨebillesa” raitɨmacɨ.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Naimɨena jino dotajanona, naimɨena meinetɨmacɨ.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Naie illɨ nama ɨco abɨdo bille mei, ¿nɨe isoide rafuena naimɨe naie illɨna sedaraɨnɨna fɨnoite? Cuemo llono —llote.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Judíuaɨ illaɨcomɨnɨ uai otɨmacɨ: —Naie maraiñedɨnona dueruiñeno meineite. Ie mei jɨaɨe comɨnɨmo naie illɨ fecaite, iena sedallena, naiemona riarana feiñollena.
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Naimacɨmo Jesús llote: —Naie illɨ sedaraɨnɨ isoidomoɨ. Jusiñamui facaina lloraɨma mɨcorɨ omoɨna jaie cuete. Ie cuegafuena raise facañedomoɨ. Naimɨe mɨcorɨ cuega:cuega. Jusiñamui comɨnɨna damɨerie jaillana naimɨe mɨcorɨ cuete. Jusiñamui oretagamɨena damɨerie jitaiñenamona, naimɨe comɨnɨna jaiñeitɨmacɨ; iadedɨ Jusiñamui oretagamɨena ailluena ɨɨnuamona, naimɨe comɨnɨna jaitɨmacɨ. Ero, naimɨe mɨcorɨ caɨna cuete. Naie jofona fɨnoraɨnɨ isoidomoɨ. Naie nofɨcɨ isoidɨcue. Cue rafuena omoɨ jitaiñena jira, naimɨe comɨnɨna jaiñeitomoɨ.
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Jusiñamuidɨ ie comɨnɨna sedajanomo omoɨna itatañeite; iadedɨ jɨaɨe comɨnɨna nainomo itataite, naimɨe jitailla rafuena naimacɨ fɨnua jira.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Jesús llote: —Naie nofɨcɨna dane ñaɨtɨcue. Nofɨcɨmo bu eɨcaɨtaia, bofedaite; ia naie nofɨcɨ bumo ana uaia, naimɨena saitaite. Ie isoide. Cue lluana omoɨ jamaia, duere sefuitomoɨ. Iena omoɨ ɨɨnoñenia, ja muidomo faɨfitomoɨ.
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Jesús lluana naie judíuaɨ illaɨcomɨnɨ cacajanona, naimɨedɨ naimacɨna ñaɨana jai uiñotɨmacɨ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Icɨrillamona, naimɨena gaɨtaacadɨmacɨ; iadedɨ comɨnɨna jacɨruitɨmacɨ, comɨnɨdɨ naimɨe Jusiñamui facaina lloraɨmana raillanona.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.