Lucas 9
Murui Huitoto (HUU_WBT) vs ARA
1 Ie doce llofueoicaiganona naimɨe dɨne Jesús uaiduanona, naimacɨmo ie uaina iñonocaide, jananɨaɨna anamona comɨnɨna jilloitallena. Duicuaɨna oni oretallena, iena jɨaɨ iñonocaide.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Naimacɨmo llote: —Omoɨ jaillanona, comɨnɨmo llono: “Jusiñamui facaina jaie lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ llogamɨe jai bene ite. Naimɨe anamo omoɨ illana Jusiñamui jitailla jira, naimɨe dɨbeimo omoɨ comecɨaɨ iuaina meido”. Duidɨnona jillota.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Omoɨ jaia, buena uiñeno. Omoɨ abɨna rɨidollena, jɨguidana uiñeno. Ailluena rana omoɨ uiñellena, bolsana uiñeno. Llomenicona uiñeno. Ucubena uiñeno. Guille ifo meidollena, rana uiñeno. Meidolle ɨniroina uiñeno.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Nɨe naɨraɨmo omoɨ jaia, daacomo omoɨ ri. Naie naɨraɨmo omoɨ ille dɨnori, daacomo omoɨ i.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Omoɨna comɨnɨ feiñoñenia, naimacɨ naɨraɨmona omoɨ jaia, omoɨ eɨllɨaɨmo ite jearacuaɨna oni jaidɨno. Nɨcɨno naimacɨmo illana naimacɨ uiñollena, omoɨ eɨllɨaɨna oni jaidɨno.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Jesús naimacɨmo llua mei, jaidɨmacɨ. Jusiñamui rafuena lluanona, dɨga naɨraɨmo jaidɨmacɨ. Dɨga comɨnɨ imacɨ duicomona jillotatɨmacɨ.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Naie facaise Herodes railla gobernador nana Jesús fɨnoca rafuena fɨdɨde. “Fiodaillamona Juan Bautista mɨcorɨ jai jillode” dajerie railla jira, ie comecɨ uri iñede.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Jɨaɨe comɨnɨ raisoidɨmacɨ: —Elías jai bairede. Jɨaɨno raisoidɨmacɨ: —Fiodaillamona Jusiñamui facaina jaie lloraɨma mɨcorɨ jai jillode.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Jesúna fɨdɨano, Herodes comecɨ uri iñede. Comecɨna facade: “Juan mɨcorɨ ie ɨfogɨna navui jaitatatɨcue. Ie muidona ¿birui bu ie rafuena fɨdɨdɨcue?” Raise uiñollena, Jesúna cɨoacade.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Jesús llofueoicaigano abɨdo bia, Jesúmo naimacɨ fɨnoca rafuena llotɨmacɨ. Ie mei danɨ ie llofueoicaigano dɨga Jesús Betsaida railla naɨraɨ dɨne jaide;
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 iadedɨ comɨnɨ iena fɨdɨanona, naimɨena racadɨmacɨ. Naimɨe dɨne naimacɨ rilla mei, naimacɨna feiñuanona, naimɨe anamo comɨnɨ illana Jusiñamui jitailla jira, Jesúdɨ Jusiñamui dɨbeimo naimacɨ comecɨaɨ iuaina meiduana llofuete. Duidɨnona jɨaɨ jillotate.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Jitoma ana itemo, ie doce llofueoicaigano naimɨe dɨne billanona, raitɨmacɨ: —Jofue bene iñede. Bene jaca buedɨ iñede. Ianori ite naɨraɨaɨmo, ianori ite jofuemo naimacɨ ɨnɨllena, naimacɨ guille ollena, bie comɨnɨna abɨdo oreta.
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Jesús uai ote: —Naimacɨna bene eca. Uai onaisɨte: —Danɨ caɨmo ite cinco llomenico mena llɨcɨaɨ dɨga. Nana naimacɨ guillena, ¿guille caɨ ɨballena nɨbaɨ jitaidɨo?
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Cinco mil ɨiñɨaɨ nainomo illa jira, ailluena guille jitaillana uiñotɨmacɨ. Naimacɨ aɨnɨaɨ, imacɨ uruiaɨ dɨga, jɨaɨ itɨmacɨ. Ie llofueoicaiganomo Jesús llote: —Comɨnɨ ana raɨllesa llono. Cincuenta dɨgamɨerie ana imacɨ raɨllesa llono.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Iena fɨnodɨmacɨ.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Naie cinco llomenicona, naie mena llɨcɨaɨ dɨga Jesús uanona, monamo eruaɨllanona, Jusiñamuimo iobillacɨnona fecade. Iemei taɨllude. Ie llofueoicaiganomo fecade, comɨnɨna ecallena.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Nana guillanona monidɨmacɨ. Monillamona, fɨebide guillena ɨraɨdɨmacɨ. Doce cɨrɨgaɨaɨmo oruitatɨmacɨ.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Jɨaɨruido Jesús ie Moomo jɨɨa facaiseconi, ie llofueoicaigano naimɨe dɨga illanona, naimacɨmo jɨcanote: —¿Nɨese comɨnɨdɨ cuena raitɨmacɨ?
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Uai otɨmacɨ: —Damɨerie raitɨmacɨ: “Juan Bautista mɨcorɨdɨo”. Damɨerie raitɨmacɨ: “Odɨ Elíadɨo”. Jɨaɨno raitɨmacɨ: “Jusiñamui facaina jaie ite lloraɨnɨmona damɨe jai jillode. Imɨedɨo”.
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Jesús naimacɨmo jɨcanote: —¿Nɨese omoɨ cuena raitomoɨ? Pedro uai ote: —Odɨ caɨ Jilloitaraɨmadɨo. Jusiñamui facaina lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ o billena jaie llotɨmacɨ. Jusiñamui ona orede.
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Jesús naimacɨ como llogacɨno bumo lluana rairuide.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Llote: —Caɨ judíuaɨ illaɨcomɨnɨ cuena eo duere fɨnoitɨmacɨ. Cuena jitaiñellemona, cuena meineitɨmacɨ; iadedɨ darui amani illanona, fiodaillamona jilloitɨcue.
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Nana ie llofueoicaiganomo llote: —Cue comɨnɨna bu jaiacania, ie jitaille rafuedo jaiñena. Cue dɨbeimo naimɨe jaillamona, duere sefuicana jaite. Nɨbaɨ naiemona fiodaite. Bu iese jaiacania, cue dɨbeimo naimɨe iite.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Duere sefuillana jacɨruillamona cue comɨnɨna bu jaiacaiñenia, ja muidomo faɨfite; iadedɨ duere sefuillana jacɨruiñenamona cue comɨnɨna bu jaia, jaca faɨfiñeite.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Cue comɨnɨna bu jaiñenia, nɨbaɨ eo duere sefuiñeite. Nɨbaɨ aillena ra naimɨemo iite; ia, ¿nɨese cue Moo dɨne riite? Nainomo naimɨe riñeno faɨfite.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Cuena bu meiruia, cue uaina bu meiruia, dane cue bia, naimɨena meiruitɨcue. Cuena meiruillamona: “Cristomo duidɨcue” bu lloiacaiñenia, ɨco cue bia: “Naimɨedɨ cue comɨnɨ” lloñeitɨcue. Jusiñamui jaɨenisaɨ siño uai isoi illanona, cue Moo dɨnena monamona ɨco biitɨcue. Cue Moo uai cuemo illanona, ebire biitɨcue.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Uanaicɨnona omoɨmo llotɨcue. Omoɨmona dajerie nia fiodaiñeitomoɨmo, illaɨmana cue bairellena cɨoitomoɨ.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Ocho dɨgarui illanona, Jusiñamuimo jɨɨllena, anedumo Jesús jaide. Naimɨe dɨga jaillena, Pedrona uite. Juan jɨaɨ uite. Jacobona jɨaɨ uite. Jɨaɨe llofueoicaiganona uiñede.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Naimɨe jɨɨamona naimɨe abɨ meidocaide. Naimɨe ɨniroi naie dacaiño eo userecaide.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Ieconi menamɨe bairiano, Jesús dɨga ñaɨtɨiaɨmaiaɨ. Moisés mɨcorɨ joreño ite. Elías jɨaɨ ite.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Ebire bairedɨaɨmaiaɨ. Jesús Jerusalémo fiodaille rafuena ñaɨtɨmacɨ.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Ie facaiseconi Pedro ie nabaiñɨaɨ dɨga jai ɨnɨdɨmacɨ; ia casillamona, Jesús ebirenana cɨodɨmacɨ. Jesús ecɨmo itɨiaɨmaiaɨna jɨaɨ cɨodɨmacɨ.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Iaɨmaiaɨ jaiacania, Pedro Jesúmo llote: —Maestro, bene caɨ illana mare. Daje amani bɨsaini caɨ fɨnollena, mare. Daje oɨe, jɨaɨe Moisés mɨcorɨ ie, jɨaɨe Elías ie. —Iese raite; ia ie ñaɨa rafuena raise uiñoñeno jamai ebena ñaɨte.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Iena naimɨe nia lluanona, uillɨe billamona, naimacɨna ɨbaide. Uillɨe ɨbaibillaconi jacɨnaitɨmacɨ.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Uillɨemona Jusiñamui naimacɨmo llote: —Bimɨedɨ cue Jito. Naimɨena fetodɨcue, cue jitaille rafue fɨnollena. Naimɨe lluana omoɨ cacareillanona, iena ɨɨno —llote.
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Jusiñamui llua mei, dama Jesúna dane cɨodɨmacɨ. Jesús dɨga itɨno naimacɨ cɨua rafuena naie facaiseconi jaca bumo lloñedɨmacɨ.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Ie areruido anedumona ana bitɨmacɨmo, ailluena comɨnɨ naimacɨmo dafaɨfide.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Comɨnɨmona damɨe ado llote: —Maestro, cue dajede cue jito duillana jɨbuisaɨbi.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Janaba naimɨe anamo illamona, cue jito cuiritate. Cue jitona naɨllitacabite. Iemona ie fue mullecabide. Naimɨena bofedaicabite. Naimɨemona oni jaiacaiñede.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Janabana oni oretallena, o llofueoicaiganomo jɨcanotɨcue; ia oretanidɨmacɨ.
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Iena cacajanona, Jesús ie llofueoicaiganomo llote: —Cue uai siñonana nia ɨɨnoñedomoɨ. Cue mare rafuedo nia raise jaiacaiñedomoɨ. Omoɨ dɨga are itɨcue. Raise omoɨ ɨɨnollena, ¿nɨe dɨnori omoɨ dɨga iitɨcue? —Naie duidɨmɨe moomo llote—, O jito cue dɨne mai atɨ.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Naie urue billano, Janaba naimɨena enɨruemo ana dotade. Naimɨena naɨllitate; ia oni jaillena Jesús Janabana lletade. Ieconi naie urue jillode. Iemei Jesús ie moomo naimɨena fecade.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Comɨnɨ iena cɨuanona, Jusiñamui siño uai naimɨemo illari raijicaidɨmacɨ. Jesús ie fiodaillena dane llofuia rafue (Mt 17.22-23; Mr 9.30-32) Naimacɨ nia raijicaia, Jesús ie llofueoicaiganomo llote:
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 —Cue lluana feitañeno. Monamona billanona, ɨimana jaidɨcue; ia Jusiñamui jitailla jira, jɨaɨruido illaɨcomɨnɨ cuena meineitɨmacɨ.
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Jesús lluana raise cacaiñedɨmacɨ. Naimɨe iena llofueñena jira, iena raise uiñoñedɨmacɨ. Naimɨemo iena jɨcanuana jɨaɨ meiruitɨmacɨ.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Ie facaise Jesús llofueoicaigano coninɨ uaitajanona raitɨmacɨ: —¿Bu caɨ moto imɨena ille?
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jesús naimacɨ comecɨaɨ facajacɨnona uiñuamona, nainomo ite comɨnɨmona daje urue baɨ jaɨnanocaida, naimacɨ motomo naimɨena jonete.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Raite: —Comɨnɨ dɨnena bie urue jamai bue isoide; ia bie isoidɨmɨe cuemo duillamona, naimɨena feiñotɨmɨedɨ cuena jai feiñote. Jusiñamui cuena oretaja jira, cuena feiñotɨmɨe Jusiñamuina jɨaɨ jai feiñote. Jamai bue isoidɨmɨedɨ omoɨ moto imɨena ille.
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Naie facaise ie llofueoicaiganomona Jesúmo Juan llote: —Maestro, o mamecɨdo jananɨaɨna oretacabitɨmɨena cɨodɨcaɨ. Caɨ dɨga naimɨe jaicabiñena jira, iena fɨnuana rairuidɨcaɨ.
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Jesús dɨnena uai ote: —Naimɨena rairuiñeno. Caɨ dɨbeimo itɨmɨedɨ caɨ facaisena ite. Ie jira naimɨe isoidɨnona rairuiñeno.
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Monamo abɨdo Jesús jaillɨrui iaɨrei ia, Jerusalémo jaiacanamo naimɨe comecɨna facade.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Ie jira dajeriena uicodo oretate. Ie ɨnɨllɨnona jenollena, Samaria railla naɨraɨmo jaidɨmacɨ;
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 iadedɨ Jerusalémo naimacɨ jailla jira, judíuaɨñedɨnona samaritanodɨ gaɨñena jira, Jesús llofueoicaiganona feiñoiacaiñedɨmacɨ.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Iena fɨdɨanona, Jacobo, Juan dɨga, Jesúmo jɨcanotɨiaɨmaiaɨ: —Nama, ¿bie comɨnɨ jobaillena, monamona irai billena Jusiñamuimo coco jɨcanuana jitaidɨo?
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Iaɨmaiaɨmo eruaɨllanona, Jesús dɨnena iaɨmaiaɨmo rɨire lletade: —Dama ite. Iena jitaiñedɨcue.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Ie mei ɨnɨllena jɨaɨe illanomo jaidɨmacɨ.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Naɨsona ie llofuecaigano dɨga, Jesús oni jaillanona, Jesúmo damɨe llote: —O jaillɨnomo o dɨga jaiacadɨcue. O llofuegamɨena jaiacadɨcue.
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Jesús uai ote: —Janorede ocainaɨaɨdɨ joforedɨmacɨ. Silliñɨaɨ jɨllaɨnɨaɨredɨmacɨ; iadedɨ jofonidɨcue. Monamona billanona, ɨimana jaidɨcue; iadedɨ buenidɨcue. Jofonidɨcue. Cue dɨga o jaiacania, bue isoidena cuemona oñeitɨo. Iemo o comecɨna raise faca.
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jɨaɨmɨemo Jesús llote: —Cue llofuegamɨena o jaillena, cue dɨga mai bi. Naimɨe uai ote: —O dɨga jaitɨcue; ia cue moo nia fiodaiñena jira, o dɨga nia jaiñeitɨcue.
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Jesús naimɨemo dane llote: —Dama ite. Cue dɨga mai bi. Cuena ɨɨnoñedɨnodɨ o moona canoredɨmacɨ. Naimɨe fiodaia, naimɨena naimacɨ raɨlle. Cue rafue jɨaɨe rafue baɨfemo faɨte. Naimɨe anamo comɨnɨ illana Jusiñamui jitailla jira, naimɨe dɨbeimo naimacɨ comecɨaɨ iuaina meiduana llocana cue dɨga mai o bi.
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Jɨaɨmɨe Jesúmo llote: —O llofuegamɨena jaiacadɨcue: iadedɨ cue jofomo nano jaiacadɨcue, cue comɨnɨna facadollena.
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Jesús uai ote: —Cue llogamɨena jaiacania, jɨaɨe ramo naimɨe comecɨna eo facañena. Jɨaɨe ramo naimɨe comecɨna eo facaia, Jusiñamui facaina raise maɨjɨnide.
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.