Lucas 23
Murui Huitoto (HUU_WBT) vs ARC
1 Judíuaɨ illaɨcomɨnɨ naidacaillanona, Pilato dɨne Jesúna uitɨmacɨ.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Naimɨena llogɨdotɨmacɨ: —Caɨ comɨnɨmo maraiñedɨfuena llote. Gobiernomo ucubena caɨ fecajana rairuide. Naimɨe jɨaɨ raite: “Cristodɨcue. Illaɨmadɨcue”.
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Pilato dɨnena naimɨemo jɨcanote: —¿Judíuaɨ comɨnɨ illaɨmadɨo? Uai ote: —Jɨɨ, judíuaɨ illaɨmadɨcue.
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
4 Jusiñamui dɨga nanoca ñaɨraɨnɨmo Pilato llote. Nainomo bite comɨnɨmo jɨaɨ llote: —Nɨcɨnodɨ naimɨemo iñede.
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Uai otɨmacɨ: —Gobierno joreño comɨnɨ comecɨaɨ jeare feidocana naimɨe uite. Nana Judeamo uite. Galileamona taɨnede. Bene jai caɨmo ride.
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até aqui.
6 Iena cacajano, naimɨe llogɨdotɨnomo Pilato jɨcanote: —¿Naimɨedɨ Galilea imɨe?
6 Então, Pilatos, ouvindo falar da Galileia, perguntou se aquele homem era galileu.
7 —Jɨɨ —raitɨmacɨ. Galilea enɨrue illaɨma Herodes. Naie facaiseconi Jerusalémo naimɨe illa jira, naimɨe dɨne Pilatodɨ Jesúna orede.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também, naqueles dias, estava em Jerusalém.
8 Jesúna Herodes cɨuanona, iobide. Naimɨe fɨnoca rafuena naimɨe fɨdɨa jira, naimɨena cɨoacade. Siño rafuena naimɨe fɨnuana jɨaɨ cɨoacade.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito, porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Jesúmo ie fɨnoca rafuena are jɨcanote; iadedɨ Jesús dɨnena uaina oñede.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Ie facaiseconi judíuaɨ illaɨcomɨnɨ Jesúna rɨire llogɨdotɨmacɨ.
10 E estavam os principais dos sacerdotes e os escribas acusando-o com grande veemência.
11 Herodes ie soldaduaɨ dɨga naimɨena eo jeare ñaɨtɨmacɨ. Illaɨma jɨtauiga ɨniroina jɨtatatɨmacɨ. Ie mei Pilato dɨne naimɨena abɨdo orede.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente, e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Iemona nairuido Herodes Pilato dɨga nabairite. Jaie conimana enoidɨaɨmaiaɨ.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes, entre si, se fizeram amigos; pois, dantes, andavam em inimizade um com o outro.
13 Pilatodɨ judíuaɨ illaɨcomɨnɨna, nainomo ite comɨnɨ dɨga, uaidote.
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo, disse-lhes:
14 Raite: —Bimɨe cue dɨne atɨdomoɨ. Raitomoɨ: “Comɨnɨ comecɨaɨ feidocana naimɨe uite”. Naimɨemo jai jɨcanotɨcue; ia naimɨemo nɨcɨnodɨ iñede.
14 Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Herodes cue dɨne naimɨena como abɨdo orede. “Naimɨemo nɨcɨnodɨ iñede” jɨaɨ raite. Naimɨena cue meinetallena, naimɨe jaca nɨcɨnona fɨnoñede.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Ie jira naimɨena cue sechedotajanona, naimɨena oni oretaitɨcue.
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 Naie rafue facaiseconi naga año cárcelmona damɨena jino jamai oretauide.
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um detento por ocasião da festa.
18 Pilato lluana cacajano, nana comɨnɨ ado cuiriidɨmacɨ: —¡Naimɨena oni uiño, naimɨena meinellena! ¡Barrabás cárcelmona jino oreta!
18 Mas toda a multidão clamou à uma, dizendo: Fora daqui com este e solta-nos Barrabás.
19 Gobierno dɨga jobaimena naimɨe navui fɨnua jira, naie facaise comena naimɨe meinia jira, Barrabás cárcelmo ite.
19 Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade e de um homicídio.
20 Jesúna naimɨe jamai oretaiacana jira, comɨnɨ dɨga Pilato dane ñaɨte;
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 iadedɨ cuiriidɨmacɨ: —¡Naimɨena coraɨ! ¡Naimɨena meine!
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica- o! Crucifica-o!
22 Pilato dane jɨcanote: —¿Nɨe isoide maraiñede rafuena fɨnode? Naimɨena caɨ meinellena, naimɨe jaca nɨcɨnona fɨnoñede. Naimɨena sechedotaitɨcue. Ie mei naimɨena jamai oretaitɨcue.
22 Então, ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
23 Eo rɨire cuiriidɨmacɨ: —¡Naimɨena coraɨ! —Ja muidomo Pilato dɨnena: —Jee —raite.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos e os dos principais dos sacerdotes redobravam.
24 Naimacɨ jitailla isoi Pilato faɨriote. Jesúna meinellena llote.
24 Então, Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Ie mei Barrabásna cárcelmona jino oretate, naimɨena comɨnɨ jɨcaja jira; iadedɨ Jesúna naimacɨmo fecade, naimɨemo naimacɨ jitailla ra naimacɨ fɨnollena.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Jesúna soldaduaɨ oni uitemo, Simón raillamɨe dɨga dafaɨfidɨmacɨ. Naimɨedɨ Cirene railla enɨrue imɨe. Jerusalén onifemona bite. Jesús jɨnafona naimɨena cruzna rocaoicaida sonotate.
26 E, quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Ailluena comɨnɨ Jesúna racadɨmacɨ. Ailluena rɨñonɨaɨ eo eecana jaisɨte.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos e o lamentavam.
28 Iena cacajano, Jesús naiñaiñuaɨ dɨne dobaidacaida, naiñaiñuaɨmo llote: —Jerusalén itɨñaiñuaɨ, cue facaina eeñeno; iadedɨ omoɨ facaina mai omoɨ ee. Omoɨ uruiaɨ facaina mai omoɨ ee.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Ero, jɨaɨruido duere sefuillemona comɨnɨ raitɨmacɨ: “Oɨniñuaɨ jɨaɨe rɨñonɨaɨ baɨfemo duere sefuiñena jira, marena itɨmacɨ”.
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Jusiñamui rɨicaillafuemona jilloiacanamona, comɨnɨ jɨaɨ raitɨmacɨ: “Aneduaɨ caɨmo jaɨcorillana jitaidɨcaɨ”.
30 Então, começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Maraiñede rafuena fɨnoñedɨcue; iadedɨ jai duere sefuidɨcue, Maraiñede rafuena fɨnodɨmacɨ. Ie jira cue baɨfemo eo duere sefuitɨmacɨ.
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isso, que se fará ao seco?
32 Naie iaɨmaiaɨna meinellena, mena maraiñede ɨimana jɨaɨ uitɨmacɨ. Gobierno llogacɨnona ɨɨnoñedɨiaɨmaiaɨ.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Ɨfocoraɨna eruaɨlla illanomo naimacɨ ria, Jesúna coraɨdɨmacɨ. Naie maraiñede iaɨmaiaɨna jɨaɨ coraɨdɨmacɨ. Damɨe Jesús nabeimo. Jɨaɨmɨe Jesús jarɨfebeimo.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram e aos malfeitores, um, à direita, e outro, à esquerda.
34 Jesús ie Moomo llote: —Ore Moo, naimacɨ fɨnoca rafuena naimacɨ raise uiñoñena jira, bie soldaduaɨ cuena duere fɨnua rafuena feita —llote. Bu dajerie uille uiñollena, Jesús ɨniroina jɨfanoduano soldaduaɨ facasɨte.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Ailluena comɨnɨ eruaɨdɨmacɨ. Judíuaɨ illaɨcomɨnɨdɨ naimɨena jɨfanoduanona, coninɨri raitɨmacɨ: —Naimɨedɨ jɨaɨe comɨnɨna duicomona jillotate. ¿Nɨese dama naimɨe abɨna birui jillotañede? Naimɨedɨ Jusiñamui oretagamɨedena, Jusiñamui fetocamɨedena, fiodaillamona dama naimɨe abɨna jillotarede.
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Soldaduaɨ naimɨena jɨaɨ jɨfanododɨmacɨ. Ie abɨ isirena cacaiñellena, naimɨemo vino fecajanona,
36 E também os soldados escarneciam dele, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre,
37 raitɨmacɨ: —Judíuaɨ illaɨmadɨodena, fiodaillamona dama o abɨna jillota. —Naie vino Jesús jiroñede.
37 e dizendo: Se tu és o Rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Jesús ɨfogɨ afeconi rabɨcɨmo Pilato cuetatate: “Bimɨedɨ judíuaɨ comɨnɨ illaɨma”.
38 E também, por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas e hebraicas: Este é O Rei dos Judeus .
39 Jesús dɨga coraɨca iaɨmaiaɨmona damɨe naimɨena taigode: —Jusiñamuimona bitɨodena, nia fiodaiñenamona dama o abɨna jillota. Cocona jɨaɨ jillota.
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Jɨaɨmɨedɨ naimɨena lletade: —¿Bue ñellena bimɨena taigodɨo? ¿Nɨese jearede rafuena nia fɨnoacadɨo? Ja fiodaitɨo. Iemei Jusiñamui uicomo ja iitɨo. ¿Nɨese Jusiñamui uicomo o illena jacɨruiñedɨo?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Maraiñede rafuena coco fɨnua jira, duere sefuidɨcoco; iadedɨ bimɨe maraiñede rafuena fɨnoñede.
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Iemei Jesúmo llote: —Illaɨmana o illa facaise cuena comecɨ.
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu Reino.
43 Jesús uai ote: —Uanaicɨno llotɨcue. Birui cue dɨga cue Moo illanomo iitɨo.
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Jitoma naidai jai itemo, daje amani horas mona jitɨbicaide.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona,
45 Jitoma raise llɨgaiñoñede. Jusiñamui jofo ie fetaca ɨniroife ana anaba jillacɨmo motodo menafe cuararide.
45 escurecendo-se o sol; e rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Jesús ado llote: —Ore Moo, cue joreñona feiño. —Ie mei naimɨe jai fiodaite.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Soldaduaɨ imacɨ capitán bie rafuena cɨuano, Jusiñamuina jacɨruillamona, raite: —Bimɨe maraiñede rafuena fɨnoñede.
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Ailluena comɨnɨ Jesús fiodaillana cɨodɨmacɨ. Ie mei eo sunaillamona, jogobemo faɨruanona, jofomo abɨdo jaidɨmacɨ.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Jesús nabaiñɨaɨ bie rafuena aarena cɨodɨmacɨ. Galileamona bite rɨñonɨaɨ bie rafuena aarena jɨaɨ cɨodɨmacɨ.
49 E todos os seus conhecidos e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galileia estavam de longe vendo essas coisas.
50 Pilato dɨne José raillamɨe jaide, Jesús abɨna jɨcallena. Naimɨedɨ illaɨcomɨnɨ. Maremɨe. Ɨɨnogamɨe. Jesúna meiniana jitaiñede. Arimatea railla naɨraɨ imɨe. Judeamo naie naɨraɨ ite. Naimɨedɨ Jusiñamui ie comɨnɨna ɨco sedajanomo illemo ocuiride.
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que também esperava o Reino de Deus,
52 — ausente —
52 este, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Pilato: —Jee —railla mei, Jesús abɨna cruzmona ana uanona, iena useroi dɨga ferɨnote. Nofɨcɨ ie raɨafomo jonete. Nia bu raɨñenafomo jonete.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Nairui viernes. Sábadorui rille jai iaɨrei illa jira, Jesús abɨna raɨafomo raɨre jonete.
54 E era o Dia da Preparação, e amanhecia o sábado.
55 Galileamona navui bite rɨñonɨaɨ racadɨmacɨ. Raɨafona cɨodɨmacɨ. Naimɨe abɨ fɨnuana cɨodɨmacɨ.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia seguiram também e viram o sepulcro e como foi posto o seu corpo.
56 Ie jira caɨmare soride rana fɨnollena, naimɨe abɨmo jonellena, jofomo jaidɨmacɨ. Naie ra fɨnua mei, ie abɨna raise fɨnollena, raɨafomo abɨdo jaidɨmacɨ. Ie mei sábadoruimo jafaicɨ otɨmacɨ, Moisés mɨcorɨ jaie llua isoi.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e unguentos e, no sábado, repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.