João 20
Murui Huitoto (HUU_WBT) vs ACF
1 Domingo jitɨramo nia monaiñenia, raɨafomo María Magdalena jaide. Raɨafo ɨbailla nofɨcɨ oni joillana cɨode. Jesús abɨna cɨoiñede.
1 E no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
2 Ie jira aisɨcana Pedrona jenuaide. Cuena jɨaɨ jenuaide. Baillano, llote: —Caɨ illaɨcomɨnɨ caɨ Nama abɨna raɨafomona otɨmacɨ. Naimɨena jonianona uiñoñedɨcue.
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
3 Ie mei raɨafomo jaidɨcoco.
3 Então Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Aisɨcana jaidɨcoco; iadedɨ rɨire cue aisɨcana jailla jira, nano ridɨcue.
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Ana bɨtadacaida, fo erodatɨcuemo, useroi joillana cɨodɨcue; iadedɨ fo jaiñedɨcue.
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia não entrou.
6 Ie mei Simón Pedro rillano, fo jaide. Useroi joillana jɨaɨ cɨode.
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis,
7 Ie ɨfogɨmo ferɨnoga ɨniroi eneno illana cɨode. Raise nacuana cɨode.
7 E que o lenço, que tinha estado sobre a sua cabeça, não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Iemei jɨaɨ fo jaidɨcue. Ɨniroina cɨuamona, Jesús jai jilluana ɨɨnotɨcue.
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Jaie cuegafuiaɨ llote: “Fiodaillamona jilloite”. Naie cuegafuiaɨna como raise ɨɨnotɨcoco.
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que era necessário que ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ie mei jofomo jaidɨcoco.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Raɨafomo abɨdo billano, coco jailla mei, nainomo María fɨebide. Eede. Ana bɨtadacaida, fo erodatemo,
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro.
12 Jusiñamuimona mena jaɨenicɨ jai billana cɨode. Userede ɨniroi jɨtadɨaɨmaiaɨ. Jesúna navui jonianomo ana raɨdɨaɨmaiaɨ. Damɨe ɨfogɨ dɨbeimo raɨde. Jɨaɨmɨe eɨllɨ dɨbeimo raɨde.
12 E viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Naiñaiñomo jɨcanotɨiaɨmaiaɨ: —¿Bue ñellena eedɨo? Naiñaiño uai ote: —Cue Namana bu oni uillanona, naimɨena jonianona jai uiñoñedɨcue.
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Naie facaise jɨnafo dɨne erocaillanona, Jesúna cɨode; iadedɨ naimɨena uiñoñede.
14 E, tendo dito isto, voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Naiñaiño comecɨna facade; “Naimɨedɨ bie illano sedaraɨma”. Jesús naiñaiñomo jɨcanote: —¿Bue ñellena eedɨo? ¿Bu jenodɨo? Naiñaiño uai ote: —Jesúna o uia, naimɨe jonianona cuemo llono. Ie mei naimɨena oni uitɨcue.
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Jesús dɨnena uai ote: —¡María! Naimɨe dɨne naiñaiño como raise dobaicaide. Judíuaɨ uaido llote: —¡Raboni! —Naie uai oni dobaiñuamona: “Llofueraɨma”.
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer: Mestre.
17 Jesús uai ote: —Cuena llɨɨnoñeno cuena faɨcai. Cue Moo dɨne nia a jaiñedɨcue. Cue amatɨaɨ dɨne mai jaillanona, cue rafuena lluai. Cue Moo dɨne jaitɨcue. Naimɨedɨ cue Jusiñamui. Naimɨe jɨaɨ omoɨ Moo. Jɨaɨ omoɨ Jusiñamui.
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos, e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Ie jira María Magdalena Jesús llofueoicaiganodɨcaɨmo lluaɨbite: —Caɨ Namana jai cɨodɨcue. —Iemei caɨmo naimɨe naiñaiñomo lluana llote.
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor, e que ele lhe dissera isto.
19 Domingo naɨo Jesús llofueoicaiganodɨcaɨ jofomo ofidɨcaɨ. Judíuaɨ illaɨcomɨnɨna caɨ jacɨruillamona, nasiaɨ nana caɨ ɨbaica. Nase econoñeno ieconi Jesús caɨ motomo billanona, caɨna uaiduano, llote: —Uri omoɨ i.
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Ie onollɨna acatate. Ie cɨraigɨna jɨaɨ acatate. Caɨ Namana jai caɨ cɨuari eo iobidɨcaɨ.
20 E, dizendo isto, mostrou-lhes as suas mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
21 Jesús dane llote: —Uri omoɨ i. Cue Moo cuena oretaja isoi cue rafuena llollena, omoɨna oretaitɨcue.
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Ie facaise caɨna firaiñuanona, raite: —Jusiñamui Joreñona omoɨ feiñuana jitaidɨcue.
22 E, havendo dito isto, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 “O jeacɨnona jai dotade” bumo omoɨ lloia, Jusiñamui jai dotaca. “O jeacɨnona nia dotañede” bumo omoɨ lloia, Jusiñamui nia dotañega.
23 «queles a quem perdoardes os pecados lhes são perdoados; e àqueles a quem os retiverdes lhes são retidos.
24 Naie naɨo Tomásna mamecɨrede llofueoicaigamɨe caɨ dɨga iñede. Dídimona jɨaɨ mamecɨrede. Naimɨedɨ gorasa.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Naimɨemo llotɨcaɨ: —Caɨ Namana aillɨ cɨodɨcaɨ. Tomás uai ote: —Clavo ifona naimɨe onollɨ jeraimo cue cɨoiñenia, naie ifona cue jetañenia, naimɨe cɨraigɨ ifona cue jetañenia, ɨɨnoñeitɨcue.
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o meu dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
26 Ocho dɨgarui illanona, Jesús llofueoicaiganodɨcaɨ dane ofillano, Tomás caɨ dɨga ite. Nana nasiaɨ ɨbaica; iadedɨ nase econoñeno ieconi Jesús caɨ motomo dane fo billano, uaiduano, llote: —Uri omoɨ i.
26 E oito dias depois estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Iemei Tomásmo llote: —Eroda cue onollɨmo. Naifo jeta. Cɨraigɨ ifona jɨaɨ jeta. Ɨɨnoñeno jaiñeno. Mai ɨɨno.
27 Depois disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; e chega a tua mão, e põe-na no meu lado; e não sejas incrédulo, mas crente.
28 Tomás uai ote: —Cue Namadɨo. Cue Jusiñamuidɨo.
28 E Tomé respondeu, e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
29 Jesús dane uai ote: —Cuena o cɨua jira, cuena ɨɨnotɨo; iadedɨ cuena cɨoiñedɨno cuena ɨɨnoia, jɨaɨ caɨmare iitɨmacɨ.
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Jesús dɨga siño rafuena fɨnode. Iena cɨodɨcaɨ. Nana naie rafuena bie rabenicomo cueñedɨcue;
30 Jesus, pois, operou também em presença de seus discípulos muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
31 iadedɨ dajerie cuetɨcue. Jesúdɨ caɨ Jilloitaraɨmana omoɨ ɨɨnollena, iena cuetɨcue. Naimɨedɨ Jusiñamui Jitona omoɨ ɨɨnollena, iena jɨaɨ cuetɨcue. Naimɨena omoɨ ɨɨnuano, naimɨe dɨga jaca iitomoɨ.
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.