João 11
Murui Huitoto (HUU_WBT) vs NVI
1 Naie facaise Betaniamo Lázaro raillamɨedɨ duide. Naimɨe mirɨñodɨ Marta, María iaɨñuaɨ.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Naie Maríadɨ jɨaɨruido Jesús eɨllɨmo caɨmare soride rana totade. Ie mei naiñaiño ie ɨfotɨe dɨga naimɨe eɨllɨna safenaillena dote.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Naie iaɨñuaɨ Jesús dɨne uaina oredɨaɨñuaɨ, naimɨe billena. Naimɨe jɨbuisaɨbillena llotatatɨiaɨñuaɨ: —Nama, o isiruigamɨe duide —llotatatɨiaɨñuaɨ.
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Jesús naie rafuena fɨdɨano, llote: —Jamai fiodaillena naimɨe duiñede. Jusiñamui uaina siñonana comɨnɨ uiñollena, naimɨe duide. Iemona comɨnɨ dɨnena: “Ua Jusiñamui Jitodɨo” cuena raitɨmacɨ.
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Jesúdɨ Lázarona isiruite. Ie mirɨño iaɨñuaɨna jɨaɨ isiruite;
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 iadedɨ Lázaro duillana Jesús fɨdɨano, naimɨe dɨne jaiñede. Naimɨe illanomo menarui nia fɨebide.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Ie mei ie llofueoicaiganodɨcaɨmo llote: —Judeamo abɨdo dane mai caɨ jaillɨ.
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Uai otɨcaɨ: —Llofueraɨma, judíuaɨ illaɨcomɨnɨ birui nofɨcɨna ona faɨrɨnoiacadɨmacɨ. ¿Nɨese naimacɨ dɨne dane jaitɨo?
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Uai ote: —Nagarui userede. Userenia bu macaria, raise cɨua jira, eɨcaɨtaiñede;
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 iadedɨ bu naɨona macaria, raise cɨoiñena jira, eɨcaɨtaide. —Iese llofuete; ia naimɨe rafuedo jaillena ñaɨte. Raite: —Cue rafue suicana jaite. Cue jitaille dɨnori nia llofuetɨcue. Cue rafuedo omoɨ jaia, marena jaitomoɨ. Iedo omoɨ jaiñenia, duere sefuitomoɨ.
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Dane llote: —Lázaro jai ɨnɨde; iadedɨ naimɨena casitallena, jaitɨcue.
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Uai otɨcaɨ: —Nama, naimɨe jamai ɨnɨia, nia dama casite.
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Naimɨe jafaicɨ uanona ɨnɨamo comecɨaɨna facadɨcaɨ; iadedɨ Jesús naiena lloñede. Lázaro fiodaillana ñaɨte.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Ie jira Jesús caɨmo marefodo llote: —Naimɨe jai fiodaite.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Nainomo cue iñena jira, cue siño uai omoɨ ɨɨnollena, omoɨ facaina iobidɨcue. Naimɨe dɨne mai caɨ jaillɨ.
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Caɨmona Tomás caɨmo llote: —Maiña. Naimɨe dɨga fiodaisaitɨcaɨ —llote. Tomás mamecɨ jɨaɨcɨdɨ Dídimo. Naimɨedɨ gorasa.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Betaniamo caɨ ria, Lázaro raɨafomo jai nagaamagarui illana fɨdɨdɨcaɨ.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Jerusalémona Betaniamo tres kilómetros dɨnori illa jira,
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 dɨga judíuaɨ illaɨcomɨnɨ eedollena, Marta iaɨñuaɨ María dɨne bitɨmacɨ.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Jesús billana Marta fɨdɨano, caɨ dɨne naɨsomo bite; iadedɨ jofomo María fɨebide.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Jesúmo Marta llote: —Nama, o bene itɨona, cue ɨio fiodaiñede;
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 iadedɨ Jusiñamuimo buena o jɨcaia, naimɨe iena fɨnoite. Iena uiñotɨcue.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Jesús dɨnena uai ote: —O ɨio abɨdo jilloite.
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Naiñaiño uai ote: —Nana comɨnɨ jilloillɨruimo naimɨe jɨaɨ jilloite. Iena uiñotɨcue.
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Jesús uai ote: —Fiodaillamona comɨnɨ abɨaɨna Jilloitaraɨmadɨcue. Jusiñamui dɨga jaca illena, comɨnɨna itataraɨmadɨcue. Bu cuena ɨɨnuanona, fiodaiadedɨ, iemona ɨco jilloite.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Cuena ɨɨnotɨmɨena Jusiñamui illanomo jaca illena itataitɨcue. ¿Iena ɨɨnotɨo?
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Naiñaiño uai ote: —Jɨɨ, Nama; odɨ caɨ Jilloitaraɨmadɨo. Odɨ Jusiñamui Jitodɨo. Jusiñamui dɨnena o billamo jaie ocuiridɨcaɨ.
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Iese raillanona, jofomo Marta abɨdo jaide. Ie euiñona uaiduano, anado llote: —Llofueraɨma jai ride. Ona uaidote.
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Iena cacajano, raɨre caɨ dɨne María bite.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Marta dɨga ie ñaɨanomo Betania ecɨmo Jesús nia ite.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Jesús dɨne María nia jaiñenia, judíuaɨ illaɨcomɨnɨdɨ Maríana nia eedotɨmacɨ. María jino jaillana cɨuano, racadɨmacɨ. “Raɨafomo eellena naiñaiño jaide” raillanona comecɨaɨna facadɨmacɨ.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 María Jesús dɨne rillano, naimɨena duenaillano, caiñɨcɨ ɨfodo raɨnadacaida, llote: —Nama, bene itɨona, niadedɨ cue ɨiodɨ fiodaiñede.
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 María eiana Jesús cɨuano, naiñaiño dɨga bitɨno eiana cɨuano, naimɨe comecɨ eo sunaite. Sunaillamona, jafaicɨna faɨte.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Jɨcanote: —¿Nɨnomo Lázarona raɨtomoɨ? Uai otɨmacɨ: —Nama, mai jɨbuisaɨbi.
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Lázarona duenaillanona, Jesús eede.
35 Jesus chorou.
36 Iena cɨuanona, judíuaɨ illaɨcomɨnɨ dɨnena llotɨmacɨ: —Ero. Naimɨena eo isiruite.
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Jɨaɨno raitɨmacɨ: —Navui uisɨnidɨmɨena jillotate. ¿Bue ñellena bimɨena jilloitañede, naimɨe nia fiodaiñenia?
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Iena cacajanona, ie siño uai fɨnuana naimacɨ nia raise ɨɨnosɨñena jira, Jesús comecɨ dane sunaite. Oni jaillanona, raɨafomo ridɨcaɨ. Nofɨcɨ motomo ite naie raɨafo. Ifodɨ jɨaɨe nofɨcɨna ɨbaica.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Jesús llote: —Nofɨcɨ oni ñuita. Marta dɨnena naimɨe uai ote: —Nama, naimɨe abɨ jai sorirede. Nagaamagarui raɨafomo jai ite.
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Jesús uai ote: —Cuena o ɨɨnoia, Jusiñamui uai siñonana uiñoitɨo.
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Iemona comɨnɨdɨ nofɨcɨna oni ñuitadɨmacɨ. Jesús monamo eruaɨllano, llote: —Moo, cue uaina o cacaja jira, iobidɨcue.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Jaca cuena cacadɨo. Iena uiñotɨcue; iadedɨ cue dɨga bene itɨno illa muidona, iese ado llotɨcue. Cuena o oretajana naimacɨ ɨɨnollena, o dɨga ado ñaɨtɨcue.
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Ie mei eo ado llote: —Lázaro, jino bi.
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Nai fiodaitɨmɨe nia naimɨe abɨ nana ferɨnua ra dɨga jino bite. Jesúdɨ comɨnɨmo llote: —Naimɨe abɨ ferɨnua oni suiño. —Ie jira suiñodɨmacɨ.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Ie muidona María dɨga bitɨnomona ailluena comɨnɨ Jesúna ɨɨnotɨmacɨ. Naimɨe fɨnoca rafuena cɨuanona, ɨɨnotɨmacɨ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Jesúna ɨɨnoñedɨnomona damɨerie Jesús fɨnoca rafuena fariseuaɨ dɨne lluaidɨmacɨ.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Ie jira Jusiñamui dɨga nanoca ñaɨraɨnɨ, fariseuaɨ dɨga, danomo ofidɨmacɨ. Jesús rafuena siadotɨmacɨ: —¿Nɨese naimɨena nɨbaɨitɨcaɨ? Dɨga siño rafuena ua fɨnocabide.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Naimɨena nɨese caɨ nɨbaɨñenia, nana comɨnɨ naimɨena ɨɨnoitɨmacɨ. Nana comɨnɨ naimɨe dɨbeimo jaia, naimacɨ illaɨmana naimɨe jaillana jitaitɨmacɨ. Iemei romanos soldaduaɨ biitɨmacɨ. Jusiñamui jofona judaɨaɨbitɨmacɨ. Caɨ naɨraɨaɨna jɨaɨ fuidoitɨmacɨ. Iena jitaiñedɨcaɨ.
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Naie facaise nanoca Jusiñamui dɨga ñaɨraɨmana Caifás illamona, naimacɨmo llote: —Naimɨe rafuena raise uiñoñedomoɨ.
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Iese caɨ naɨraɨmo suiñellena, damɨe caɨ naɨraɨ facaina fiodaitena, mare. Iena nɨbaɨ nia raise uiñoñedomoɨ.
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Ie comecɨna dama facajano, iese lloñede; ia Jusiñamui dɨga nanoca ñaɨraɨmana naimɨe illamona, Jusiñamui naimɨena biena llotatate: —Jesúdɨ caɨ comɨnɨ facaina fiodaite.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Caɨ comɨnɨ facaina dama fiodaiñede; iadedɨ nana Jusiñamuina ɨɨnoitɨnona facaina fiodaite. Dɨga naɨraɨaɨmo itɨmacɨ; iadedɨ naimɨemo dajena nana naimacɨ duillena, naimɨe fiodaite.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Caifás lluana naimacɨ cacajamona, judíuaɨ illaɨcomɨnɨ comecɨaɨna nia facadɨmacɨ, naimɨena meinellena.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ie jira Jesús judíuaɨ illaɨcomɨnɨ illa motodo marefodo macariñede. Jofue iñena dofodo jaidɨcaɨ. Efraín railla naɨraɨ dɨne ridɨcaɨ. Nainomo dɨga irui itɨcaɨ.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Pascua railla rafue iaɨre iacana jira, ailluena comɨnɨ Jerusalémo naimacɨ naɨraɨaɨmona jaidɨmacɨ. Rafue nia taɨneñenia, naimacɨmo ite rafue oni jaillena, caɨ einamacɨ llua isoi fɨnodɨmacɨ.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Jusiñamui dɨga nanoca ñaɨraɨnɨdɨ fariseuaɨ dɨga navui ñaɨtɨmacɨ: —Bu Jesúna cɨoia, naimɨena caɨ gaɨtallena, caɨmo llono. Rafuemo bitɨno illamona, Jesúna jenodɨmacɨ. Jusiñamui jofomo naimacɨ ia, coninɨmo jɨcanododɨmacɨ: —¿Nɨese comecɨaɨna facadomoɨ? ¿Jesús bene biite? Caɨ illaɨcomɨnɨ llua jira, nɨbaɨ jai biñeite. Illaɨcomɨnɨ lluana fɨdɨano, naimɨe biñeite.
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 — ausente —
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.