Romanos 9
Nin tének káwintal an okˀóxláb (HUSNT2005) vs NTLH
1 Tsubax in káw kom u belálich na Kristo ani yab in kʼambix; pos nu chalab, kom teykómte kʼal in cháp an Tʼokat Ejattaláb, tin óltsal abal tsubax xowaꞌ neꞌech ku ulu.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 In tʼeꞌpinal tʼajat tin kʼwajat ani echʼekʼi u achʼál i yajal tu itsích kʼal tin kwenta nu at kidhtal.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Pos asta nanáꞌ u léꞌak max in bijtsidh kin kʼale ban kʼibeltaláb ani yabak ku belaꞌ na Kristo, max jechéꞌ alwaꞌak abal nu at kidhtaltsik.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 An israelitatsik, xi jaꞌich nu at kidhtaltsik, jaꞌich xi kʼwajattsik ti chakámláb kʼal na Dios. Jaꞌich jeye xi neꞌech kin bachʼutsik an labidh tʼokattaláb, an lejkintaláb ani nin takʼixtal na Dios xin jilám dhutsadh na Moisés. An israelitatsik jaꞌich punkʼuntsidh kin tʼójontsi na Dios ban atá xon ti Jajáꞌ u kʼakʼnáb ani jaꞌich jeye xi usnéktsik ke neꞌech kin bachʼu xowaꞌ na Dios in ulúmal neꞌech kin pidhnaꞌ.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 An okʼox tátaꞌlábtsik, u kidhtaláb jeye kʼal an israelitatsik ani na Kristo, xi waꞌchin jelt xan tu waꞌchinal jun xitaꞌ techéꞌ ti chabál, u kidhtaláb jeye kʼal an okʼox tátaꞌlábtsik. Jechéꞌ na Kristo, jaꞌich na Dios xin takʼyal ejtal xowaꞌ waꞌach, lábtʼajadh ti kʼwajat malilíl i kʼij. Anchanꞌ ka tʼájan.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Yab neꞌech ki ejto ki ulu ke nin káwintal na Dios yab tʼájan xan tin ulal, pos yab ejtal xu waꞌchinal ban israelitatsik u israelita.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Yab ejtal nin kidhtaltsik na Abraham u chakámlábtsik kʼal jajáꞌ; pos usnék kʼal na Dios enchéꞌ: “Kʼal na Isák, yán tʼajat neꞌech ka kóꞌoy a kidhtaltsik.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Jechéꞌ tu tolmiyal ki exbay ke ni jun xitaꞌ yab u chakámláb kʼal a Dios kʼal tin kwentakʼi an kidhtaláb xon tu waꞌchinal; u chakámlábtsik kʼal na Dios xitaꞌ nu waꞌchinal xantikʼi na Dios tin ulúmal.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Pos xowaꞌ utsan na Abraham kʼal na Dios jaꞌich jechéꞌ: “Tam kin bajaw an kʼij, neꞌech kin tsích ani na Sara, neꞌech kin waꞌchiy jun i chakam.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ani yab tokot jáꞌkʼi jechéꞌ. Chablam nin chakámil na Rebeka, u chakámlábtsik kʼal júnkʼi tokot i inik xi jaꞌich ni wejeꞌ pakélil Isák.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 — ausente —
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Pos jantʼéy neꞌech ki ulu? ¿Ke na Dios yab lujat? ¡Yabaꞌ!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Pos utsan enchéꞌ na Moisés kʼal na Dios: “Neꞌech ku kóꞌontsi ti yajnantsixtaláb xitaꞌ Nanáꞌ u léꞌ ku kóꞌontsi ani neꞌech ku kóꞌontsi ti kʼakʼnaxtaláb xitaꞌ Nanáꞌ u léꞌ ku kóꞌontsi.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Anchanꞌ pé, yab jaꞌich abal wawáꞌkʼi ki leꞌnaꞌ o ki tʼajaꞌ i chápláb, tokot na Dios xu kóꞌontsix ti yajnantsixtaláb, jaꞌich nin choꞌób.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Pos ban Tʼokat Dhuslab, na Dios in utsaꞌ enchéꞌ an pulek takʼix xi Ejipto: “Tu kʼwajbámal ta pulek takʼix abal ku xalkʼaꞌ ba tatáꞌ nu cháp ani abal kin exlomná putálkʼi an chabál.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Jaxtám tu xalkʼanalich ke na Dios in kóꞌontsal ti yajnantsixtaláb xitaꞌ Jajáꞌ in léꞌ kin kóꞌontsi ani in chapikmédhantsal tin itsích xitaꞌ in léꞌ kin chapikmédhantsi.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Por tám neꞌech ti kin utsaꞌ enchéꞌ: “Max anchanꞌ, ¿jantʼókʼi pé tám na Dios tin walbiyal an iniktsik? Pos, ¿jitaꞌ neꞌech kin ejto kin tomnaꞌ na Dios?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 ¡Por payꞌlomláb! ¿Jantʼéy teye a éy abal ki kʼwajay ta káwlíx kʼal a Dios? ¿Awxeꞌ an pats neꞌech kin ejto kin utsaꞌ enchéꞌ xi kʼál ti tʼajadh?: “¿Jantʼókʼi tin tʼajámal anchanꞌ?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Pos an tʼojom in koꞌol i awiltaláb kin tʼajaꞌ kʼal an kʼutʼ xan ti jajáꞌ kin leꞌnaꞌ; neꞌech kin ejto kin tʼajaꞌ kʼal jachanꞌ an kʼutʼ jun i pats xi exbadhkʼi ti neꞌech ti éynal ani jún, xi neꞌech ti éynal echʼekʼi.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 ¿Ani jantʼó max na Dios, abal kin xalkʼaꞌ wéꞌ an yajtsiktaláb xi neꞌech kin pidhnaꞌ ani kin xalkʼaꞌ nin cháp, in kuxuy kʼal yantam i chaꞌattaláb xowaꞌ in tʼajál xin tomnáltsik kin bachʼu an yajtsiktaláb ani ka kʼibdhátsik?
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Pos in tʼajaꞌ anchanꞌ abal kin pidhnaꞌ ka exlantsat tin pubíl nin labidh tʼokát, jelt xan ti támun kʼal wawáꞌ. Jajáꞌ tu kóꞌontsi ti yajnantsixtaláb ani tu tʼojojoy abal ki ejto weye ki bachʼu jachanꞌ an labidh tʼokattaláb.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Jechéꞌ xitaꞌ na Dios in takwyámal, jaꞌich wawáꞌich, yab i judíokʼitsik, in takwyámal jeye xi yabtsik u judío.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Pos na Dios in ulal enchéꞌ ban Tʼokat Dhuslab xin dhutsám na Oséas:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Ani táykʼi xon ti utsantsik enchéꞌ: “Tatáꞌtsik yab i dhabaláb kʼal Nanáꞌ”,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Por kʼal tin kwenta an israelitatsik, na Isaías in ulu enchéꞌ: “Maske nin kidhtal an israelitatsik yán tʼajat jelti an kidhib xi waꞌach ban pujal, tokot neꞌech ka jilkʼon jun kweneꞌ xi neꞌech ka loꞌwat,
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 pos an Okʼóxláb neꞌech kin tʼajaꞌ techéꞌ ban chabál xan tin ulúmal, neꞌech kin tʼajaꞌ kidhat ani jikʼat.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Jelt xan tin ulúmal más okʼox na Isaías enchéꞌ:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Jantʼéy neꞌech ki ulu? I ulal ke xi yabtsik u judío, xi yab in ayaltsik ka kʼwajbájichtsik alwaꞌ kʼal na Dios, in bajawtsik ka kʼwajbá alwaꞌ kʼal na Dios kʼal tin kwentakʼi nin belomtal.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Por an israelitatsik, xin wéwnámaltsik jun i takʼixtaláb xin chalpayaltsik ke kʼál ti neꞌech ka kʼwajbátsik alwaꞌ kʼal na Dios, yab in bajawtsik ka kʼwajbá alwaꞌ kʼal na Dios.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Jantʼókʼi ti yab in bajawtsik ka kʼwajbá alwaꞌ kʼal na Dios? Abal in ayaltsik ka kʼwajbá alwaꞌ kʼal na Dios kʼal xowaꞌ in tʼajál ani yab abal u belom. In junwal jelti max tʼadhkʼun kʼal jun i tʼujub; jechéꞌ xin junwal jelti an tʼujub, jaꞌich na Kristo.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Ban Tʼokat Dhuslab kʼwajat dhutsadh enchéꞌ:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.