Gálatas 4
Nin tének káwintal an okˀóxláb (HUSNT2005) vs NVT
1 Xowaꞌ u léꞌ ku ulu jaꞌich jechéꞌ: Max jun i chakam xi neꞌech kin bachʼu jun i jiltsixtaláb chipíl bél, in junwal jelti jun i jolib xi kʼwajat ti tʼójontsix ba jun i atá maske jajáꞌ in dhabal ejtal xowaꞌ waꞌach tajaꞌ ba jachanꞌ an atá.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Waꞌach taltsik xin beletnál i chakamtsik ani in beletnál jeye xowaꞌ neꞌech ka jiltsin asta xowkʼi kin ulu an tátaꞌláb abal ka pidhanich.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Anchanꞌ jeye u támnal kʼal wawáꞌ. Tam ti wawáꞌ u xeꞌech jelti max u tsʼitsik chakam, u kʼwajinek belkómte kʼal nin takʼixtal na Dios xin jilám dhutsadh na Moisés ani kʼal xowaꞌkich an belomtaláb xi waꞌach techéꞌ ti kʼayꞌlá.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Por tam tin bajaw xowkʼi na Dios tin ulúmal, in abaꞌ nin Chakámil, xi waꞌchin ba jun i tsidhan mímláb ani ulich jelti jun i judío, takʼnél kʼal nin takʼixtal na Dios xin jilám dhutsadh na Moisés.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 Nin Chakámil na Dios, tsích abal ti ku káldhaꞌ bin takʼixtal jachanꞌ an takʼixtaláb ani ti ku bachʼúch na Dios jelti max tu chakámil.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Ani abal ti ki xalkʼantsitsik ke i chakámlábich kʼal Jajáꞌ, na Dios ti abtsi an tin Tʼokat Ejattal nin Chakámil ba na itsích. Jechéꞌ an Tʼokat Ejattaláb xi kʼwajat ba na itsích in ulal kawidh enchéꞌ: “¡Tatáꞌ tu Tátaꞌ!”
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Anchanꞌ pé, tatáꞌ jaꞌich jún xu chakámlábich kʼal na Dios ani yabich i jolib. Kom i chakámlábich kʼal Jajáꞌ, na Dios neꞌech ti ki pidhaꞌ an ti jiltsixtaláb xin ulúmal neꞌech kin pidhnaꞌ.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Ti weꞌél chabkʼiꞌ, tam ti yabéltsik a exlál na Dios, i kóꞌyáb ta jolib kʼal i chʼilabtsik.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Por xoꞌ, kom a exlálichtsik na Dios, o más alwaꞌ ki ulu, ke na Dios ti exlálichtsik xoꞌ, ¿jantʼókʼi bél ta chalpayaltsik ki witsiy kʼal jachanꞌ an chalab xi yab xataꞌ in jalbíl ani yab alwaꞌ abal ki kóꞌyattsik juní kʼal jachanꞌ an takʼixtaláb jelti jun i jolib?
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 Tatáꞌtsik bél a pakwlantsal taltsik a kʼítsá, a íchʼ, in ajumtal a íchʼ ani i tamubtsik.
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 In kʼwajíl tʼajat tin chalpax abal u chʼejnál max an tʼojláb xu tʼajámal ba tatáꞌtsik, yab xataꞌ in jalbílnámal.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Kidháblábtsik, tu punkʼuntsal abal ki kʼwajaytsik jelt xan ti nanáꞌ in kʼwajat; pos nanáꞌ in kʼwajatwiꞌik in takʼnél kʼal nin takʼixtal na Dios xin jilám dhutsadh na Moisés, por xoꞌ yabich, xoꞌ in wenkʼonékich jelti jún ti éb xi tatáꞌtsik. Yab abal ki ulu ke tatáꞌtsik tin tʼajtsámal jun xataꞌ yab alwaꞌ.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Pos jelt xan ta choꞌóbichtsik, tam ti jidhtal tu tʼiltsitsik jechéꞌ an alwaꞌ tʼilab, jaꞌich abal in yawꞌlách.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Ani jachanꞌ an yawꞌlách xu kóꞌoy, jaꞌich abal ki chuꞌtat xantitsik teye; por ibách abal a chuꞌutsik anchanꞌ, tin pojkámalak o yabak tin bachʼúmaltsik. Yab a ódhaꞌtsik ti kwenta max anchanꞌ, más tokot tin bachʼutsik alwaꞌ jelti max nanáꞌ tin tʼokat abatwálejil a Dios, jelti max nanáꞌich nin Jesukristo.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 ¿Jantʼéy támun kʼal jachanꞌ an kʼijidhtaláb xa achʼaꞌtsik? Tsubax u ulal, ke max a ejtowalaktsik ka jixaꞌ na wal, a jixámalaktsik ani tin pidhámalak.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 Ani xoꞌ, ¿awxeꞌ ka ulutsik tu atʼálkʼi abal tu óltsaltsik an ti tsubaxtaláb?
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Jachanꞌ an atiklábtsik in léꞌ tʼajat kin chuꞌu ki junkun kʼal jajáꞌtsik, por yab abal ta alwaꞌbíltsik. Xowaꞌ jajáꞌtsik in léꞌ, in léꞌ kin chuꞌu ki wékʼon kʼal wawáꞌ ani ki kʼaletsik kʼal jajáꞌ.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Pos alwaꞌich, alwaꞌ kʼejle ki kaniy jun xitaꞌ abal ka junkun kʼal wawáꞌ, por ki tʼajaꞌ abal tin alwaꞌbíl ani echʼekʼi, yab tamkʼi nanáꞌ in kʼwajat kʼal tatáꞌtsik.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Tsʼitsik chakámil, u achʼál juní i yajtsiktaláb kʼal tatáꞌtsik ta kwenta jelti an yajal xin achʼál jun i nánaꞌláb tam neꞌchich kin waꞌchiy jun i chakam; ani neꞌech ku óntsi ku achʼaꞌ jechéꞌ an yajal, asta ku chuꞌu ke a junwalichtsik jelti na Kristo.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 ¡U léꞌak max in kʼwajat xoꞌ kʼal tatáꞌtsik abal ku ejto tu tawnaꞌtsik alwaꞌ; pos yabich u choꞌób xantʼéy ku chalpay kʼal tatáꞌtsik ta kwenta!
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Tatáꞌtsik, xa leꞌnál ka óntsi ka wéwnaꞌ nin takʼixtal na Dios xin jilám dhutsadh na Moisés, ti kin utsaꞌtsik jechéꞌ: ¿Yabxeꞌ a achʼámaltsik xowaꞌ in ulal jachanꞌ an takʼixtaláb?
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Pos in ulal ke na Abraham in kóꞌyámal cháb in chakámiltsik: jún kʼal nin jolíbal ani jún kʼal nin tomtal; nin tomtal, yab jaꞌ i jolib.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Nin chakámil nin jolíbal, waꞌchin jeye ti chakam jelt xan tu waꞌchinal ejtalkʼitsik ti chakam; por an chakam xin kóꞌoy nin tomtal na Abraham, waꞌchin ti chakam abal ka tʼájan xowaꞌ in ulúmal na Dios.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Jechéꞌ jaꞌich jelti jun i óltsixtaláb. Xi jechéꞌ cháb an mímlábtsik, in léꞌ kin ulu xi cháb an lejkintaláb. Xi jún an lejkintaláb, jaꞌich xi tʼajan ban chʼén xu bijyáb Sinaí ani jaꞌich nin léꞌ kin ulu na Agar; xu waꞌchinaltsik kʼal jachanꞌ an lejkintaláb, u waꞌchinal techéꞌ ti kʼayꞌlá abal ti jolibtsik.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Pos na Agar jaꞌich in léꞌ kin ulu an chʼén xu bijyáb Sinaí xi kʼwajat Arabia ani jechéꞌ, jaꞌich an Jerusalén xi xoꞌ, pos jechéꞌ an bitsow ani nin atiklábiltsik, kʼwajat jelti jolibtsik.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Por an Jerusalén xi walkʼiꞌ, yab jaꞌ u jolib ani wawáꞌ kʼál tu chakámláb.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Pos an Tʼokat Dhuslab in ulal enchéꞌ:
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Kidháblábtsik, tatáꞌtsik a junwal jelti na Isák; tatáꞌtsik jaꞌich an chakámlábtsik xi na Dios in ulúmal.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Por anchanꞌ jelt tam ti jachanꞌ i kʼij, an chakam xi waꞌchin jelt xan tu waꞌchinal ejtalkʼi an chakamtsik in atʼál an chakam xi waꞌchindhá kʼal an Tʼokat Ejattaláb, anílkʼi jeye xoꞌ tu támnal.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 Por ¿jantʼéy in ulal an Tʼokat Dhuslab? In ulal enchéꞌ: “Ka ajaꞌ an jolib kʼál nin chakámil, pos nin chakámil an jolib, yab jaꞌ neꞌech kin bachʼu xowaꞌ neꞌech kin bachʼu nin chakámil an mímláb xi yab u jolib.”
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Anchanꞌ pé kidháblábtsik, wawáꞌ yab i junwal jelti nin chakámil an mímláb xu jolib, wawáꞌ i junwal jelti nin chakámil an mímláb xi yab u jolib.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.