Atos 18
Nin tének káwintal an okˀóxláb (HUSNT2005) vs NTLH
1 Tam ti más tayíl, na Pablo kale Atenas ani kʼale ban bitsow xin bij Korinto.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Tajaꞌ, in elaꞌ jun i judío xin bij Akila, xu chakam ban chabál xi Ponto. Na Akila ani nin tomtal Prisila tám tʼajat ít ti ulnektsik Korinto. Jajáꞌtsik tál ban chabál xin bij Italia, kaletsik ban bitsow xi Roma abal an pulek takʼix Klawdio in ulu ke yejat ka kale Roma ejtal an judíotsik. Na Pablo kʼale kin álnaꞌ na Akila ani na Prisila
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 ani kom na Pablo in witʼál jeye kin tʼajaꞌ xowaꞌ jajáꞌtsik in tʼajál, ke jaꞌich an tʼojmách kʼudhkʼum atá, kʼwajay kʼal jajáꞌtsik abal ka tʼójon junax.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Echʼekʼi tam in kʼítsájil an koyóxnich, na Pablo u kʼalel ban atá xon tu tʼajnal an junkuntaláb, u kʼwajíl kin tʼilaꞌ tajaꞌ an alwaꞌ tʼilab, in pakabédhál an judíotsik ani xi yabtsik u judío jeye.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Tam ti ulich na Silas ani na Timoteo xi táltsik Masedonia, na Pablo in óntsích tám kin tʼilaꞌ an alwaꞌ tʼilab abal kin lej tsubkʼantsi an judíotsik, ke na Jesús, jaꞌich an Kristo xi jajáꞌtsik kʼwajat in aytsím.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Por an judíotsik tujey ti itʼixbél ani ti odhbijixtsik. In tiniy tám nin kʼudhkʼúmil na Pablo jelti jun i exól abal kin xalkʼantsitsik ke yab alwaꞌ xan tin tʼajál ani in utsaꞌtsik enchéꞌ:
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Kale tám ban atá xon tu tʼajnal an junkuntaláb ani kʼale bin kʼimáꞌ jun i inik xin bij Justo. Jechéꞌ an inik, in kʼakʼnál jeye na Dios ani u kʼwajíl tin wál an atá xon tu tʼajnal an junkuntaláb.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Na Krispo, xu okʼlek ban atá xon tu tʼajnal an junkuntaláb kʼál ejtal nin kidhtaltsik, in belaꞌtsik an Ajátikláb. Belmách jeye yán i atiklábtsik xi tajaꞌ Korinto tam tin achʼaꞌtsik jechéꞌ an alwaꞌ tʼilab ani pujantsik.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Jun i akal, na Pablo in chuꞌu jun i xalkʼantsixtaláb xon ti utsan enchéꞌ kʼal an Ajátikláb:
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Nanáꞌ in kʼwajat kʼal tatáꞌ ani yab xitaꞌ neꞌech kin ejto ti ki tʼajtsi jun xataꞌ yab alwaꞌ, pos u koꞌol yán i atiklábtsik ba jechéꞌ an bitsow xi neꞌechtsik ti kin belaꞌ.
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Anchanꞌ, na Pablo kʼwajay tajaꞌ Korinto jun i tamub kʼal chʼejel, in okʼtsal an atiklábtsik an tin káwintal na Dios.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Por jachanꞌ i kʼij, tam ti na Galión kʼwajat ti pulek awiltaláb Akaya, an judíotsik junkun abal kin péjey na Pablo. Júná xon tu tʼajnal an lújundhaxtaláb
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 ani utsan enchéꞌ an pulek awiltaláb:
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Neꞌchich jeye tʼajat ka káwin na Pablo, tam ti na Galión in utsaꞌ enchéꞌ an judíotsik:
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 por kom i tʼilabkʼi ani i bijlábkʼitsik xowaꞌ a káwlíxnál ani kʼal tin kwenta jeye na takʼixtalábiltsik, awil ka lejkiy tatáꞌkʼitsik, nanáꞌ yab u léꞌ tin lújundhom kʼal jechéꞌ xowaꞌ tatáꞌtsik a káwlíxnál.
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Ani in utsaꞌ tám ka kaléchtsik eléb ejtal ti éb.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Na Sóstenes, an inik xu okʼlek ban atá xon tu tʼajnal an junkuntaláb yakʼwan kʼal xi táꞌ ti kʼwajattsik ani chaꞌwat tajaꞌ tin tamét an pulek awiltaláb. Por na Galión yab in tʼajaꞌ ti kʼij ejtal jechéꞌ.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Na Pablo kʼwajay bél owat Korinto. Más tayíl, in utsaꞌich tám an kidháblábtsik abal neꞌchich ani balinich tám ban tan abal ka kʼale ban chabál xi Siria junax kʼal na Prisila ani na Akila. Ban bitsow xi Senkrea, tam ti yabél balnék ban tan, na Pablo olilin abal kin tʼajaꞌ jun xataꞌ xowaꞌ in ulúmal neꞌech kin tʼajaꞌ.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Tam ti ulichtsik ban bitsow xi Efeso, na Pablo in jilaꞌ na Prisila ani na Akila. Kʼale ban atá xon tu tʼajnal an junkuntaláb ani káwin kʼal an judíotsik xi tajaꞌ u junkunal.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Pakabédhá kʼal an judíotsik xi tajaꞌ abal ka kʼwajay nakat i kʼij kʼal jajáꞌtsik, por na Pablo yab in leꞌnaꞌ.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Chapnédhomách tokot na Pablo abal neꞌchich ani in utsaꞌtsik enchéꞌ:
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Tam ti ulich Sesarea, na Pablo paꞌay ban tan ani kʼale Jerusalén abal kin chapnédhaꞌ an belomtsik. Tayíl kʼale jeye Antiokía.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Tam ti kʼwajách wéꞌ i kʼij Antiokía, kale juní ani xeꞌchin kin loniy juntsik ti juntsik an bitsowtsik xu takʼnal Galasia ani xi Frijia, in punkʼuntsaltsik abal yab kin jilaꞌ ti belom.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Tam ti jachanꞌ i kʼij, ulich Efeso jun i judío xu bijyáb ta Apolos, xu chakam ban bitsow xi Alejandría. Jechéꞌ na Apolos, jaꞌich jun i alwaꞌ tʼiltsix tin káwintal na Dios ani in exlál tʼajat alwaꞌ an Tʼokat Dhuslab.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Jajáꞌ okʼtsidh tʼajat alwaꞌ tin tsubaxtalábil an Ajátikláb, u tʼiltsix kʼal yantam i kulbétaláb ani u okʼtsix kʼal yantam i tajaxtaláb kʼal tin kwenta na Jesús, maske jajáꞌ tokot in exlál nin pujaxtalábil na Juan.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Na Apolos kʼwajay ti tʼiltsix ban atá xon tu tʼajnal an junkuntaláb kʼal ni jun i jíkʼib; por tam ti achʼan kʼal na Prisila ani na Akila, júná pílkʼi ani wiltsin más tajax tin tsubaxtalábil na Dios.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Tayíl, tam ti na Apolos in ulu abal neꞌech ban chabál xi Akaya, tolmiyat kʼal an kidháblábtsik ani in abtsitsik jun i dhutsadh úw abal an belomtsik xi tajaꞌ, xon tin utsál abal kin bachʼutsik alwaꞌ na Apolos tam ka ulich. Tam ti ulich Akaya, in tolmiy tʼajat xi belmámadhichtsik kʼal tin kwenta nin alwaꞌtal na Dios.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Na Apolos in xalkʼál tin tamét an atiklábtsik abal ukʼpinék ti kʼwajat an judíotsik kʼal tin kwenta na Jesús. In xalkʼantsal kʼal jun i tsubaxtaláb xi yab xitaꞌ neꞌech kin ejto kin ulu ke yab aniꞌ ani in óltsaltsik ban Tʼokat Dhuslab, ke na Jesús jaꞌich an Kristo xi kʼwajattsik in aytsím.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.