Atos 16

Nin tének káwintal an okˀóxláb (HUSNT2005) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Na Pablo ani na Silas ulich ban bitsowtsik xin bij Derbe ani Listra, tajaꞌ, in elaꞌ jun i belom xin bij ta Timoteo. Jechéꞌ na Timoteo u chakámláb kʼal jun i mímláb judío xu belom, por nin tátaꞌ i griego.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 An kidháblábtsik xu kʼwajíl Listra ani Ikonio in tʼilál abal jechéꞌ na Timoteo, jaꞌich jun i alwaꞌ inik.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Na Pablo in leꞌnaꞌ ka junikná kʼal na Timoteo, jaxtám tin tʼajtsi an ti exól bin tʼuꞌúl, abal yab kin itʼixbédhaꞌ an judíotsik xu kʼwajíl ba jachanꞌ an bitsowtsik. Pos kʼal ejtal ti choꞌóbte ke nin tátaꞌ na Timoteo i griego.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Ba ejtal an bitsowtsik xon tu watʼel, in óltsal an kidháblábtsik an ti takʼixtaláb xin pidhnámal an abatwáletsik ani an takʼix belomtsik xi kʼwajat Jerusalén abal anchanꞌ ti yejat ka tʼajan xan tin ulaltsik.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Anchanꞌ, an belomtsik u likedhantsáb tin itsích ani in óntsaltsik ti belom. Tsudhél u tajkʼanal u yanel más an belomtsik.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Yab walká kʼal an Tʼokat Ejattaláb kin tʼilaꞌtsik an alwaꞌ tʼilab ban chabál xi Asia. Jaxtám, watʼeytsik ban chabál xi Frijia ani Galasia
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 ani ulichtsik bin wál an chabál xi Misia. Tam ti tajaꞌ ti kʼwajattsik, in chalpay ka ochichtsik ban chabál xi Bitinia, por yab walká kin tʼajaꞌtsik anchanꞌ kʼal nin Ejattal na Jesús.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Watʼeytsik in lujtalkʼi ani yab ochich ban chabál xi Misia, kʼaletsik ban bitsow xi Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Tam ti tajaꞌ ti kʼwajattsik, jun i akal, na Pablo in chuꞌu jun i xalkʼantsixtaláb. Ban xalkʼantsixtaláb, in chuꞌu kubúl jun i inik xu kʼwajíl Masedonia ani u pakabédháb kʼál enchéꞌ: “Ki watʼey Masedonia ani ti ku tolmiy.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Tam ti na Pablo in chuꞌu jachanꞌ an xalkʼantsixtaláb, u tʼojojon abal ku kʼale Masedonia kom i choꞌób alwaꞌ ke na Dios jaꞌich xi kʼwajat tu utsál ku kʼale tajaꞌ ki tʼiltsitsik jeye an ti alwaꞌ tʼilab.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Tajaꞌ Troas, u balin ban tan ani u kʼale in lujtal Samotrasia, an chabál xi kʼwajat ban jaꞌ. Tam ti jun tsudhelom, u ulich ban bitsow xin bij Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Tam tu kʼwajatich Neápolis, u kʼale Filipos. Jechéꞌ an bitsow Filipos, kʼwajat Masedonia, an bitsow xi más ultaláb ani Roma tu takʼnal. U kʼwajay tajaꞌ cháb óx a kʼítsá.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Jun i kʼij, tam ti jaꞌich in kʼítsájil an koyóxnich, u kale ban bitsow ani u kʼale xon ti kʼwajat jun i waljaꞌ, jun i kubtaláb xon tu kʼalel tʼajat yán ti ól. U buxkan tajaꞌ ani u kʼwajay ki tʼiltsitsik an ti alwaꞌ tʼilab an mímlábtsik xi junkunék tajaꞌ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Jún ti éb an mímlábtsik xin bij Lidia xu kʼwajíl ban bitsow Tiatira, xin nujwal i kʼudhkʼumtsik xi tʼunuyich tʼajat kʼal in chákníꞌ, taꞌ ti kʼwajat ti ochʼówix. Jechéꞌ an mímláb, in kʼakʼnál tʼajat na Dios ani palmédhantsat tin ejattal kʼal an Ajátikláb abal kin belaꞌ xowaꞌ kʼwajat in ulal na Pablo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Pujyat tám, kʼál ejtal nin kidhtaltsik ani tayíl tu pakabédhaꞌ enchéꞌ:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Jun i kʼij, tam tu neꞌech ban kubtaláb xon tu kʼalel tu ól, i elaꞌ jun i tsidhan xin koꞌol jun i ejattaláb xin witʼál kin exlaꞌ xowaꞌkich. Jechéꞌ an tsidhan in átál tʼajat yán i tumín abal nin ajátiktsik kom in witʼál kin exlaꞌ xowaꞌkich.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Wawáꞌ ani na Pablo u wéwná kʼal an tsidhan ani kawidh in ulal enchéꞌ:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Yán a kʼítsá in tʼajaꞌ anchanꞌ, asta ke jun i kʼij na Pablo, itʼixbédhájich, chawꞌkʼilách ani in utsaꞌ enchéꞌ an ejattaláb xi taꞌ ti kʼwajat ba jachanꞌ an tsidhan:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Por tam ti nin ajátiktsik jachanꞌ an tsidhan in chuꞌu abal yabich más neꞌech kin ejto kin átlomnaꞌ, in yakʼwaꞌtsik na Pablo ani na Silas ani in júnaꞌ chʼejel bitsow xon ti kʼwajat an awiltalábtsik.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Utwattsik ban awiltalábtsik ani in ulutsik enchéꞌ xi yakʼwxinék:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 ani exom in okʼtsixnál xowaꞌ jajáꞌtsik in ujnámal in tʼajál, por wawáꞌ yab alwaꞌ ki bachʼu nibal ki tʼajaꞌ, kom u romano.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 An atiklábtsik chakuy ani in adhík ti utey ba na Pablo ani na Silas. An awiltalábtsik in abnaꞌ ka kʼoꞌtsin tin kʼudhkʼúmil na Pablo ani na Silas ani ka kwadhantsik kʼal i wichʼateꞌ.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Tam ti okʼon ti kwadhnaltsik yáníl, balyat ban wikʼaxteꞌ ani utsan an belkol wikʼaxteꞌ abal kin beletnaꞌtsik tʼajat alwaꞌ.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Tam ti an belkol wikʼaxteꞌ in achʼaꞌ utsan jechéꞌ, in baliy asta tin okʼontalich in altájil an wikʼaxteꞌ ani in jilaꞌ machʼbintsidhtsik tin akan kʼal i teꞌ.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Por tam ti chʼejelich i akal, na Pablo ani na Silas kʼwajattsik ti ól ani in ajatnáltsik i ajatláb abal a Dios. Xi kʼeꞌet an wikʼnéltsik kʼwajat in achʼáltsik.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Jun jikʼtowál ti léwékʼin chapik tʼajat an chabál ani in dhiyaꞌ nin akanlábil an wikʼaxteꞌ. Támkʼi jachanꞌ, jakʼpin ejtal an wiꞌlebtsik ani wilkʼan an patʼáltsik xi kʼál ti kʼwajat wikʼadh an wikʼnéltsik.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ejech an belkol wikʼaxteꞌ ani tam tin chuꞌu abal ejtal nin wiꞌlébiltsik an wikʼaxteꞌ jakʼpinék, in jixónaꞌ nin machétil abal kin chemdhaꞌ tinbáꞌ kom in chalpayal ke ájlámadh ejtal an wikʼnéltsik.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Por tawná kawidh enchéꞌ kʼal na Pablo:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 In konoy tám jun i tajbaxtaláb an belkol wikʼaxteꞌ, ochich adhik altá ani u wipipíl kʼal i jíkʼib tudhlan tin tamét na Pablo ani na Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Káldhátsik tám eléb kʼal an belkol wikʼaxteꞌ ani konyattsik enchéꞌ:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Jajáꞌtsik in tókʼoy enchéꞌ:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Tʼiltsin tin káwintal an Ajátikláb ani ejtal nin kidhtaltsik jachanꞌ an belkol wikʼaxteꞌ, tʼiltsintsik jeye.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Jachanꞌ i ora bél akal, an belkol wikʼaxteꞌ in júnaꞌ na Pablo ani na Silas abal kin tʼaktsi xon ti chʼojbédhats kʼal an wichʼateꞌ. Tayíl, pujan an belkol wikʼaxteꞌ ani ejtal nin kidhtaltsik.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Más tayíl, an belkol wikʼaxteꞌ in júnaꞌtsik tin kʼimáꞌ ani in kʼapundhaꞌ. An belkol wikʼaxteꞌ ani ejtal nin kidhtaltsik, u kulbél tʼajat abal in belaꞌichtsik na Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Tam ti tsudhey, an awiltalábtsik in abaꞌ dhajawe i yákʼwaltsik abal ka utsan an belkol wikʼaxteꞌ kin walkaꞌichtsik.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Utsan tám enchéꞌ na Pablo kʼal an belkol wikʼaxteꞌ:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Por na Pablo in ulu enchéꞌ:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 An yákʼwaltsik in tʼiltsi jechéꞌ an awiltalábtsik ani an awiltalábtsik jikʼey tam tin choꞌóbnaꞌtsik abal na Pablo ani na Silas u romano.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Pos kʼale tám an awiltalábtsik abal kin kontsi ti pakwlantsixtaláb na Pablo ani na Silas. Káldhájichtsik tám ani kontsin ti alwaꞌtaláb abal ka kaléchtsik ba jachanꞌ an bitsow.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Tam ti kaléchtsik ban wikʼaxteꞌ, kʼale bin kʼimáꞌ na Lidia. Tam tin álnaꞌich an kidháblábtsik ani in utsaꞌich abal yab kin jilaꞌtsik ti belom, kʼaléchtsik tám.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.