2 Coríntios 7

Nin tének káwintal an okˀóxláb (HUSNT2005) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Anchanꞌ pé, kidháblábtsik xi tu kʼanidháltsik tʼajat, jechéꞌ jaꞌich xowaꞌ u usnék neꞌech ki bachʼu. Jaxtám ti yejatich ki jilaꞌ xowaꞌ tu walbindhál, ki jilaꞌich xowaꞌ yab alwaꞌ xi tʼajál kʼal ni tʼuꞌúl o kʼal ni ejattal. Ani kʼal tin kwenta abal i kʼakʼnál na Dios, ki óntsi ki tʼokedhaꞌ tibáꞌ abal ku dhabalnájich kʼal Jajáꞌ.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Yabich ti ku chakuntsi, ti ku kʼanidhaꞌich. Pos yab xitaꞌ i waltsámal, yab xitaꞌ i tʼajtsámal xowaꞌ atʼax ani yab xitaꞌ i kʼambiyámal.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Yab exom tu utsáltsik jechéꞌ abal tu walbiy. Pos tu utsámalichtsik abal i kʼwajat ba ni itsích. Yab neꞌech tu ukʼtsitsik, maske u kʼwajat ejat o u chemnek, echʼekʼi neꞌech ki kʼwajaytsik ba ni itsích.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 U choꞌób alwaꞌ ke i alwaꞌ iniktsik; nanáꞌ tu tʼiláltsik alwaꞌ tin tamét an atiklábtsik. Kʼijidh tʼajat tin kʼwajat ani in kulbél tʼajat maske u watʼnál i yajtsiktaláb.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Asta tu ulnek Masedonia, yab i ejtómal tu koyol, pos i tametnál tʼajat i yajtsiktaláb. I watʼnámal i péjéxtaláb ani i kóꞌyámal i jíkʼib ti itsích.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Por na Dios, xin kʼijidhmédhál xin chaꞌkáltsik tinbáꞌ, tu kʼijidhmédhaꞌ kʼal tin kwenta abal ulich na Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Yab tokot u kʼijidhmé abal ulich na Tito, u kʼijidhmé abal i achʼaꞌ ke tatáꞌtsik a kʼijidhmédhámal jajáꞌ. Jajáꞌ tu óltsi abal a léꞌtsik tʼajat ti ku chuꞌu, tu óltsi abal i tʼeꞌpinaltsik ani abal i chalpaxtsik kʼal wawáꞌ ti kwenta. Tam tu achʼaꞌ jechéꞌ, más in kulbé tʼajat.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Maske an dhutsadh úw xi tu abtsi ti tʼeꞌpindhaꞌtsik, yab in kʼwajat tin chalpax. Ani max in kʼwajay tin chalpax ti okʼox, abal u chuꞌu ke jachanꞌ an dhutsadh úw ti tʼeꞌpindhaꞌtsik wéꞌ i kʼij,
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 xoꞌ in kulbél; yab abal i tʼeꞌpinéktsik, in kulbél abal jachanꞌ an tʼeꞌpintaláb ti tʼajaꞌtsik ka jilaꞌichtsik ta walablom. An tʼeꞌpintaláb xi tatáꞌtsik a watʼnaꞌ, jaꞌich abal na Dios anchanꞌ tin leꞌnaꞌ, yab a watʼnaꞌtsik jechéꞌ, abal wawáꞌkʼi i léꞌ ki chuꞌu ka watʼnaꞌ.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Tam jun xitaꞌ in watʼnál i tʼeꞌpintaláb abal na Dios anchanꞌ tin léꞌ, u tʼajnal kʼál abal kin jilaꞌich ti walablom ani in bajwalich an loꞌeltaláb; tam ki tamu anchanꞌ, yab yejat ku kʼwajay tu chalpax. Por an tʼeꞌpintaláb xi yab Jajáꞌ na Dios in léꞌ kin chuꞌu ki watʼnaꞌ, u júnax ban kʼibeltaláb.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Tatáꞌtsik a kuxuy an tʼeꞌpintaláb xi na Dios in leꞌnaꞌ kin chuꞌu ka watʼnaꞌ ani, ¡ka chuꞌutsik xoꞌ xantʼéy támun! Ti tʼajaꞌtsik ka chalpay alwaꞌ jechéꞌ ani ka ólnaꞌ xantʼéy a tʼajámaltsik; ti chakúdhaꞌtsik ani ti jikʼédhaꞌtsik jeye. Tayíl a leꞌnaꞌtsik ti kin chuꞌu ani a ulutsik abal neꞌech ka yajlombédhaꞌ xitaꞌ nin walámal. Kʼal ejtal jechéꞌ, tatáꞌtsik a xalkʼaꞌ ke yab a koꞌoltsik a walab kʼal jechéꞌ.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Anchanꞌ pé, tam tu dhutsuntsitsik jachanꞌ an ti úw, yab jaꞌich abal in kʼwajat u chalpóm jachanꞌ xitaꞌ nin walámal o xitaꞌ xi waltsidh; u tʼajaꞌ anchanꞌ abal ka xalkʼan tin tamét na Dios, ke tatáꞌtsik i chalpax tʼajat kʼal wawáꞌ ti kwenta.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Jaxtám ti achʼál u kʼijidh.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Yab in kale yab alwaꞌ tam tu utsaꞌ na Tito, ke tatáꞌtsik i alwaꞌ inik. Anchanꞌ jelt xan ta choꞌóbichtsik ke tokot tu utsáltsik xowaꞌ tsubax, anchanꞌ jeye ti kale tsubax xowaꞌ u utsaꞌ na Tito kʼal tatáꞌtsik ta kwenta.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Ani jajáꞌ, más tʼajat ti kʼanidháltsik tam in chalpayal abal a tʼajaꞌtsik xowaꞌ jajáꞌ ti utsaꞌ; ani xan ta bachʼutsik kʼal i chaꞌattaláb ani kʼal i kʼakʼnaxtaláb.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 In kulbél tʼajat abal u choꞌób alwaꞌ ke tatáꞌtsik i alwaꞌ inik kʼal xowaꞌkichkʼi.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.