1 Tessalonicenses 2
Nin tének káwintal an okˀóxláb (HUSNT2005) vs NVI
1 Kidháblábtsik, pos a choꞌóbtsik alwaꞌ, ke yab jolatkʼi an álnaxtaláb xi tʼajaꞌ tachanꞌ.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Pos anchanꞌ jelt xan ta choꞌóbichtsik, tam ti más okʼox u kʼale ban bitsow Filipos. Tajaꞌ u odhbijyat ani u tʼajtsin xan ti ku leꞌná, por na Dios tu tolmiy abal ki tʼilaꞌ ba tatáꞌtsik nin alwaꞌ tʼilábil kʼal ni jun i jíkʼib, maske u atʼnal tʼajat chapik.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Pos yab u ukʼpinék tu kʼwajat tam tu xeꞌchin tu tawnax, nibal u tʼiltsixnék kʼal i atʼaxtaláb, nibal abal ku kʼambixin.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Anchanꞌ tu káwin, kom na Dios tu káldhaꞌ tu alwaꞌ ani tu punkʼuntsámal abal ki tʼilaꞌ an alwaꞌ tʼilab. Yab i tʼajaꞌ xowaꞌ in kulbetnál an atiklábtsik, i tʼajaꞌ xowaꞌ in léꞌ na Dios, xin ejtowal ti ku chuꞌtsi an ti itsích.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Anchanꞌ jelt xan ta choꞌóbichtsik, yab jaykʼi i tawnámal ni jun xitaꞌ kʼal i labidh tʼilabtsik abal ki kʼambiy, nibal i kʼambixnámal jun xataꞌ abal ki átaꞌ i tumín. Na Dios in choꞌób alwaꞌ jechéꞌ.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Yab jaykʼi i alyámal ku kʼakʼná kʼal an atiklábtsik, nibal kʼal tatáꞌtsik, nibal kʼal xi kʼeꞌettsik, maske neꞌech kʼejlewiꞌik ki ejto ki ulu ku tolmiyat kom tu abatwálejil na Kristo, por yab i tʼajaꞌ anchanꞌ.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 I kóꞌoy tʼajat i kʼanidhaxtaláb kʼal tatáꞌtsik, jelt xan ti jun i nánaꞌláb in tsutsúdhál ani in beletnál nin chakámiltsik.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Tu kʼanidháltsik, ke i léꞌak max yab tokot jáꞌkʼi tu pidhaꞌtsik an tin alwaꞌ tʼilábil na Dios, tu pidhaꞌtsik jeye an ti ejattal; pos i bajúmalich ki kóꞌoy tʼajat i kʼanidhaxtaláb kʼal tatáꞌtsik.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Kidháblábtsik, tatáꞌtsik a tʼílóm xan tu tʼójnék ani tu chekenek abal ki ejto ki watʼbaꞌ tibáꞌ. Akal i kʼij u tʼójnék abal yab ki tʼojliy ni jun xitaꞌ xi tatáꞌtsik tam tu xeꞌchin ki tʼilaꞌ nin alwaꞌ tʼilábil na Dios.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Tatáꞌtsik a choꞌób ani na Dios jeye, abal u kʼwajinek tʼokat ani lujat kʼal tatáꞌtsik xi belomichtsik, abal yab xitaꞌ kin ejto ti ku walbindhaꞌ kʼal ni jun xataꞌ.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Ani a choꞌóbtsik jeye xan ti pakabédhámaltsik ani i kʼijidhmédhámaltsik juntsik ti éb xi tatáꞌtsik a kidhtal, jelt xan tin tʼajál jun i tátaꞌláb kʼal nin chakámiltsik.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Tu punkʼuntsámaltsik abal ki kʼwajaytsik xan ti yejat ka kʼwajay xu dhabalábichtsik kʼal na Dios, xi ti takwyámalich abal ki kʼwajaytsik teye ba nin takʼixtal ani bin labidh tʼokát.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Pos jaꞌich kʼal jechéꞌ tin kwenta ti echʼekʼi i pidhál ti jalbintsixtaláb na Dios; pos tam ti tatáꞌtsik a achʼaꞌ nin alwaꞌ tʼilábil na Dios, xi wawáꞌ i tʼilaꞌ, yab a bachʼutsik jelt in káwintal i iniktsik. Jechéꞌ nin alwaꞌ tʼilábil na Dios, jaꞌich xi ti tʼajáltsik ka jalkʼúch na chalab, tatáꞌtsik xa belálich.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Kidháblábtsik, tam ta atʼan kʼal na at kidhtaltsik, jayéchkʼi teye a tamutsik jelt xan tin tamu an belomtsik xin belálichtsik na Dios xi kʼwajattsik Judea xu dhabalábichtsik kʼal na Kristo Jesús, pos anchanꞌ jeye ti atʼantsik kʼal nin at kidhtaltsik.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Jechéꞌ an judíotsik, jaꞌich nin chemdhaꞌ an Ajátikláb Jesús; anchanꞌ jelt xan ti más okʼox, in chemdhámal an tʼiltsixtsik ani wawáꞌ tu ajaꞌ ku kale. Yab in kʼakʼnáltsik na Dios ani in atʼál an atiklábtsik,
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 pos tam i léꞌ ki tawnaꞌ xi yabtsik u judío abal ka loꞌeytsik jeye, yab tu walkál ki tʼajaꞌ. Anchanꞌ, más u walbinalichtsik. Por xoꞌ, exomich in bajwal xowkʼi nin kʼakʼadh yajtsiktalábil na Dios neꞌech ka ulchich ba jajáꞌtsik.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Kidháblábtsik, tam ti wawáꞌ u kale wéꞌ i kʼij xon ti tatáꞌtsik i kʼwajat, maske yab tu chuꞌtaltsik, echʼekʼi i kʼwajattsik ba ni ejattal ani i léꞌ tʼajat ku kʼale juní tu álnaꞌtsik.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 I exámalich ku kʼale; nanáꞌ, xu bij Pablo, yánílich u exámal kin kʼale, por echʼekʼi tin tamkʼuyal an lej atʼax.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Pos, ¿jowaꞌ jáꞌ ni aytsixtal, ni kʼijidhtalábil ani xantʼókʼi tu kʼwajat u kulbél ani kʼijidh? ¿Yabxeꞌ jaꞌich tatáꞌtsik tam ka tsích ni Ajátik Jesukristo?
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Tsubax, tatáꞌtsik jaꞌich ni kʼijidhtalábil ani xantʼókʼi tu kʼwajat u kulbél.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.