Atos 28
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs VC
1 Tam tu antsana’ ulnequits ba’ an tsabal, tam ti tso’obna’its abal u c’uajat ti ts’aclath tsabal Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 An c’uajilomchic axi taja’ tu bats’u c’al yan i c’anithomtalab. Tu ts’ejcanchi i pulic c’amal, cum lej tsamay ani ulel an ab. Tam tu ucha’ cu utey tu thilal ba’ an c’amal.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Ani a Pablo in tamcuy hue’ i thi’. Ani tam tin mo’calits ti c’amal, tam ti thubat calpan jun i tsan ani ts’at’can tin c’ubac.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 An inicchic in tsu’u palat an tsan tin c’ubac a Pablo, ani in uluchic jun c’al xi jun:
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Tam Pablo tocat in tinchiquiy in c’ubac ani ijcan an tsan al an c’amal. Yab jant’o ti othna a Pablo.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Patal an inic axi muthat taja’ in lej met’alits a Pablo max ca malin o max jun athic ca ijcan tsabal tsemenec. Tam ti lej talbelits in tsu’u abal yab jant’o ti othna, tam in ulalchic abal hualam pelcua’ i dios.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 A Publio pel i ts’ale oc’lec al nixe’ xi tsabal Malta, ani in q’uima’ c’uajat utat jun tu thilal huahua’. Jaja’ tu bats’uchic c’al tsab in c’ubac tin q’uima’, ani tats tu jilc’on ox a q’uicha.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 In tata a Publio cuatsat tin huaytal c’al i c’aq’ueltalab ani c’al i ts’ijaltalab. C’ale a Pablo quin tsa’biy. In conchinchi i alhua’talab c’al a Dios ani im punchi in c’ubac tin inictal, ani antsana’ tin jeltha’.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Tam ulits c’al a Pablo q’ue’at i ya’ulchic ax u c’uajil taja’ al nixe’ xi ts’aclath tsabal, ani jeltha jaja’chic jaye c’al a Pablo.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ani an inicchic taja’ tu t’ajchiquinchal yan i alhua’talab ti c’anithomtalab. Tu lej ts’ejhualichiquiy c’al patal jahuaquitsq’ui ne’ets qui yejenchi tam cu cale taja’ ani cu c’ale junil al am pulic ata tan.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 I huat’amal ox a its’ al nixe’ xi ts’aclath tsabal Malta. Taley u otsits cu c’ale al jun i pulic ata tan axi c’uajinec taja’ patal an tsamay q’uij. Nixe’ xi tan tin tham c’uajat tsab i t’ipoth hualec dios Cástor ani dios Pólux. Pel xe’ i tan axi tal ti Alejandría.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Ani u ne’ets huahua’ c’al an tan ma u ulits ti bichou Siracusa. Tats tu jilc’on ox a q’uicha.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Tam u cale ti Siracusa c’al an tan, ani u ne’ets jethethel tin hualchicte’lil am pulic lejem ma u ulits ti bichou Regio. Tin aytal q’uicha u cale taja’ c’al an tan ani hua’ats i ic’ tal alal. Tin tsabchil q’uicha u ulits ti bichou Puteoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Taja’ i ela’ tsab ox i ebchalab, ani tu ucha’ cu jilc’on c’al jaja’chic jun i semana. Ani antsana’ tu jilc’onits, ani taley tam u cale cu c’ale c’al u acan ma ti Roma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 An ebchalabchic tihua’ ti Roma tso’oblinchamejits abal huahua’ ne’ets cu ulits. Jaxtam chich talchic jaja’ tucu tamu ti bichou Foro Apio ani chich talchic jaye tucu tamu ti jun i c’uajattalab im bij Tres Tabernas. Tam ti a Pablo in tsu’uhuits an ebchalabchic, tamna’ im bina’ i lej c’ac’namal c’al a Dios. Ma tam ojni’ in ats’al lej tsaplilithits in ichich.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Tam tu ultsits ti Roma an capitán im bina’ an huic’nelchic tin c’ubac an oc’lec beletnom huic’nel. Expith a Pablo jats pithan an q’uij ca c’uajiy pil al jun i ata beletnanath c’al jun i soldado.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Tam ti oxits a q’uicha ti ulnec a Pablo ti Roma, tam in abchi an cau ca chich axi oc’lecchic c’al an Israel. Chichchic ani uchan c’al a Pablo:
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 An romanochic tin conomichiquiy jant’o nana’ u ey, ani ni jant’o yab tin elchi abal quin tsemtha. Jaxtam in le’chic tiquin hualca’.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 An Israelchic yab in ulu max quin hualca, cum tin lej tomolnachicalchic. Jaxtam u conchi an q’uij quin ts’ejca c’al an lej ts’ale. Ni hue’ yab u tsalpay max nan cu jolbiy u at Israelchic tin tamet an ts’ale.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Xo’ nana’ te tu canamalchic quit chich cum u le’ tu tsu’u ani tu t’iloxnanchi tsab ox i cau. Nana’ u lej belal a Cristo ax u aychab ca chich c’al i at Israelchic. Jats c’al tin co’oyab teje’ huic’chichic c’al i calaniyo pat’al.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Tam toc’tsiyat a Pablo c’al nixe’ xi Israelchic:
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Expith i tso’obits abal u tomolnab ani u oth cahuiliyab abal ju’tamaquits an it cau ax a olnanchal an inicchic. Bel i lej le’ aba ani’ tucu t’iloxnanchihue an cau axi tata’ a cua’al.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Tam im pejchichic jun a q’uicha abal ca t’iloxnanchat an cau, ani tam tim bajuhuits, tam chich yantalam i inic jun tu co’oyab a Pablo. Patal a q’uicha a Pablo in olchalchic jant’ini’ ta ca otsits ti eb jun tin t’ajal a Dios ti lej Ts’ale. In exobchalchic jant’ini’ tu olnab a Jesús al an ts’ejcath cau axi binath c’al a Moisés ani jaye tin thuchath uhuil am biyal caulomechic. Antsana’ a Pablo tin luba’ quin tolmiy abal quim bela’chic jaye a Jesús.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Talchic jaja’ in alhua’ bats’u an cau ani im bela’, ani talchic yab im bela’.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Cum yab in culbetnal an cau, cubiychic ne’ets ca calejits. Tam a Pablo in ucha’chic:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Uchan a Isaías c’al a Dios ca c’ale quin ucha’ in at Israelchic antse’:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Expith a t’ujbathmethamalits a ichich. Yab a ejtohual ca pena’ ta ichich jahua’ a ats’alchic.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Cum antsana’ pelits a eychicte, ca lej alhua’ tso’obna’its abal ma xohue’its a Dios ne’ets quim pitha’ an q’uij axi yab Israelchic ca jec’ontha c’al in hualab. Jaja’chic ojni’ ne’ets quin lej alhua’ bina’ in xutsun c’al in cahuintal a Dios.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Ani tam ti a Pablo in uluhuits antsana’, tam ti calpanits an Israelchic ani c’ale hueutsíxchic c’al jahua’ uchan c’al a Pablo.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 C’uajiy a Pablo ti Roma tsab i tamub, in cuete’ jalbiyal an ata jun tu c’uajil. Im bats’uhual c’al i lej culbeltalab patal jitats u ulel ti tsa’biyab.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 In olnachiquiyal an inicchic jant’ini’ ta ca otsits ti eb jun tin t’ajal a Dios ti lej Ts’ale. In exobchalchic i cau tin cuenta an Ajatic Jesucristo. Antsana’ in t’ajal c’al i lej inictalab, ani c’al ni jita’ yab tu c’anchinal.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.