Atos 27
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs NVI
1 Tam an oc’lecchic in tsalpayits ne’ets quin aba’ a Pablo ti Italia junax c’al q’ue’at i huic’nelchic. Ani bina ca ne’thachic c’al an capitán soldado im bij Julio. Jaja’ pel i oc’lec c’al i cuenel soldado ax u bijiyab Augusto. Nana’ in Lucas in ne’etsne c’al jaja’chic.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 C’uajat c’al huahua’ jaye jun i inic im bij Aristarco axi ti bichou Tesalónica cuentalith Macedonia. U otsits huahua’ al i pulic ata tan axi ulnequits ti Cesarea tal ma ti Adramitio ani ne’ets quin tsa’biy i bichouchic ti Asia, ani tihua’ u c’ale c’al an tan.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Tin aytal q’uicha u ulits ti bichou Sidón. Taja’ a Julio in t’ajchi i alhua’talab a Pablo, im pitha’ an q’uij ca c’ale tsabal quin tsa’biy in ja’ubchic ca pithan huachic i tolmixtalab.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Taley taja’ u cale huahua’ ti Sidón c’al an tan, ani taley i tamu i lej tsapic tanc’uix ic’. Jaxtam i pitha’ tin c’uatab an ts’aclath tsabal Chipre, cum yab lej tsapic an ic’ taja’.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 U ne’ets huat’et’el al am pulic lejem utat ti Cilicia ani ti Panfilia. Taley u ulits ti bichou Mira axi cuentalith Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Taja’ tats tin tsu’u an capitán i pulic ata tan axi tal ti Alejandría ani ne’ets ti Italia. Tats tu huat’ba huahua’ abal cu ne’thajits ti Italia.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Tin ebal an tsapic ic’ i huat’al tsab ox a q’uicha tu yajum belal, ma expith c’al yan i t’ojlab u ulits utat ti Gnido. Cum tu lej tanc’uiyale an ic’, jaxtam i pitha’ tin alaltal an ts’aclath tsabal Creta utat ti Salmón. Taja’ yab lej tsapic an ic’.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Bel expith c’al yan i t’ojlab u ne’ets yajum huat’et’el tin naquel in hualchicte’lil am pulic lejem, ma u ulits al i c’uajattalab im bij Buenos Puertos axi utat ti bichou Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 U lej ohuenequits tu belal al am pulic lejem, cum lej hua’ats i tsapic ic’. Cum c’unelits a q’uicha ne’ets quim baju an tsamay q’uij, ani hualam qui tamu i c’ac’athtalab ti al am pulic lejem, jaxtam a Pablo in taunalchic axi c’uajat al am pulic ata tan.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 In ucha’chic:
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Aba ani’ antsana’ uchanits an capitán soldado Julio c’al a Pablo, bel yab in t’aja’ ti cuenta. Expith in t’aja’ ti cuenta jahua’ uchan c’al an thabal tan ani c’al an belthom.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Cum ets’ey lej juchuchul an ic’ jun ti c’uajat an tan ti Buenos Puertos, in tomnalcua’ cu calechic c’al an tan taja’. Jat’hua’ tim patal axi tal al an tan in tsalpayal más in tomnal cu cale taja’ ani qui luba’ cu c’ale ti bichou Fenice axi jayetseq’ui ti ts’aclath tsabal Creta. Tihua’ qui huat’a’ an tsamay q’uij, cum tihua’ yab u lej juchnal an ic’ axi tal alal ani axi tal ebal.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Taley cum juchnalits i palu ic’ axi tal alal, patal in tsalpayal abal alhua’ cu calejits ti Buenos Puertos ani qui aynaye am bel al an tan. Tam u cale huahua’ ti Buenos Puertos c’al an tan, ani u ne’ets jethethel tin hualchicte’lil an ts’aclath tsabal Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ani hue’ talbel thayc’an i cox ic’ im bij Norte. Ani u lej tanc’uiyab am pulic ata tan.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Tocat u lej huihuanthab an tan. Cum yabats i ejtohual qui jec’onchi an ic’, jaxtam i hualca’ an tan ca ne’thaq’ui c’al an ic’.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Antsana’ tu ne’ets ne’thathalq’ui utat i tsacam ts’aclath tsabal Clauda jun ti yab u lej huat’ath juchnal an tsapic ic’. Aba ani’, bel expith c’al yan i t’ojlab pama’tal i caltha’ an tsacam tan axi tal quininilq’ui.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Ani taley i tejcohuits al am pulic ata tan. Tam i maliliyal am pulic ata tan c’al i pulic ts’aj abal i ca paclun. Taley i pa’bachiquinchi in lemc’ath lonajil am pulic tan ax in yac’ual an ic’ abal ca belats, cum i ts’ejnal max ca ne’tha ani ca t’ayc’an an tan al an quithiblom im bij Sirte. Ani u ne’ets ne’thathalq’ui c’al an ic’.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Tin aytal q’uicha cum juchuchule an tsapic ic’, i ts’i’quiy qui pet’na’ an quitalab al an ja’:
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ani tin oxchil q’uicha i tala’ pet’na’ jaye an eyextalab ax in c’al am pulic ata tan.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Lej yan a q’uicha yab i tsu’tal a q’uicha ni a ot. Lej tsapic exome an ic’, ma yabats i cua’al i aychixtalab max ne’ets hualam cu jalunthaye.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Lej yanits a q’uicha i huat’amal yab jant’o i c’apumal. Tam cubiy a Pablo in ulu:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Bel yab quit lej t’e’pinchic cum ni jita’ huahua’ yab ne’ets cu q’uibetha, expith am pulic ata tan jats ne’ets ca q’uibetha.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Nan pel tin c’al a Dios ani jats jaja’ u t’ojonchal. Xo’ ti acal a Dios tin abchi i ángel.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Tin ucha’ an ángel: Yab quit jiq’uey, cum c’al ta ebal tata’ a Dios ne’ets quin jaluntha’ patal axi c’uajat c’al tata’ ti al am pulic ata tan. Bijithits ne’ets quit ulits tihua’ ti Roma tin tamet an lej ts’ale romano.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Pay’lomlabchic, ca co’oy a ichich tsaplilith, cum a Dios ne’ets tucu jaluntha’ jant’ini’ tin uchan c’al an ángel. U lej belal a Dios ani jats ti thacat u ichich.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Aba ani’ a Dios ne’ets tucu jaluntha’, bel ne’ets ca tala’ paclun am pulic ata tan. Taley huahua’ ne’ets cu jalunthach ulits al i ts’aclath tsabal.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Tsab i semana tu belamathits al an ja’, ani tam jun i acal huihuanthab an tan c’al an tsapic ic’ ti al am pulic lejem Adria. Ani ts’ejel acal an t’ojnalchic c’al an tan in tsu’u abal utatits hue’ u c’uajat qui baju an tsabal.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Tam in lejbayalchic an ja’ jelat max pel jun inic c’al lajuj acac i metro in luputh. Belatse lej hue’ in lejbay junil jelat max pel jun inic c’al buc i metro.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Cum in ts’ejnalchic max quin tamlu i t’ujub an tan ani ca t’ajat paclun, im pet’nal c’al i ts’aj tse’ i alchic cutsmath pat’al al an ja’ abal ca cubiyq’ui an tan. Tam in t’e’pipith aychalchic max ca chutheyits.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 In t’ajalq’ui ejtil max ne’ets quim pet’na’ jaye an cutsmath pat’al ax tin tham am pulic tan. Ani yab chubax im pet’nalchic, expith in ts’i’quiy quim pa’ba’ an tsacam tan cum in tsalpayamalits quin eyentha’ c’al ca pit’c’on.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Tam a Pablo in tauna’ an capitán ani an soldadochic in ucha’:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Tam an soldadochic in muts’inchi an ts’aj c’al ti palat an tsacam tan abal quin jila’ ca c’ale al an ja’.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Taley tam ti chutheyits, a Pablo in tauna’chic tim patal tin cuenta ca c’aputs. In ucha’chic:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Nan tu lej uchalchic quit c’aputs abal quit tsapne. Ni jita’ yab ne’ets ca q’uibey ma ni jun in xi’il tin oc’.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Tam tin uluhuits antsana’ a Pablo, im pena’ jun i pan ani im pitha’ i c’ac’namal yan c’al a Dios tin tamet patal axi al am pulic ata tan. Tam in mu’u jun i pejach ani in ts’i’quiy quin c’apu.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Taley lej canatbe patalchic, ma c’aputs jaja’chic jaye.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Huahua’ ti patal al am pulic ata tan tsab i bo’ inic c’al ox inic c’al lajuj acac.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tam ti talits tu c’apul, tamna’ an t’ojnalchic in tala’ pet’na’ an quitalab lab em al an ja’ abal ca más ic’oume am pulic ata tan.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Tam ti chutheyits, an t’ojnalchic c’al an tan yab in lej exlal jahua’ tam tsabal ax in tsu’tal. Expith in tsu’talchic i otsatith tsabal jun ti hua’ats tin hualchicte’lil i quithib. Tats ti ne’ets quin luba’ quim bajuchic c’al an tan.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Tam an t’ojnalchic in muts’q’uichiquinchi in quintsoth ts’ajil an cutsmath pat’al c’al ti cubath am pulic ata tan, ani jilc’onits nixe’ in cubamtal am pulic ata tan al an ja’. Jaye in tsolc’achiquinchi an te’ ax tin hueu an tan c’al tu belthab tim bolith. Ani in c’athbanchi an lona ba’ an cublath te’ ax tin tamtal an tan quin yac’ua’ an ic’ abal ca belats an tan, ani ne’ets am pulic ata tan ne’ets ca ulits tsabal.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tam im baju jun ti tamúx tsab in athintal an ja’, ani tats ti t’ayc’an al an quithib. Tats ti t’ayc’an lej tsapic in tham an tan, ni abal hue’ yabats i ejtou qui caltha’. Ani cum u lej biclaliyab in cux am pulic ata tan c’al in tsapic lanq’uiltal an ja’, jaxtam in ts’i’quiy ca paclun.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Tamna’ an soldadochic in le’ quin tsemtha’ an huic’nelchic, cum in ts’ejnal max ca c’alets ti cohual ani quim baju tsabal ca pit’c’ochiquin.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Expith yab hualcanchat quin tsemtha’ c’al an capitán, cum an capitán in tsalpay in le’ quin jec’ontha’ a Pablo. Expith in ucha’ jitats in huit’al ti cohual quin oc’ox pet’na’ tim ba’ al an ja’ abal quim baju an tsabal cohualq’ui.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Ani axi yab in huit’alchic ti cohual quim baju an tsabal ne’thachq’ui c’al jahuaquitsq’ui im pejlomtal am pulic ata tan. Antsana’ tu patal ultsits jec’onthach ba’ an tsabal.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.