Atos 27

An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tam an oc’lecchic in tsalpayits ne’ets quin aba’ a Pablo ti Italia junax c’al q’ue’at i huic’nelchic. Ani bina ca ne’thachic c’al an capitán soldado im bij Julio. Jaja’ pel i oc’lec c’al i cuenel soldado ax u bijiyab Augusto. Nana’ in Lucas in ne’etsne c’al jaja’chic.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 C’uajat c’al huahua’ jaye jun i inic im bij Aristarco axi ti bichou Tesalónica cuentalith Macedonia. U otsits huahua’ al i pulic ata tan axi ulnequits ti Cesarea tal ma ti Adramitio ani ne’ets quin tsa’biy i bichouchic ti Asia, ani tihua’ u c’ale c’al an tan.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Tin aytal q’uicha u ulits ti bichou Sidón. Taja’ a Julio in t’ajchi i alhua’talab a Pablo, im pitha’ an q’uij ca c’ale tsabal quin tsa’biy in ja’ubchic ca pithan huachic i tolmixtalab.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Taley taja’ u cale huahua’ ti Sidón c’al an tan, ani taley i tamu i lej tsapic tanc’uix ic’. Jaxtam i pitha’ tin c’uatab an ts’aclath tsabal Chipre, cum yab lej tsapic an ic’ taja’.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 U ne’ets huat’et’el al am pulic lejem utat ti Cilicia ani ti Panfilia. Taley u ulits ti bichou Mira axi cuentalith Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Taja’ tats tin tsu’u an capitán i pulic ata tan axi tal ti Alejandría ani ne’ets ti Italia. Tats tu huat’ba huahua’ abal cu ne’thajits ti Italia.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Tin ebal an tsapic ic’ i huat’al tsab ox a q’uicha tu yajum belal, ma expith c’al yan i t’ojlab u ulits utat ti Gnido. Cum tu lej tanc’uiyale an ic’, jaxtam i pitha’ tin alaltal an ts’aclath tsabal Creta utat ti Salmón. Taja’ yab lej tsapic an ic’.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Bel expith c’al yan i t’ojlab u ne’ets yajum huat’et’el tin naquel in hualchicte’lil am pulic lejem, ma u ulits al i c’uajattalab im bij Buenos Puertos axi utat ti bichou Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 U lej ohuenequits tu belal al am pulic lejem, cum lej hua’ats i tsapic ic’. Cum c’unelits a q’uicha ne’ets quim baju an tsamay q’uij, ani hualam qui tamu i c’ac’athtalab ti al am pulic lejem, jaxtam a Pablo in taunalchic axi c’uajat al am pulic ata tan.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 In ucha’chic:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Aba ani’ antsana’ uchanits an capitán soldado Julio c’al a Pablo, bel yab in t’aja’ ti cuenta. Expith in t’aja’ ti cuenta jahua’ uchan c’al an thabal tan ani c’al an belthom.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Cum ets’ey lej juchuchul an ic’ jun ti c’uajat an tan ti Buenos Puertos, in tomnalcua’ cu calechic c’al an tan taja’. Jat’hua’ tim patal axi tal al an tan in tsalpayal más in tomnal cu cale taja’ ani qui luba’ cu c’ale ti bichou Fenice axi jayetseq’ui ti ts’aclath tsabal Creta. Tihua’ qui huat’a’ an tsamay q’uij, cum tihua’ yab u lej juchnal an ic’ axi tal alal ani axi tal ebal.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Taley cum juchnalits i palu ic’ axi tal alal, patal in tsalpayal abal alhua’ cu calejits ti Buenos Puertos ani qui aynaye am bel al an tan. Tam u cale huahua’ ti Buenos Puertos c’al an tan, ani u ne’ets jethethel tin hualchicte’lil an ts’aclath tsabal Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ani hue’ talbel thayc’an i cox ic’ im bij Norte. Ani u lej tanc’uiyab am pulic ata tan.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Tocat u lej huihuanthab an tan. Cum yabats i ejtohual qui jec’onchi an ic’, jaxtam i hualca’ an tan ca ne’thaq’ui c’al an ic’.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Antsana’ tu ne’ets ne’thathalq’ui utat i tsacam ts’aclath tsabal Clauda jun ti yab u lej huat’ath juchnal an tsapic ic’. Aba ani’, bel expith c’al yan i t’ojlab pama’tal i caltha’ an tsacam tan axi tal quininilq’ui.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Ani taley i tejcohuits al am pulic ata tan. Tam i maliliyal am pulic ata tan c’al i pulic ts’aj abal i ca paclun. Taley i pa’bachiquinchi in lemc’ath lonajil am pulic tan ax in yac’ual an ic’ abal ca belats, cum i ts’ejnal max ca ne’tha ani ca t’ayc’an an tan al an quithiblom im bij Sirte. Ani u ne’ets ne’thathalq’ui c’al an ic’.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Tin aytal q’uicha cum juchuchule an tsapic ic’, i ts’i’quiy qui pet’na’ an quitalab al an ja’:
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ani tin oxchil q’uicha i tala’ pet’na’ jaye an eyextalab ax in c’al am pulic ata tan.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Lej yan a q’uicha yab i tsu’tal a q’uicha ni a ot. Lej tsapic exome an ic’, ma yabats i cua’al i aychixtalab max ne’ets hualam cu jalunthaye.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Lej yanits a q’uicha i huat’amal yab jant’o i c’apumal. Tam cubiy a Pablo in ulu:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Bel yab quit lej t’e’pinchic cum ni jita’ huahua’ yab ne’ets cu q’uibetha, expith am pulic ata tan jats ne’ets ca q’uibetha.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Nan pel tin c’al a Dios ani jats jaja’ u t’ojonchal. Xo’ ti acal a Dios tin abchi i ángel.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Tin ucha’ an ángel: Yab quit jiq’uey, cum c’al ta ebal tata’ a Dios ne’ets quin jaluntha’ patal axi c’uajat c’al tata’ ti al am pulic ata tan. Bijithits ne’ets quit ulits tihua’ ti Roma tin tamet an lej ts’ale romano.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Pay’lomlabchic, ca co’oy a ichich tsaplilith, cum a Dios ne’ets tucu jaluntha’ jant’ini’ tin uchan c’al an ángel. U lej belal a Dios ani jats ti thacat u ichich.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Aba ani’ a Dios ne’ets tucu jaluntha’, bel ne’ets ca tala’ paclun am pulic ata tan. Taley huahua’ ne’ets cu jalunthach ulits al i ts’aclath tsabal.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Tsab i semana tu belamathits al an ja’, ani tam jun i acal huihuanthab an tan c’al an tsapic ic’ ti al am pulic lejem Adria. Ani ts’ejel acal an t’ojnalchic c’al an tan in tsu’u abal utatits hue’ u c’uajat qui baju an tsabal.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Tam in lejbayalchic an ja’ jelat max pel jun inic c’al lajuj acac i metro in luputh. Belatse lej hue’ in lejbay junil jelat max pel jun inic c’al buc i metro.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Cum in ts’ejnalchic max quin tamlu i t’ujub an tan ani ca t’ajat paclun, im pet’nal c’al i ts’aj tse’ i alchic cutsmath pat’al al an ja’ abal ca cubiyq’ui an tan. Tam in t’e’pipith aychalchic max ca chutheyits.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 In t’ajalq’ui ejtil max ne’ets quim pet’na’ jaye an cutsmath pat’al ax tin tham am pulic tan. Ani yab chubax im pet’nalchic, expith in ts’i’quiy quim pa’ba’ an tsacam tan cum in tsalpayamalits quin eyentha’ c’al ca pit’c’on.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Tam a Pablo in tauna’ an capitán ani an soldadochic in ucha’:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Tam an soldadochic in muts’inchi an ts’aj c’al ti palat an tsacam tan abal quin jila’ ca c’ale al an ja’.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Taley tam ti chutheyits, a Pablo in tauna’chic tim patal tin cuenta ca c’aputs. In ucha’chic:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Nan tu lej uchalchic quit c’aputs abal quit tsapne. Ni jita’ yab ne’ets ca q’uibey ma ni jun in xi’il tin oc’.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tam tin uluhuits antsana’ a Pablo, im pena’ jun i pan ani im pitha’ i c’ac’namal yan c’al a Dios tin tamet patal axi al am pulic ata tan. Tam in mu’u jun i pejach ani in ts’i’quiy quin c’apu.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Taley lej canatbe patalchic, ma c’aputs jaja’chic jaye.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Huahua’ ti patal al am pulic ata tan tsab i bo’ inic c’al ox inic c’al lajuj acac.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Tam ti talits tu c’apul, tamna’ an t’ojnalchic in tala’ pet’na’ an quitalab lab em al an ja’ abal ca más ic’oume am pulic ata tan.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Tam ti chutheyits, an t’ojnalchic c’al an tan yab in lej exlal jahua’ tam tsabal ax in tsu’tal. Expith in tsu’talchic i otsatith tsabal jun ti hua’ats tin hualchicte’lil i quithib. Tats ti ne’ets quin luba’ quim bajuchic c’al an tan.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Tam an t’ojnalchic in muts’q’uichiquinchi in quintsoth ts’ajil an cutsmath pat’al c’al ti cubath am pulic ata tan, ani jilc’onits nixe’ in cubamtal am pulic ata tan al an ja’. Jaye in tsolc’achiquinchi an te’ ax tin hueu an tan c’al tu belthab tim bolith. Ani in c’athbanchi an lona ba’ an cublath te’ ax tin tamtal an tan quin yac’ua’ an ic’ abal ca belats an tan, ani ne’ets am pulic ata tan ne’ets ca ulits tsabal.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tam im baju jun ti tamúx tsab in athintal an ja’, ani tats ti t’ayc’an al an quithib. Tats ti t’ayc’an lej tsapic in tham an tan, ni abal hue’ yabats i ejtou qui caltha’. Ani cum u lej biclaliyab in cux am pulic ata tan c’al in tsapic lanq’uiltal an ja’, jaxtam in ts’i’quiy ca paclun.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Tamna’ an soldadochic in le’ quin tsemtha’ an huic’nelchic, cum in ts’ejnal max ca c’alets ti cohual ani quim baju tsabal ca pit’c’ochiquin.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Expith yab hualcanchat quin tsemtha’ c’al an capitán, cum an capitán in tsalpay in le’ quin jec’ontha’ a Pablo. Expith in ucha’ jitats in huit’al ti cohual quin oc’ox pet’na’ tim ba’ al an ja’ abal quim baju an tsabal cohualq’ui.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ani axi yab in huit’alchic ti cohual quim baju an tsabal ne’thachq’ui c’al jahuaquitsq’ui im pejlomtal am pulic ata tan. Antsana’ tu patal ultsits jec’onthach ba’ an tsabal.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.