Atos 21
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs VC
1 Taley u tixc’anits huahua’ c’al an ebchalabchic ani u balin al am pulic ata tan. U c’ale t’apith ti Cos. Tin aytal q’uicha u c’ale huahua’ ti Rodas, ani ma taja’ u c’ale ti Pátara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Ti Pátara i ela’ junaque i pulic ata tan axi ne’ets ti Fenicia. U balin ani u cale ma ti Pátara.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Tam tu ne’ets belelel al am pulic lejam i tsu’u an ts’aclath tsabal Chipre jilc’on ti c’uatab. Taja’ huahua’ u ne’ets huat’et’elq’ui, ani talbel u ultsits ti bichou Tiro axi cuentalith ti pulic bichoulom Siria. Taja’ ne’ets ca jilchin in quitalabil ax in ne’thal an tan.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Ani ti Tiro i ela’ i belomchic c’al tu jilc’on buc a q’uicha. Ani uchan a Pablo c’al jaja’chic yab ca c’ale ti Jerusalén, cum olchinenequitschic c’al an Espíritu Santo jant’o ne’ets ca t’ajchin a Pablo tihua’.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Putunits xi buc a q’uicha, ani ne’etsits cu cale ti Tiro. Patal am belomchic, an inic ani an uxumchic c’al in t’ele’il, c’ale junax c’al huahua’ ma tin hualte’lil am pulic lejem. Taja’ i tuthu i c’ualal ani u olon.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Taley u muts’c’úxin cum ne’ets cu c’ale. Tam huahua’ u balinits al am pulic ata tan, ani jaja’chic huichiy tin q’uima’.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Antsana’ tu calejits ti bichou Tiro, ani u c’ale c’al an tan ma tu ultsits ti Tolemaida. Taja’ u cale al an tan qui tsapnetha’ an ebchalabchic. Tats tu jilc’on jun a q’uicha c’al jaja’chic.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Tin aytal q’uicha u cale huahua’ taja’, u c’ale ani u ultsits ti bichou Cesarea. Taja’ i tsa’biy a Felipe tin q’uima’. Pel in eylabil ti buc’ul c’al an alhua’ cau. Jaye pel jaja’ jun axi buc i bijith tolmix c’al an tamcunel ebchalab ti Jerusalén. Ani tats tu jilc’on huahua’ tin q’uima’.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 In cua’al tse’ i aticlab ts’ic’ach axi yabaye tomquith. Jaja’chic pel in eylabil ti caunanchix c’al i cau jant’inits ta ca pithan c’al a Dios.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 U c’uajinequits huahua’ tsab ox a q’uicha taja’, tam ti ulits junaque i caunanchix im bij Agabo. Tal ma ti Judea.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Chich abal tucu tsu’u. Im pilchi in huic’ a Pablo, ani in huic’tsichiquiy in cuete’ acan ani in cuete’ c’ubac ti tsu’bixtalab. Tam in ulu:
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Tam ti ats’a’its antsana’ i lej ucha’ a Pablo abal yab ca c’ale ti Jerusalén. Aniye jaye uchan c’al am belomchic ti Cesarea.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Tam toc’tsin a Pablo:
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Cum ni hue’ yab i ejtou qui lej pacabetha’ abal yab ca c’ale ti Jerusalén, jaxtam yabats i ucha’ más i cau. Expith i ulu:
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Taley tam tu t’ojojnenequits, huahua’ u c’alets tihua’ ti Jerusalén.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 C’ale jaye c’al huahua’ talchic i belom axi ti Cesarea. U ultsits ani u c’ale tin q’uima’ a Mnasón jun ti ne’ets cu c’uajiychic. Jaja’ pelac i Chiprejib axi hue’ ohuatits ti belom.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 An ebchalabchic ti Jerusalén tu bats’u c’al in lej ichich culbel abal u ulnequits.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Tin aytal q’uicha junax c’al a Pablo i tsa’biy a Jacobo. I ela’ tamcuthits c’al patal ax u bijithchic ti eyal c’al an tamcunel ebchalab.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 A Pablo in tsapnetha’chic. Tam in tala’ olchichic jant’ini’ ti eyenthame c’al a Dios tin t’ojlabil, jant’ini’ tim bela’ an Ajatic jaye axi yab Israelchic.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Tam tin uluhuits antsana’ a Pablo, tam lej puhuethanchab im bij a Dios c’al an ebchalabchic. Tam uchan a Pablo c’al jaja’chic:
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 In ulalchic abal pil an cau axi tata’ a exobchal an Israelchic ax u c’uajil xaluth c’al axi yab Israelchic. A ulalcua’ yab quin t’aja’chic ti cuenta an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés. A ulalcua’ yabats in uchbil ca cojchin in inictal in inic tsacamilchic. A ulalcua’ yabats in uchbil quin aynanchi in ujnamtal in at Israelchic.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 ¿Jant’ini’ xo’ hualam ne’ets qui t’aja’ c’al axe’ xi cau? Tam quin tso’obna’its an inicchic abal te it c’uajatits, ne’ets ca mulcun quin t’iloxna’chic.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Ti tsalap huahua’ in tomnal ca t’aja’ jahua’ ne’ets tu ucha’. Hua’ats teje’ c’al huahua’ tse’ i inic axi xo’ ne’ets quim putu c’al jahua’ im bijchith uchamalits a Dios ne’ets quin t’aja’.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Quit otsits c’al jaja’chic ti al an tiyopan. Taja’ ne’ets quin t’aja’chic jant’inits in ujnamtal an Israel abal ca tsu’tat t’oquethachits c’al a Dios. Antsana’ jayetseq’ui tata’ ta ca t’aja’. Ca jalbinchi jant’ots jaja’chic quin yejenchi ti ts’acchixtalab c’al a Dios. Taley ca muts’inchat in xi’ilchic ti tsu’bixtalab abal im putumalits jahua’ im bijchith uchamalchic a Dios ne’ets quin t’aja’. Antsana’ patal an Israelchic ne’ets quin ejtou quin tso’obna’ abal yab chubax jahua’ uxnal abal a ulumalcua’ tin cuenta in ujnamtalchic an Israel. Quin tso’obna’chic abal tata’te a putuhual c’al an uchbixtalab axi ti al an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Ani axi yab Israelchic ani pel i belom, i thuchanchamalits tsab ox i uchbixtalab expith. Yab quin c’apu i c’apnel ax u ts’acchixnab c’al i thulcuts ax u diosnab. Yab quin c’apchi i xits’lab jahuaquitsq’ui tam xits’. Yab quin c’apchi in anam t’u’ul i co’nel axi ca tsemtha thut’c’uth, cum yab xits’anthach. Ani ni jita’ yab ca juncun c’al axi yab in cuete’ tomquil.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Tam tin aytal q’uicha otsits a Pablo ti al an tiyopan c’al nixe’ xi tse’ i inic. Ani in t’aja’chic jant’inits in ujnamtal an Israel abal ca tsu’tat t’oquethachits c’al a Dios. Tam a Pablo in olchi an eyal axi ti al an tiyopan jahua’ q’uicha ti ne’ets ca quithban axi buc a q’uicha an t’oquethachtalab, cum ma tamits pel in uchbilchic quim bina’ an ts’acchixtalab c’al a Dios.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Tam tu q’uibele hue’ ne’ets ca quithban axi buc a q’uicha, tam tu tsu’tab a Pablo ti al an tiyopan c’al talchic i Israel axi tal ma ti pulic bichoulom Asia. Tam jaja’chic in t’aja’ abal ca xacueculats axi muthat taja’ al an tiyopan. Tam yac’uan a Pablo.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 In lej thajat uluchic:
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Antsana’ tin ulu nixe’ xi Israelchic cum in tsalpanchalq’ui abal a Pablo in nenchamal ca otsits tin tiyopanil a Trófimo axi pel i Efesojib ani pel i griego. Ani yab chubax, cum nix expith in tsu’uq’ui abal ta xe’ets al am bichou junax c’al a Pablo.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 C’al axe’ xi cau jat’hua’ tim patal am bichou lej xacuecuel, ani chich athithil ca ulits ti al an tiyopan. Taja’ in muthenchichic quin yac’ua’ a Pablo, ani in caltha’ bothothol ti al an tiyopan. Tam in thubat tala’ mapuy in hui’lebilchic an tiyopan.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Tam ti nixe’ xi inicchic in lej le’its quin tsemtha’ a Pablo, tam biyat olchinal an comandante ax in cua’al i soldadochic abal lej xacuecuel am bichou Jerusalén.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Tam an comandante in caniy ca tamcun an soldadochic ani i abatnomchic soldado, ani ta c’alechic athithil quin tsu’u jun ti c’uajat an mulcunel quin othna’ a Pablo. Tam ti am mulcunel in tsu’u utatits tal an comandante c’al i soldadochic, tam yabats in mo’canchal i c’ubaclec a Pablo.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Tam utey an comandante, in ucha’ an soldadochic quin yac’ua’ ani quin huic’a’ a Pablo c’al i calaniyo pat’al. In conoyal jita’ a Pablo ani jant’o in t’ajamal yab alhua’.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Ani an mulcunel tocat thajat toc’tsin c’al i cau lej xalululchic. Ma an comandante yab in ejtohual quin lejquith ejtinchi in thajat toc’tsixtal. Tam an comandante in ucha’ an soldadochic quin ne’tha’ a Pablo tin atajil jaja’chic.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Tam ti ulitschic c’al a Pablo tin c’oybil in atajil, tam an soldado in yejenchichic quin ne’tha’ a Pablo thayach tin ebal am pathay pojcax inicchic.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Cum patal axi talchic tocat in thajat ulal junini’:
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Tam ti ne’ets ca othajits tin atajil an soldadochic, tamna’ a Pablo in ucha’ an comandante:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Nan tu tsalpanchalq’ui max hualam ja’its tata’ nixe’ xi Egiptojib ax in thayc’a’ jun i jec’omnaxtalab c’al an gobierno hue’ ohuatits. Xe’tsin jaja’ ti al an joltam c’al tse’ i mil inic ax u uxnal ti tsemthomma’ inic.
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Tam toc’tsin a Pablo:
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ani pithan an q’uij a Pablo. Tam cubiy tin c’oybil in atajil an soldadochic, ani c’al in c’ubac in t’ipchi an mulcunel ca ts’ibc’an. Tam a Pablo in ts’i’quiy quin tauna’ c’al i cau hebreo. In ucha’chic:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.