Atos 21

An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Taley u tixc’anits huahua’ c’al an ebchalabchic ani u balin al am pulic ata tan. U c’ale t’apith ti Cos. Tin aytal q’uicha u c’ale huahua’ ti Rodas, ani ma taja’ u c’ale ti Pátara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Ti Pátara i ela’ junaque i pulic ata tan axi ne’ets ti Fenicia. U balin ani u cale ma ti Pátara.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Tam tu ne’ets belelel al am pulic lejam i tsu’u an ts’aclath tsabal Chipre jilc’on ti c’uatab. Taja’ huahua’ u ne’ets huat’et’elq’ui, ani talbel u ultsits ti bichou Tiro axi cuentalith ti pulic bichoulom Siria. Taja’ ne’ets ca jilchin in quitalabil ax in ne’thal an tan.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ani ti Tiro i ela’ i belomchic c’al tu jilc’on buc a q’uicha. Ani uchan a Pablo c’al jaja’chic yab ca c’ale ti Jerusalén, cum olchinenequitschic c’al an Espíritu Santo jant’o ne’ets ca t’ajchin a Pablo tihua’.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Putunits xi buc a q’uicha, ani ne’etsits cu cale ti Tiro. Patal am belomchic, an inic ani an uxumchic c’al in t’ele’il, c’ale junax c’al huahua’ ma tin hualte’lil am pulic lejem. Taja’ i tuthu i c’ualal ani u olon.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Taley u muts’c’úxin cum ne’ets cu c’ale. Tam huahua’ u balinits al am pulic ata tan, ani jaja’chic huichiy tin q’uima’.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Antsana’ tu calejits ti bichou Tiro, ani u c’ale c’al an tan ma tu ultsits ti Tolemaida. Taja’ u cale al an tan qui tsapnetha’ an ebchalabchic. Tats tu jilc’on jun a q’uicha c’al jaja’chic.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Tin aytal q’uicha u cale huahua’ taja’, u c’ale ani u ultsits ti bichou Cesarea. Taja’ i tsa’biy a Felipe tin q’uima’. Pel in eylabil ti buc’ul c’al an alhua’ cau. Jaye pel jaja’ jun axi buc i bijith tolmix c’al an tamcunel ebchalab ti Jerusalén. Ani tats tu jilc’on huahua’ tin q’uima’.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 In cua’al tse’ i aticlab ts’ic’ach axi yabaye tomquith. Jaja’chic pel in eylabil ti caunanchix c’al i cau jant’inits ta ca pithan c’al a Dios.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 U c’uajinequits huahua’ tsab ox a q’uicha taja’, tam ti ulits junaque i caunanchix im bij Agabo. Tal ma ti Judea.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Chich abal tucu tsu’u. Im pilchi in huic’ a Pablo, ani in huic’tsichiquiy in cuete’ acan ani in cuete’ c’ubac ti tsu’bixtalab. Tam in ulu:
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Tam ti ats’a’its antsana’ i lej ucha’ a Pablo abal yab ca c’ale ti Jerusalén. Aniye jaye uchan c’al am belomchic ti Cesarea.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Tam toc’tsin a Pablo:
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Cum ni hue’ yab i ejtou qui lej pacabetha’ abal yab ca c’ale ti Jerusalén, jaxtam yabats i ucha’ más i cau. Expith i ulu:
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Taley tam tu t’ojojnenequits, huahua’ u c’alets tihua’ ti Jerusalén.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 C’ale jaye c’al huahua’ talchic i belom axi ti Cesarea. U ultsits ani u c’ale tin q’uima’ a Mnasón jun ti ne’ets cu c’uajiychic. Jaja’ pelac i Chiprejib axi hue’ ohuatits ti belom.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 An ebchalabchic ti Jerusalén tu bats’u c’al in lej ichich culbel abal u ulnequits.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Tin aytal q’uicha junax c’al a Pablo i tsa’biy a Jacobo. I ela’ tamcuthits c’al patal ax u bijithchic ti eyal c’al an tamcunel ebchalab.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 A Pablo in tsapnetha’chic. Tam in tala’ olchichic jant’ini’ ti eyenthame c’al a Dios tin t’ojlabil, jant’ini’ tim bela’ an Ajatic jaye axi yab Israelchic.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Tam tin uluhuits antsana’ a Pablo, tam lej puhuethanchab im bij a Dios c’al an ebchalabchic. Tam uchan a Pablo c’al jaja’chic:
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 In ulalchic abal pil an cau axi tata’ a exobchal an Israelchic ax u c’uajil xaluth c’al axi yab Israelchic. A ulalcua’ yab quin t’aja’chic ti cuenta an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés. A ulalcua’ yabats in uchbil ca cojchin in inictal in inic tsacamilchic. A ulalcua’ yabats in uchbil quin aynanchi in ujnamtal in at Israelchic.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 ¿Jant’ini’ xo’ hualam ne’ets qui t’aja’ c’al axe’ xi cau? Tam quin tso’obna’its an inicchic abal te it c’uajatits, ne’ets ca mulcun quin t’iloxna’chic.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Ti tsalap huahua’ in tomnal ca t’aja’ jahua’ ne’ets tu ucha’. Hua’ats teje’ c’al huahua’ tse’ i inic axi xo’ ne’ets quim putu c’al jahua’ im bijchith uchamalits a Dios ne’ets quin t’aja’.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Quit otsits c’al jaja’chic ti al an tiyopan. Taja’ ne’ets quin t’aja’chic jant’inits in ujnamtal an Israel abal ca tsu’tat t’oquethachits c’al a Dios. Antsana’ jayetseq’ui tata’ ta ca t’aja’. Ca jalbinchi jant’ots jaja’chic quin yejenchi ti ts’acchixtalab c’al a Dios. Taley ca muts’inchat in xi’ilchic ti tsu’bixtalab abal im putumalits jahua’ im bijchith uchamalchic a Dios ne’ets quin t’aja’. Antsana’ patal an Israelchic ne’ets quin ejtou quin tso’obna’ abal yab chubax jahua’ uxnal abal a ulumalcua’ tin cuenta in ujnamtalchic an Israel. Quin tso’obna’chic abal tata’te a putuhual c’al an uchbixtalab axi ti al an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Ani axi yab Israelchic ani pel i belom, i thuchanchamalits tsab ox i uchbixtalab expith. Yab quin c’apu i c’apnel ax u ts’acchixnab c’al i thulcuts ax u diosnab. Yab quin c’apchi i xits’lab jahuaquitsq’ui tam xits’. Yab quin c’apchi in anam t’u’ul i co’nel axi ca tsemtha thut’c’uth, cum yab xits’anthach. Ani ni jita’ yab ca juncun c’al axi yab in cuete’ tomquil.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Tam tin aytal q’uicha otsits a Pablo ti al an tiyopan c’al nixe’ xi tse’ i inic. Ani in t’aja’chic jant’inits in ujnamtal an Israel abal ca tsu’tat t’oquethachits c’al a Dios. Tam a Pablo in olchi an eyal axi ti al an tiyopan jahua’ q’uicha ti ne’ets ca quithban axi buc a q’uicha an t’oquethachtalab, cum ma tamits pel in uchbilchic quim bina’ an ts’acchixtalab c’al a Dios.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Tam tu q’uibele hue’ ne’ets ca quithban axi buc a q’uicha, tam tu tsu’tab a Pablo ti al an tiyopan c’al talchic i Israel axi tal ma ti pulic bichoulom Asia. Tam jaja’chic in t’aja’ abal ca xacueculats axi muthat taja’ al an tiyopan. Tam yac’uan a Pablo.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 In lej thajat uluchic:
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Antsana’ tin ulu nixe’ xi Israelchic cum in tsalpanchalq’ui abal a Pablo in nenchamal ca otsits tin tiyopanil a Trófimo axi pel i Efesojib ani pel i griego. Ani yab chubax, cum nix expith in tsu’uq’ui abal ta xe’ets al am bichou junax c’al a Pablo.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 C’al axe’ xi cau jat’hua’ tim patal am bichou lej xacuecuel, ani chich athithil ca ulits ti al an tiyopan. Taja’ in muthenchichic quin yac’ua’ a Pablo, ani in caltha’ bothothol ti al an tiyopan. Tam in thubat tala’ mapuy in hui’lebilchic an tiyopan.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Tam ti nixe’ xi inicchic in lej le’its quin tsemtha’ a Pablo, tam biyat olchinal an comandante ax in cua’al i soldadochic abal lej xacuecuel am bichou Jerusalén.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Tam an comandante in caniy ca tamcun an soldadochic ani i abatnomchic soldado, ani ta c’alechic athithil quin tsu’u jun ti c’uajat an mulcunel quin othna’ a Pablo. Tam ti am mulcunel in tsu’u utatits tal an comandante c’al i soldadochic, tam yabats in mo’canchal i c’ubaclec a Pablo.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Tam utey an comandante, in ucha’ an soldadochic quin yac’ua’ ani quin huic’a’ a Pablo c’al i calaniyo pat’al. In conoyal jita’ a Pablo ani jant’o in t’ajamal yab alhua’.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Ani an mulcunel tocat thajat toc’tsin c’al i cau lej xalululchic. Ma an comandante yab in ejtohual quin lejquith ejtinchi in thajat toc’tsixtal. Tam an comandante in ucha’ an soldadochic quin ne’tha’ a Pablo tin atajil jaja’chic.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Tam ti ulitschic c’al a Pablo tin c’oybil in atajil, tam an soldado in yejenchichic quin ne’tha’ a Pablo thayach tin ebal am pathay pojcax inicchic.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Cum patal axi talchic tocat in thajat ulal junini’:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Tam ti ne’ets ca othajits tin atajil an soldadochic, tamna’ a Pablo in ucha’ an comandante:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Nan tu tsalpanchalq’ui max hualam ja’its tata’ nixe’ xi Egiptojib ax in thayc’a’ jun i jec’omnaxtalab c’al an gobierno hue’ ohuatits. Xe’tsin jaja’ ti al an joltam c’al tse’ i mil inic ax u uxnal ti tsemthomma’ inic.
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Tam toc’tsin a Pablo:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Ani pithan an q’uij a Pablo. Tam cubiy tin c’oybil in atajil an soldadochic, ani c’al in c’ubac in t’ipchi an mulcunel ca ts’ibc’an. Tam a Pablo in ts’i’quiy quin tauna’ c’al i cau hebreo. In ucha’chic:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.