Lucas 1
Huastec San Luis Potosi NT (HUS_WBT) vs NAA
1 Talchic i inicchic in thuchamalits tin cuenta jahua’ in t’ajamal an Ajatic tam ti xe’tsin teje’ tsabal.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Jahua’ jaja’chic in olchamalits jave jats an cau jahua’ huahua’hue u olchinenequits c’al ax in c’a’al tsu’umalchic an Ajatic ani in c’a’al olnamal an alhua’ cau.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Cum nana’ne u lej alhua’ t’ajamalits ti cuenta in xe’tsintal ani in t’ajbilchic an Ajatic ma tin tujtal, jaxtam u tsalpayal abal in tomnal tu thuchanchi, huinat alhua’ Teófilo.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Antsana’ ne’ets tu tequeth thuchanchi abal ca lej alhua’ exla’ abal ja’its an lej chubax cau ax it olchinenequits.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Tam ti a Herodes pelac i ts’ale ti bichoulom Judea, a Zacarías c’uajatac ti pale’. Pel in at pale’ c’al an cuenel im bij Abías. In q’uimathil a Zacarías pel a Elisabet axi pel i at xits’lab c’al am biyal pale’ Aarón.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Cum a Zacarías ani a Elisabet ets’ey im putuhual c’al in uchbixtal a Dios, jats ti tsu’tat ti pututhchic c’al a Dios. Yab in q’uibchamal in c’ac’naxtal c’al a Dios.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 A Elisabet yabats in ejtohual quin co’oy i tsacam, cum lej uxcue’labits. Ani a Zacarías lej yejtselabits.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Im bajuhuits im pejchith q’uichajil an cuenel Abías quin t’ojonchi a Dios ti pale’.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Patal an cuenel in ujnam ca bijchin in q’uij abal jant’o tam t’ojlab ne’ets quin t’aja’ al nixe’ xi pejchith q’uicha. Ani bijchinits a Zacarías abal quin chica’ an jom ti al am pulic tiyopan.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Tam tin chicalits an jom alta, tam ti c’uajatits patal an c’ac’nax eleb ti ol.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Ani chich jun i ángel c’al a Zacarías tal abath c’al a Dios, cubiy tin huinab an ts’acnaxtalab jun tu chicnal an jom.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Tam tin tsu’uhuits a Zacarías an ángel, tocat lej jiq’uel.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Tam uchan c’al an ángel: ―Yab quit jiq’uey Zacarías, cum a Dios ti ats’anchamalits a conchixtal. Xo’ a q’uimathil Elisabet ne’ets quin co’oy i tsacam, ani tata’ ca bijiy ta Juan.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Ne’ets quit lej culbe c’al a tsacamil, ani jaye yantalam i inicchic ne’ets ca culbe abal hua’tsinenec.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Cum jaja’ ne’ets quim baju ti lej pulic c’al a Dios. Yab ne’ets quin uts’a’ i vino ani yab ne’ets quin uts’a’ jant’o boclith ca huiletha. Ma tin hua’tsintal ne’ets ca jum putat co’onchat in ichich c’al an Espíritu Santo.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Ne’ets quin tolminchi yan i Israelchic ca huichiy c’al im Pay’lom Diosil ti eb.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 A Juan oc’chith ne’ets ca chich ani talbel an Ajatic. Ne’ets ca lej tsaplilinchat in ichich c’al a Dios ti caulome jant’ini’ ti lej tsaplilinchat in ichich an caulome Elias ti lej jayq’ui’. C’al in t’ojlabil ne’ets ca t’ajchin ca c’uajiy juncúx in ichich i q’uimath ax u c’uiyáx. Ne’ets ca lujunchat in ichich an jec’omchic abal quin t’aja’ jahua’ alhua’. Antsana’ ti ne’ets ca t’ojojonchatchic in ichich an inic c’al a Juan abal quim bats’u an Ajatic.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Tam a Zacarías in ucha’ an ángel: ―Auxe’ max ne’ets qui co’oy i tsacam, cum nan in lej yejtselabits ani u q’uimathil uxcue’labits.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Toc’tsiyat a Zacarías c’al an ángel: ―Nana’its in Gabriel u t’ajchal a Dios jahua’its tiquin ucha’. Jaja’ tin aba’ abal tu olchi axe’ xi cau lej huinat alhua’.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Jahua’ nan tu uchamalits lej chubax ne’ets quit t’ajchin tam quim bajuhuits am pejchith q’uij. Cum yab tim belchamal an cau, xo’ ca tsuhuaque ne’ets quit t’ajat mo’be. Antsana’ ne’ets quit jilc’on ma tam ta ca hua’tsinits a tsacamil Juan.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Biyat u lej aychabits a Zacarías ca cale eleb c’al an mulcunel, in jic’palchic abal jale’ lej ohuel ti al an tiyopan.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Tam ti calejits a Zacarías, chubaxcua’ t’ajat yab in ejtohual ti cau. Cum mo’bejits, expith in t’ipchalq’uichic. Tam in exla’its an mulcunel abal a Zacarías tsu’binchame jant’o ejtil i huachbilab ti al an tiyopan.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Taley im putuhuits an q’uichachic tam pel in uchbil a Zacarías ca t’ojon ti pale’ ti al an tiyopan, tam ta c’alets tin q’uima’.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Tsab ox a q’uicha talbel tam ti co’othits a Elisabet c’al an tsacam. Ta jilc’on tin q’uima’ bo’ a its’. In ulu tin ichich:
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Ma xohue’ tin t’ajchi axe’ xi labith t’ajbilab a Dios abal ne’ets cu co’oy u tsacamil. Yabats ne’ets tiquin tithebetha’ an inicchic abal yab u co’oyamal i tsacam.
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Putunits acac a its’, tamna’ a Dios in aba’ an ángel Gabriel tihua’ ti bichou Nazaret axi cuentalith Galilea.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Quin ne’thanchi an cau jun i uxum im bij María. Yabaye juncunenec jaja’ c’al i inic. Expith ts’ejcathits an cau abal ca tomquin c’al jun i inic im bij José axi pel i at xits’lab c’al a David.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Otsits an ángel jun ti c’uajat a María, aní in ucha: ―Nan tu tsapnethal. Ne’ets quit t’ajchin i lej alhua’talab c’al a Dios c’al tim patal an uxumchic. Jaja’ c’uajat c’al tata’ ani ne’ets ti lej lablinchi.
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Ani in lej jic’pal a María tam tin tsu’u an ángel ani antsana’ uchan. In ulu tin ichich, jale’ hualam antsana’ tin ucha’ an ángel.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Tam uchan c’al an ángel: ―Yab quit jiq’uey María, cum a elcanchits i alhua’talab c’al a Dios.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Xo’ ne’ets quit co’ontha c’al an tsacam, ani jats ne’ets ca bijiy ta Jesús.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Ne’ets quim baju ti c’athpich pulic in ey, ani ne’ets ca exla tin Tsacamil a t’ec’at pulic Pay’lom Dios ti eb. Ti lej jayq’ui’ a David punuhuat ti ts’ale c’al a Dios, ani a Jesús jats axi ne’ets ca punuhuat ti lej oc’lec Ts’ale.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Ne’ets ti abatnom c’al am bichou Israel abal ets’ey. Ni jayq’ui’ yab ne’ets ca taley in tsap ti abatnom.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Tam a María in conoy an ángel: ―¿Jant’ini’ ne’ets cu co’oy i tsacam ani yabaye in juncunenec c’al i inic?
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Toc’tsiyat c’al an ángel: ―C’al in tsap a t’ec’at pulic Pay’lom Dios ti eb jats c’al ti ne’ets ca co’oy an tsacam, cum ne’ets ca chich an Espíritu Santo ta inictal. Jaxtam an inicchic ne’ets quin exlanchi in lej ey an t’ele’ abal ja’its in t’ocat Tsacamil a Dios.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ca tsu’u jant’ini’ a Dios in t’ajchamal a at ja’ub xits’al Elisabet. Aba ani’ uxcue’labits, xo’ in cua’al acac a its’ ti co’othits c’al an tsacam.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 A Dios ojni’ patal jant’ots in ejtohual quin t’aja’ jant’inits jaja’ ti quin le’na’.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Tam a María in ucha’ an ángel: ―Cum nana’ pel tin c’al a Dios, alhua’ quin t’ajchin jant’ini’ tat tin uchamalits. Tam ta c’ale an ángel.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Taley jun a q’uicha c’ale a María c’al in athic ti jun i bichou cuentalith ti Judea al i bolchalom.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Taja’ c’uajat in q’uima’ a Zacarías. Otsits ani in tsapnethal a Elisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Tam tin ats’a’ a Elisabet an tsapnethomtalab, tam ti yatsq’uinal an t’ele’ tin chucul. Ani lej jum putat co’onchith in ichich a Elisabet c’al an Espíritu Santo.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Tam a Elisabet in ucha’ a María: ―Tata’ ojni’ it lej lablinchith c’al a Dios c’al tim patal an uxum. Aniye jaye a tsacamil axi ne’ets ca co’oy.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Ma yab u ats’al max in tomnal tata’ tiquin tsa’biy, cum ne’ets ca hua’tsin c’al tata’ u Ajatic.
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Huijits hue’ tam tata’ tin tsapnetha’, jun jic’tohual u ats’a’ yatsq’uin an t’ele’ tu chucul ejtil max lej culbel cum it chich.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Lej yan ti quit culbe cum a belamal an cau jahua’ ti abchamal a Dios, cum lej chubax jats ne’ets ti t’ajchi.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 — ausente —
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 — ausente —
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Jilc’on a María c’al a Elisabet jelat ox a its’, ani talbel huichits tin q’uima’.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Im bajuhuits an q’uij tam ti a Elisabet ne’ets quin tsu’uhuits an t’ele’. Ani hua’tsinits an t’ele’ cuitol.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Patal in at q’uimathchic an in at ja’ub xits’alchic in tso’obna’its abal a Elisabet in cua’alits an t’ele’ axi pithach c’al in alhua’ inictal a Dios. C’alechic ca junax culbe c’al jaja’.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Tam ti an t’ele’ cuitol in cua’alits huaxic a q’uicha ti hua’tsinenec, tam ti cojchin in inictal jant’ini’ tu t’ajchinal an t’ele’ cuitol Israel. Ani le’nab ca punchin im bij ta Zacarías, cum antsana’ im bij in tata.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Tam in mim an t’ele’ cuitol in ulu: ―Iba, yab qui bijiy ani’. Qui bijiy ta Juan.
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Toc’tsin axi taja’chic: ―¿Jale’ a le’ ca bijiy ta Juan? Yab hua’ats a at ja’ub xits’al im bij ta Juan.
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Tam conoyab t’ipchithq’ui in tata an t’ele’ cuitol jant’ini’ ti ne’ets quin le’na’ quim bijiy.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Tam in toc’tsiy t’ipchithq’ui abal in le’ ca pithan i u jun ti quin thuchanchi im bij. Ani in thuchanchi im bij pel a Juan. Ani tam lej jic’pax axi c’uajatchic taja’.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Ma tameq’ui a Zacarías japq’uinits in cahuintal, ani in ts’i’quiy tam quim puhuethanchi im bij a Dios.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Tam in lej jic’palchic am bichou axi taja’. Ani tim puhuel an tsabal Judea u lej t’iloxnab an t’ele’ Juan.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ani patal jitats u olchab lej tsalpachiquix. Ani conóx jun c’al xi jun: ―¿Jant’ini’ hualam ti ne’ets quim baju in ey nixe’ xi t’ele’? C’al in lej tsap a Dios jats ti hua’tsinenec.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Tam lej jum putat co’onchith in ichich a Zacarías c’al an Espíritu Santo, ani u lej pithnal i cau. In ulu:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Ani an cuitol Juan ne’ets puhuehuel in inictal ani ne’ets tsaplilinal in ejattal c’al a Dios. Tam ti inicbejits, ta xe’ets al an joltam. In aychal quim bajuhuits am pejchith q’uij tam ca tejhua’ xe’ets c’al an Israelchic.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.