Lucas 1

Huastec San Luis Potosi NT (HUS_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Talchic i inicchic in thuchamalits tin cuenta jahua’ in t’ajamal an Ajatic tam ti xe’tsin teje’ tsabal.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Jahua’ jaja’chic in olchamalits jave jats an cau jahua’ huahua’hue u olchinenequits c’al ax in c’a’al tsu’umalchic an Ajatic ani in c’a’al olnamal an alhua’ cau.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Cum nana’ne u lej alhua’ t’ajamalits ti cuenta in xe’tsintal ani in t’ajbilchic an Ajatic ma tin tujtal, jaxtam u tsalpayal abal in tomnal tu thuchanchi, huinat alhua’ Teófilo.
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 Antsana’ ne’ets tu tequeth thuchanchi abal ca lej alhua’ exla’ abal ja’its an lej chubax cau ax it olchinenequits.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Tam ti a Herodes pelac i ts’ale ti bichoulom Judea, a Zacarías c’uajatac ti pale’. Pel in at pale’ c’al an cuenel im bij Abías. In q’uimathil a Zacarías pel a Elisabet axi pel i at xits’lab c’al am biyal pale’ Aarón.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Cum a Zacarías ani a Elisabet ets’ey im putuhual c’al in uchbixtal a Dios, jats ti tsu’tat ti pututhchic c’al a Dios. Yab in q’uibchamal in c’ac’naxtal c’al a Dios.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 A Elisabet yabats in ejtohual quin co’oy i tsacam, cum lej uxcue’labits. Ani a Zacarías lej yejtselabits.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Im bajuhuits im pejchith q’uichajil an cuenel Abías quin t’ojonchi a Dios ti pale’.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Patal an cuenel in ujnam ca bijchin in q’uij abal jant’o tam t’ojlab ne’ets quin t’aja’ al nixe’ xi pejchith q’uicha. Ani bijchinits a Zacarías abal quin chica’ an jom ti al am pulic tiyopan.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Tam tin chicalits an jom alta, tam ti c’uajatits patal an c’ac’nax eleb ti ol.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Ani chich jun i ángel c’al a Zacarías tal abath c’al a Dios, cubiy tin huinab an ts’acnaxtalab jun tu chicnal an jom.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Tam tin tsu’uhuits a Zacarías an ángel, tocat lej jiq’uel.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Tam uchan c’al an ángel: ―Yab quit jiq’uey Zacarías, cum a Dios ti ats’anchamalits a conchixtal. Xo’ a q’uimathil Elisabet ne’ets quin co’oy i tsacam, ani tata’ ca bijiy ta Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Ne’ets quit lej culbe c’al a tsacamil, ani jaye yantalam i inicchic ne’ets ca culbe abal hua’tsinenec.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Cum jaja’ ne’ets quim baju ti lej pulic c’al a Dios. Yab ne’ets quin uts’a’ i vino ani yab ne’ets quin uts’a’ jant’o boclith ca huiletha. Ma tin hua’tsintal ne’ets ca jum putat co’onchat in ichich c’al an Espíritu Santo.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ne’ets quin tolminchi yan i Israelchic ca huichiy c’al im Pay’lom Diosil ti eb.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 A Juan oc’chith ne’ets ca chich ani talbel an Ajatic. Ne’ets ca lej tsaplilinchat in ichich c’al a Dios ti caulome jant’ini’ ti lej tsaplilinchat in ichich an caulome Elias ti lej jayq’ui’. C’al in t’ojlabil ne’ets ca t’ajchin ca c’uajiy juncúx in ichich i q’uimath ax u c’uiyáx. Ne’ets ca lujunchat in ichich an jec’omchic abal quin t’aja’ jahua’ alhua’. Antsana’ ti ne’ets ca t’ojojonchatchic in ichich an inic c’al a Juan abal quim bats’u an Ajatic.
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Tam a Zacarías in ucha’ an ángel: ―Auxe’ max ne’ets qui co’oy i tsacam, cum nan in lej yejtselabits ani u q’uimathil uxcue’labits.
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Toc’tsiyat a Zacarías c’al an ángel: ―Nana’its in Gabriel u t’ajchal a Dios jahua’its tiquin ucha’. Jaja’ tin aba’ abal tu olchi axe’ xi cau lej huinat alhua’.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Jahua’ nan tu uchamalits lej chubax ne’ets quit t’ajchin tam quim bajuhuits am pejchith q’uij. Cum yab tim belchamal an cau, xo’ ca tsuhuaque ne’ets quit t’ajat mo’be. Antsana’ ne’ets quit jilc’on ma tam ta ca hua’tsinits a tsacamil Juan.
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Biyat u lej aychabits a Zacarías ca cale eleb c’al an mulcunel, in jic’palchic abal jale’ lej ohuel ti al an tiyopan.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Tam ti calejits a Zacarías, chubaxcua’ t’ajat yab in ejtohual ti cau. Cum mo’bejits, expith in t’ipchalq’uichic. Tam in exla’its an mulcunel abal a Zacarías tsu’binchame jant’o ejtil i huachbilab ti al an tiyopan.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Taley im putuhuits an q’uichachic tam pel in uchbil a Zacarías ca t’ojon ti pale’ ti al an tiyopan, tam ta c’alets tin q’uima’.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Tsab ox a q’uicha talbel tam ti co’othits a Elisabet c’al an tsacam. Ta jilc’on tin q’uima’ bo’ a its’. In ulu tin ichich:
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 Ma xohue’ tin t’ajchi axe’ xi labith t’ajbilab a Dios abal ne’ets cu co’oy u tsacamil. Yabats ne’ets tiquin tithebetha’ an inicchic abal yab u co’oyamal i tsacam.
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Putunits acac a its’, tamna’ a Dios in aba’ an ángel Gabriel tihua’ ti bichou Nazaret axi cuentalith Galilea.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Quin ne’thanchi an cau jun i uxum im bij María. Yabaye juncunenec jaja’ c’al i inic. Expith ts’ejcathits an cau abal ca tomquin c’al jun i inic im bij José axi pel i at xits’lab c’al a David.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Otsits an ángel jun ti c’uajat a María, aní in ucha: ―Nan tu tsapnethal. Ne’ets quit t’ajchin i lej alhua’talab c’al a Dios c’al tim patal an uxumchic. Jaja’ c’uajat c’al tata’ ani ne’ets ti lej lablinchi.
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Ani in lej jic’pal a María tam tin tsu’u an ángel ani antsana’ uchan. In ulu tin ichich, jale’ hualam antsana’ tin ucha’ an ángel.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Tam uchan c’al an ángel: ―Yab quit jiq’uey María, cum a elcanchits i alhua’talab c’al a Dios.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Xo’ ne’ets quit co’ontha c’al an tsacam, ani jats ne’ets ca bijiy ta Jesús.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Ne’ets quim baju ti c’athpich pulic in ey, ani ne’ets ca exla tin Tsacamil a t’ec’at pulic Pay’lom Dios ti eb. Ti lej jayq’ui’ a David punuhuat ti ts’ale c’al a Dios, ani a Jesús jats axi ne’ets ca punuhuat ti lej oc’lec Ts’ale.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Ne’ets ti abatnom c’al am bichou Israel abal ets’ey. Ni jayq’ui’ yab ne’ets ca taley in tsap ti abatnom.
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Tam a María in conoy an ángel: ―¿Jant’ini’ ne’ets cu co’oy i tsacam ani yabaye in juncunenec c’al i inic?
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Toc’tsiyat c’al an ángel: ―C’al in tsap a t’ec’at pulic Pay’lom Dios ti eb jats c’al ti ne’ets ca co’oy an tsacam, cum ne’ets ca chich an Espíritu Santo ta inictal. Jaxtam an inicchic ne’ets quin exlanchi in lej ey an t’ele’ abal ja’its in t’ocat Tsacamil a Dios.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Ca tsu’u jant’ini’ a Dios in t’ajchamal a at ja’ub xits’al Elisabet. Aba ani’ uxcue’labits, xo’ in cua’al acac a its’ ti co’othits c’al an tsacam.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 A Dios ojni’ patal jant’ots in ejtohual quin t’aja’ jant’inits jaja’ ti quin le’na’.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Tam a María in ucha’ an ángel: ―Cum nana’ pel tin c’al a Dios, alhua’ quin t’ajchin jant’ini’ tat tin uchamalits. Tam ta c’ale an ángel.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Taley jun a q’uicha c’ale a María c’al in athic ti jun i bichou cuentalith ti Judea al i bolchalom.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Taja’ c’uajat in q’uima’ a Zacarías. Otsits ani in tsapnethal a Elisabet.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Tam tin ats’a’ a Elisabet an tsapnethomtalab, tam ti yatsq’uinal an t’ele’ tin chucul. Ani lej jum putat co’onchith in ichich a Elisabet c’al an Espíritu Santo.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Tam a Elisabet in ucha’ a María: ―Tata’ ojni’ it lej lablinchith c’al a Dios c’al tim patal an uxum. Aniye jaye a tsacamil axi ne’ets ca co’oy.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Ma yab u ats’al max in tomnal tata’ tiquin tsa’biy, cum ne’ets ca hua’tsin c’al tata’ u Ajatic.
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Huijits hue’ tam tata’ tin tsapnetha’, jun jic’tohual u ats’a’ yatsq’uin an t’ele’ tu chucul ejtil max lej culbel cum it chich.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Lej yan ti quit culbe cum a belamal an cau jahua’ ti abchamal a Dios, cum lej chubax jats ne’ets ti t’ajchi.
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 — ausente —
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 — ausente —
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 — ausente —
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 — ausente —
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 — ausente —
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Jilc’on a María c’al a Elisabet jelat ox a its’, ani talbel huichits tin q’uima’.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Im bajuhuits an q’uij tam ti a Elisabet ne’ets quin tsu’uhuits an t’ele’. Ani hua’tsinits an t’ele’ cuitol.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Patal in at q’uimathchic an in at ja’ub xits’alchic in tso’obna’its abal a Elisabet in cua’alits an t’ele’ axi pithach c’al in alhua’ inictal a Dios. C’alechic ca junax culbe c’al jaja’.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Tam ti an t’ele’ cuitol in cua’alits huaxic a q’uicha ti hua’tsinenec, tam ti cojchin in inictal jant’ini’ tu t’ajchinal an t’ele’ cuitol Israel. Ani le’nab ca punchin im bij ta Zacarías, cum antsana’ im bij in tata.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Tam in mim an t’ele’ cuitol in ulu: ―Iba, yab qui bijiy ani’. Qui bijiy ta Juan.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Toc’tsin axi taja’chic: ―¿Jale’ a le’ ca bijiy ta Juan? Yab hua’ats a at ja’ub xits’al im bij ta Juan.
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Tam conoyab t’ipchithq’ui in tata an t’ele’ cuitol jant’ini’ ti ne’ets quin le’na’ quim bijiy.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Tam in toc’tsiy t’ipchithq’ui abal in le’ ca pithan i u jun ti quin thuchanchi im bij. Ani in thuchanchi im bij pel a Juan. Ani tam lej jic’pax axi c’uajatchic taja’.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ma tameq’ui a Zacarías japq’uinits in cahuintal, ani in ts’i’quiy tam quim puhuethanchi im bij a Dios.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Tam in lej jic’palchic am bichou axi taja’. Ani tim puhuel an tsabal Judea u lej t’iloxnab an t’ele’ Juan.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Ani patal jitats u olchab lej tsalpachiquix. Ani conóx jun c’al xi jun: ―¿Jant’ini’ hualam ti ne’ets quim baju in ey nixe’ xi t’ele’? C’al in lej tsap a Dios jats ti hua’tsinenec.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Tam lej jum putat co’onchith in ichich a Zacarías c’al an Espíritu Santo, ani u lej pithnal i cau. In ulu:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 — ausente —
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 — ausente —
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 — ausente —
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 — ausente —
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ani an cuitol Juan ne’ets puhuehuel in inictal ani ne’ets tsaplilinal in ejattal c’al a Dios. Tam ti inicbejits, ta xe’ets al an joltam. In aychal quim bajuhuits am pejchith q’uij tam ca tejhua’ xe’ets c’al an Israelchic.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.