Lucas 1
Huastec Aquiche NT (HUS_TBL) vs NTLH
1 Yán i atiklábtsik in dhutsámal kʼal tin kwenta ejtal xowaꞌ in tʼajaꞌ an Ajátikláb techéꞌ ba ni chabálil.
1 Prezado Teófilo, Muitas pessoas têm se esforçado para escrever a história das coisas que aconteceram entre nós.
2 Anchanꞌ tin dhutsámaltsik jelt xan tu tʼiltsinék kʼal xi chúꞌlámadhtsik asta tam ti tujey jechéꞌ xowaꞌ támnék ani tolmixnéktsik abal ka tʼilan jechéꞌ an alwaꞌ tʼilab.
2 Elas escreveram o que foi contado por aqueles que viram essas coisas desde o começo e anunciaram a mensagem do evangelho .
3 Pulek chalpadh Teófilo, nanáꞌ u alꞌimay neye kʼal yantam i kʼayúmtaláb ejtal xowaꞌ támnék asta tam ti tujeykʼi ani u chalpayal abal in tomnál tu dhutsuntsi ejtal xowaꞌ in tʼajaꞌ an Ajátikláb anchanꞌ xan ti támun.
3 Portanto, Excelência, eu estudei com todo o cuidado como foi que essas coisas aconteceram desde o princípio e achei que seria bom escrever tudo em ordem para o senhor,
4 Tu dhutsuntsal jechéꞌ abal ka exlaꞌ alwaꞌ an tsubaxtaláb kʼal tin kwenta xowaꞌ i okʼtsinékich.
4 a fim de que o senhor pudesse conhecer toda a verdade sobre os ensinamentos que recebeu.
5 Tam ti na Erodes u pulek takʼix ban chabál xi Judea, taꞌ ti kʼwajat jun i páleꞌ xu bijyáb ta Sakarías, jún ti éb xu kidhtaláb bin junkunélil na Abías. Nin tomtal in bij ta Elisabet ani jajáꞌ u kidhtaláb kʼal an páleꞌ Arón.
5 Quando Herodes era o rei da terra de Israel, havia um sacerdote chamado Zacarias, que era do grupo dos sacerdotes de Abias. A esposa dele se chamava Isabel e também era de uma família de sacerdotes.
6 Chablam ti éb lujattsik tʼajat tin tamét na Dios, in tʼajáltsik ejtal xowaꞌ in ulal an takʼixtaláb ani xowaꞌ in ulal ka tʼajan an Okʼóxláb.
6 Esse casal vivia a vida que para Deus é correta, obedecendo fielmente a todas as leis e mandamentos do Senhor.
7 Por yab in koꞌol i chakamtsik kom na Elisabet yab u kóꞌnal, tám juní pakdhaꞌichtsik tʼajat.
7 Mas não tinham filhos porque Isabel não podia ter filhos e porque os dois já eram muito velhos.
8 Jun i kʼij, tam ti an páleꞌtsik xon tu takʼnal jeye na Sakarías in lujuy ka tʼójontsik abal kin tʼójontsi na Dios,
8 Certo dia no Templo de Jerusalém, Zacarias estava fazendo o seu trabalho de sacerdote, pois era a sua vez de fazer aquele trabalho diário.
9 ubátʼintsik abal kin choꞌóbnaꞌ xitaꞌ neꞌech kin lujuy ka ochich ti ikbax ban pulek atá xon tu kʼakʼnáb an Okʼóxláb. Ubátʼintsik okʼox kom anchanꞌ tin ujnámaltsik in tʼajál ani na Sakarías, jaꞌich in lujuy ka ochich.
9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele havia sido escolhido por sorteio para queimar o incenso no altar e por isso entrou no Templo do Senhor.
10 Lejat an ikob kʼwajat ti tʼaꞌíl, ejtal an atiklábtsik kʼwajat eléb ti ól.
10 Durante o tempo em que o incenso queimava, o povo lá fora fazia orações.
11 Támkʼi jachanꞌ, na Sakarías in chuꞌu jun in tʼokat abatwálejil an Okʼóxláb xi xalkʼan kubúl tin eját xon ti kʼwajat ti tʼaꞌíl an ikob.
11 Então um anjo do Senhor apareceu em frente de Zacarias, de pé, do lado direito do altar.
12 Tam ti na Sakarías in chuꞌu an tʼokat abatwále, laban tʼajat ani jikʼey.
12 Quando Zacarias o viu, ficou com medo e não sabia o que fazer.
13 Por utsan enchéꞌ kʼal an tʼokat abatwále: ―Sakarías, yab ki jikʼey, pos na Dios in achʼámalich na ólábil ani na tomtal Elisabet neꞌech kin kóꞌoy jun i chakam xi neꞌech ka bijiy ta Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, pois Deus ouviu a sua oração! A sua esposa vai ter um filho, e você porá nele o nome de João.
14 Tatáꞌ neꞌech tʼajat ki kʼijidhmé ani yán neꞌech ka kulbé abal waꞌchin jachanꞌ an chakam,
14 O nascimento dele vai trazer alegria e felicidade para você e para muita gente,
15 pos jachanꞌ na chakámil neꞌech ka kʼwajay púlek tin tamét na Dios. Yab neꞌech kin uchʼaꞌ i yajtsik uxnél nibal i bók ani neꞌech tʼajat ka kʼwajay teykómte kʼal an Tʼokat Ejattaláb asta tam ka waꞌchinkʼi.
15 pois para o Senhor Deus ele será um grande homem. Ele não deverá beber vinho nem cerveja. Ele será cheio do Espírito Santo desde o nascimento
16 Neꞌech kin tʼajaꞌ ka witsiytsik ti ít ban Okʼóxláb nin Diosil, yán i atiklábtsik xu kidhtaláb kʼal na Israel.
16 e levará muitos israelitas ao Senhor, o Deus de Israel.
17 Jechéꞌ na Juan neꞌech ka okxin xon ti neꞌech ka ulich an Ajátikláb ani neꞌech kin kóꞌoy nin ejattal ani an chápláb jelti xin kóꞌoy an tʼiltsix Elías. Neꞌech kin tʼajaꞌ ka pákwlántsíxin an tátaꞌlábtsik kʼal nin chakámiltsik ani abal kin lujkúchtsik jeye nin chalab xi yabtsik u tʼajax ti kʼij. Anchanꞌ, neꞌech tám ka kʼwajách tʼojojodh an atiklábtsik abal kin bachʼu an Ajátikláb.
17 Ele será mandado por Deus como mensageiro e será forte e poderoso como o profeta Elias. Ele fará com que pais e filhos façam as pazes e que os desobedientes voltem a andar no caminho direito. E conseguirá preparar o povo de Israel para a vinda do Senhor.
18 Na Sakarías in konoy enchéꞌ an tʼokat abatwále: ―¿Janti neꞌech ku ejto ku choꞌóbnaꞌ max tsubax jechéꞌ? Pos nanáꞌ in yejchelich ani nu tomtal púlekich jeye tʼajat.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como é que eu vou saber que isso é verdade? Estou muito velho, e a minha mulher também.
19 Tókʼoyat enchéꞌ kʼal an tʼokat abatwále: ―Nanáꞌ u bij Gabriel ani u tʼójontsal a Dios, Jajáꞌ tin abámal tu tawnaꞌ ani tu óltsi jechéꞌ an ti alwaꞌ tʼilab.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel,
20 Por xoꞌ, kom yab a belaꞌ xowaꞌ tu utsaꞌ, neꞌech ki móꞌbé ani yab neꞌech ka ejto ta káw asta ka waꞌchin na chakámil. Jechéꞌ neꞌech ka támun, tam kin bajaw an kʼij.
20 Você não está acreditando no que eu disse, mas isso acontecerá no tempo certo. E, porque você não acreditou, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que o seu filho nascer.
21 Lejat kʼwajat ti támnal jechéꞌ, an atiklábtsik kʼwajat eléb in aytsal na Sakarías, u labnalichtsik abal owéch tʼajat ani yab u kalel ban pulek atá xon tu kʼakʼnáb na Dios.
21 Enquanto isso, o povo estava esperando Zacarias, e todos estavam admirados com a demora dele no Templo.
22 Tam ti kale na Sakarías, yabich in ejtowal kin tawnaꞌ an atiklábtsik, tawnaxin kʼal in kʼubakkʼi abal móꞌbédhats. An atiklábtsik in choꞌóbná tám abal na Sakarías in chuꞌúmal jun i xalkʼantsixtaláb ban pulek atá xon tu kʼakʼnáb na Dios.
22 Quando saiu, Zacarias não podia falar. Então perceberam que ele havia tido uma visão no Templo. Sem poder falar, ele fazia sinais com as mãos para o povo.
23 Tam ti kidhéch an kʼij ti tʼójontsix, na Sakarías kʼale tin kʼimáꞌ.
23 Quando terminaram os seus dias de serviço no Templo, Zacarias voltou para casa.
24 Más tayíl, nin tomtal Elisabet jilkʼon kóꞌodh ani bóꞌ a íchʼ yab kale tin kʼimáꞌ. Jajáꞌ in ulal enchéꞌ tin itsích:
24 Pouco tempo depois Isabel, a sua esposa, ficou grávida e durante cinco meses não saiu de casa. E ela disse:
25 “An Okʼóxláb tin tʼajtsám jechéꞌ abal yabich ti kin tidhebédhaꞌ an atiklábtsik.”
25 — Agora que o Senhor me ajudou, ninguém mais vai me desprezar por eu não ter filhos.
26 Tam tin akaklábich a íchʼ ti kʼwajat kóꞌodh na Elisabet, aban kʼal na Dios an tʼokat abatwále Gabriel ba jun i bitsow xi kʼwajat Galilea xu bijyáb Nasaret
26 Quando Isabel estava no sexto mês de gravidez, Deus enviou o anjo Gabriel a uma cidade da Galileia chamada Nazaré.
27 abal kin chaꞌbiy jun i tsidhan xin bij ta María. Jechéꞌ an tsidhan, kʼwajatich konodh abal ka tomikná kʼal jun i inik xin bij José. Jechéꞌ an inik u kidhtaláb kʼal an pulek takʼix Dabid.
27 O anjo levava uma mensagem para uma virgem que tinha casamento contratado com um homem chamado José, descendente do rei Davi. Ela se chamava Maria.
28 An tʼokat abatwále ochich xon ti kʼwajat na María ani in ulu enchéꞌ: ―¡María, tu chapnédhál, xi kʼanidháb tʼajat kʼal an Okʼóxláb! An Okʼóxláb kʼwajat kʼal tatáꞌ ani ti lábtʼajámal más ké xi kʼeꞌet an mímlábtsik.
28 O anjo veio e disse: — Que a paz esteja com você, Maria! Você é muito abençoada. O Senhor está com você.
29 Por tam ti na María in chuꞌu an tʼokat abatwále, laban tʼajat kʼal xowaꞌ in achʼaꞌ utsan ani u chalpax xantʼókʼi ti chapnédhá anchanꞌ.
29 Porém Maria, quando ouviu o que o anjo disse, ficou sem saber o que pensar. E, admirada, ficou pensando no que ele queria dizer.
30 Utsan tám enchéꞌ kʼal an tʼokat abatwále: ―María, yab ki jikʼey, pos i chuꞌtat kʼal na Dios ke alwaꞌ ka bachʼu nin alwaꞌtal.
30 Então o anjo continuou: — Não tenha medo, Maria! Deus está contente com você.
31 Xoꞌ neꞌech ki jilkʼon kóꞌodh, neꞌech ka waꞌchiy jun i chakam kwitól ani neꞌech ka bijiy ta Jesús.
31 Você ficará grávida, dará à luz um filho e porá nele o nome de Jesus .
32 Jajáꞌ neꞌech ka kʼwajay ultaláb tʼajat, neꞌech ka bijyat tin Chakámil a Dios xi púlek tʼajat ani neꞌech ka kʼwajbá kʼal na Dios ti Pulek Takʼix jelti nin wejeꞌ pakélil Dabid,
32 Ele será um grande homem e será chamado de Filho do Deus Altíssimo. Deus, o Senhor, vai fazê-lo rei, como foi o antepassado dele, o rei Davi.
33 neꞌech kin takʼiy malilíl i kʼij nin kidhtaltsik na Israel ani nin takʼixtal yab jaykʼi neꞌech kin kóꞌoy in okʼontal.
33 Ele será para sempre rei dos descendentes de Jacó, e o Reino dele nunca se acabará.
34 Na María in konoy enchéꞌ an tʼokat abatwále: ―¿Jantich tám ti neꞌech ku kóꞌoy i chakam ani nanáꞌ yab jaykʼi in junkunék kʼal ni jun i inik?
34 Então Maria disse para o anjo: — Isso não é possível, pois eu sou virgem!
35 Tókʼoyat enchéꞌ kʼal an tʼokat abatwále: ―An Tʼokat Ejattaláb neꞌech ka ulich ba tatáꞌ ani na Dios xi púlek tʼajat, neꞌech ti ki paxkʼiy kʼal nin cháp jelt xan tu paxkʼix jun i chalam. Jaxtám, an chakam kwitól xi neꞌech ka kóꞌoy tʼokat Jaꞌ tʼajat ani neꞌech ka bijyat tin Chakámil a Dios.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Deus Altíssimo a envolverá com a sua sombra. Por isso o menino será chamado de santo e Filho de Deus.
36 Na exlowál Elisabet, maske púlekich tʼajat, neꞌech jeye kin waꞌchiy jun i chakam kwitól. Xu usnal ke yab u kóꞌnal, xoꞌ in koꞌolich akak a íchʼ ti kʼwajat kóꞌodh.
36 Fique sabendo que a sua parenta Isabel está grávida, mesmo sendo tão idosa. Diziam que ela não podia ter filhos, no entanto agora ela já está no sexto mês de gravidez.
37 Abal na Dios yab waꞌach ni jun xataꞌ xi yab neꞌech kin ejto kin tʼajaꞌ.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 In ulu tám enchéꞌ na María: ―Nanáꞌ tin jolíbal an Okʼóxláb, ke Jajáꞌ kin tʼajaꞌ kʼal nanáꞌ jelt xan tin utsál. Tam ti okʼonich kin ulu jechéꞌ, an tʼokat abatwále kʼaléch tám.
38 Maria respondeu: — Eu sou uma E o anjo foi embora.
39 Tam ti jachanꞌ i kʼij, na María kʼale jikʼatkʼi ba jun i bitsow xi kʼwajat ban chʼénlom xi Judea.
39 Alguns dias depois, Maria se aprontou e foi depressa para uma cidade que ficava na região montanhosa da Judeia.
40 Tam ti ulich ba jachanꞌ an bitsow, ochich bin kʼimáꞌ na Sakarías ani in chapnédhaꞌ na Elisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e cumprimentou Isabel.
41 Tam ti na Elisabet in achʼaꞌ nin chapnédhaxtal na María, an chakam xi kʼwajat in kitkóm, yoyon ani na Elisabet in bachʼu nin cháp an Tʼokat Ejattaláb.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu na barriga dela. Então, cheia do poder do Espírito Santo,
42 Ani kawidh tʼajat tin ulu enchéꞌ: ―Na Dios ti lábtʼajámal más ké xi ejtal an mímlábtsik ani in lábtʼajámal an chakam xa kitkóm.
42 Isabel disse bem alto: — Você é a mais abençoada de todas as mulheres, e a criança que você vai ter é abençoada também!
43 ¿Jitaꞌ u éy nanáꞌ abal ka tsích ti kin álnaꞌ nin nánaꞌ nu Ajátik?
43 Quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?!
44 Pos tam tu achʼpiykʼi na chapnédhomtal, an chakam xi kʼwajat u kitkóm, yoyon kʼal i kulbéxnich.
44 Quando ouvi você me cumprimentar, a criança ficou alegre e se mexeu dentro da minha barriga.
45 Kʼijidh tʼajat abal a belaꞌ xowaꞌ i utsan, pos neꞌech ka tʼájan jelt xan ti utsámal an Okʼóxláb.
45 Você é abençoada, pois acredita que vai acontecer o que o Senhor lhe disse.
46 In ulu tám enchéꞌ na María:
46 Então Maria disse:
47 — ausente —
47 — A minha alma anuncia a grandeza do Senhor. O meu espírito está alegre por causa de Deus, o meu Salvador.
48 — ausente —
48 Pois ele lembrou de mim, sua humilde De agora em diante todos vão me chamar de mulher abençoada,
49 — ausente —
49 porque o Deus Poderoso fez grandes coisas por mim. O seu nome é santo,
50 — ausente —
50 e ele mostra a sua bondade a todos os que o em todas as
51 — ausente —
51 Deus levanta a sua mão poderosa e derrota os orgulhosos com todos os planos deles.
52 — ausente —
52 Derruba dos seus tronos reis poderosos e põe os humildes em altas posições.
53 — ausente —
53 Dá fartura aos que têm fome e manda os ricos embora com as mãos vazias. que fez aos nossos antepassados e ajudou o povo de Israel, seu servo. Lembrou de mostrar a sua bondade a Abraão e a todos os seus descendentes, para sempre.
56 Na María kʼwajay tajaꞌ kʼal na Elisabet óx a íchʼ xónaꞌ ani más tayíl witsích tám juní tin kʼimáꞌ.
56 Maria ficou mais ou menos três meses com Isabel e depois voltou para casa.
57 Tam tin bajúch an kʼij xowkʼi na Elisabet ti neꞌech kin waꞌchiy an chakam, in waꞌchiy jun i chakam kwitól.
57 Chegou o tempo de Isabel ter a criança, e ela deu à luz um menino.
58 Nin at kʼimádhtsik ani nin jaꞌúbtsik, kulbé tʼajat tam tin achʼaꞌtsik ke na Elisabet kóꞌontsidh tʼajat ti yajnantsixtaláb kʼal an Okʼóxláb.
58 Os vizinhos e parentes ouviram falar da grande bondade do Senhor para com Isabel, e todos ficaram alegres com ela.
59 Tam tin kidhbay waxik a kʼítsá ti waꞌchinék an chakam, in júnaꞌtsik abal ka kʼwajbantsat ti exól bin tʼuꞌúl jelt xan ti usnék kin tʼajaꞌ na Abraham. U leꞌnábwiꞌik ka bijyat ta Sakarías jelti nin tátaꞌ,
59 Quando o menino estava com oito dias, vieram circuncidá-lo e queriam lhe dar o nome do pai, isto é, Zacarias.
60 por nin nánaꞌ in ulu enchéꞌ: ―Yabaꞌ. Koꞌol ka bijyat ta Juan.
60 Mas a sua mãe disse: — Não. O nome dele vai ser João.
61 Tókʼoyat tám enchéꞌ: ―¿Jantʼókʼi? Yab waꞌach ni jun xitaꞌ a kidhtal xi anchanꞌ in bij.
61 Então disseram: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Konyat tám kʼal i kʼubaklekkʼi nin tátaꞌ an chakam abal ka choꞌóbná xowaꞌ bijláb in léꞌ kin chuꞌu ka kʼwajbantsat nin chakámil.
62 Aí fizeram sinais ao pai, perguntando que nome ele queria pôr no menino.
63 Nin tátaꞌ an chakam, in konoy jun i okchaꞌ ani in dhutsaꞌ tajaꞌ enchéꞌ: “Jajáꞌ neꞌech ka bijyat ta Juan.” Ani ejtaltsik laban.
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e escreveu: “O nome dele é João.” E todos ficaram muito admirados.
64 Támkʼi jachanꞌ, in ejtóch tám juní ti káw na Sakarías ani tujey kin pubédhantsi tin bij na Dios.
64 Nesse momento Zacarias pôde falar novamente e começou a louvar a Deus.
65 Ejtal nin at kʼimádhtsik laban tam tin chuꞌu jechéꞌ ani putálkʼi ba jachanꞌ an chʼenadh chabál xi Judea, u tʼilnal xowaꞌ támnék.
65 Os vizinhos ficaram com muito medo, e as notícias dessas coisas se espalharam por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ejtal xin achʼáltsik jechéꞌ u chalpaxtsik ani u kónóxtsik jún ani jún enchéꞌ: ―¿Jantʼéy awil neꞌech kin tʼajaꞌ jachanꞌ an chakam kwitól tam ka pubey? Pos jechéꞌ an chakam kwitól, tsubax lejtal ti teykómte kʼal in cháp an Okʼóxláb.
66 Todos os que ouviam essas coisas e pensavam nelas perguntavam: — O que será que esse menino vai ser? Pois, de fato, o poder do Senhor estava com ele.
67 Na Sakarías, nin tátaꞌ an chakam, teykómte kʼal nin cháp an Tʼokat Ejattaláb, ijtsin kin ulu enchéꞌ:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, começou a profetizar . Ele disse:
68 — ausente —
68 — Louvemos o Senhor, o Deus de Israel, pois ele veio ajudar o seu povo e lhe dar a liberdade.
69 — ausente —
69 Enviou para nós um poderoso Salvador, aquele que é descendente do seu
70 — ausente —
70 Faz muito tempo que Deus disse isso por meio dos seus santos
71 — ausente —
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos e nos livrar do poder de todos os que nos odeiam.
72 — ausente —
72 Disse que ia mostrar a sua bondade aos nossos antepassados e lembrar da sua santa ao nosso antepassado Abraão; prometeu que nos livraria dos nossos inimigos e que ia nos deixar servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 para que sejamos somente dele e façamos o que ele quer em todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E você, menino, será chamado de profeta do Deus Altíssimo e irá adiante do Senhor a fim de preparar o caminho para ele.
77 — ausente —
77 Você anunciará ao povo de Deus a salvação que virá por meio do perdão dos pecados deles.
78 — ausente —
78 Pois o nosso Deus é misericordioso e bondoso. Ele fará brilhar sobre nós a sua luz
79 — ausente —
79 e do céu iluminará todos os que vivem na escuridão da sombra da morte, para guiar os nossos passos no caminho da paz.
80 An chakam kwitól u pubel ani nin ejattal más u chapniꞌbél, kʼwajay ban chabál xon ti yab kʼwajtsidh asta tam tin bajaw an kʼij kin pidhnaꞌ tinbáꞌ ka exlá kʼal an atiklábtsik xi Israel.
80 O menino cresceu e ficou forte de espírito. E viveu no deserto até o dia em que apareceu diante do povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.