Lucas 1

Huastec Aquiche NT (HUS_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yán i atiklábtsik in dhutsámal kʼal tin kwenta ejtal xowaꞌ in tʼajaꞌ an Ajátikláb techéꞌ ba ni chabálil.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Anchanꞌ tin dhutsámaltsik jelt xan tu tʼiltsinék kʼal xi chúꞌlámadhtsik asta tam ti tujey jechéꞌ xowaꞌ támnék ani tolmixnéktsik abal ka tʼilan jechéꞌ an alwaꞌ tʼilab.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Pulek chalpadh Teófilo, nanáꞌ u alꞌimay neye kʼal yantam i kʼayúmtaláb ejtal xowaꞌ támnék asta tam ti tujeykʼi ani u chalpayal abal in tomnál tu dhutsuntsi ejtal xowaꞌ in tʼajaꞌ an Ajátikláb anchanꞌ xan ti támun.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Tu dhutsuntsal jechéꞌ abal ka exlaꞌ alwaꞌ an tsubaxtaláb kʼal tin kwenta xowaꞌ i okʼtsinékich.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Tam ti na Erodes u pulek takʼix ban chabál xi Judea, taꞌ ti kʼwajat jun i páleꞌ xu bijyáb ta Sakarías, jún ti éb xu kidhtaláb bin junkunélil na Abías. Nin tomtal in bij ta Elisabet ani jajáꞌ u kidhtaláb kʼal an páleꞌ Arón.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Chablam ti éb lujattsik tʼajat tin tamét na Dios, in tʼajáltsik ejtal xowaꞌ in ulal an takʼixtaláb ani xowaꞌ in ulal ka tʼajan an Okʼóxláb.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Por yab in koꞌol i chakamtsik kom na Elisabet yab u kóꞌnal, tám juní pakdhaꞌichtsik tʼajat.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Jun i kʼij, tam ti an páleꞌtsik xon tu takʼnal jeye na Sakarías in lujuy ka tʼójontsik abal kin tʼójontsi na Dios,
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 ubátʼintsik abal kin choꞌóbnaꞌ xitaꞌ neꞌech kin lujuy ka ochich ti ikbax ban pulek atá xon tu kʼakʼnáb an Okʼóxláb. Ubátʼintsik okʼox kom anchanꞌ tin ujnámaltsik in tʼajál ani na Sakarías, jaꞌich in lujuy ka ochich.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Lejat an ikob kʼwajat ti tʼaꞌíl, ejtal an atiklábtsik kʼwajat eléb ti ól.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Támkʼi jachanꞌ, na Sakarías in chuꞌu jun in tʼokat abatwálejil an Okʼóxláb xi xalkʼan kubúl tin eját xon ti kʼwajat ti tʼaꞌíl an ikob.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Tam ti na Sakarías in chuꞌu an tʼokat abatwále, laban tʼajat ani jikʼey.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Por utsan enchéꞌ kʼal an tʼokat abatwále: ―Sakarías, yab ki jikʼey, pos na Dios in achʼámalich na ólábil ani na tomtal Elisabet neꞌech kin kóꞌoy jun i chakam xi neꞌech ka bijiy ta Juan.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Tatáꞌ neꞌech tʼajat ki kʼijidhmé ani yán neꞌech ka kulbé abal waꞌchin jachanꞌ an chakam,
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 pos jachanꞌ na chakámil neꞌech ka kʼwajay púlek tin tamét na Dios. Yab neꞌech kin uchʼaꞌ i yajtsik uxnél nibal i bók ani neꞌech tʼajat ka kʼwajay teykómte kʼal an Tʼokat Ejattaláb asta tam ka waꞌchinkʼi.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Neꞌech kin tʼajaꞌ ka witsiytsik ti ít ban Okʼóxláb nin Diosil, yán i atiklábtsik xu kidhtaláb kʼal na Israel.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Jechéꞌ na Juan neꞌech ka okxin xon ti neꞌech ka ulich an Ajátikláb ani neꞌech kin kóꞌoy nin ejattal ani an chápláb jelti xin kóꞌoy an tʼiltsix Elías. Neꞌech kin tʼajaꞌ ka pákwlántsíxin an tátaꞌlábtsik kʼal nin chakámiltsik ani abal kin lujkúchtsik jeye nin chalab xi yabtsik u tʼajax ti kʼij. Anchanꞌ, neꞌech tám ka kʼwajách tʼojojodh an atiklábtsik abal kin bachʼu an Ajátikláb.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Na Sakarías in konoy enchéꞌ an tʼokat abatwále: ―¿Janti neꞌech ku ejto ku choꞌóbnaꞌ max tsubax jechéꞌ? Pos nanáꞌ in yejchelich ani nu tomtal púlekich jeye tʼajat.
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Tókʼoyat enchéꞌ kʼal an tʼokat abatwále: ―Nanáꞌ u bij Gabriel ani u tʼójontsal a Dios, Jajáꞌ tin abámal tu tawnaꞌ ani tu óltsi jechéꞌ an ti alwaꞌ tʼilab.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Por xoꞌ, kom yab a belaꞌ xowaꞌ tu utsaꞌ, neꞌech ki móꞌbé ani yab neꞌech ka ejto ta káw asta ka waꞌchin na chakámil. Jechéꞌ neꞌech ka támun, tam kin bajaw an kʼij.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Lejat kʼwajat ti támnal jechéꞌ, an atiklábtsik kʼwajat eléb in aytsal na Sakarías, u labnalichtsik abal owéch tʼajat ani yab u kalel ban pulek atá xon tu kʼakʼnáb na Dios.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Tam ti kale na Sakarías, yabich in ejtowal kin tawnaꞌ an atiklábtsik, tawnaxin kʼal in kʼubakkʼi abal móꞌbédhats. An atiklábtsik in choꞌóbná tám abal na Sakarías in chuꞌúmal jun i xalkʼantsixtaláb ban pulek atá xon tu kʼakʼnáb na Dios.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Tam ti kidhéch an kʼij ti tʼójontsix, na Sakarías kʼale tin kʼimáꞌ.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Más tayíl, nin tomtal Elisabet jilkʼon kóꞌodh ani bóꞌ a íchʼ yab kale tin kʼimáꞌ. Jajáꞌ in ulal enchéꞌ tin itsích:
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 “An Okʼóxláb tin tʼajtsám jechéꞌ abal yabich ti kin tidhebédhaꞌ an atiklábtsik.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Tam tin akaklábich a íchʼ ti kʼwajat kóꞌodh na Elisabet, aban kʼal na Dios an tʼokat abatwále Gabriel ba jun i bitsow xi kʼwajat Galilea xu bijyáb Nasaret
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 abal kin chaꞌbiy jun i tsidhan xin bij ta María. Jechéꞌ an tsidhan, kʼwajatich konodh abal ka tomikná kʼal jun i inik xin bij José. Jechéꞌ an inik u kidhtaláb kʼal an pulek takʼix Dabid.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 An tʼokat abatwále ochich xon ti kʼwajat na María ani in ulu enchéꞌ: ―¡María, tu chapnédhál, xi kʼanidháb tʼajat kʼal an Okʼóxláb! An Okʼóxláb kʼwajat kʼal tatáꞌ ani ti lábtʼajámal más ké xi kʼeꞌet an mímlábtsik.
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Por tam ti na María in chuꞌu an tʼokat abatwále, laban tʼajat kʼal xowaꞌ in achʼaꞌ utsan ani u chalpax xantʼókʼi ti chapnédhá anchanꞌ.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Utsan tám enchéꞌ kʼal an tʼokat abatwále: ―María, yab ki jikʼey, pos i chuꞌtat kʼal na Dios ke alwaꞌ ka bachʼu nin alwaꞌtal.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Xoꞌ neꞌech ki jilkʼon kóꞌodh, neꞌech ka waꞌchiy jun i chakam kwitól ani neꞌech ka bijiy ta Jesús.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Jajáꞌ neꞌech ka kʼwajay ultaláb tʼajat, neꞌech ka bijyat tin Chakámil a Dios xi púlek tʼajat ani neꞌech ka kʼwajbá kʼal na Dios ti Pulek Takʼix jelti nin wejeꞌ pakélil Dabid,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 neꞌech kin takʼiy malilíl i kʼij nin kidhtaltsik na Israel ani nin takʼixtal yab jaykʼi neꞌech kin kóꞌoy in okʼontal.
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Na María in konoy enchéꞌ an tʼokat abatwále: ―¿Jantich tám ti neꞌech ku kóꞌoy i chakam ani nanáꞌ yab jaykʼi in junkunék kʼal ni jun i inik?
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Tókʼoyat enchéꞌ kʼal an tʼokat abatwále: ―An Tʼokat Ejattaláb neꞌech ka ulich ba tatáꞌ ani na Dios xi púlek tʼajat, neꞌech ti ki paxkʼiy kʼal nin cháp jelt xan tu paxkʼix jun i chalam. Jaxtám, an chakam kwitól xi neꞌech ka kóꞌoy tʼokat Jaꞌ tʼajat ani neꞌech ka bijyat tin Chakámil a Dios.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Na exlowál Elisabet, maske púlekich tʼajat, neꞌech jeye kin waꞌchiy jun i chakam kwitól. Xu usnal ke yab u kóꞌnal, xoꞌ in koꞌolich akak a íchʼ ti kʼwajat kóꞌodh.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Abal na Dios yab waꞌach ni jun xataꞌ xi yab neꞌech kin ejto kin tʼajaꞌ.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 In ulu tám enchéꞌ na María: ―Nanáꞌ tin jolíbal an Okʼóxláb, ke Jajáꞌ kin tʼajaꞌ kʼal nanáꞌ jelt xan tin utsál. Tam ti okʼonich kin ulu jechéꞌ, an tʼokat abatwále kʼaléch tám.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Tam ti jachanꞌ i kʼij, na María kʼale jikʼatkʼi ba jun i bitsow xi kʼwajat ban chʼénlom xi Judea.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Tam ti ulich ba jachanꞌ an bitsow, ochich bin kʼimáꞌ na Sakarías ani in chapnédhaꞌ na Elisabet.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Tam ti na Elisabet in achʼaꞌ nin chapnédhaxtal na María, an chakam xi kʼwajat in kitkóm, yoyon ani na Elisabet in bachʼu nin cháp an Tʼokat Ejattaláb.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Ani kawidh tʼajat tin ulu enchéꞌ: ―Na Dios ti lábtʼajámal más ké xi ejtal an mímlábtsik ani in lábtʼajámal an chakam xa kitkóm.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 ¿Jitaꞌ u éy nanáꞌ abal ka tsích ti kin álnaꞌ nin nánaꞌ nu Ajátik?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Pos tam tu achʼpiykʼi na chapnédhomtal, an chakam xi kʼwajat u kitkóm, yoyon kʼal i kulbéxnich.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Kʼijidh tʼajat abal a belaꞌ xowaꞌ i utsan, pos neꞌech ka tʼájan jelt xan ti utsámal an Okʼóxláb.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 In ulu tám enchéꞌ na María:
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 — ausente —
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Na María kʼwajay tajaꞌ kʼal na Elisabet óx a íchʼ xónaꞌ ani más tayíl witsích tám juní tin kʼimáꞌ.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Tam tin bajúch an kʼij xowkʼi na Elisabet ti neꞌech kin waꞌchiy an chakam, in waꞌchiy jun i chakam kwitól.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Nin at kʼimádhtsik ani nin jaꞌúbtsik, kulbé tʼajat tam tin achʼaꞌtsik ke na Elisabet kóꞌontsidh tʼajat ti yajnantsixtaláb kʼal an Okʼóxláb.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Tam tin kidhbay waxik a kʼítsá ti waꞌchinék an chakam, in júnaꞌtsik abal ka kʼwajbantsat ti exól bin tʼuꞌúl jelt xan ti usnék kin tʼajaꞌ na Abraham. U leꞌnábwiꞌik ka bijyat ta Sakarías jelti nin tátaꞌ,
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 por nin nánaꞌ in ulu enchéꞌ: ―Yabaꞌ. Koꞌol ka bijyat ta Juan.
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Tókʼoyat tám enchéꞌ: ―¿Jantʼókʼi? Yab waꞌach ni jun xitaꞌ a kidhtal xi anchanꞌ in bij.
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Konyat tám kʼal i kʼubaklekkʼi nin tátaꞌ an chakam abal ka choꞌóbná xowaꞌ bijláb in léꞌ kin chuꞌu ka kʼwajbantsat nin chakámil.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Nin tátaꞌ an chakam, in konoy jun i okchaꞌ ani in dhutsaꞌ tajaꞌ enchéꞌ: “Jajáꞌ neꞌech ka bijyat ta Juan.” Ani ejtaltsik laban.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Támkʼi jachanꞌ, in ejtóch tám juní ti káw na Sakarías ani tujey kin pubédhantsi tin bij na Dios.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Ejtal nin at kʼimádhtsik laban tam tin chuꞌu jechéꞌ ani putálkʼi ba jachanꞌ an chʼenadh chabál xi Judea, u tʼilnal xowaꞌ támnék.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Ejtal xin achʼáltsik jechéꞌ u chalpaxtsik ani u kónóxtsik jún ani jún enchéꞌ: ―¿Jantʼéy awil neꞌech kin tʼajaꞌ jachanꞌ an chakam kwitól tam ka pubey? Pos jechéꞌ an chakam kwitól, tsubax lejtal ti teykómte kʼal in cháp an Okʼóxláb.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Na Sakarías, nin tátaꞌ an chakam, teykómte kʼal nin cháp an Tʼokat Ejattaláb, ijtsin kin ulu enchéꞌ:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 An chakam kwitól u pubel ani nin ejattal más u chapniꞌbél, kʼwajay ban chabál xon ti yab kʼwajtsidh asta tam tin bajaw an kʼij kin pidhnaꞌ tinbáꞌ ka exlá kʼal an atiklábtsik xi Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.