João 4
Huastec Aquiche NT (HUS_TBL) vs NTLH
1 An fariseotsik in choꞌóbnaꞌ abal na Jesús u pújal más ké na Juan ani kʼal yán más xitaꞌ kʼál tu wéwnáb;
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 maske yab kʼejle Jajáꞌ na Jesús nu pújal, u pújal nin exóbaliltsik.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Tam ti na Jesús in choꞌóbnaꞌ jechéꞌ, kale tám Judea abal ka witsiy Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 An bél xin yakʼwámal abal ka witsiy Galilea, koꞌol ka watʼey ban chabál xi Samaria,
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 jaxtám ti ulich ba jun i bitsow xin bij Sikar xu takʼnal Samaria. Jechéꞌ an bitsow, kʼwajat kʼunat ban chabál xi na Jakob in pidhámal nin chakámil xin bij José.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Tajaꞌ ti kʼwajat an mom xu bijyáb tin momil na Jakob. Kom na Jesús u chekelich ti tál an ti belal, buxkan bin wál an mom. Tam ti jachanꞌ, wéꞌich xónaꞌ chʼejel kʼítsá.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 An exóbaltsik kʼalnek ban bitsow abal kin chʼaꞌay xantʼéy kin kʼapu. Támkʼi jachanꞌ, ulich ban mom jun i mímláb xu kʼwajíl ba jachanꞌ an chabál xi Samaria abal kin jotʼiy i jaꞌ ani utsan enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Ti kin pidhaꞌ neye an ti jaꞌ.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Tókʼoyat tám enchéꞌ kʼal an mímláb: ―¿Jantʼókʼi Tatáꞌ, xa kidhtal an judíotsik, tin kontsal ti jaꞌ maske a choꞌób alwaꞌ ke nanáꞌ in kʼwajíl ban chabál xi Samaria? (Utsan anchanꞌ, kom an judíotsik u átʼáx kʼal xu kʼwajíltsik Samaria.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Tókʼoyat tám enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Max a exlálak an chʼejwalixtaláb xin pidhnál na Dios ani xitaꞌ xi exom ti kontsal an ti jaꞌ, u choꞌób alwaꞌ abal neꞌech ti kin kontsi an ti jaꞌ ani Nanáꞌ neꞌech tu pidhaꞌ ti jaꞌ abal a ejattal.
10 Então Jesus disse:
11 Utsan tám enchéꞌ kʼal an mímláb: ―Payꞌlomláb, nibal elaꞌ a koꞌol xantʼokʼál ka jotʼiy an jaꞌ ani an mom owtsik. ¿Jónꞌ ti neꞌech ka elaꞌ an jaꞌ abal nu ejattal xi kʼwajat a ulal ke neꞌech ti kin pidhaꞌ?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ni wejeꞌ pakélil Jakob tu jiltsámal jechéꞌ an ti mom, xon ti jajáꞌ in jotʼyámal an jaꞌ abal kin uchʼaꞌ. Tajaꞌ jeye tin jotʼyámal an jaꞌ nin chakámiltsik ani tajaꞌ tin uchʼandhámal nin koꞌnéliltsik. ¿Awxeꞌ Tatáꞌ más i púlek ké jajáꞌ?
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Tókʼoyat enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Ejtal xin uchʼáltsik jechéꞌ an jaꞌ, neꞌech juní ka tsikey;
13 Então Jesus disse:
14 por xitaꞌ kin uchʼaꞌ an jaꞌ xi Nanáꞌ u pidhnál, yab jaykʼi neꞌech ka tsikey. Pos an jaꞌ xi Nanáꞌ neꞌech ku pidhaꞌ, neꞌech ka kʼwajay alkʼidh ba jajáꞌ jelti jun in kalemtal i jaꞌ abal ka pidhan kʼál ti xeꞌchintaláb xi yab in koꞌol in okʼontal.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Utsan tám enchéꞌ kʼal an mímláb: ―Payꞌlomláb, ti kin pidhaꞌ neye jachanꞌ an ti jaꞌ abal yab más jaykʼi kin tsikey, nibal kin witsiy más ku jotʼiy i jaꞌ ba jechéꞌ an mom.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Utsan enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Ki kʼale ka kaniy na tomkíl ani ki tsích tám juní techéꞌ.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Tókʼoyat enchéꞌ na Jesús kʼal an mímláb: ―Yab u koꞌol u tomkíl. Utsan tam enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Tsubax kʼejle ta ulal ke yab a koꞌol a tomkíl;
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 pos a beletnámalich bóꞌ i inik ani xi xoꞌ i kʼwajat a belkóm, yab a tomkíl. Tsubax tʼajat xowaꞌ a ulu.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Tam tin achʼaꞌ jechéꞌ an mímláb, in ulu enchéꞌ: ―Payꞌlomláb, nanáꞌ u achʼál ke Tatáꞌ jaꞌich jun i tʼiltsix.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ni wejeꞌ pakéliltsik xi techéꞌ jeye ti kʼwajinek Samaria in kʼakʼnámaltsik na Dios ba jechéꞌ an chʼén, por tatáꞌtsik an judíotsik a ulal ke Jerusalén ti yejat ki kʼakʼnaꞌ.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Tókʼoyat enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Mímláb, ti kin beltsi ke neꞌech kin bajaw an kʼij tam neꞌech ka kʼakʼnaꞌtsik an Tátaꞌláb ani yab neꞌech ka yéntsi ki tsíchtsik ba jechéꞌ an chʼén o ki kʼaletsik Jerusalén.
21 Jesus disse:
22 Tatáꞌtsik xi kʼwajíl ban chabál xi Samaria, yab a choꞌób xantʼéy a kʼakʼnáltsik; por wawáꞌ i choꞌób waꞌ xantʼéy i kʼakʼnál; pos an loꞌeltaláb tál ban judíotsik.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Por xoꞌ in bajúch an ora ani jaꞌich xoꞌich, tam xi tsubax lejtal tin kʼakʼnál an Tátaꞌláb neꞌech kin kʼakʼnaꞌ kʼal in ejattalkʼi ani kʼal i tsubaxtaláb. Pos an Tátaꞌláb in léꞌ kin chuꞌu ke anchanꞌ kin tʼajaꞌtsik xi kʼál tu kʼakʼnáb.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Na Dios i Ejattaláb ani xitaꞌ kʼál ti ka kʼakʼná, yejat kin kʼakʼnaꞌ kʼal in ejattalkʼi ani kʼal i tsubaxtaláb.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Utsan enchéꞌ kʼal an mímláb: ―Nanáꞌ u choꞌób abal neꞌech ka tsích an Mesías, xi jaꞌich an Kristo xi bijidh neꞌech ka tsích. Ani tam Jajáꞌ ka ulich, neꞌech ti ku wiltsi ejtal jechéꞌ.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Utsan enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Jachanꞌ xa bijiy, jaꞌich Nanáꞌich, xi xoꞌ kʼwajat ti káw kʼal tatáꞌ.
26 Então Jesus afirmou:
27 Támkʼi jachanꞌ, ulich nin exóbaliltsik ani labantsik tʼajat abal in chuꞌu ti tʼilolól na Jesús kʼal jun i mímláb. Por ni jun xitaꞌ yab in leꞌnaꞌ kin konoy xantʼéy in konyal o xantʼéy in tʼilál kʼal an mímláb.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 An mímláb in jilónaꞌ tám an mul ani kʼale ban bitsow xon ti kʼwajay kin tʼiltsi enchéꞌ an atiklábtsik:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 ―Jalaꞌ ka chuꞌutsik jun i inik xi tin utsámal ejtal xantʼéy u tʼajámal. ¿Awxeꞌ yab jaꞌchich an Kristo?
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Kaletsik tám ban bitsow ani kʼaletsik xon ti kʼwajat na Jesús.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Lejat an exóbaltsik kʼwajat in pakabédhál na Jesús enchéꞌ: ―Okʼtsix, kʼapulich teye.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Por utsantsik enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Nanáꞌ u koꞌol jun xataꞌ xantʼéy neꞌech ku kʼapu, xi tatáꞌtsik yab a exlál.
32 Jesus respondeu:
33 Tujey tám an exóbaltsik ti kónóx jajáꞌkʼitsik enchéꞌ: ―¿Awxeꞌ tsiꞌdhantsidh ti kʼapnél kʼal jun xitaꞌ?
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Por utsantsik enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Nu kʼapnélil, jaꞌich ku tʼajaꞌ xowaꞌ in léꞌ xi tin abámal ani ku okʼontsi an tin tʼojlábil.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Tatáꞌtsik a ulal abal bél u kʼibel chéꞌ a íchʼ abal ka junkuntsat tin walíl a tʼayabláb, por Nanáꞌ tu utsáltsik abal nin walíl an tʼayabláb yejnekich ani alwaꞌich ti kʼwajat abal ka junkuwat.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Xu tʼojnal abal kin junkuntsi tin walíl an tʼayabláb, in bachʼwal nin jalbíl. Ani an walíláb xin junkuwal, jaꞌich xi yab jaykʼi neꞌech ka kʼibey; abal xu óm ani xin junkuntsal tin walíl an tʼayabláb, ka kulbétsik junax.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Tsubax xan tin ulal enchéꞌ jun i tʼilab: “Kʼeꞌet xu óm ani kʼeꞌet xin junkuntsal tin walíl an tʼayabláb.”
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Nanáꞌ tu abámaltsik ka junkuntsi tin walíl an tʼayabláb xi yab tatáꞌtsik a tʼayámal; jaxtám tu utsáltsik ke kʼeꞌet xi tʼójnék ani tatáꞌtsik neꞌech ki labey kʼal an tʼojláb xi jajáꞌtsik in tʼajámal.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Yán i atiklábtsik xu kʼwajíl ba jachanꞌ an bitsow xu takʼnal Samaria, in belaꞌtsik na Jesús kʼal xowaꞌkʼi in achʼaꞌtsik utsan kʼal an mímláb, tam ti utsantsik enchéꞌ: “Tin utsámal ejtal xantʼéy u tʼajámal.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Jaxtám, tam ti ulich an atiklábtsik xu kʼwajíl ban chabál xi Samaria, pakabédhá na Jesús abal ka jilkʼon kʼal jajáꞌtsik. Na Jesús jilkʼon kʼal jajáꞌtsik cháb a kʼítsá,
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 ani kʼal yán más ti belan, tam tin achʼaꞌtsik xantʼéy in ulal na Jesús.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Utsan tám enchéꞌ an mímláb kʼal an atiklábtsik: ―Xoꞌ i belálich, yab tokotkʼi kʼal xowaꞌ tatáꞌ tu utsámal, i belál abal wawáꞌ weye i achʼámalich xantʼéy in tʼilál ani i choꞌóbich abal tsubax lejtal Jajáꞌich nu Kristo nin Loꞌóxil xi ejtal techéꞌ ti kʼayꞌlá.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Cháb a kʼítsá más tayíl, na Jesús kale Samaria ani in óntsi an bél abal ban chabál xi Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Pos jelt xan ti na Jesús in ulu, ni jun i tʼiltsix u kʼakʼnáb bin chabálil.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Tam ti na Jesús ulich Galilea, bachʼwat alwaꞌ kʼal xi tajaꞌtsik, abal xu kʼwajíltsik tajaꞌ, kʼalnektsik jeye Jerusalén kin ajíbnaꞌtsik an paskwa ani in chuꞌúmaltsik ejtal xowaꞌ in tʼajaꞌ ba jachanꞌ an ajib.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Na Jesús witsiy Kaná, an bitsow xu takʼnal ban chabál xi Galilea xon tin wenkʼómal an jaꞌ ti yajtsik uxnél. Tajaꞌ, taꞌ ti kʼwajat jun in tʼojnálil an pulek awiltaláb. Jechéꞌ an tʼójontsix, in koꞌol jun in chakámil u yaꞌul ban bitsow xi Kapernaúm.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Tam ti jachanꞌ an tʼójontsix in achʼaꞌ ke na Jesús ulich Galilea, kʼale kin chuꞌu ani in pakabédhaꞌ abal ka kʼale bin kʼimáꞌ ani ka jeldhantsat tin chakámil xi taꞌ ti kʼwajat tolowich tʼajat.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Utsan tám enchéꞌ kʼal Jesús: ―Max yab ka chuꞌutsik i exól ani i labidh labandhaxtalábtsik, yab neꞌech ti kin belaꞌtsik.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Por utsan enchéꞌ kʼal an tʼójontsix: ―Ajátik, ki tsích jikʼat, lejat yabél u chemel nu chakámil.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Utsan tám enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Ki kʼaléch ta kʼimáꞌ, na chakámil yab neꞌech ka chemech. An inik in belaꞌ xowaꞌ utsan kʼal na Jesús ani kʼale.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Tam tu witsélich tin kʼimáꞌ, kale ti tamnal kʼal nin tʼojnáliltsik ani utsan enchéꞌ: ―Na chakámil yab chemech.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ani in konoy tám nin tʼojnáliltsik xáy i ora ti tujey ti elábmél nin chakámil ani utsan enchéꞌ: ―Ti weꞌél, jún xónaꞌ i wákal ti wékʼon an kʼakʼlách.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 In chalpay tám an tátaꞌláb ke jachanꞌ i ora, tám ti usnék enchéꞌ kʼal na Jesús: “Na chakámil yab neꞌech ka chemech.” Jajáꞌ ani ejtal nin kidhtaltsik in belaꞌ na Jesús.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Jechéꞌ jaꞌich in chabtal an labidh labandhaxtaláb xin tʼajaꞌ na Jesús abal ti exól, tam ti witsiy Judea ani ulich Galilea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.