João 11
Huastec Aquiche NT (HUS_TBL) vs ARA
1 Táꞌ ti kʼwajat jun i inik u yaꞌul xu bijyáb ta Lásaro. Jechéꞌ an inik u kʼwajíl ban kwentsal xin bij Betania, xon tu kʼwajíltsik jeye na María ani na Marta, nin ixámtsik.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Jechéꞌ na María, nin ixám na Lásaro, an inik xu yaꞌul, jaꞌich an mímláb xin mawtsi kʼal i niwiytaláb tin akan an Ajátikláb ani in wayedhantsi kʼal in xiꞌíl.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Jechéꞌ cháb an mímlábtsik in abnaꞌ ka utsan enchéꞌ na Jesús: ―Ajátik, na jaꞌúb u yaꞌul.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Tam ti na Jesús in achʼaꞌ, in ulu enchéꞌ: ―Jechéꞌ an yawꞌlách yab jaꞌich tokot abal ka chemech, jaꞌich abal kin xalkʼaꞌ nin labidh tʼokát na Dios ani anchanꞌ ka xalkʼan jeye nin labidh tʼokát nin Chakámil na Dios.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Maske na Jesús in kʼanidhál tʼajat na Marta, na María ani na Lásaro jeye,
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 tam ti utsan ke na Lásaro u yaꞌul, yab kʼale jikʼat kin álnaꞌ, jilkʼon bél cháb a kʼítsá xon ti kʼwajat.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Tayíl in utsaꞌ tám enchéꞌ nin exóbaliltsik: ―Wana juní Judea.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Utsan tám enchéꞌ kʼal nin exóbaliltsik: ―Okʼtsix, xoꞌ ít, an judíotsik xi tajaꞌ u kʼwajíl in leꞌnámaltsik ti ki tʼujbay; ani ¿xoꞌ a léꞌ juní ki kʼale tajaꞌ?
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Tókʼoyattsik enchéꞌ kʼal na Jesús: ―¿Yabxeꞌ lajucháb i ora in koꞌol xi jun a kʼítsá? Pos max jun xitaꞌ xeꞌech ti belal tam kʼij, yab u tʼadhkʼunal kom in telál an tajaxtaláb xi waꞌach ba jechéꞌ an kʼayꞌlá.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Por max jun xitaꞌ xeꞌech tam jikʼwax, u tʼadhkʼunal kom yab tajax xon ti xeꞌech.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Tayíl utsantsik juní enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Ni jaꞌúb Lásaro wayámadhich, por neꞌech ku bakiy.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Utsan tám enchéꞌ kʼal an exóbaltsik: ―Ajátik, max wayámadhich, tám, neꞌech ka elábmé.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Por xowaꞌ in leꞌnaꞌ kin ulu na Jesús, jaꞌich ke na Lásaro chemnek, por an exóbaltsik in chalpay ke na Jesús kʼwajat in tʼilál i aniꞌ wayich.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Utsutsuyattsik tám tsubax enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Na Lásaro chemech.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 In kulbél tʼajat kʼal tatáꞌtsik ta kwenta abal yab tajaꞌ tin kʼwajat abal anchanꞌ ki belmáchtsik. Por wana ki chuꞌu.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Na Tomás, xu bijyáb ti Kwayaꞌ, in utsaꞌ tám enchéꞌ nin at exóbaltsik: ―Wana weye abal ku chemech junax kʼal Jajáꞌ.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Tam ti na Jesús ulich Betania, utsan abal in koꞌolich chéꞌ a kʼítsá ti jolidh na Lásaro.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 An kwentsal xi Betania, kʼwajat kʼunat ban bitsow Jerusalén, cháb kʼal chʼejel xónaꞌ i kilómetro in owíl;
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 ani kʼal yán i judíotsik ti kʼalnek ti álnáb na Marta ani na María abal ka kʼijidhmédhaꞌtsik kom chemnek nin kidháb Lásaro.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Tam ti na Marta in achʼaꞌ abal táꞌich tu ulel na Jesús, kale kin tamu; por na María jilkʼon ban atá xon tu kʼwajíltsik.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ani utsan enchéꞌ na Jesús kʼal na Marta: ―Ajátik, max techéꞌak ta kʼwajat, yabak chemnek nu kidháb.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Por u choꞌób alwaꞌ ke neꞌech ti ki pidhaꞌ na Dios xowaꞌ ka kontsi.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Utsan enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Na kidháb neꞌech ka ejech ti ít.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Tókʼoyat enchéꞌ kʼal na Marta: ―Aniꞌ kʼejle, u choꞌóbich abal neꞌech ka ejech ti ít tam ka ejdhá an chemélomtsik tam kin bajaw an pakwenib.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Utsan tám enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Nanáꞌich nin ejdhax ti ít ani xu pidhnál an xeꞌchintaláb xi yab in koꞌol in okʼontal. Xitaꞌ ti kin belaꞌ, maske ka chemech, bélkʼi neꞌech ka kʼwajay ejat;
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 ani ejtal xi xoꞌ kʼwajat ejat ani tin belál Nanáꞌ, yab neꞌech ka kʼwajay chemnek malilíl i kʼij. ¿A belálxeꞌ jechéꞌ?
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Na Marta tókʼon enchéꞌ: ―U belál, Ajátik. U belál abal Tatáꞌich ni Kristo, nin Chakámil na Dios xi bijidh neꞌech ka tsích techéꞌ ti kʼayꞌlá.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Tam ti okʼon kin ulu jechéꞌ, na Marta kʼale kin kaniy nin kidháb María ani in utsaꞌ enchéꞌ chinatkʼi: ―Ulnek an Okʼtsix ani tin abámal tu kaniy.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Tokot tin achʼaꞌ jechéꞌ na María, chʼakay ani kʼale kin chuꞌu na Jesús.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Na Jesús yabél ochenek ban kwentsal, tajaꞌ bél ti kʼwajat xon ti kʼwajinek ti tʼilolól kʼal na Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Tam ti chuꞌtat abal chʼakay na María ani kale jikʼatkʼi tʼajat, an judíotsik xi tajaꞌ ti kʼwajat ti kʼijítnax, wéwnaxintsik. In chalpaytsik max na María neꞌech ti ukʼnal xon ti jolidh na Lásaro.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Tam ti na María ulich xon ti kʼwajat na Jesús, tudhlan tin tamét ani in utsaꞌ enchéꞌ: ―Ajátik, max techéꞌak ta kʼwajat, yabak chemnek nu kidháb.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Tam ti na Jesús in chuꞌu ti ukʼnaltsik na María ani an judíotsik xi wéwnaxnék, tʼeꞌpin tʼajat asta tin ejattal
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 ani in konoytsik enchéꞌ: ―¿Jónꞌ ta jolyámal? Tókʼoyat enchéꞌ: ―Ajátik, jalaꞌ ka chuꞌu.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Ukʼin tám jeye na Jesús.
35 Jesus chorou.
36 In ulu tám enchéꞌ an judíotsik: ―Ka telaꞌtsik, in kʼanidhál tʼajat.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Por taltsik an judíotsik in ulu enchéꞌ: ―Jechéꞌ an inik, xin chuꞌxindhaꞌ an jokʼol, ¿awxeꞌ yabwiꞌik neꞌech kin ejto kin jeldhaꞌ na Lásaro abal yab ka chemech?
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Na Jesús, kʼal yantam i yajnantsixtaláb, utey xon ti jolidh na Lásaro. Xon ti kʼwajat jolidh, jaꞌich jun i cholax chʼén ani paxkʼidh kʼal jun i tʼujub.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 In ulu tám enchéꞌ na Jesús: ―Ka wékʼoytsik an tʼujub. Utsan enchéꞌ kʼal na Marta, nin ixám an chemélom: ―Ajátik, kaxiyich xónaꞌ nin tʼuꞌúl, kom chéꞌich a kʼítsá in koꞌol ti chemnek.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Por utsan enchéꞌ kʼal na Jesús: ―¿Yabxeꞌ tu utsámich ke max i belom, neꞌech ka chuꞌtsi tin labidh tʼokát na Dios?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Wékʼoyat tám an tʼujub xi kʼál ti paxkʼidh an jólimtaláb, in telaꞌ walkʼiꞌ na Jesús ani in ulu enchéꞌ: ―Tátaꞌ, tu pidhál ti jalbintsixtaláb abal tin axtsámal.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 U choꞌób alwaꞌ abal Tatáꞌ echʼekʼi tin axtsal, por jechéꞌ tu ulal abal tin alwaꞌbíl ejtal jechéꞌ an atiklábtsik xi jéꞌ kʼwajat abal kin belaꞌtsik ke Tatáꞌ tin abámal.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tam ti okʼon kin ulu jechéꞌ, in ulu kawidh enchéꞌ: ―¡Lásaro, ki kale!
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ejech tám xi chemnek ani kale, malidh nin kʼubak ani nin akan kʼal i bolixtaláb ani nin ókʼ bolidh jeye kʼal i kʼudhkʼum. Utsantsik tám enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Ka wilaꞌ ani ka walkaꞌich ka kʼale.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Kʼal tin kwentakʼi xowaꞌ in chuꞌutsik in tʼajaꞌ na Jesús, yán an judíotsik xi kʼalnek ti junkil an ta María, in belaꞌ na Jesús.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Por taltsik an judíotsik kʼale kin chuꞌu an fariseotsik ani in tʼiltsi xowaꞌ in tʼajámal na Jesús.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Tam ti an fariseotsik ani an okʼlek páleꞌtsik in achʼaꞌ jechéꞌ, junkun kʼal an Junkulom Awiltaláb ani in ulutsik enchéꞌ: ―¿Jantʼéy neꞌech ki tʼajaꞌ? Jechéꞌ an inik exom tʼajat in tʼajál yán i labidh exóltsik.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Max ki walkaꞌ kin óntsi anchanꞌ, kʼal ejtal ti neꞌech ka belan. Neꞌech tám ka tsích an awiltalábtsik xi Roma, neꞌech ti ku pakwtsi an ti pulek atá xon tu kʼakʼnáb na Dios ani neꞌech ti ku chemdhaꞌ.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Por jun ti éb xi jajáꞌtsik xu bijyáb ta Kayfás, xi jaꞌich nin okʼlékil an páleꞌtsik tam ti jachanꞌ i tamub, in ulu enchéꞌ: ―Tatáꞌtsik yab a choꞌób xataꞌ,
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 nibal a chalpayaltsik ke más alwaꞌ abal wawáꞌ, ka chemech jún tokot i inik abal tin kwenta an atiklábtsik ani yab ku chemdhá ejtal.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Por na Kayfás yab in ulu jechéꞌ kʼal jajáꞌkʼi tin kwetém chalab; kom jajáꞌ kʼwajat ti okʼlek páleꞌtsik jachanꞌ i tamub, jaxtám ti ijtsin kin ulu kʼal na Dios ke na Jesús neꞌech ka chemdhá abal ka loꞌey an judíotsik;
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 ani yab tokot jáꞌkʼi, abal kin junku jeye nin chakámiltsik na Dios xi kʼwajat túkʼi túkʼi.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Jaxtám, asta tam ti jachanꞌ i kʼij, an awiltalábtsik xi Judea in ayaltsik xan ti kin uwaꞌ abal kin ejto kin chemdhaꞌ na Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Na Jesús yabich tám in lej xalkʼál tinbáꞌ ka chuꞌtat kʼal an judíotsik, kale ba jachanꞌ an chabál xi Judea ani kʼale ba jun i chabál kʼunat ban chabál xon ti yab kʼwajtsidh, ba jun i bitsow xin bij Efrain. Tajaꞌ ti kʼwajay kʼal nin exóbaliltsik.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Tam ti jachanꞌ i kʼij, u kʼunelich xowkʼi tin ajíbnál an paskwa an judíotsik ani yán i atiklábtsik xu kʼwajíl ban kwentsaltsik kʼalnek Jerusalén abal kin tʼokotsik tinbáꞌ tam yabél watʼenek an paskwa.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 In ayaltsik na Jesús ban pulek atá xon tu kʼakʼnáb na Dios ani u kónóxtsik jún ani jún enchéꞌ: ―¿Jantʼéy a chalpayaltsik? ¿Awxeꞌ neꞌech ka tsích an ti ajíblom o yabaꞌ?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 An fariseotsik ani an okʼlek páleꞌtsik in ulúmal ke max jun xitaꞌ in choꞌób xon ti kʼwajat na Jesús, kin ólnaꞌ abal ka kʼale ti yakʼwnal.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.