Gênesis 41
Habo nalolene bi gahenge lo winigo ogo (HUI) vs NVT
1 Mali kira piyagola Iyibinaga kini ibugua emaga mbira hendene. Ibuni iba Naili angeni howa handalu hearia
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 nogo bulumaga kariaore bayale habanehe timbuni dege degeru ibaha howa tagira ibalu iba angeni tani bayale heago nalu hearia hendene.
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Ani hondowa handalu hearia nogo bulumaga karia mende tingini ko hongo nahe kuni hanguhe ibaha howa tagira ibiyaria hendene.
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 Nogo ko urunime nogo bayale karia ala íbu hayaru bo hengeda howa nai hayaria hendene. Ani hondowa dege kini ibuni dengala halu heyini. Nogo ko urunime nogo bayale karia ala íbu hayaru bo hengeda howa nai hayaria hendene.|src="Lear 06.tif" size="2" ref="(41.4)"
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 Lone palia dai buwa kini ibugua emaga halu mende handalu hearia ladi ale mini widi irane mbira hangume lini karia dearia hendene. Widi o dayadaruni timbuni bayale dowa nolene dewa pale dearia hendene.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 Mani widi iraneni lini karia mende dearia hendene. Ogoni bayale ndo dindi ko ni daho wiaga wiagoha howa puyabu poboyogobi ibiyagome do yogobu wahene howa lini deago emene ko habane napale hadogoe ale de hendene.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 Widi lini ko girali de biarume widi bayale ala dayaru bo nalu mbedogo biai hayaria hendene. Kini ibu heyuwa emaga handaruyane hendene.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Ani hondowa kini ibugua mini burugulo biruwa agali mandabi dewa hearubi agali mini bogabi mbirale wiado kago handa walia haga hearubi bibahende olo ngoai hene. Ibai hayagola ibunaga emaga handayago lamiyagola mbiralime ogoni irane ogo aleda lalu lamibe nahe hene.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Ani biyagola mani agali kininaga waini iba hambu miaga biagome kinihondo lalu, Áyuore mana tiga nabi mbira bu harudago latagi haro.
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Ala halu mbiru kini í̠na agali í̠naga mberedi anda handaya ho haga biago iya í̠naga garabaya haru haga haguane í̠ni mamage haga biago andagaha garabaya helarigoni.
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 Ani birigola garabaya andaha howa iya harume emaga mbira hendenego ogoni kirabali galone tagira piya.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Hiburu igiri mbira í̠naga garabaya haru haga haguane kago ibunaga biabe bia haga heneyago ina haru mandagi garabaya henego ogoni hondo lamiriba.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Ani lamiribagola ibugua langiyago henene layadaguaore biai hayagoni. I̱ biabe bialu haga wirugoria bule dai bialu agali mberedi anda handaya ho haga biago tigua bo derela harimigoni, lene.
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 Iyibi dindi kini biagome bi ogonidagua layago hale howa Yosebe garabaya andaha hearia hondo pudaba layagola tigua abale garabaya andaha Yosebe hearia puwa lamini. Ani lamiyagola Yosebe ibu angari mialu aga bayale karula bigi biyagola agali ibiyaru tigua kini andaga abale haru pene.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Haru piyagola kini ibugua Yosebehondo lalu, I̱na emaga mbira hendenego agali bu hearume ogoaleda lalu mbira nalangiyagola howa agali marume lalu, Í̠na emaga hendenego ogoaleda lalu bulebiragoore tiga tiga latagi harili laya, lene.
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 Ani layagola Yosebehanda kini biagohondo lalu, I̱nime latagi habe nahe kogo. Ngode Datagaliwabehanda emaga ogoni irane ogoaleda lalu latagi haragola í̠na hale howa turu holebere, lene.
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 Ani layagola kinihanda lalu, Ai i̱na emagaha iba Naili angeni pu haruya.
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 Ogoriani howa handalu hewaria nogo bulumaga timbuni hongoheni habanehe dege dege karia ibaha howa tagira ibuwa iba angeni tani nalu hearia handaru.
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Mani nogo bulumaga karia ko tingini hongo nahe kuni hanguhe kooreru Iyibi dindini nogo urunibi mbira hearia handa nabinigo ibaha howa tagira ibiyaria handaru.
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Ani bialu nogo ko urunime nogo bayale ala hayaru bo nai haya.
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 Tigua nogo bayale biaru bo nai hearia tinaga tingini nogo biaru bo nene mbaule bayale ndo koore dege hearia handaru. Ogoni handalu dengala haru.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 Mani palia dai bialu hewaria emaga halu mende handaru. Ogoni i̱na ogodagua handaru. Widi irane mbirani lini karia dearia handaru. Ogoriani widi bayaleore dowa nolene dewa palu to̱laiheni do nole tu dearia handaru.
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 Ogoni hondo hewaria dege widi mende bayale ndo dindi ko ni dege daho wiaga wiagohayagi howa puyabu poboyogobi ibiyagome do yogobu wahene howa lini habane napale hadogoe ale dearu handaru.
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 Ai widi ko yogobi habane napale dayadagonime widi bayale lini timbuni de heago bo nalu mbedogo biai hayaria handaru. Ani hondowa agali mandabi dewa hearubi agali maru mini bogabi mbirale marume handabe nahe ngaru handa walia haga hearubi bibahende íbu ngoai hadaba lowa tihondo lamialu hewaria mbiralime ogoaleda lalu handa walia nahaya, lene.
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 Ani lai hayagola Yosebehanda Iyibi dindi kinihondo lalu, Emaga ogoni kirabali galone mbiraore hangunaga. Ngode Datagaliwabehanda mbirale mani bule ngagonaga mo walia hayadago.
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Nogo bulumaga karia handaridagobi widi lini karia handaridagobi uruni mali karia ale. Uruni manane mbiraore ale dege walia haya.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Ani bialu nogo bulumaga karia ko ibiyadarubi widi ko habane napale puyabu poboyogobime do yongo bini dayadarubi uruni bibahende mali kariani hina gari timbuni polebiragonaga walia haya.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 Uruni mani ogodagua bulebira lalu Ngode Datagaliwabehanda í̠ni walia hayada lalu langerogoni.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Ai mali kariani Iyibi dindi bibahende tomo timbuni bu payabu wulebira.
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 Ani buwa mani mali karia mendeni hina gari timbuniore polebira. Ogoningi Iyibi wali agalime tomo dewa payabu wiyaruni mitangi bu dai bibe nahe mo ko howa homolebira.
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 Iyibi wali agalime mali dewani tomo bayale dewa bu payabu nalu hayaru mitangi bu dai bibe naheore mo ko holebira.
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Ai áyu ogoni mani Ngode Datagaliwabehanda ogodagua bulebero lalu í̠ manda bibelonaga emaga kira ogoniha howa walia hayago. Áyu í̠na nde gibi ogoni mani tagira ibulubada lowa mandaore buwa holene nga.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 Ai áyu í̠na agali manda timbunibi howa bogabi mbira Iyibi dindi bibahendeni biabe bialu helo dabo helolene nga.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Ani helowa agali marubi dabo helolene nga. Agali uruni tigua mali kariani tomo bayale anda haragoha tomo uruni dau halu tale buwa daunigo gabumanehondo dagisi mulene nga.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Tomo dagisi mini uruni agali dabo helene biaru tigua mo ngoai halu tano mbira mbirani tomo mo ngoaiho wulene anda buwa uruniha mo ngelolene nga.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Ani biragola mali kariani hina gari ibirangi Iyibi wali agali ti hina tomo agali haguane uruni tigua mo ngoai howa tomo andaha wiyaru karulape nalu howa ti nahomolebirago, lalu Yosebehanda kinihondo ani lamini.
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 Iyibi dindi kinibi ibunaga agali haguane hearubi tigua Yosebehanda bi layagoni karulape laya manda buwa ani bimi̱ya lai hene.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 Ani lowa Iyibinaga kini ibugua lalu, Ngode Datagaliwabenaga Dinini agali ogo ibuha kago. Ai iname agali mende biabe ogoni bilo abiale taya bimi̱yabe, lene.
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Ani lowa kini ibugua Yosebehondo lalu, Ngode Datagaliwabe ibunime í̠hondo mbira ogoni walia hayagoni. Ai iname agali maru manda timbunibibi boga timbunibirubi lone abiale daboloma̱yabe.
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Áyu í̠na biabe ogoni hondo habelobi Iyibi dindi bibahende handaya ho habelobi i̱na í̠ gabumane haguane habelo dabo helolebero. Kini i̱nime dege bolangua ho holiya. Maru bibahende í̠naga andaneha hai helo, lene.
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 Ani lowa kinihanda Yosebehondo lalu, Ai hale habe. Áyu i̱na Iyibi dindi bibahende handame ho habelo gabumane haguane í̠ dabo helarogoni, lene.
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 Ani lowa kini ibunaga gi hondoneni wiaga magi wiago Yosebenaga gi hondoneni golo karula halu aga bayaleore wiagobi Yosebe karula howa pu seni ngolome wabini mbira Yosebe mani wia halu bini.
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Ani buwa kininaga garo ale mini karisi nogo hosime gili laga dewa winigo mbira kini ibuninaga mende wiyadagoria Yosebe berelowa harigani agali biabe biaga hearume bamba halu lalu, Wali agali karunaga haguane ibirago habagi hadaba, laga bima pene.
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 Ani lowa kini ibugua Yosebehondo lalu, Ai i̱na bi ogodagua larogoni. Iyibi dindini karu ti bibahende í̠ hale nahe howa tini hangume mbirale mbira nabulebiraore. Tigua í̠hondo hale ala holene wulebira, lene.
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 Ani lowa kinihanda Yosebenaga mini aribia halu ibu mini Sabanada Panea wini. Ani bialu loma binigo mo miaga agali mbira Heliobolisi dindi wiagoria henego mini Podibera ogoni ibu wane mbira Asenada berenego Yosebe ibu dabu bilo mialu bini. Ani bigi biya handala Yosebe ibu Iyibi dindi bibahendeha de handama ibaga biai hole pene.
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 Yosebe ibuni mali pira tebira (30) hayagola Iyibi dindini kini kagonaga biabe ogoni bilo dabo helene. Ani biya handala Yosebe ibu Iyibi dindi bibahendeore handai hole kini ibu helalu pene.
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Mali kariani tomo bayale Iyibi dindini anda hai hene.
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 Ani anda hayagola Yosebehanda dindi tano mbira mbirani tomo anda timbuni heagoha widi mo mogobu wialu hene.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 Tomo mo mogo binidaruni daga aulolebe tobahe. Daga labe nahe ibamu ale mo mogobu wini.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Mali hina gari timbuni polene wiyago tagira naibi dege howa Yosebe one Asenadahanda igiri kira taba henene.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 Ani taba hanayagola Yosebehanda lalu, Ngode Datagaliwabehanda i̱ biamogo biyagola i̱na i̱naga aba ai̱ya damenerubi i̱ni tandaga timbuni handalu harugobi bibahende embeda harugoni, lowa ibu igini mbiragonaga mini Manase wini.
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 Ani lowa lalu, Ai Ngode Datagaliwabehanda dindi ogoha genda yu hewagola i̱ biamogo bialu waneigini ngiyadago, lowa ibu igini mendego mini Eberaimi wini.
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 Ani lowa hearia mali bayale debengi karia biago piai hene.
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 Ani bialu ko hina garingi tagira ibulene abale Yosebehanda lo wiyago tagira ibini. Dindi bibahendeha hina gari timbuni tagira piyago Iyibi dindiha dege hina gari nahe tomo dewa ngelo hene.
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 Maniore hayagola Iyibi dindi bibahendeha hina gari timbuni tagira piyagola kinihondo ti tomo ngi lowa dugu bialu hene. Ani biyagola kinihanda lalu, Yosebe ibugua bidaba laradagua bule ibuni karia pudaba, lene.
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 — ausente —
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 — ausente —
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.