Marcos 11
Huambisa NT (HUB_WBT) vs NTLH
1 Jerusalénnum jeattak yaakat Betfagé Betaniajai Olivosa naintri iinias a nui jeaa, Jesús ni unuinatairi jimaran akupeak:
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 “Au yaakat a ai wetaarma. Tumarum jeaarum burro entsamkachmau yama tsaka waitinam jigkaam wajau wainkattarme. Turarum atia jukirum itartitarma”, tusa tinaiti.
2 com a seguinte ordem:
3 Nu juarmin chikichik shuarkesha ¿urukamtai juarme? Tusa takaisha: Ina apuri atsuma asamtai juaji, turasha wári itattaji tusarum ikuktaarma, tusa tinaiti.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Nu tusa tima, nitasha weriar iikma jinta yantamchirin waitinam tiiju jigkaam wajattamaun wainkar atina.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Turuinakai nui shuar irunu chichainak: ¿Burrosha urukamtai atiarme? tusa tuina.
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Nu tuinam nitasha, Jesús turamkurmincha titarma tusa timaunka imatiksag ujakaru. Turawaram pachitsuk inaisaru.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Atia jukiar Jesús wajamunam ejéniar, nita nugkutairin burro tuntupeen ainkar shir umikarmatai, Jesús waka ekeemsauwaiti.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Tuma weakai Jesúsan eme anentas iiyainak shuar nukap asar, nita nugkutairin awikar jintanam aitar umainai, chikich ainaka nukan tsupirar jintanam aitar umaina.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Turuinakai shuar emak shimau, tura ukunam wininasha emematainak senchi chichainak: “¡Yuus akupturmakmau winitrama juka shir aneasa emematiarmi!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 ¡Apu David weantunam akinawa nu shir anentsarmi. Turakur Yuuscha emematiarmi!” amajaina.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Jesús imatrusam Jerusalénnum jea, Yuus ememattasa iruuntai jeanmasha waya. Tuma etsa pegke aka asamtai, ni unuinatairi ainanka ashi yaruak Betanianam wuwaiti.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Tuma Betanianam kanar, tsawarmatai jiinkiar weamunam Jesús tsukaruiti.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Tuma wesa higueran shir nukarak wajaun wainak: Nere atsuash tusa jeari iiyajkama, nereti jeaachu asamtai, aya nukak jas atatmaun wainak,
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 chicharuk: “Amina neremnaka chikichik shuarkesha pegke yuashtin ainawai”, tusa tinaiti. Nuna tusa titatmaun ni unuinatairi ainasha antukaruiti.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Nuna timatai ikuinak Jerusalénnum jeaa Yuus ememattasa iruuntai jeanam waikma, shuar tagku surin ainan, tura nuna sumau ainajaimak aa jiir kuitan yapajin aina mesarincha shitaki akakek, pauman surin ainan ekeemtairincha turusag akakekuiti.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Tura chikichik shuarkesha jutika suruinakka, juigka wayaawaraigka tusa tinaiti.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Tura jintinkartak chichaak: “Nina chichame aarmauwa nui Yuus chichaak: ‘Wina jearka ashi nugkanmaya ainasha wina seatainak iruuntai atinaiti tawai’. Nu tu aarmau aig, atumka Yuus emematku epeatin tagku chikich aina tsanuarum suakrum kuit atumnau atin jua asarum, shuar kasa matsamtaiya numamtuk amajsaurme”, tusa tinaiti.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Nuna timatai sacerdote apuri aina, chicham umiktinan jintinkartin ainajai nuna antukar, Jesús uruk achikrik maawaj tusar chichamruina. Turuinayat ni jintinkartamun shuar aina wakerusar anturaina asarmatai, nuna ashamaina.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Turasha etsa pegke akakai, Jesúska ni unuinatairi ainan ashi yaruak yaaktanka ikuak wuwaiti.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Nui kanarar káshikmasar nagkamakma higuera kagkapeejai ashi kukar wajattamaun wainkaruiti.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Tuman Pedro wainak Jesús nu numin chicharuk: Ame neremnaka chikichik shuarkesha pegke yuachartin ainawai timaun anearuiti. Tuma chichaak: “Jintinkartina, ame higuera nerekchatnaitme tusam ikukmam nu kukar waja au iisiana”, tusa tinaiti.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Pedro tusa tama Jesús ayak: “Yuusa nuke shir enentaimtustarma.
22 Jesus respondeu:
23 Ju nainta juna chikichik shuarkesha chicharuk: ‘¡Nainta, jui atsuk, nayantsanam wajata!’ tusa iturchat enentaimtsuk, nekas tumattawapi tusa tamaka tumamainaiti. Nunaka wika nekasa tajarme.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Nui atum Yuus aujkurmesha, Yuusapi nekas ashi turattawa tusarum, ishichkisha iturchat enentaimtsuk takurmeka jukittarme tusan tajarme.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Wina tunaur ainancha tsagkurturti tusarum Yuus seakrumka, atumjai kajernaikamu akaisha tsagkuratarma. Nu tumakrumnaka atumin apari nayaimpinam puja nusha seamka atumin tunaurincha tsagkurtamrattarme.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Turasha atum kajernaikamujai tsagkurnaiyachkurminka, atumi apari nayaimpinam puja nusha atumin tunauri ainancha tsagkurtamrashtin ainarme”, tusa tinaiti.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Nuna tusa Jerusalénnum waketkiaruiti. Nui jeawar Yuus ememattasa iruuntai jeanam Jesúsan pujaun wainkar, sacerdote apuri aina, chicham umiktinan jintinkartin aina, judío apuri ainajai iruunar jeariar,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 ininak: “¿Ya amincha shuar jiira ishiakta tusa turamkaiya aitkame?” tusa tuina.
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Nuna tuinakai Jesúscha chichaak: “Wisha atumin iniastajrume: ¿Ya Juan imakratnuncha akupkauwaita, Yuusak akupkauwait, turachkusha shuar ainak akupkauwait?
29 Jesus respondeu:
30 Winasha nu ujatkatarma. Turutawakrumin yana chichamenia wisha jutikaja nunasha ujaktajrume”, tusa tinaiti.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Nu tusa tama utujimkar, nitak chichainak: “¿Wari titajik? Juannaka Yuus akupkauwaiti takurincha, ‘¿turasha urukamtai umirkachuitrume?’ turamtatji.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Tura shuar akupkauwaiti” takurincha, ju shuar aina Juanka Yuusnumian chicharkartu jakuiti tuina asar, nita mantammain ainawai tunaina.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Nuna tusar utujimkar Jesúsan chicharainak: “Yatsuk Juannasha akupkauwait nekatsji”, tusar tuina. Nuna tuinakai Jesúscha chichaak: “Antsu wisha yana chichamenia aitkaja nunaka ujakchattajrume”, tusa tinaiti.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.