Marcos 6

hrebt (HREBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chuaq Jesus loh enh aih hlài dèh tagùng, ƀài mangai tiaq hŏc hadai lam ti Haq.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Trùh hì Saƀat, haq hi hnài tanòe hnim tagop qyoh, tàng bàu haq hnài, wì dìq jaq hamàih, wì bòch dabau: Ƀài yiniq kô haq jah đeh enh leq? Kan rabiaq meh ìq qmang leq? Jaq ƀài trong halac qmang meh haq broq dua jah haq qmat?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Qmat ùh joq mangai thòq broq long, kon da Mari, daq ƀài Jaco, Jôsep, Juđa, Simôn qmòh? Ƀài oh cadrì haq ma ùh xài oe taqne bèn kô qmòh? Wì hi catoeh ka haq.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Mahaq Chuaq Jesus doe ka wì: “Mangai pajàu toq tagùng cla, oh daq cla, hnim cla raq ma ùh ta-iu ka haq.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Ta aih Haq ùh broq kan halac cleq, enh gùng ka yŏc tì bèq biaq ngai ùh hrŏc dôq wì aih jah brêh.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Haq loh ka hamàih majah qmang aih hnoq manoh wì ùh lùi.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Haq creo dèh ka moeq jàt baiq ngai Tiaq cla, thê wì lam tang racop baiq ngai, haq am ka wì aih cwìang drùh qnoh kiac chŏc.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Haq tanap ka wì lam ti trong apaq wê cleq enh gùng ka mòeq toq long canhra, yac ka ƀênh yac ka ayôp, apaq wê ƀac ta caqnam,
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 enh gùng ka tŏc jep, ùh dùh wê racop baiq blah eo.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Haq doe ka wì: Jò pì mùt ta hnim cabô, pì hi oe hloe ta aih trùh hì pì loh lam.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Tàng i nòe leq ùh waq đìh pì, ùh tamàng bàu pì, drah loh enh aih rai hapùih blo ma khoe top ta jènh pì, đòeq broq acang ka wì hnoq.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Moeq jàt baiq ngai Tiaq cla loh lam anoe hnài dôq rìm ngai loq raxach,
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 drùh hnan qnoh bàc kiac chŏc, xùt dàu am ka bàc ngai yinìq rai broq brêh ka wì.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Bùa Hêrôt tàng wì anoe trùh Chuaq Jesus, (majah qmang aih yiniq Chuaq mangai khoe loq đeh hra jàp jìa) haq doe: Jon mangai broq ƀaptem, cachìt khoe rìh hlài, ha-aih haq men jah broq bàc trong halac.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Mangai qnoeq hòm doe: Aih Êli, qnah ngai qnoeq doe: Aih mangai pajàu dùnh qnhòng calah nèh.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Mahaq da bùa Hêrôt doe: Aih raq Jon, mangai au khoe thê pot ranŏng, haq khoe rìh hlài.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Majah qmang aih, Hêrôt i thê wì rùp clêh Jon ta hnim cadrong, xèm goe haq oe ajang nòe bùa Hêrot yŏc Hêrô-đia aih cadrì da Philip oh cla bùa Hêrot raq, đòeq broq mai.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Jon i bàu ùh lòh haq rameh: Bùa ùh khòh yŏc cadrì dèh oh broq mai.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Aih ìq, Hêrođia majah git ka Jon, enh chaq trong jêh cađac haq.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Mahaq ùh jah jêh, majah qmang aih Hêrot crè ka Jon, loq Jon kô aih mangai hadròeh, mangai taq atoq. Bùa chaq trong wèq Jon, jò khoe tàng bàu Jon, ta manoh bùa toq manhài, mahaq dua bùa enh tamàng.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Yàng èh taqnàih, wop glàm hì acaq ôq manè hì ha-uang bùa Hêrot, bùa akhen ka ƀài cwan kàn, cwan wèq ƀài lình, xam dìq dŏng gucraq ta gùng Galili.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Kon adrùh da Hêrođia mùt muaq ta aih, lem ka manoh bùa Hêrot xam ƀài mangai acaq ôq hì aih. Bùa doe ka kon mangai adrùh aih: Drah bòch beq enh waq cleq, au hu am.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Bùa hapah ka haq aih rameh: Waq toq hi bòch cleq, dua au am, pah axon taneh diac kô ùh loe.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Mangai cadrì aih loh enh gùng, hatùang dèh ka miq: Au bòch cleq ma yeo troq kô? Miq haq doe: Bòch gàu Jon Ƀaptit.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Mangai cadrì aih drah mùt ajang bùa, haq doe: Au enh ìh yŏc gàu Jon Baptit tah ta dòt kàn am ka au manòeq raq.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Bùa mangò pi ka jaq, mahaq khoe troq hapah, èh qnah hòm enh ngèa bàc ngai acaq ôq ta aih, bùa pi xèp hangah ka haq.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Bùa hi thê dèh lình lam jêh cađac Jon khoe aih aràng gàu haq ta aih.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Mangai lình aih lam pot ranŏng Jon ta hnim cadrong, khoe èh haq tah gàu aih ta dòt kàn aràng am ka kon mangai cadrì, èh mangai kon cadrì aih aràng dèh ka miq.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Mangai tiaq hŏc Jon hìa qmang aih, wì lam yŏc dèh hanang haq hlài catùh.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Moeq jàt baiq ngai Tiaq cla tagop dabau oe dudan ka Chuaq Jesus, anoe hlài ka haq rìm yiniq wì haq ma khoe broq khoe hnài.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Haq doe dèh ka ƀài mangai tiaq cla: “Beq bèn lam tanòe ma hawit hu padài toq biaq.” Majah qmang aih tacô mangai lam hlài bàc hrìn, jaq haq xam ƀài mangai tiaq cla met pi dòh jah acaq.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Wì haq hi loh ta boang đòeq hu lam tanoè ma yeo hawit.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Mahaq bàc ngai hnoq wì haq lam, wì canau loq, ƀài mangai oe bàc plài ta gùng aih cadàu trùh adroe tanòe Chuaq Jesus xam bài mangai tiaq cla lam.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Jò Chuaq Jesus cadiang tŏc enh boang, haq hnoq bàc mangai oe ta aih, haq tadèch qmòe nòeh, haq tamèt ka wì aih, majah qmang aih ƀài wì aih tìah ka trìu ùh i ka mangai ban. Haq hi hnài wì bàc trong
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Trùh jò mat mahì khoe haqneq, mangai tiaq hŏc thia haten ka Chuaq, wì anoe: Tacô hawit, èh qnah hòm trŏc khoe ten xèq,
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 ìh am wì bròc, dôq wì ti mùt roc plài ten tacô hu rot dahwèq acaq.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Haq padreo bàu: “Pì kô raq mangai am ka wì acaq.” Mangai tiaq hŏc anoe: Qmang aih nhèn ep dìq loe qne hanam ƀac kùng abroq hu rot ƀênh am ka wì acaq qmòh?
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Haq bòch: “Pì i toq leq toq ƀênh? lam ti ngan beq!” Mangai tiaq hŏc lam ti ngan, khoe èh wì doe: Padam toq ƀênh xam baiq pliang ka.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Haq doe ka ƀài mangai tiaq hŏc thê wì hangui tang apùq tanòe nhat.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Wì hangui tiaq tang brong, i brong moeq hrinh, brong padam jàt.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jesus yŏc ƀênh xam baiq pliang ka, haq qngoc ta plình, manè apui, khoe aih haq goh ƀênh qnèp am ka mangai tiaq hŏc dôq wì lam am ka wì ma hangui ta nhat acaq, Haq hanoh axong baiq pliang ka qmang aih ka wì.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Rìm ngai acaq dìq jaq panàc,
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 mangai tiaq hŏc toch hlài rah bình moeq jàt baiq talênh haqnech ƀênh xam ka.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Toq gucalô ma acaq hì aih khoe padam muàn mangai.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Khoe ka aih, Haq pariaq mangai tiaq hŏc drah loh ta boang, hu tŏc pah tau adroe ka haq, tangèa qnah ta gùng Bêtsaiđa, jò haq thê ƀài mangai bàc hlài.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Atìq ka haq talah ka wì, haq tŏc ta wang đòeq hu waiq khàn.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Trùh damang, boang khoe oe taqne diac, cla haq oe moeq ngai tago.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Haq hnoq ƀài mangai tiaq hŏc chiu boang dìq jaq xalep, majah qmang aih glàm cayeo tàt ngèa wì haq. Trùh ten qngah, haq lam jènh ti riang diac hu trùh ti wì, haq enh lam adroe ka wì.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Mangai tiaq hŏc hnoq haq lam ti riang diac, xoh kiac chŏc, wì cajiah,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Majah qmang aih wì dìq hnoq haq, ùh i cabô ma ùh crè. Mahaq haq drah creo capoch ka wì, haq doe: “Paq yùq, hacô Au kô, apaq yùq.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Haq cadiang tŏc ta boang ti ƀài mangai tiaq hŏc, tajòe qmòe jò aih cayeo hi hatinh hloe. Ƀài mangai tiaq hŏc hamàih ùh hnau adroe ka aih hòm.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Majah qmang aih, manoh wì haq cadoq yac ka wì khoe hnoq kan halac jò haq broq ƀênh, dua wì qnhòq qnì cleq.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Jò Chuaq Jesus xam mangai tiaq hŏc khoe tŏc apah tau, trùh ta Gênesaret, wì mùt ta aih.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Jò bu cadiang loh enh boang, wì gùng aih khoe canau ka Chuaq Jesus.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Wì drah cadàu jàp gùng aih wì tòng aràng mangai ùh hrŏc kùi ta dradrah, waq toq wì hìa haq oe taleq, wì tòng qnàng trùh ta aih.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Haq lam trùh taleq, yac ka plài qyoh, plài kàn, yac ta gùng leq, wì taqngùi mangai ùh hrŏc tanòe chòq, wì bòch haq am ka wì jah bèq đeh toq haqmai eo haq, mangai leq khoe jah bèq eo haq dìq jah brêh.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.