Marcos 6

hrebt (HREBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Chuaq Jesus loh enh aih hlài dèh tagùng, ƀài mangai tiaq hŏc hadai lam ti Haq.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Trùh hì Saƀat, haq hi hnài tanòe hnim tagop qyoh, tàng bàu haq hnài, wì dìq jaq hamàih, wì bòch dabau: Ƀài yiniq kô haq jah đeh enh leq? Kan rabiaq meh ìq qmang leq? Jaq ƀài trong halac qmang meh haq broq dua jah haq qmat?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Qmat ùh joq mangai thòq broq long, kon da Mari, daq ƀài Jaco, Jôsep, Juđa, Simôn qmòh? Ƀài oh cadrì haq ma ùh xài oe taqne bèn kô qmòh? Wì hi catoeh ka haq.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Mahaq Chuaq Jesus doe ka wì: “Mangai pajàu toq tagùng cla, oh daq cla, hnim cla raq ma ùh ta-iu ka haq.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Ta aih Haq ùh broq kan halac cleq, enh gùng ka yŏc tì bèq biaq ngai ùh hrŏc dôq wì aih jah brêh.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Haq loh ka hamàih majah qmang aih hnoq manoh wì ùh lùi.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Haq creo dèh ka moeq jàt baiq ngai Tiaq cla, thê wì lam tang racop baiq ngai, haq am ka wì aih cwìang drùh qnoh kiac chŏc.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Haq tanap ka wì lam ti trong apaq wê cleq enh gùng ka mòeq toq long canhra, yac ka ƀênh yac ka ayôp, apaq wê ƀac ta caqnam,
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 enh gùng ka tŏc jep, ùh dùh wê racop baiq blah eo.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Haq doe ka wì: Jò pì mùt ta hnim cabô, pì hi oe hloe ta aih trùh hì pì loh lam.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Tàng i nòe leq ùh waq đìh pì, ùh tamàng bàu pì, drah loh enh aih rai hapùih blo ma khoe top ta jènh pì, đòeq broq acang ka wì hnoq.
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Moeq jàt baiq ngai Tiaq cla loh lam anoe hnài dôq rìm ngai loq raxach,
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 drùh hnan qnoh bàc kiac chŏc, xùt dàu am ka bàc ngai yinìq rai broq brêh ka wì.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Bùa Hêrôt tàng wì anoe trùh Chuaq Jesus, (majah qmang aih yiniq Chuaq mangai khoe loq đeh hra jàp jìa) haq doe: Jon mangai broq ƀaptem, cachìt khoe rìh hlài, ha-aih haq men jah broq bàc trong halac.
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Mangai qnoeq hòm doe: Aih Êli, qnah ngai qnoeq doe: Aih mangai pajàu dùnh qnhòng calah nèh.
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Mahaq da bùa Hêrôt doe: Aih raq Jon, mangai au khoe thê pot ranŏng, haq khoe rìh hlài.
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Majah qmang aih, Hêrôt i thê wì rùp clêh Jon ta hnim cadrong, xèm goe haq oe ajang nòe bùa Hêrot yŏc Hêrô-đia aih cadrì da Philip oh cla bùa Hêrot raq, đòeq broq mai.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Jon i bàu ùh lòh haq rameh: Bùa ùh khòh yŏc cadrì dèh oh broq mai.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Aih ìq, Hêrođia majah git ka Jon, enh chaq trong jêh cađac haq.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Mahaq ùh jah jêh, majah qmang aih Hêrot crè ka Jon, loq Jon kô aih mangai hadròeh, mangai taq atoq. Bùa chaq trong wèq Jon, jò khoe tàng bàu Jon, ta manoh bùa toq manhài, mahaq dua bùa enh tamàng.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Yàng èh taqnàih, wop glàm hì acaq ôq manè hì ha-uang bùa Hêrot, bùa akhen ka ƀài cwan kàn, cwan wèq ƀài lình, xam dìq dŏng gucraq ta gùng Galili.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Kon adrùh da Hêrođia mùt muaq ta aih, lem ka manoh bùa Hêrot xam ƀài mangai acaq ôq hì aih. Bùa doe ka kon mangai adrùh aih: Drah bòch beq enh waq cleq, au hu am.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Bùa hapah ka haq aih rameh: Waq toq hi bòch cleq, dua au am, pah axon taneh diac kô ùh loe.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Mangai cadrì aih loh enh gùng, hatùang dèh ka miq: Au bòch cleq ma yeo troq kô? Miq haq doe: Bòch gàu Jon Ƀaptit.
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Mangai cadrì aih drah mùt ajang bùa, haq doe: Au enh ìh yŏc gàu Jon Baptit tah ta dòt kàn am ka au manòeq raq.
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Bùa mangò pi ka jaq, mahaq khoe troq hapah, èh qnah hòm enh ngèa bàc ngai acaq ôq ta aih, bùa pi xèp hangah ka haq.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Bùa hi thê dèh lình lam jêh cađac Jon khoe aih aràng gàu haq ta aih.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Mangai lình aih lam pot ranŏng Jon ta hnim cadrong, khoe èh haq tah gàu aih ta dòt kàn aràng am ka kon mangai cadrì, èh mangai kon cadrì aih aràng dèh ka miq.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Mangai tiaq hŏc Jon hìa qmang aih, wì lam yŏc dèh hanang haq hlài catùh.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Moeq jàt baiq ngai Tiaq cla tagop dabau oe dudan ka Chuaq Jesus, anoe hlài ka haq rìm yiniq wì haq ma khoe broq khoe hnài.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Haq doe dèh ka ƀài mangai tiaq cla: “Beq bèn lam tanòe ma hawit hu padài toq biaq.” Majah qmang aih tacô mangai lam hlài bàc hrìn, jaq haq xam ƀài mangai tiaq cla met pi dòh jah acaq.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Wì haq hi loh ta boang đòeq hu lam tanoè ma yeo hawit.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Mahaq bàc ngai hnoq wì haq lam, wì canau loq, ƀài mangai oe bàc plài ta gùng aih cadàu trùh adroe tanòe Chuaq Jesus xam bài mangai tiaq cla lam.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Jò Chuaq Jesus cadiang tŏc enh boang, haq hnoq bàc mangai oe ta aih, haq tadèch qmòe nòeh, haq tamèt ka wì aih, majah qmang aih ƀài wì aih tìah ka trìu ùh i ka mangai ban. Haq hi hnài wì bàc trong
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Trùh jò mat mahì khoe haqneq, mangai tiaq hŏc thia haten ka Chuaq, wì anoe: Tacô hawit, èh qnah hòm trŏc khoe ten xèq,
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 ìh am wì bròc, dôq wì ti mùt roc plài ten tacô hu rot dahwèq acaq.
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Haq padreo bàu: “Pì kô raq mangai am ka wì acaq.” Mangai tiaq hŏc anoe: Qmang aih nhèn ep dìq loe qne hanam ƀac kùng abroq hu rot ƀênh am ka wì acaq qmòh?
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Haq bòch: “Pì i toq leq toq ƀênh? lam ti ngan beq!” Mangai tiaq hŏc lam ti ngan, khoe èh wì doe: Padam toq ƀênh xam baiq pliang ka.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Haq doe ka ƀài mangai tiaq hŏc thê wì hangui tang apùq tanòe nhat.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Wì hangui tiaq tang brong, i brong moeq hrinh, brong padam jàt.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Jesus yŏc ƀênh xam baiq pliang ka, haq qngoc ta plình, manè apui, khoe aih haq goh ƀênh qnèp am ka mangai tiaq hŏc dôq wì lam am ka wì ma hangui ta nhat acaq, Haq hanoh axong baiq pliang ka qmang aih ka wì.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Rìm ngai acaq dìq jaq panàc,
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 mangai tiaq hŏc toch hlài rah bình moeq jàt baiq talênh haqnech ƀênh xam ka.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Toq gucalô ma acaq hì aih khoe padam muàn mangai.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Khoe ka aih, Haq pariaq mangai tiaq hŏc drah loh ta boang, hu tŏc pah tau adroe ka haq, tangèa qnah ta gùng Bêtsaiđa, jò haq thê ƀài mangai bàc hlài.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Atìq ka haq talah ka wì, haq tŏc ta wang đòeq hu waiq khàn.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Trùh damang, boang khoe oe taqne diac, cla haq oe moeq ngai tago.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Haq hnoq ƀài mangai tiaq hŏc chiu boang dìq jaq xalep, majah qmang aih glàm cayeo tàt ngèa wì haq. Trùh ten qngah, haq lam jènh ti riang diac hu trùh ti wì, haq enh lam adroe ka wì.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Mangai tiaq hŏc hnoq haq lam ti riang diac, xoh kiac chŏc, wì cajiah,
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Majah qmang aih wì dìq hnoq haq, ùh i cabô ma ùh crè. Mahaq haq drah creo capoch ka wì, haq doe: “Paq yùq, hacô Au kô, apaq yùq.”
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Haq cadiang tŏc ta boang ti ƀài mangai tiaq hŏc, tajòe qmòe jò aih cayeo hi hatinh hloe. Ƀài mangai tiaq hŏc hamàih ùh hnau adroe ka aih hòm.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Majah qmang aih, manoh wì haq cadoq yac ka wì khoe hnoq kan halac jò haq broq ƀênh, dua wì qnhòq qnì cleq.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Jò Chuaq Jesus xam mangai tiaq hŏc khoe tŏc apah tau, trùh ta Gênesaret, wì mùt ta aih.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Jò bu cadiang loh enh boang, wì gùng aih khoe canau ka Chuaq Jesus.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Wì drah cadàu jàp gùng aih wì tòng aràng mangai ùh hrŏc kùi ta dradrah, waq toq wì hìa haq oe taleq, wì tòng qnàng trùh ta aih.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Haq lam trùh taleq, yac ka plài qyoh, plài kàn, yac ta gùng leq, wì taqngùi mangai ùh hrŏc tanòe chòq, wì bòch haq am ka wì jah bèq đeh toq haqmai eo haq, mangai leq khoe jah bèq eo haq dìq jah brêh.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.