Lucas 24

Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Hì baxèm tuàng lè, buqngah ƀài mangai gucadrì wê diac jreo xam dàu xua thùm wì haq ma khoe palauq aràng trùh ta ralùng.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Wì haq hnoq hmo padit qngah ralùng khoe cadro taqnoeq;
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 mahaq, mùt enh dalam ùh hnoq hanang Chuaq Jesus.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Wop jò wì haq qnang hamàih trong kô, i baiq ngai calô caxùnh eo tìah ka camlet, loh yòng enh ngèa wa haq.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Wa haq qnang crè dìq jaq, toq kùp hadrò ta haqneq, wa aih doe: Hagleq pì majah chaq mangai rìh tanòe mangai cachìt?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Haq pi oe tacô, haq khoe rìh hlài. Hmàng hlài beq, jò oe ta Galili haq doe ka pì qmang leq?
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Haq khoe doe: “Kon mangai mùt ta tì kŏng mangai yiniq lui, wì tiang đình haq talong pagat, hì piq haq hi rìh hlài.”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Aih wì men hmàng hlài bàu Chuaq Jesus ma khoe anoe.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Jò wì haq wìh hlài enh ralùng hanang, wì haq anoe hlài yiniq kô ka mòeq jàt mòeq ngai tiaq cla, xam dìq ka wì qnoeq.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Ƀài gucadrì aih: Mari-mađolen, Jano, Mari miq da Jaco xam ƀài gucadrì qnoeq, ma hadai i lam, wì aih anoe hlài yiniq kô am ka ƀài mangai tiaq cla Chuaq Jesus.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Mahaq wì ùh lùi bàu ƀài mangai gucadrì aih anoe, majah qmang aih bàu wì haq tìah taiq ka bàu tapoch hwang.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Hnoq doe qmang aih, Phiero yòng cadàu tùh loh ta ralùng, haq kùp chri ngan, hnoq toq bai lom hanang oe jang aih, khoe aih haq hi hlài rai hamàih ta manoh ka bìac aih.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Hì aih raq, i baiq ngai hadai tiaq hŏc, qnang ti trong trùh ta plài Em-mau, enh aih trùh ta Jêrusalem tadràu jàt Êtađo;
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 wa hatuàng ka dabau ƀài yiniq neo loh khoe toq leq hì kô.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Jò wa haq qnang ta anoe rai hatình ka dabau, cla Chuaq Jesus trùh rai lam ti wa.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Mahaq mat wa haq ùh canau ka Chuaq.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Haq bòch wa aih: “Jò chôp lam ti trong ìq, chôp qnang ta anoe ka dabau cleq?” Wa aih hi yòng, hadrò wa mangò dìq jaq.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ta wa aih i mòeq ngai yiniq haq Clê-oba, bòch haq: Ahìaq toq ìh kô raq qmòh, mangai enh gùng hangai trùh ta Jêrusalem ma ùh dùh ka loq yiniq neo loh ta aih bu baiq piq hì kô?
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Haq bòch wa: “yiniq cleq aih?” Wa aih doe: Aih Chuaq Jesus, mangai gùng Naxaret, haq aih mangai pajàu itai enh yiniq broq trùh bàu capoch, enh ngèa Boc Plình xam enh ngèa kon mangai;
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 ùh qnì hagleq ƀài pajàu kàn xam ƀài cwan hadrah majah rùp haq am ka wì jêh đac, èh tiang đình haq talong pagat.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Nhèn ngèh haq aih èh raq mahu dèch mangai Isorali, nhèn oe ngèh ùh hnau ka aih hòm, yiniq kô loh khoe piq hì kô.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Taqne nhèn, i ƀài mangai gucadrì broq ka nhèn hamàih, sroeh sroq kô wì haq lam ta ralùng,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 mahaq chaq ùh hnoq hanang haq. Wì aih hlài doe ka nhèn i ƀình plình loh doe haq khoe rìh hlài.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Khoe aih i bua nhèn lam trùh ta ralùng hnoq rìm yiniq tìah ka bàu ƀài gucadrì khoe anoe, cla haq aih ùh hnoq.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Chuaq Jesus doe ka wa haq: “Chôp kô joq ùh qnì, hagleq majah adia ka lùi dìq ka bàu wì pajàu ma khoe anoe!
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Ùh joq Mangai Mêsia ep xalep qmang aih, khoe aih men jah deh kan ranhòm qmòh?”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Khoe aih, haq yŏc qmòe enh Môise trùh dìq dŏng ƀài pajàu hu anoe dôq wa loq dìq dŏng bàu ta hset hadròeh, aih dìq anoe trùh haq.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Jò ten trùh ta plài wì haq ma ta-en lam, Chuaq Jesus tìah gleq enh lam tam yeo hangai.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Mahaq wa aih àu padràng haq, wa aih doe: Ìh oe tacô ti ma, majah qmang aih trŏc khoe ten clam. Qmang aih, haq hi oe ti wa.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Jò haq hangui acaq ti wa, haq yŏc ƀênh, manè apôi, khoe èh goh axong ka wa.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Wa hi tapèch mat, canau ka haq, yàng aih haq khoe hnhung hnhaiq.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Wa doe ka dabau: Ìq haq jò oe ti trong, haq capoch tuàng ti ba rai anoe bahloh hset Hadròeh, ma ùh joq manoh ba tôq tìah qmòe ka ùnh qmòh?
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Jò aih raq, wa drah yòng, wìh hlài ta Jêrusalem, glàm mòeq jàt mòeq ngai tiaq cla xam ƀài mangai tiaq hŏc maqnoeq qnang tagop ti dabau,
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 wa doe: Hi loq! Chuaq Jesus khoe rìh hlài, haq khoe mahno rađeh ka Simôn.
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Khoe aih wa hi anoe yiniq wa khoe hnoq ti trong, qmang leq wa ma khoe canau ka Chuaq Jesus jò haq goh ƀênh.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 — ausente —
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 — ausente —
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 — ausente —
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 — ausente —
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 — ausente —
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 — ausente —
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 — ausente —
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 — ausente —
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 — ausente —
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 — ausente —
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 — ausente —
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 — ausente —
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 — ausente —
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 — ausente —
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 — ausente —
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 — ausente —
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 — ausente —
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 — ausente —
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.