Lucas 15

Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dìq dŏng ka ƀài mangai yŏc thèq xam ƀài mangai i yiniq lui thia haten ka Chuaq Jesus hu tamàng bàu haq hnài.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Mahaq mangai Pharisi xam ƀài mangai hnài ranenh, bahech ka dabau: Mangai kô đìh toq ƀài mangai i yiniq lui rai acaq moeq qmang ka wì!
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 — ausente —
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 — ausente —
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 — ausente —
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 — ausente —
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 — ausente —
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Patìah haq, i moeq ngai gucadrì i moeq jàt hliac bac, hnhung moeq hliac bac raq, haq ma ùh bùh đen, hwit hnim rai chaq qmòe ka da adia waq qmòe ka hnoq qmòh?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Èh trùh jò haq chaq khoe hnoq, haq creo deh ka bua xam wì plaì haten, haq doe: Lem bùi ti au beq, majah qmang aih bac au ma hnhung au chaq khoe hnoq.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Au doe ka pì: Enh ngèa bình plình Boc Plình hadai qmang aih, wì lem bùi ka mangai i yiniq lui loq raxach.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Haq anoe hòm: “I moeq ngai tau haq i baiq ngai kon calô.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Mangai kon ma qyoh doe deh ka baq: Baq, hang leq ma axong ka au, am da au. Mangai baq hi axong deh kùng hang am ka wa kon.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Atìq ka aih ƀiaq hì, mangai oh yŏc dŏng deh kùng hang, lam ka hangai, ta aih, haq rìh loh ka pi wìa cleq, acaq racaih hreo dŏng deh kùng hang.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Jò haq racaih khoe dìq dŏng kùng hang, gùng aih i kan pangot kàn, haq loh ka nan pa,
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 haq hi lam patìh ka wì gùng aih, wì thê haq lam ban chùa tagùng.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Haq enh yŏc đeh caqnhah tòh đòeq chem chùa hu acaq đeh ka panàc, mahaq dua wì ùh am.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Jò aih haq men cadrat don, haq doe: Ta hnim baq au, oe i jaq cleq mangai patìh jah acaq ùh dìq ùh dài, tacô aih au cachìt ka hrah.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Au kô èh yòng hu wìh hlài dèh ta baq rai anoe ka haq: Baq! Au khoe broq yiniq lui ka plình xam ka ìh.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Au pi oe wìa creo kon ìh hòm, ìh ngan au tìah ka wì ma patìh ka ìh diq.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Haq hi padinh yòng hlài dèh ta baq. Jò oe raq enh hangai, hnoq deh kon baq haq tadèch qmòe nòeh, tùh loh yŏc tì kwat dèh kon raih hìp haq.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Haq doe deh ka baq: Baq! au khoe i yiniq lui ka trŏc ka ìh, pi oe wìa ka creo kon ìh hòm.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Mahaq baq haq doe ka ƀài mangai hapŏng: Rênh haq! Drah aràng eo ma dìq jaq lem caxùnh am ka haq, asràng nhàn ajang hadrang tì haq, tŏc ka haq jep.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Drah rùp kon ƀo ma bit lem hu broq jam. Beq! bèn acaq lem bùi,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 majah qmang aih kon au kô khoe cachìt mahaq manòeq khoe rìh hlài, khoe hnhung mahaq manòeq kô khoe hnoq hlài. Khoe aih, dìq ka wì hi lem bùi.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Jò aih, mangai daq ramua qnang oe ta gùng. Jò haq hlài ten trùh hnim, tàng atêh broc tàng bàu calêu,
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 haq hi creo ka moeq ngai hapŏng hu bòch ngan i yiniq cleq.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Hapŏng aih padreo bàu: Oh ìh khoe hlài, aih ìq baq ìh majah khoe bùh kon ƀo bit, majah qmang aih, hnoq oh ìh hlài jah tadêh.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Mangai kon ramua plôh nòeh, pi waq mùt ta hnim. Baq haq hi loh padô haq mùt.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Mahaq haq doe: Ngan kô, au patìh ka ìh khoe toq leq hanam, qnhòq lah i yàng leq broq ùh troq ka manoh ìh, aleq ìh malah am ka au moeq toq kon bubi qyoh au hu acaq lem bùi deh ti bua.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Yàng manòeq kô, kon ìh mangai ma khoe racaih dŏng kùng hang ìh ti ƀài gucadrì hađoh, manòeq haq wìh hlài aih ìh bùh qmòe kon bo bit.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Baq haq doe: Akon! Kon oe yôt ti baq, dìq dŏng kùng hang baq aih xài kùng hang kon.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Mahaq bèn joq khòh acaq yiniang lem bùi, majah qmang aih oh kon khoe cachìt mahaq manòeq khoe rìh hlài, khoe hnhung mahaq khoe hnoq hlài.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.