Neemias 13

Sech Hadròih (HRE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ta hì aih, wì đŏc sech Môise am ca mangai jàn tamàng; ta sech aih i achìh, mangai Amôn wa mangai Moap ùh jò leq jah mùt ta tagop hadròih da Boc Plình,
1 Naquele dia leu-se o livro de Moisés, na presença do povo, e achou-se escrito nele que os amonitas e os moabitas não entrassem jamais na assembléias de Deus;
2 taiq wì haq ùh 'ràng 'benh wa diac lam đìh jàn Is-ra-ên, mahaq yŏc 'bac baha Ba-la-am thê haq hanip Is-ra-ên. Mahaq Boc Plình bèn broq ca bìac hanip loh bìac xôq ramŏt.
2 porquanto não tinham saído ao encontro dos filhos de Israel com pão e água, mas contra eles assalariaram Balaão para os amaldiçoar; contudo o nosso Deus converteu a maldição em benção.
3 Jò wì khoi tàng ranenh, tajòi 'mòi wì lah jàn Diac 'noiq loh khoi ca Is-ra-ên.
3 Ouvindo eles esta lei, apartaram de Israel toda a multidão mista.
4 Adroi ca bìac aih, pajàu Ê-li-a-sip, mangai wèq ngan 'bài adùq da hnem cùh waiq Boc Plình nhèn, haq oh daq ca Tôbia,
4 Ora, antes disto Eliasibe, sacerdote, encarregado das câmaras da casa de nosso Deus, se aparentara com Tobias,
5 haq padon am ca Tôbia mòiq adùq anàh, aih nòi adroi nèh wì tah ngè dèch am: 'mau mì, dàu xua thùm, ranac ma 'noiq, thèq mòiq phàn mòiq jàt da 'mau, alac neo wa dàu khoi pajaq đòiq am ca mangai Lêwi, mangai calêu, mangai gòm rap 'mang ngo, wa xam ngè dèch am ca 'bài pajàu.
5 e lhe fizera uma câmara grande, onde dantes se recolhiam as ofertas de cereais, o incenso, os utensílios, os dízimos dos cereais, do mosto e do azeite, que eram dados por ordenança aos levitas, aos cantores e aos porteiros, como também as ofertas alçadas para os sacerdotes.
6 Jò aih au ùh i ŏi ta Jê-ru-sa-lem; ma jah 'màng aih wop hanam 32 'nhòng At-ta-xet-xe, bùa Ba-bi-lôn, au khoi hlài ti bùa. Atìq ca aih toq 'biaq, au i xìn bùa am au lam.
6 Mas durante todo este tempo não estava eu em Jerusalém, porque no ano trinta e dois de Artaxerxes, rei da Babilônia, fui ter com o rei; mas a cabo de alguns dias pedi licença ao rei,
7 Jò au lam trùh ta Jê-ru-sa-lem, au jah loq ca bìac 'mèq da Ê-li-a-sip, taiq haq ta'mroq am ca Tôbia mòiq adùq hnem ta xàn hnem cùh waiq Boc Plình.
7 e vim a Jerusalém; e soube do mal que Eliasibe fizera em servir a Tobias, preparando-lhe uma câmara nos átrios da casa de Deus.
8 Hnoq bìac 'màng aih, au nòih dìq jaq, au hwenh đac dìq dŏng 'bài dahwèq da Tôbia loh khoi enh gùng ca adùq hnem aih.
8 Isso muito me desagradou; pelo que lancei todos os móveis da casa de Tobias fora da câmara.
9 Hi khoi au thê wì baxròih hnem aih lem hreo; èh au 'mùt hlài 'bài ngè dèch am, dèch am ngè tadreo xam 'mau mì, dàu xua thùm, wa ranac da hnem cùh waiq Boc Plình.
9 Então, por minha ordem purificaram as câmaras; e tornei a trazer para ali os utensílios da casa de Deus, juntamente com as ofertas de cereais e o incenso.
10 Au hadai hìa bìac wì ùh am dahwèq caq ca mangai Lêwi; taiq 'màng aih 'bài mangai calêu wa mangai Lêwi ma patìh bìac, wì dìq khoi hlài broq bìac ta đùng taneh cla wì.
10 Também soube que os quinhões dos levitas não se lhes davam, de maneira que os levitas e os cantores, que faziam o serviço, tinham fugido cada um para o seu campo.
11 Tajòi 'mòi au lech ca 'bài cwan doi: “Hagleq hnem cùh waiq Boc Plình ma 'bìq cađac 'màng cô?” Hi khoi au gop hlài wì haq, èh am wì broq hlài dèh bìac ma dùnh.
11 Então contendi com os magistrados e disse: Por que se abandonou a casa de Deus? Eu, pois, ajuntei os levitas e os cantores e os restaurei no seu posto.
12 Jò cô, dìq ca jàn Juđa 'ràng trùh ta kho thèq mòiq phàn mòiq jàt da 'mau, alac neo, wa dàu.
12 Então todo o Judá trouxe para os celeiros os dízimos dos cereais, do mosto e do azeite.
13 Au thê pajàu Sê-lê-mia, Xađoc, thò kìq, wa Pe-đai-ah haq mangai Lêwi, wèq ngan kho da hnem cùh waiq; èh Hanan, con calô da Xacu, xau Ma-ta-nia jùp đò; 'bài mangai aih dìq wèq dèh manoh; bìac wì haq broq, aih axong dahwèq caq dèh ca oh daq.
13 E por tesoureiros pus sobre os celeiros Selemias, o sacerdote, e Zadoque, o escrivão, e Pedaías, dentre os levitas, e como ajudante deles Hanã, filho de Zacur, filho de Matanias, porque foram achados fiéis; e se lhes encarregou de fazerem a distribuição entre seus irmãos.
14 Ôi Boc Plình au, taiq nen cô, xìn hmàng trùh ca au wa apaq xùt hreo đac bìac lem au khoi broq ca hnem cùh waiq Boc Plình wa bìac ep wèq ŏi ta aih.
14 Por isto, Deus meu, lembra-te de mim, e não risques as beneficências que eu tenho feito para a casa do meu Deus e para o serviço dela.
15 Jò 'nhòng aih, au hadai i hnoq, 'bài mangai padit plì nho nòi maiq padit ta hì Sabat; wì hadai đòiq achaoq 'mau, alac, plì nho, plì pŏc, wa rìm dahwèq 'noiq enh crŏng lùa, 'mùt Jê-ru-sa-lem ta hì Sabat. Hì wì atech 'bài dahwèq aih, au lech ca wì haq.
15 Naqueles dias vi em Judá homens que pisavam lugares no sábado, e traziam molhos, que carregavam sobre jumentos; vi também vinho, uvas e figos, e toda sorte de cargas, que eles traziam a Jerusalém no dia de sábado; e protestei contra eles quanto ao dia em que estavam vendendo mantimentos.
16 Hadai i mangai Tirò ŏi ta aih, 'ràng ca wa 'bài ngè ma 'noiq, trùh tech ca mangai Juđa wa ca phôq Jê-ru-sa-lem ta hì Sabat.
16 E em Jerusalém habitavam homens de Tiro, os quais traziam peixes e toda sorte de mercadorias, que vendiam no sábado aos filhos de Judá, e em Jerusalém.
17 Jò aih au lech ca 'bài mangai gù craq ta Juđa doi: “Bìac 'mèq pì broq cô cah cleq? Pì broq amùa ca hì Sabat!
17 Então contendi com os nobres de Judá, e lhes disse: Que mal é este que fazeis, profanando o dia de sábado?
18 Boc yaq pì ma ùh khoi broq 'màng cô 'mòh? Taiq 'màng aih Boc Plình khoi am can ranàc trùh ca bèn wa ca phôq Jê-ru-sa-lem. Manàiq cô pì xôq broq amùa ca hì Sabat patŏc tam can nòih Boc Plình ca Is-ra-ên.”
18 Porventura não fizeram vossos pais assim, e não trouxe nosso Deus todo este mal sobre nós e sobre esta cidade? Contudo vós ainda aumentais a ira sobre Israel, profanando o sábado.
19 'Màng aih, baxèm xèq adroi ca hì Sabat, au thê wì clenh 'mang ngo phôq Jê-ru-sa-lem, èh pi jah pèh 'mang trùh jò atìq ca hì Sabat. Hi khoi au yŏc 'bài hapŏng au gòm rap 'mang đòiq ùh i ca mangai leq 'mùt ngè ta phôq hì Sabat.
19 E sucedeu que, ao começar a fazer-se escuro nas portas de Jerusalém, antes do sábado, eu ordenei que elas fossem fechadas, e mandei que não as abrissem até passar o sábado e pus às portas alguns de meus moços, para que nenhuma carga entrasse no dia de sábado.
20 'Bài mangai padro mòiq baiq yàng cùi gòm enh gùng ca 'mang phôq Jê-ru-sa-lem.
20 Então os negociantes e os vendedores de toda sorte de mercadorias passaram a noite fora de Jerusalém, uma ou duas vezes.
21 Khoi èh au lech ca wì haq doi: “Gleq pì ma cùi jò damang ŏi jang panàt phôq 'màng cô? Tàng pì ŏi broq hòm au thê mangai rùp pì.” Pàng aih ta atìq, wì haq pi trùh hòm ta hì Sabat.
21 Protestei, pois, contra eles, dizendo-lhes: Por que passais a noite defronte do muro? Se outra vez o fizerdes, hei de lançar mão em vós. Daquele tempo em diante não vieram no sábado.
22 Au thê mangai Lêwi padon dađeh hreo hadròih wa lam gòm rap ti 'bài 'mang ngo phôq đòiq hì Sabat loh hì hadròih.
22 Também ordenei aos levitas que se purificassem, e viessem guardar as portas, para santificar o sábado. Nisso também, Deus meu, lembra-te de mim, e perdoa-me segundo a abundância da tua misericórdia.
23 Hadai ta 'nhòng aih au hnoq 'bài mangai Juđa yŏc gu cadrì Achđôt, Amôn, wa Moap broq mai.
23 Vi também naqueles dias judeus que tinham casado com mulheres asdoditas, amonitas, e moabitas;
24 Con caiq wì haq capoch mòiq ha'ne ca bàu Achđôt, ùh 'nì capoch bàu Juđa, mahaq capoch tiaq 'nah bàu jàn cô 'nah bàu jàn tau.
24 e seus filhos falavam no meio asdodita, e não podiam falar judaico, senão segundo a língua de seu povo.
25 Au lech ca wì haq, waiq hanip wì haq, blai toq 'biaq ngai ta wì haq, bùiq xàc wì haq, thê wì haq patô Boc Plình, pachac doi: “Pì pi hìaq am dèh con cadrì pì ta'nèp ŏng mai ca con calô wì, loq con calô pì ta'nèp ŏng mai ca con cadrì wì, loq cla pì ta'nèp ŏng mai ca wì!
25 Contendi com eles, e os amaldiçoei; espanquei alguns deles e, arrancando-lhes os cabelos, os fiz jurar por Deus, e lhes disse: Não darei vossas filhas a seus filhos, e não tomareis suas filhas para vossos filhos, nem para vós mesmos.
26 Sa-lô-môn bùa Is-ra-ên ma ùh khoi broq tôiq ta bìac aih 'mòh? Dìq ta 'bài jàn ùh i ca bùa leq tìah troi haq; haq jah Boc Plình xa-ŏch, Boc Plình am haq broq bùa Is-ra-ên: 'nhac ca 'màng aih haq xôq 'bìq gu cadrì diac 'noiq thê haq broq tôiq!
26 Não pecou nisso Salomão, rei de Israel? Entre muitas nações não havia rei semelhante a ele, e ele era amado de seu Deus, e Deus o constituiu rei sobre todo o Israel. Contudo mesmo a ele as mulheres estrangeiras o fizeram pecar.
27 'Màng leq pì jah broq tôiq càn 'màng cô, đòiq pì ta'nèp ŏng mai ca gu cadrì diac 'noiq broq tôiq ca Boc Plình?”
27 E dar-vos-íamos nós ouvidos, para fazermos todo este grande mal, esta infidelidade contra o nosso Deus, casando com mulheres estrangeiras?
28 I mòiq ngai con calô da Jô-ja-đa, xau Ê-li-a-sip pajàu ha'nhèq, aih con ŏng da San-ba-lat, mangai Hôrôn; taiq nen aih au hnan đac haq loh khoi ca au.
28 Também um dos filhos de Joiada, filho do sumo sacerdote Eliasibe, era genro de Sambalate, o horonita, pelo que o afugentei de mim.
29 Ôi Boc Plình au, xìn hmàng ca wì haq, taiq wì haq khoi broq amùa ca bìac broq pajàu wa bìac wêh jao da bìac broq pajàu wa da mangai Lêwi.
29 (falta este versículo)
30 Au dŏih wì haq claih khoi ca 'bài mangai Diac 'noiq, wa pajaq bìac broq ca 'bài pajàu wa mangai Lêwi rìm ngai.
30 Assim os purifiquei de tudo que era estrangeiro, e determinei os cargos para os sacerdotes e para os levitas, cada um na sua função;
31 Au hadai pajaq đòiq ca mangai jàn dèch am long ùnh wa 'bài dahwèq gàu mùa troq jò dèch am.
31 como também o que diz respeito à oferta da lenha em tempos determinados, e bem assim às primícias. Lembra-te de mim, Deus meu, para o meu bem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.