Gênesis 37

Sech Hadròih (HRE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jacôp ŏi ta gùng baq haq khoi ŏi, aih gùng Ca-na-an.
1 Jacó ficou morando na terra de Canaã, onde o seu pai tinha vivido.
2 Cô bìac xinoi da Jacôp.
2 Esta é a história da família de Jacó. Quando José era um jovem de dezessete anos, cuidava das ovelhas e das cabras, junto com os seus irmãos, os filhos de Bila e de Zilpa, que eram mulheres do seu pai. E José contava ao pai as coisas erradas que os seus irmãos faziam.
3 Is-ra-ên loq waq ca Jôsep yi hnao ca 'bài con ma 'noiq, ma jah 'màng aih haq con ma xa-ông clòi, 'màng aih Jacôp jìp ca Jôsep mòiq blah eo bàc nhum teo achìh.
3 Jacó já era velho quando José nasceu e por isso ele o amava mais do que a todos os seus outros filhos. Jacó mandou fazer para José uma túnica longa, de mangas compridas.
4 'Bài daq haq hnoq dèh baq loq waq ca Jôsep yi hnao ca wì haq, 'màng aih wì loh ca i manoh git ca Jôsep. Wì pi enh capoch bàu habùat ca haq hòm.
4 Os irmãos viam que o pai amava mais a José do que a eles e por isso tinham ódio dele e eram grosseiros quando falavam com ele.
5 I mòiq mang Jôsep cùi haq apô, xroq èh rìu, haq ta'mon hlài dèh ca 'bài daq tamàng, 'màng aih wì daq haq kiang git tam ca haq hòm.
5 Certa vez José teve um sonho e o contou aos seus irmãos. Aí é que ficaram com mais raiva dele
6 Haq anoi: Xìn pì daq tamàng au ta'mon hlài bìac apô au beq.
6 porque ele disse assim: — Escutem, que eu vou contar o sonho que tive.
7 Jò 'nang ŏi ta đùng rùang cô achauq 'mau, 'mau da au pa'nàng yòng, èh dìq achauq 'mau da pì daq trùh ŏi dudan bla-op dađeh jang ngìa achauq 'mau au.I mòiq mang Jôsep cùi haq apô…|alt="Joseph, a dreamer" src="Genesis_33_7.tif" size="col" copy="KLP" ref="BB 37:5"
7 Sonhei que estávamos no campo amarrando feixes de trigo. De repente, o meu feixe ficou de pé, e os feixes de vocês se colocaram em volta do meu e se curvavam diante dele.
8 'Bài daq haq tèu: “ 'Màng aih, gè jah wèq cwìang 'bài nhèn 'mòh?” Gè jah enh 'nhèq ca nhèn 'mòh? Taiq bìac haq apô wa bàu haq anoi aih, wì daq haq git tam ca haq yi hnao hòm.
8 Então os irmãos perguntaram: — Quer dizer que você vai ser nosso rei e que vai mandar em nós? E ficaram com mais ódio dele ainda por causa dos seus sonhos e do jeito que ele os contava.
9 Jôsep cùi apô hòm, haq ta'mon hlài dèh ca 'bài daq: Pì phai tamàng bìac apô da au oq: Cô mat mahì, mat khê, wa 11 toq halŏng dìq bla-op dađeh jang ngìa au.
9 Depois José sonhou outra vez e contou também esse sonho aos seus irmãos. Ele disse assim: — Eu tive outro sonho. Desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvaram diante de mim.
10 Jôsep ta'mon hlài bìac apô aih dèh ca baq wa ca 'bài daq haq tamàng, mahaq baq haq lech ca haq doi: “Bìac apô da gè aih 'màng leq? I joq au, miq gè, 'bài daq gè dìq ep trùh bla-op dađeh ta taneh jang ngìa gè 'mòh?”
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e disse: — O que quer dizer esse sonho que você teve? Por acaso a sua mãe, os seus irmãos e eu vamos nos ajoelhar diante de você e encostar o rosto no chão?
11 'Bài daq haq i manoh ta'mrua ta'bì ca haq, phàn da baq haq hmàng đòiq bìac aih ta manoh.
11 Os irmãos de José tinham inveja dele, mas o seu pai ficou pensando no caso.
12 Èh 'bài daq haq lam ban calùh trìu baq haq ta Sichem.
12 Um dia os irmãos de José levaram as ovelhas e as cabras do seu pai até os pastos que ficavam perto da cidade de Siquém.
13 Is-ra-ên doi ca Jôsep: “ 'Bài daq gè ban trìu ta Sichem joq ùh? Thia cô, baq thê con lam trùh ti wì haq.”
13 Então Jacó disse a José: — Venha cá. Vou mandar você até Siquém, onde os seus irmãos estão cuidando das ovelhas e das cabras. — Estou pronto para ir — respondeu José.
14 Is-ra-ên doi: “Gè lam beq ngan thù 'bài daq gè 'màng leq ŏi aiq đeh ùh, wa 'bài calùh trìu 'màng leq, khoi èh hlài doi ca baq loq.”
14 Jacó disse: — Vá lá e veja se os seus irmãos e os animais vão bem e me traga notícias. Então dali, do vale de Hebrom, Jacó mandou que José fosse até Siquém, e ele foi. Quando chegou lá,
15 I mòiq ngai glàm haq ta đùng, bòch haq: “Ìh chaq cleq.”
15 ele foi andando pelo campo. Aí um homem o viu e perguntou: — O que você está procurando?
16 Haq tèu: “Au chaq 'bài daq au, xìn patô 'biaq ca au loq wì ban trìu nòi leq?”
16 — Estou procurando os meus irmãos — respondeu José. — Eles estão por aí, em algum pasto, cuidando das ovelhas e das cabras. O senhor sabe aonde foram?
17 Haq doi: “ 'Bài daq ìh ŏi ta cô mahaq wì khoi lam, ma jah 'màng aih au tàng wì haq adràc dabau doi: ‘Beq bèn lam trùh Đôthan.’ ”
17 O homem respondeu: — Eles já foram embora daqui. Eu ouvi quando disseram que iam para Dotã. Aí José foi procurar os seus irmãos e os achou em Dotã.
18 'Bài daq haq hnoq haq lam ŏi enh hangai, 'nhòq trùh haten, wì khoi chaq trong jêh đac haq.
18 Eles viram José de longe e, antes que chegasse perto, começaram a fazer planos para matá-lo.
19 Wì doi ca dabau: “Tau, mangai ma apô khoi trùh!
19 Eles disseram: — Lá vem o sonhador!
20 Beq bèn jêh đac haq, hwenh ca'nìh đac ta mòiq toq hàm, khoi èh bèn doi haq khoi 'bìq ngè rôm hich caq, khoi èh ngan bìac apô hnoq da haq loh 'màng leq.”
20 Venham, vamos matá-lo agora. Depois jogaremos o corpo num poço seco e diremos que um animal selvagem o devorou. Assim, veremos no que vão dar os sonhos dele.
21 Rubên tàng bàu aih, haq dŏng Jôsep loh khoi enh tì 'bài oh daq haq, haq doi: “Bèn apaq jêh haq cachìt.”
21 Quando Rúben ouviu isso, quis salvá-lo dos seus irmãos e disse: — Não vamos matá-lo.
22 Rubên doi hòm: “Bèn ùh khòh broq ta-ùc ca mahem; hwenh haq ta hàm nòi wang wê, apaq đòiq tì ti chac haq.” Haq doi 'màng aih taiq haq i manoh enh ca'naih Jôsep claih enh ti wì daq haq đòiq ahlài Jôsep ca baq haq.
22 Não derramem sangue. Vocês podem jogá-lo neste poço, aqui no deserto, mas não o machuquem. Rúben disse isso porque planejava salvá-lo dos irmãos e mandá-lo de volta ao pai.
23 Jò Jôsep bu trùh ti 'bài daq haq, wì lêh đac eo haq, aih eo i bàc nhum teo achìh haq 'nang caxùnh ta chac cla.
23 Quando José chegou ao lugar onde os seus irmãos estavam, eles arrancaram dele a túnica longa, de mangas compridas, que ele estava vestindo.
24 Khoi èh rùp haq 'ràng ca'nìh đac ta hàm, ùh i ca diac.Khoi èh rùp haq 'ràng ca'nìh đac ta hàm|alt="Joseph was thrown into a well" src="Genesis_37_24.tif" size="col" copy="KLP" ref="BB 37:24"
24 Depois o pegaram e o jogaram no poço, que estava vazio e seco.
25 Khoi èh, wì ha'ngui acaq, blèch mat ngan hnoq mòiq lù jàn Ich-ma-ên ŏi pah Ga-la-at lam trùh. Ta crŏng lŏcđa wì haq i jan xua thùm, nhù hùang wa mùc jùac 'nang 'ràng lam trùh Aicàp.
25 E sentaram-se para comer. De repente, viram que ia passando uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade e ia para o Egito. Os seus camelos estavam carregados de perfumes e de especiarias .
26 Juđa doi dèh ca 'bài daq 'bài oh: “Jêh đac oh èh bèn cadoc mahem haq, jah i lòiq cleq ca bèn ùh?
26 Aí Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 'Màng aih beq bèn tech ca jàn Ich-ma-ên, apaq đòiq tì ta chac haq, ma jah 'màng aih haq oh bèn, haq mòiq xech ca bèn.” Dìq ca 'bài wì oh daq tàng tiaq bàu haq doi.
27 Em vez de o matarmos, vamos vendê-lo a esses ismaelitas. Afinal de contas ele é nosso irmão, é do nosso sangue. Os irmãos concordaram.
28 Èh, jò 'bài mangai padro Ma-đi-an lam cwa pagat ti aih, 'bài daq Jôsep dùi haq tŏc enh hàm, khoi èh wì tech haq ca jàn Ich-ma-ên jah 20 hliac 'bac. Wì haq 'ràng Jôsep cwa gùng Aicàp.
28 Quando alguns negociantes midianitas passaram por ali, os irmãos de José o tiraram do poço e o venderam aos ismaelitas por vinte barras de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Rubên wìh hlài ta hàm hnoq ùh i Jôsep. Haq hich dèh eo.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá dentro, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
30 Haq wìh hlài ta nòi 'bài oh haq doi, “Ôi, oh khoi hnhung ta leq? Phàn au cô èh lam ta leq?”
30 Ele voltou para o lugar onde os seus irmãos estavam e disse: — O rapaz não está mais lá! E agora o que é que eu vou fazer?
31 'Bài daq haq jêh mòiq toq bubi calô, khoi èh yŏc eo Jôsep 'nhrùq ta mahem.
31 Então os irmãos mataram um cabrito e com o sangue mancharam a túnica de José.
32 Khoi 'ràng eo bàc nhum aih hlài dèh ca baq, hi doi: “Cô ngè nhèn khoi chaq jah, 'màng aih xìn ngan beq, i joq eo con calô da baq loq ùh?”
32 Depois levaram a túnica ao pai e disseram: — Achamos isso aí. Será que é a túnica do seu filho?
33 Jacôp ngan wa doi, “Òq, cô eo con calô au, mòiq toq ngè rôm khoi hich dŏng, hi caq dŏng jam chac Jôsep!”
33 Jacó a reconheceu e disse: — Sim, é a túnica do meu filho! Certamente algum animal selvagem o despedaçou e devorou.
34 Jacôp hich dèh eo, yŏc bai briang caxùnh, ta-oih dèh ca con calô bàc hì.
34 Então, em sinal de tristeza, Jacó rasgou as suas roupas e vestiu roupa de luto. E durante muito tempo ficou de luto pelo seu filho.
35 Dìq dŏng con calô, con cadrì pajùm ti dabau alòng dèh baq, mahaq baq wì haq ùh xùai ca mango, haq doi: “Au ta-oih dèh ca con trùh jò au loh ta ralùng.” 'Màng aih, baq Jôsep hmoi crò ca haq 'màng aih.
35 Todos os seus filhos e filhas tentaram consolá-lo, mas ele não quis ser consolado e disse: — Vou ficar de luto por meu filho até que vá me encontrar com ele no E continuou de luto por seu filho José.
36 'Bài mangai padro Ma-đi-an 'ràng Jôsep trùh ta gùng Aicàp, tech ca Po-ti-pha cwan gòm rap da Pha-ra-ôn.
36 Enquanto isso, os midianitas venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do rei do Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.