Atos 23
Sech Hadròih (HRE) vs VC
1 Paulô ngan jang 'nah ta 'bài craq hadrah enh 'nhèq aih, haq doi: “Ôi oh daq, enh ngìa ca Boc Plình, au khoi wèq dèh manoh loq, hadròih trùh manàiq.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Bu tàng bàu aih, pajàu ha'nhèq A-na-nia thê wì ma yòng haten ca Paulô tep hacùng haq.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Paulô doi ca haq: “Boc Plình jah jêh ìh, ôi! Panàt xòn taboc tau! Ìh ha'ngui hadrah au tiaq ranenh, mahaq ìh thê wì tep au ùh troq troi ranenh 'mòh?”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Mangai ma yòng haten ca haq doi: “Ìh capoch 'mèq ca pajàu ha'nhèq da Boc Plình 'mòh?”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Paulô doi: “Ôi oh daq, au ùh 'nì aih pajàu ha'nhèq, ma jah 'màng aih khoi achìh ta Sech Hadròih: ‘Apaq capoch 'mèq ca mangai i cwìang wèq pì.’ ”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Paulô loq, ŏi ti wì 'bài craq hadrah enh 'nhèq i baiq phe: Mangai Sa-đu-sê wa mangai Pha-ri-si, èh Paulô cachech bàu dêh doi: “Ôi! Oh daq, au mangai Pha-ri-si. Au con da mangai Pha-ri-si. Au ma jah 'bìq wì hadrah hì cô taiq au lùi bìac rìh hlài enh mangai cachìt.”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Bu tàng bàu cô: “Mangai Pha-ri-si wa mangai Sa-đu-sê ta rahen ca dabau. Èh 'bài craq hadrah ma enh 'nhèq loh ca talah broq baiq.”
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Ma jah 'màng aih mangai Sa-đu-sê doi: Ùh i ca bìac jah rìh hlài enh mangai cachìt, ùh i ca 'bình plình, ùh i ca yiang cleq, mahaq mangai Pha-ri-si lùi i bìac aih dìq dŏng.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Wì rahen rai èh rai dêh. I 'bài thài ranenh, aih mangai Pha-ri-si yòng dìq dèh ca manoh rahen ca 'bài mangai 'noiq, doi: “Nhèn chaq ùh hnoq bìac cleq ma ùh lem ŏi ti mangai cô. Broq braiq i 'bình plình loq yiang cleq khoi doi ca haq?”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Wì tarahen rai èh rai dêh bàu hòm. Mangai wèq lình yùq wì loq jêh cađac Paulô, èh thê dèh lình dùng 'noh Paulô enh nòi 'bài craq hadrah ma enh 'nhèq, 'ràng ahlài 'mùt haq ta đôn.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Mang atìq, Chuaq yòng mahno dađeh ca Paulô. Haq doi: “Ìh phai cajap manoh. Ìh khoi anoi hlài bìac Au ŏi ta Jê-ru-sa-lem 'màng leq, ìh phai anoi hlài bìac Au ŏi ta Rôma hadai 'màng aih.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Trùh 'ngah, mangai Yothaiq pacliac ca dabau, wì pachac doi: “Ùh acaq, ùh ôq tàng 'nhòq jah jêh cađac Paulô.”
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 I yi hnao 40 ngai khoi pacliac ca dabau bìac cô.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Khoi èh, wì lam chaq 'bài pajàu càn wa craq broq gàu Yothaiq, doi: “Nhèn khoi pachac ca dabau, nhèn ùh caq cleq trùh jò nhèn jêh đac Paulô.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Manàiq cô, xìn pì wa 'bài craq hadrah enh 'nhèq, thê mangai wèq lình 'ràng haq enh ngìa ca pì, broq tìah dèh enh bòch bìac haq waq ca ro tam, mahaq nhèn khoi padon gòm rap ti trong đòiq jêh đac haq adroi ca haq trùh ta cô.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Mahaq i mòiq ngai gu radam, haq aih mon Paulô, creo ca Paulô dùch, jah loq bìac wì ma khoi pacliac ca dabau aih. Haq mùt ta đôn doi ca Paulô.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Paulô creo ca đôiq trùang lình, doi: “Xìn ìh 'ràng gu radam cô trùh ti mangai wèq lình, haq i bìac enh anoi hlài ca haq.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 'Màng aih, đôiq trùang lình 'ràng haq lam trùh ta mangai wèq lình, haq doi: “Paulô mangai ŏi tù, thê au 'ràng gu radam cô trùh ti ìh. Haq i bìac enh anoi ca ìh.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Mangai wèq lình rùp tì mangai gu radam aih, 'ràng nòi crài bòch: “Oh i bìac cleq enh anoi hlài ca au?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Haq doi: “Mangai Yothaiq khoi capoch tùang ca dabau xìn ìh, hì da èh, 'ràng Paulô yòng enh ngìa ca 'bài craq hadrah enh 'nhèq, patìah broq dèh bòch bìac haq waq ca ro tam.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Mahaq xìn ìh paq tàng bàu wì, ma jah 'màng aih wì i yi hnao 40 ngai khoi rap ti trong gòm Paulô trùh. Wì pachac ca dabau ùh caq, ùh ôq cleq adroi ca wì 'nhòq jah jêh cađac Paulô. Manàiq cô wì khoi padon, gòm toq ìh tèu bàu.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Mangai wèq lình thê gu radam aih hlài. Haq tanap: “Oh apaq doi ca cabô loq oh khoi anoi hlài bìac cô ca au.”
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Khoi èh mangai wèq lình, creo ca baiq ngai đôiq trùang trùh, haq doi: “Hachìn jò mang èh, padon đòiq adroi 200 lình lam jènh, 70 lình axêh, 200 lình wê jaoq, lam trùh Sê-sa-rê.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Wa padon axêh, đòiq Paulô còi, khoi èh 'nong haq trùh nòi Phêlit, mangai tình trùang.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Hi khoi mangai wèq lình aih hadai achìh mòiq capiac thò 'màng cô:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 Clauđiô Li-si-a,
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Jò jàn Yothaiq khoi rùp mangai cô wa padon jêh cađac, au 'ràng lình tem ta'miaq yŏc haq, ma jah 'màng aih au tàng doi mangai cô jàn Rôma.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Au enh loq bìac cleq wì ma kìan haq, 'màng aih au 'ràng haq trùh nòi 'bài craq hadrah enh 'nhèq.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Au hnoq wì kìan haq toq bìac ranenh da wì haq, mahaq wì ùh kìan haq bìac leq đang cachìt, loq đang ca ŏi tù.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Èh au i tàng wì tình ca jêh đac haq. 'Màng aih, au thê haq trùh nòi ìh. Au hadai am ca 'bài mangai ma kìan haq lam ta ìh đòiq wì jah kìan haq enh ngìa ca ìh.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Wì mangai lình iu bàu cô. Wì 'ràng Paulô trom mang aih, trùh An-ti-ba-tri.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Xroq èh, mangai lình axêh lam ti haq trùh Sê-sa-rê. 'Bài lình 'noiq hlài ta đôn.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 'Bài mangai cô trùh Sê-sa-rê, am thò ca tình trùang Phêlit, èh đòiq Paulô ŏi ta haq.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Jò tình trùang khoi đŏc thò, haq bòch Paulô haq loh enh gùng leq. Jò haq khoi loq Paulô loh enh Si-li-si,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 haq doi: “Jò leq 'bài mangai ma kìan ìh trùh ta cô, au jah tamàng bìac ìh.” Hi khoi, haq thê wì clêh Paulô ŏi ti hnem bùa Hêrôt.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.