Atos 23
Sech Hadròih (HRE) vs ARIB
1 Paulô ngan jang 'nah ta 'bài craq hadrah enh 'nhèq aih, haq doi: “Ôi oh daq, enh ngìa ca Boc Plình, au khoi wèq dèh manoh loq, hadròih trùh manàiq.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Bu tàng bàu aih, pajàu ha'nhèq A-na-nia thê wì ma yòng haten ca Paulô tep hacùng haq.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Paulô doi ca haq: “Boc Plình jah jêh ìh, ôi! Panàt xòn taboc tau! Ìh ha'ngui hadrah au tiaq ranenh, mahaq ìh thê wì tep au ùh troq troi ranenh 'mòh?”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Mangai ma yòng haten ca haq doi: “Ìh capoch 'mèq ca pajàu ha'nhèq da Boc Plình 'mòh?”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Paulô doi: “Ôi oh daq, au ùh 'nì aih pajàu ha'nhèq, ma jah 'màng aih khoi achìh ta Sech Hadròih: ‘Apaq capoch 'mèq ca mangai i cwìang wèq pì.’ ”
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Paulô loq, ŏi ti wì 'bài craq hadrah enh 'nhèq i baiq phe: Mangai Sa-đu-sê wa mangai Pha-ri-si, èh Paulô cachech bàu dêh doi: “Ôi! Oh daq, au mangai Pha-ri-si. Au con da mangai Pha-ri-si. Au ma jah 'bìq wì hadrah hì cô taiq au lùi bìac rìh hlài enh mangai cachìt.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Bu tàng bàu cô: “Mangai Pha-ri-si wa mangai Sa-đu-sê ta rahen ca dabau. Èh 'bài craq hadrah ma enh 'nhèq loh ca talah broq baiq.”
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Ma jah 'màng aih mangai Sa-đu-sê doi: Ùh i ca bìac jah rìh hlài enh mangai cachìt, ùh i ca 'bình plình, ùh i ca yiang cleq, mahaq mangai Pha-ri-si lùi i bìac aih dìq dŏng.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Wì rahen rai èh rai dêh. I 'bài thài ranenh, aih mangai Pha-ri-si yòng dìq dèh ca manoh rahen ca 'bài mangai 'noiq, doi: “Nhèn chaq ùh hnoq bìac cleq ma ùh lem ŏi ti mangai cô. Broq braiq i 'bình plình loq yiang cleq khoi doi ca haq?”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Wì tarahen rai èh rai dêh bàu hòm. Mangai wèq lình yùq wì loq jêh cađac Paulô, èh thê dèh lình dùng 'noh Paulô enh nòi 'bài craq hadrah ma enh 'nhèq, 'ràng ahlài 'mùt haq ta đôn.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Mang atìq, Chuaq yòng mahno dađeh ca Paulô. Haq doi: “Ìh phai cajap manoh. Ìh khoi anoi hlài bìac Au ŏi ta Jê-ru-sa-lem 'màng leq, ìh phai anoi hlài bìac Au ŏi ta Rôma hadai 'màng aih.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Trùh 'ngah, mangai Yothaiq pacliac ca dabau, wì pachac doi: “Ùh acaq, ùh ôq tàng 'nhòq jah jêh cađac Paulô.”
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 I yi hnao 40 ngai khoi pacliac ca dabau bìac cô.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Khoi èh, wì lam chaq 'bài pajàu càn wa craq broq gàu Yothaiq, doi: “Nhèn khoi pachac ca dabau, nhèn ùh caq cleq trùh jò nhèn jêh đac Paulô.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Manàiq cô, xìn pì wa 'bài craq hadrah enh 'nhèq, thê mangai wèq lình 'ràng haq enh ngìa ca pì, broq tìah dèh enh bòch bìac haq waq ca ro tam, mahaq nhèn khoi padon gòm rap ti trong đòiq jêh đac haq adroi ca haq trùh ta cô.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Mahaq i mòiq ngai gu radam, haq aih mon Paulô, creo ca Paulô dùch, jah loq bìac wì ma khoi pacliac ca dabau aih. Haq mùt ta đôn doi ca Paulô.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Paulô creo ca đôiq trùang lình, doi: “Xìn ìh 'ràng gu radam cô trùh ti mangai wèq lình, haq i bìac enh anoi hlài ca haq.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 'Màng aih, đôiq trùang lình 'ràng haq lam trùh ta mangai wèq lình, haq doi: “Paulô mangai ŏi tù, thê au 'ràng gu radam cô trùh ti ìh. Haq i bìac enh anoi ca ìh.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Mangai wèq lình rùp tì mangai gu radam aih, 'ràng nòi crài bòch: “Oh i bìac cleq enh anoi hlài ca au?”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Haq doi: “Mangai Yothaiq khoi capoch tùang ca dabau xìn ìh, hì da èh, 'ràng Paulô yòng enh ngìa ca 'bài craq hadrah enh 'nhèq, patìah broq dèh bòch bìac haq waq ca ro tam.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Mahaq xìn ìh paq tàng bàu wì, ma jah 'màng aih wì i yi hnao 40 ngai khoi rap ti trong gòm Paulô trùh. Wì pachac ca dabau ùh caq, ùh ôq cleq adroi ca wì 'nhòq jah jêh cađac Paulô. Manàiq cô wì khoi padon, gòm toq ìh tèu bàu.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Mangai wèq lình thê gu radam aih hlài. Haq tanap: “Oh apaq doi ca cabô loq oh khoi anoi hlài bìac cô ca au.”
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Khoi èh mangai wèq lình, creo ca baiq ngai đôiq trùang trùh, haq doi: “Hachìn jò mang èh, padon đòiq adroi 200 lình lam jènh, 70 lình axêh, 200 lình wê jaoq, lam trùh Sê-sa-rê.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Wa padon axêh, đòiq Paulô còi, khoi èh 'nong haq trùh nòi Phêlit, mangai tình trùang.”
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Hi khoi mangai wèq lình aih hadai achìh mòiq capiac thò 'màng cô:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 Clauđiô Li-si-a,
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Jò jàn Yothaiq khoi rùp mangai cô wa padon jêh cađac, au 'ràng lình tem ta'miaq yŏc haq, ma jah 'màng aih au tàng doi mangai cô jàn Rôma.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Au enh loq bìac cleq wì ma kìan haq, 'màng aih au 'ràng haq trùh nòi 'bài craq hadrah enh 'nhèq.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Au hnoq wì kìan haq toq bìac ranenh da wì haq, mahaq wì ùh kìan haq bìac leq đang cachìt, loq đang ca ŏi tù.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Èh au i tàng wì tình ca jêh đac haq. 'Màng aih, au thê haq trùh nòi ìh. Au hadai am ca 'bài mangai ma kìan haq lam ta ìh đòiq wì jah kìan haq enh ngìa ca ìh.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Wì mangai lình iu bàu cô. Wì 'ràng Paulô trom mang aih, trùh An-ti-ba-tri.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Xroq èh, mangai lình axêh lam ti haq trùh Sê-sa-rê. 'Bài lình 'noiq hlài ta đôn.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 'Bài mangai cô trùh Sê-sa-rê, am thò ca tình trùang Phêlit, èh đòiq Paulô ŏi ta haq.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Jò tình trùang khoi đŏc thò, haq bòch Paulô haq loh enh gùng leq. Jò haq khoi loq Paulô loh enh Si-li-si,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 haq doi: “Jò leq 'bài mangai ma kìan ìh trùh ta cô, au jah tamàng bìac ìh.” Hi khoi, haq thê wì clêh Paulô ŏi ti hnem bùa Hêrôt.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.