2 Crônicas 20

Sech Hadròih (HRE) vs BKJ

Sair da comparação
1 Atìq ca bìac cô, i jàn Moap wa jàn Amôn, xam 'bài mangai Maonit ma ŏi ta wì haq, lam trùh tajêh ca Jê-hô-sa-phat.
1 Sucedeu depois disso, que os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e com eles outros do lado dos amonitas, vieram para a batalha contra Josafá.
2 Jò aih, i mangai lam trùh anoi hlài ca Jê-hô-sa-phat: “I mòiq calùh lình bàc enh pah tau diac raxìq, enh Diac Siri, lam trùh jêh bùa. Tau wì 'nang ŏi ta Ha-xa-xan Tama, hadai creo Ên-gê-đi.”
2 Então, vieram ali alguns que contaram a Josafá, dizendo: Vem ali uma grande multidão contra ti dalém mar neste lado da Síria; e, eis que eles estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Jê-hô-sa-phat crè yùq, haq dìq dèh ca manoh waiq chaq Chuaq, wa thê jàp gùng Juđa ep rôn ca acaq.
3 E Josafá temeu, e pôs-se a buscar o SENHOR, e proclamou um jejum em todo o Judá.
4 'Màng aih, mangai Juđa tagop hlài dabau đòiq waiq Chuaq jùp đò. Wì mangai Juđa ŏi ta 'bài phôq gùng Juđa dìq lam trùh đòiq waiq chaq Chuaq.
4 E Judá reuniu-se, para pedir socorro ao SENHOR; de todas as cidades de Judá, eles vinham buscar o SENHOR.
5 Jê-hô-sa-phat yòng ta'ne mangai jàn Juđa wa Jê-ru-sa-lem, jang ngìa xàn neo da Hnem Cùh Waiq,
5 E Josafá pôs-se em pé na congregação de Judá e Jerusalém, na casa do SENHOR, diante do átrio novo,
6 waiq khàn:
6 e disse: Ó SENHOR Deus dos nossos pais, não és tu Deus no céu? E não dominas tu sobre todos os reinos dos pagãos? E na tua mão não há força e poder, de modo que não há quem te possa resistir?
7 Ôi Boc Plình nhèn, ùh xài Ìh khoi hnan đac jàn ŏi gùng cô jang ngìa jàn Is-ra-ên da Ìh, èh am gùng aih ca xinoi Ap-ra-ham, bua Ìh đòiq broq cùng hang hloi hloi 'mòh?
7 Não és tu o nosso Deus, que expulsaste os habitantes desta terra de diante do teu povo Israel, e a deste para sempre à semente de teu amigo Abraão?
8 Wì khoi ŏi ta aih, wa khoi broq ca hiniq Chuaq mòiq toq Hnem Cùh Waiq, wì doi:
8 E eles nela habitam, e edificaram nela um santuário para o teu nome, dizendo:
9 ‘Tàng rìm bìac ramòt trùh ta nhèn, chang gùm, bìac baxa, bìac hinìq tôq, bìac pangot hrah, èh nhèn jah yòng ŏi jang ngìa hnem cô wa jang ngìa Ìh, taiq ma jah 'mang aih hiniq Ìh ŏi ta hnem cô, ta jò glàm bìac ranàc nhèn creo dang Ìh, èh Ìh jah tamàng wa dŏih nhèn claih.’
9 Se, quando o mal nos sobrevier, como espada, juízo, ou peste, ou fome, nós nos pusermos de pé diante desta casa, e na tua presença, (pois o teu nome está nesta casa), e clamarmos a ti em nossa aflição, então tu ouvirás e nos socorrerás.
10 “Ngan cô, jò jàn Is-ra-ên tŏc enh gùng Aicàp, Chuaq ùh am wì trùh jêh gùng Amôn, jàn Moap, wa mangai ŏi ta wang Sirò; taiq 'mang aih jàn Is-ra-ên wia khoi wì haq, ùh jêh đac wì haq;
10 E agora, eis que os filhos de Amom e Moabe e os do monte Seir, aos quais tu não permitiste que Israel invadisse, quando saíram da terra do Egito, mas desviaram-se deles, e não os destruíram;
11 Mahaq ngan 'màng leq wì haq tabroq hlài ca nhèn xam bìac hnan đac nhèn loh khoi xôxech ma Ìh khoi am ca nhèn nhàn yŏc.
11 eis que vos digo, como eles nos recompensam, ao virem nos expulsar da tua possessão, a qual tu nos deste em herança.
12 Ôi Boc Plình nhèn ôi, Ìh ùh hadrah wì haq 'mòh? Nhèn pi tàu padren đòiq tajraq hlài ca calùh lình bàc lam tajêh ca nhèn. Nhèn ùh 'nì broq 'màng leq, mahaq mat nhèn ngoi ngan ngèh gòm Ìh!”
12 Ó nosso Deus, tu não os julgarás? Porque não temos qualquer poder contra esta grande companhia que vem contra nós; tampouco sabemos o que fazer; mas os nossos olhos estão sobre ti.
13 Dìq ca jàn Juđa yòng ŏi jang ngìa Chuaq xam 'bài gù 'yoh, mai, wa con caiq wì haq.
13 E todo o Judá se pôs de pé diante do SENHOR, com os seus pequenos, as suas esposas e os seus filhos.
14 Jò aih, ŏi ta'ne mangai bàc, Yiang da Chuaq trùh ta Ja-ha-xi-ên, con calô Xa-cha-ri, xau Bê-nai-a, xau chi Jê-i-ên, xau chô Ma-ta-nia, aih mangai Lêwi ŏi ta xinoi Asap,
14 Então, veio o Espírito do SENHOR no meio da congregação sobre Jaaziel, o filho de Zacarias, o filho de Benaia, o filho de Jeiel, o filho de Matanias, um levita dos filhos de Asafe,
15 doi: “Ô mangai Juđa wa jàn phôq Jê-ru-sa-lem xam bùa Jê-hô-sa-phat, tamàng beq! Chuaq doi ca pì 'màng cô: ‘Paq crè, paq ramòt ca calùh lình bàc cô, ma jah 'màng aih bìac tajêh poh cô ùh xài da pì, mahaq da Boc Plình.
15 e ele disse: Ouvi, todo o Judá, e vós habitantes de Jerusalém, e tu, rei Josafá: Assim diz o SENHOR a vós: Não temais nem vos amedronteis em razão desta grande multidão; porque a batalha não é vossa, mas de Deus.
16 Hì da èh, loh tàt wì haq beq. Tau wì haq 'nang heo criang Xìt. Pì jah glàm wì haq ti gàu thòng ngìa ta jang ca đùng wang wê Jê-ru-ên.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pelo penhasco de Ziz; e vós os encontrareis no fim do ribeiro, diante do deserto de Jeruel.
17 Ta yàng cô pì ùh ep jêh. Yòng ŏi hatenh beq, gòm ngan bìac dèch dŏih da Chuaq thai ca pì. Ô Juđa wa Jê-ru-sa-lem, paq crè, paq ramòt. Hì da èh, loh gòm wì haq beq, ma jah 'màng aih Chuaq ŏi ti pì.’ ”
17 Vós não precisareis lutar nesta batalha; posicionai-vos, ponde-vos parados de pé, e vede a salvação do SENHOR convosco, ó Judá e Jerusalém; não temais, nem estejais desfalecidos; amanhã saí contra eles; porque o SENHOR será convosco.
18 Jê-hô-sa-phat tajòi 'mòi cùp gàu ti ha'neq. Dìq ca Juđa wa jàn phôq Jê-ru-sa-lem dìq cùp gàu ti ha'neq ŏi jang ngìa Chuaq đòiq cùh waiq Haq.
18 E Josafá curvou a sua cabeça com a sua face para o chão; e todo o Judá e os habitantes de Jerusalém caíram diante do SENHOR, adorando o SENHOR.
19 Mangai Lêwi ŏi ta xinoi Kêhat wa Côra dìq yòng cachech bàu dêh manè pôi Chuaq Boc Plình da Is-ra-ên.
19 E os levitas, dos filhos dos coatitas, e dos filhos dos coraítas, levantaram-se para louvarem ao SENHOR Deus de Israel em alta voz.
20 Xrŏih xroq, wì dìq rìu xrŏih loh lam ta đùng wang wê Tê-cô-a. 'Nang jò wì lam, Jê-hô-sa-phat yòng ta aih, doi: “Ô mangai Juđa wa jàn ta phôq Jê-ru-sa-lem, tamàng au beq, phai canòm ca Chuaq Boc Plình da pì, èh pì jah cajap. Phai lùi 'bài mangai capoch thai Haq, èh pì jah broq gêh wìa lem.
20 E eles se levantaram cedo pela manhã, e saíram para o deserto de Tecoa; e enquanto saíam, Josafá pôs-se de pé e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós habitantes de Jerusalém; crede no SENHOR vosso Deus, assim sereis estabelecidos; crede nos seus profetas, assim prosperareis.
21 Jò haq khoi tình ca mangai jàn, tajòi 'mòi haq pachì 'bài mangai calêu padèch hiniq Boc Plình wa caxùnh eo lè hadròih loh lam adroi ca calùh lình calêu manè pôi Chuaq xam bàu:
21 E, quando ele tinha consultado o povo, indicou cantores para o SENHOR, que louvariam a beleza da santidade, enquanto saíam diante do exército, e para dizer: Louvai ao SENHOR; porque a sua misericórdia dura para sempre.
22 Jò wì baxèm calêu manè, Chuaq thê lình ma gòm rap glàm mùt ta jàn Amôn, jàn Moap wa 'bài mangai ŏi ta wang Sirò khoi lam trùh jêh Juđa; 'màng aih, 'bài jàn aih dìq ùh 'blêq.
22 E, quando eles começaram a cantar e a louvar, o SENHOR preparou emboscadas contra os filhos de Amom, Moabe e do monte Seir, os quais vieram contra Judá; e eles foram feridos.
23 Jàn Amôn wa jàn Moap yòng jêh jàn ŏi ta wang Sirò, hi jêh đac wì. Jò jêh đac jàn ŏi ta Sirò khoi hêq, èh cla wì haq tajêh dabau.
23 Porque os filhos de Amom e Moabe se levantaram contra os habitantes do monte Seir, para matá-los e destruí-los por completo; e quando massacraram com os habitantes de Seir, cada qual ajudou a destruir um ao outro.
24 Jò jàn Juđa lam trùh jang hnem gòm rap nòi đùng wang wê, ngan pah calùh lình bàc, hnoq 'bài hanang mangai cachìt cro ta taneh, ùh i ca mòiq ngai leq jah claih.
24 E quando Judá veio em direção à torre de vigia no deserto, eles olharam para a multidão, e eis que eles eram corpos mortos caídos por terra, e nenhum escapou.
25 Jò Jê-hô-sa-phat wa jàn haq lam trùh blah yŏc ngè dahwèq da wì, wì hnoq i bàc cùng hang, hanang, wa ngè canaq 'bac, wì yŏc trùh 'mòi wê pi dìq; wì haq yŏc ngè trom pi hì, taiq ngè bàc hrìn.
25 E quando Josafá e o seu povo vieram tomar o despojo deles, acharam no meio deles tantas riquezas com os corpos mortos, quanto joias preciosas em abundância, as quais eles arrancaram para si, mais do que conseguiam carregar; e estiveram três dias recolhendo o despojo, pois era muito grande.
26 Cwa hì pôn, wì haq tagop ŏi ta thòng Bê-ra-ca, taiq nòi aih wì haq calêu manè pôi Chuaq. Taiq nen aih, wì hiniq ca nòi aih thòng Bê-ra-ca trùh manàiq.
26 E no quarto dia eles se reuniram no vale de Beraca; pois ali bendisseram ao SENHOR; por isso o nome daquele lugar foi chamado: O vale de Beraca, até este dia.
27 Jê-hô-sa-phat lam adroi 'nong gàu rìm ngai gu calô da Juđa wa Jê-ru-sa-lem hlài ta Jê-ru-sa-lem. Wì lem bùi, taiq Chuaq khoi broq am ca wì haq jah 'blêq mangai git ca wì.
27 Então eles retornaram, cada homem de Judá e Jerusalém, e Josafá na sua dianteira, para irem novamente a Jerusalém com alegria; porquanto o SENHOR havia feito com que eles se alegrassem diante dos seus inimigos.
28 Wì haq rawêh cràu, broc, wa hlôi taliaq rai hlài ta Jê-ru-sa-lem, trùh hnem cùh waiq da Chuaq.
28 E eles vieram a Jerusalém com saltérios, harpas e trombetas até a casa do SENHOR.
29 Jò dìq taneh Diac ta gùng aih tàng tìn Chuaq khoi jêh raliang ca lình ma tajraq hlài ca Is-ra-ên, èh dìq ca wì haq crè ca Boc Plình.
29 E o temor de Deus esteve sobre todos os reinos daquelas terras, quando eles ouviram que o SENHOR lutara contra os inimigos de Israel.
30 'Màng aih, Diac da Jê-hô-sa-phat jah catèm, ma jah 'màng aih Boc Plình am ca haq jah catèm rìm trong.
30 Assim, o reino de Josafá ficou calmo; pois o seu Deus lhe deu descanso ao redor.
31 'Màng aih, Jê-hô-sa-phat tŏc broq bùa Diac Juđa jò haq 35 hanam, wèq cwìang 28 hanam ta Jê-ru-sa-lem. Miq bùa A-xu-ba, con cadrì da Sinhi.
31 E Josafá reinou sobre Judá; ele tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar; e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. E o nome da sua mãe era Azuba, a filha de Sili.
32 Jê-hô-sa-phat lam tiaq trong da Asa, baq haq. Haq ùh cađac trong aih; haq broq bìac lem jang ŏi jang ngìa Chuaq.
32 E ele andou no caminho de Asa, seu pai, e não se afastou dele, fazendo aquilo que era reto aos olhos do SENHOR.
33 Mahaq haq ùh troq đac 'bài nòi ha'nhèq, wa mangai jàn 'nhòq dìq jaq waiq chaq Boc Plình da Boc yaq cla wì.
33 Todavia, os lugares altos não foram removidos; porque o povo ainda não tinha preparado o seu coração para o Deus dos seus pais.
34 Bìac broq ma 'noiq da Jê-hô-sa-phat enh gàu trùh lùch, dìq khoi achìh ta 'bŏi 'mon Jêhu, con calô Ha-na-ni. 'Bŏi aih khoi achìh 'mùt ta Sech 'Bài Bùa Is-ra-ên.
34 Ora, o restante dos atos de Josafá, os primeiros e os últimos, eis que estão escritos no livro de Jeú, o filho de Hanani, que é mencionado no livro dos reis de Israel.
35 Atìq ca bìac aih, Jê-hô-sa-phat, bùa Juđa, yùp mòiq pajùm ca A-cha-xia, bùa Is-ra-ên. Bìac broq 'màng aih, khoi broq ca Jê-hô-sa-phat loh ca ngang dù.
35 E depois disso, Josafá, rei de Judá, juntou-se a Acazias, rei de Israel, que procedeu mui iniquamente;
36 Baiq toq bùa pajùm ca dabau broq bong ta Ê-xi-ôn Ghêbe lam Ta-rê-si.
36 e juntou-se a ele para construir navios para ir a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 Jò aih, Ê-li-ê-se, con calô Đô-đa-wa ŏi Ma-rê-sah, capoch bàu Boc Plình doi adroi ca bùa Jê-hô-sa-phat: “Taiq bùa khoi pajùm ca A-cha-xia, dài Boc Plình khoi raliang đac bìac bùa.” Joq 'nàng, 'bài bong padah hech, ùh jah lam ta Ta-rê-si.
37 Então, Eliézer, o filho de Dodavá de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: Porque te juntaste a Acazias, o SENHOR tem despedaçado as tuas obras. E os navios foram quebrados, de modo que não puderam ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.