2 Crônicas 20

Sech Hadròih (HRE) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Atìq ca bìac cô, i jàn Moap wa jàn Amôn, xam 'bài mangai Maonit ma ŏi ta wì haq, lam trùh tajêh ca Jê-hô-sa-phat.
1 E sucedeu que, depois disto, os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e com eles outros dos amonitas, vieram à peleja contra Jeosafá.
2 Jò aih, i mangai lam trùh anoi hlài ca Jê-hô-sa-phat: “I mòiq calùh lình bàc enh pah tau diac raxìq, enh Diac Siri, lam trùh jêh bùa. Tau wì 'nang ŏi ta Ha-xa-xan Tama, hadai creo Ên-gê-đi.”
2 Então vieram alguns que avisaram a Jeosafá, dizendo: Vem contra ti uma grande multidão dalém do mar e da Síria; e eis que já estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Jê-hô-sa-phat crè yùq, haq dìq dèh ca manoh waiq chaq Chuaq, wa thê jàp gùng Juđa ep rôn ca acaq.
3 Então Jeosafá temeu, e pôs-se a buscar o Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá.
4 'Màng aih, mangai Juđa tagop hlài dabau đòiq waiq Chuaq jùp đò. Wì mangai Juđa ŏi ta 'bài phôq gùng Juđa dìq lam trùh đòiq waiq chaq Chuaq.
4 E Judá se ajuntou, para pedir socorro ao Senhor; também de todas as cidades de Judá vieram para buscar ao Senhor.
5 Jê-hô-sa-phat yòng ta'ne mangai jàn Juđa wa Jê-ru-sa-lem, jang ngìa xàn neo da Hnem Cùh Waiq,
5 E pôs-se Jeosafá em pé na congregação de Judá e de Jerusalém, na casa do Senhor, diante do pátio novo.
6 waiq khàn:
6 E disse: Ah! Senhor Deus de nossos pais, porventura não és tu Deus nos céus? Não és tu que dominas sobre todos os reinos das nações? Na tua mão há força e potência, e não há quem te possa resistir.
7 Ôi Boc Plình nhèn, ùh xài Ìh khoi hnan đac jàn ŏi gùng cô jang ngìa jàn Is-ra-ên da Ìh, èh am gùng aih ca xinoi Ap-ra-ham, bua Ìh đòiq broq cùng hang hloi hloi 'mòh?
7 Porventura, ó nosso Deus, não lançaste fora os moradores desta terra de diante do teu povo Israel, e não a deste para sempre à descendência de Abraão, teu amigo?
8 Wì khoi ŏi ta aih, wa khoi broq ca hiniq Chuaq mòiq toq Hnem Cùh Waiq, wì doi:
8 E habitaram nela e edificaram-te nela um santuário ao teu nome, dizendo:
9 ‘Tàng rìm bìac ramòt trùh ta nhèn, chang gùm, bìac baxa, bìac hinìq tôq, bìac pangot hrah, èh nhèn jah yòng ŏi jang ngìa hnem cô wa jang ngìa Ìh, taiq ma jah 'mang aih hiniq Ìh ŏi ta hnem cô, ta jò glàm bìac ranàc nhèn creo dang Ìh, èh Ìh jah tamàng wa dŏih nhèn claih.’
9 Se algum mal nos sobrevier, espada, juízo, peste, ou fome, nós nos apresentaremos diante desta casa e diante de ti, pois teu nome está nesta casa, e clamaremos a ti na nossa angústia, e tu nos ouvirás e livrarás.
10 “Ngan cô, jò jàn Is-ra-ên tŏc enh gùng Aicàp, Chuaq ùh am wì trùh jêh gùng Amôn, jàn Moap, wa mangai ŏi ta wang Sirò; taiq 'mang aih jàn Is-ra-ên wia khoi wì haq, ùh jêh đac wì haq;
10 Agora, pois, eis que os filhos de Amom, e de Moabe e os das montanhas de Seir, pelos quais não permitiste passar a Israel, quando vinham da terra do Egito, mas deles se desviaram e não os destruíram,
11 Mahaq ngan 'màng leq wì haq tabroq hlài ca nhèn xam bìac hnan đac nhèn loh khoi xôxech ma Ìh khoi am ca nhèn nhàn yŏc.
11 Eis que nos dão o pago, vindo para lançar-nos fora da tua herança, que nos fizeste herdar.
12 Ôi Boc Plình nhèn ôi, Ìh ùh hadrah wì haq 'mòh? Nhèn pi tàu padren đòiq tajraq hlài ca calùh lình bàc lam tajêh ca nhèn. Nhèn ùh 'nì broq 'màng leq, mahaq mat nhèn ngoi ngan ngèh gòm Ìh!”
12 Ah! nosso Deus, porventura não os julgarás? Porque em nós não há força perante esta grande multidão que vem contra nós, e não sabemos o que faremos; porém os nossos olhos estão postos em ti.
13 Dìq ca jàn Juđa yòng ŏi jang ngìa Chuaq xam 'bài gù 'yoh, mai, wa con caiq wì haq.
13 E todo o Judá estava em pé perante o Senhor, como também as suas crianças, as suas mulheres, e os seus filhos.
14 Jò aih, ŏi ta'ne mangai bàc, Yiang da Chuaq trùh ta Ja-ha-xi-ên, con calô Xa-cha-ri, xau Bê-nai-a, xau chi Jê-i-ên, xau chô Ma-ta-nia, aih mangai Lêwi ŏi ta xinoi Asap,
14 Então veio o Espírito do Senhor, no meio da congregação, sobre Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaia, filho de Jeiel, filho de Matanias, levita, dos filhos de Asafe,
15 doi: “Ô mangai Juđa wa jàn phôq Jê-ru-sa-lem xam bùa Jê-hô-sa-phat, tamàng beq! Chuaq doi ca pì 'màng cô: ‘Paq crè, paq ramòt ca calùh lình bàc cô, ma jah 'màng aih bìac tajêh poh cô ùh xài da pì, mahaq da Boc Plình.
15 E disse: Dai ouvidos todo o Judá, e vós, moradores de Jerusalém, e tu, ó rei Jeosafá; assim o Senhor vos diz: Não temais, nem vos assusteis por causa desta grande multidão; pois a peleja não é vossa, mas de Deus.
16 Hì da èh, loh tàt wì haq beq. Tau wì haq 'nang heo criang Xìt. Pì jah glàm wì haq ti gàu thòng ngìa ta jang ca đùng wang wê Jê-ru-ên.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pela ladeira de Ziz, e os achareis no fim do vale, diante do deserto de Jeruel.
17 Ta yàng cô pì ùh ep jêh. Yòng ŏi hatenh beq, gòm ngan bìac dèch dŏih da Chuaq thai ca pì. Ô Juđa wa Jê-ru-sa-lem, paq crè, paq ramòt. Hì da èh, loh gòm wì haq beq, ma jah 'màng aih Chuaq ŏi ti pì.’ ”
17 Nesta batalha não tereis que pelejar; postai-vos, ficai parados, e vede a salvação do Senhor para convosco, ó Judá e Jerusalém. Não temais, nem vos assusteis; amanhã saí-lhes ao encontro, porque o Senhor será convosco.
18 Jê-hô-sa-phat tajòi 'mòi cùp gàu ti ha'neq. Dìq ca Juđa wa jàn phôq Jê-ru-sa-lem dìq cùp gàu ti ha'neq ŏi jang ngìa Chuaq đòiq cùh waiq Haq.
18 Então Jeosafá se prostrou com o rosto em terra, e todo o Judá e os moradores de Jerusalém se lançaram perante o Senhor, adorando-o.
19 Mangai Lêwi ŏi ta xinoi Kêhat wa Côra dìq yòng cachech bàu dêh manè pôi Chuaq Boc Plình da Is-ra-ên.
19 E levantaram-se os levitas, dos filhos dos coatitas, e dos filhos dos coratitas, para louvarem ao Senhor Deus de Israel, com voz muito alta.
20 Xrŏih xroq, wì dìq rìu xrŏih loh lam ta đùng wang wê Tê-cô-a. 'Nang jò wì lam, Jê-hô-sa-phat yòng ta aih, doi: “Ô mangai Juđa wa jàn ta phôq Jê-ru-sa-lem, tamàng au beq, phai canòm ca Chuaq Boc Plình da pì, èh pì jah cajap. Phai lùi 'bài mangai capoch thai Haq, èh pì jah broq gêh wìa lem.
20 E pela manhã cedo se levantaram e saíram ao deserto de Tecoa; e, ao saírem, Jeosafá pôs-se em pé, e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós, moradores de Jerusalém: Crede no Senhor vosso Deus, e estareis seguros; crede nos seus profetas, e prosperareis;
21 Jò haq khoi tình ca mangai jàn, tajòi 'mòi haq pachì 'bài mangai calêu padèch hiniq Boc Plình wa caxùnh eo lè hadròih loh lam adroi ca calùh lình calêu manè pôi Chuaq xam bàu:
21 E aconselhou-se com o povo, e ordenou cantores para o Senhor, que louvassem à Majestade santa, saindo diante dos armados, e dizendo: Louvai ao Senhor porque a sua benignidade dura para sempre.
22 Jò wì baxèm calêu manè, Chuaq thê lình ma gòm rap glàm mùt ta jàn Amôn, jàn Moap wa 'bài mangai ŏi ta wang Sirò khoi lam trùh jêh Juđa; 'màng aih, 'bài jàn aih dìq ùh 'blêq.
22 E, quando começaram a cantar e a dar louvores, o Senhor pôs emboscadas contra os filhos de Amom e de Moabe e os das montanhas de Seir, que vieram contra Judá, e foram desbaratados.
23 Jàn Amôn wa jàn Moap yòng jêh jàn ŏi ta wang Sirò, hi jêh đac wì. Jò jêh đac jàn ŏi ta Sirò khoi hêq, èh cla wì haq tajêh dabau.
23 Porque os filhos de Amom e de Moabe se levantaram contra os moradores das montanhas de Seir, para os destruir e exterminar; e, acabando eles com os moradores de Seir, ajudaram uns aos outros a destruir-se.
24 Jò jàn Juđa lam trùh jang hnem gòm rap nòi đùng wang wê, ngan pah calùh lình bàc, hnoq 'bài hanang mangai cachìt cro ta taneh, ùh i ca mòiq ngai leq jah claih.
24 Nisso chegou Judá à atalaia do deserto; e olharam para a multidão, e eis que eram corpos mortos, que jaziam em terra, e nenhum escapou.
25 Jò Jê-hô-sa-phat wa jàn haq lam trùh blah yŏc ngè dahwèq da wì, wì hnoq i bàc cùng hang, hanang, wa ngè canaq 'bac, wì yŏc trùh 'mòi wê pi dìq; wì haq yŏc ngè trom pi hì, taiq ngè bàc hrìn.
25 E vieram Jeosafá e o seu povo para saquear os seus despojos, e acharam entre eles riquezas e cadáveres em abundância, assim como objetos preciosos; e tomaram para si tanto, que não podiam levar; e três dias saquearam o despojo, porque era muito.
26 Cwa hì pôn, wì haq tagop ŏi ta thòng Bê-ra-ca, taiq nòi aih wì haq calêu manè pôi Chuaq. Taiq nen aih, wì hiniq ca nòi aih thòng Bê-ra-ca trùh manàiq.
26 E ao quarto dia se ajuntaram no vale de Beraca; pois ali louvaram ao Senhor. Por isso chamaram aquele lugar o vale de Beraca, até ao dia de hoje.
27 Jê-hô-sa-phat lam adroi 'nong gàu rìm ngai gu calô da Juđa wa Jê-ru-sa-lem hlài ta Jê-ru-sa-lem. Wì lem bùi, taiq Chuaq khoi broq am ca wì haq jah 'blêq mangai git ca wì.
27 Então voltaram todos os homens de Judá e de Jerusalém, e Jeosafá à frente deles, e tornaram a Jerusalém com alegria; porque o Senhor os alegrara sobre os seus inimigos.
28 Wì haq rawêh cràu, broc, wa hlôi taliaq rai hlài ta Jê-ru-sa-lem, trùh hnem cùh waiq da Chuaq.
28 E vieram a Jerusalém com saltérios, com harpas e com trombetas, para a casa do Senhor.
29 Jò dìq taneh Diac ta gùng aih tàng tìn Chuaq khoi jêh raliang ca lình ma tajraq hlài ca Is-ra-ên, èh dìq ca wì haq crè ca Boc Plình.
29 E veio o temor de Deus sobre todos os reinos daquelas terras, ouvindo eles que o Senhor havia pelejado contra os inimigos de Israel.
30 'Màng aih, Diac da Jê-hô-sa-phat jah catèm, ma jah 'màng aih Boc Plình am ca haq jah catèm rìm trong.
30 E o reino de Jeosafá ficou quieto; e o seu Deus lhe deu repouso ao redor.
31 'Màng aih, Jê-hô-sa-phat tŏc broq bùa Diac Juđa jò haq 35 hanam, wèq cwìang 28 hanam ta Jê-ru-sa-lem. Miq bùa A-xu-ba, con cadrì da Sinhi.
31 E Jeosafá reinou sobre Judá; era da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar e vinte e cinco anos reinou em Jerusalém; e o nome de sua mãe era Azuba, filha de Sili.
32 Jê-hô-sa-phat lam tiaq trong da Asa, baq haq. Haq ùh cađac trong aih; haq broq bìac lem jang ŏi jang ngìa Chuaq.
32 E andou no caminho de Asa, seu pai, e não se desviou dele, fazendo o que era reto aos olhos do Senhor.
33 Mahaq haq ùh troq đac 'bài nòi ha'nhèq, wa mangai jàn 'nhòq dìq jaq waiq chaq Boc Plình da Boc yaq cla wì.
33 Contudo os altos não foram tirados porque o povo não tinha ainda disposto o seu coração para com o Deus de seus pais.
34 Bìac broq ma 'noiq da Jê-hô-sa-phat enh gàu trùh lùch, dìq khoi achìh ta 'bŏi 'mon Jêhu, con calô Ha-na-ni. 'Bŏi aih khoi achìh 'mùt ta Sech 'Bài Bùa Is-ra-ên.
34 Ora, o restante dos atos de Jeosafá, assim, desde os primeiros até os últimos, eis que está escrito nas notas de Jeú, filho de Hanani, que as inseriu no livro dos reis de Israel.
35 Atìq ca bìac aih, Jê-hô-sa-phat, bùa Juđa, yùp mòiq pajùm ca A-cha-xia, bùa Is-ra-ên. Bìac broq 'màng aih, khoi broq ca Jê-hô-sa-phat loh ca ngang dù.
35 Porém, depois disto, Jeosafá, rei de Judá, se aliou com Acazias, rei de Israel, que procedeu com toda a impiedade.
36 Baiq toq bùa pajùm ca dabau broq bong ta Ê-xi-ôn Ghêbe lam Ta-rê-si.
36 E aliou-se com ele, para fazerem navios que fossem a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 Jò aih, Ê-li-ê-se, con calô Đô-đa-wa ŏi Ma-rê-sah, capoch bàu Boc Plình doi adroi ca bùa Jê-hô-sa-phat: “Taiq bùa khoi pajùm ca A-cha-xia, dài Boc Plình khoi raliang đac bìac bùa.” Joq 'nàng, 'bài bong padah hech, ùh jah lam ta Ta-rê-si.
37 Porém Eliezer, filho de Dodava, de Maressa, profetizou contra Jeosafá, dizendo: Porquanto te aliaste com Acazias, o Senhor despedaçou as tuas obras. E os navios se quebraram, e não puderam ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.