Marcos 10

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pu pam paṅqw nakwsuk̇aṅw, Jordan pāyut yupqöyve Judea‐tutskwat aqlavo pitu. Noqw sinom qaan’ewakw hintaqam piw put aw öki. Noqw pay pi pam panhtiṅwunihqe piw pumuy tutuqaynativa.
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Noqw Pharisee‐sinom put aw ö́kihqe, unahepyaqe, tūviṅtotaqe aw paṅqaqwa: Ya tāqa nȫmay mātapniniqw pam súanta?
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Noqw pam lavayhtiqe amumi paṅqawu: Ya Moses umumi hin tutapta?
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Noqw puma paṅqaqwa: Hak nȫmay mātapninik pan put eṅem tutuventat, put hōnamantaniqat Moses sinmuy pan nakwhana.
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Noqw Jesus lavayhtiqe amumi paṅqawu: Pay pi uma a’nö unaṅway’yuṅqw, ōviy Moses it tutavot umuṅem pēna.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Noqw pi as yayhniwhqat aṅqaqw hisat hīhihta yukiltiqat pepeq God tāqat pu wuhtit pumuy yuku.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Paniqw hapi ōviy tāqa nay, pu yuy mātapt, nȫmay aw huruhtimantani.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 Noqw puma lȫyömnik̇aṅw sūkw tokot antamantani. Noqw ōviy hapi puma pāpu qa lȫyömnit sūk̇a tókoniṅwu.
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Paniqw ōviy God hakimuy namitsak̇aqat qa hak nāhoy távini.
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 Noqw put aw nánatuwnayaqam ahpave pay piw nāt put tūviṅtota.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 Noqw pam pumuy amumi paṅqawu: Hak nȫmay mātapt, piw sukw amum qatupte’, tokot sokoptaqey akw nȫmay ehpewi qaanhtiṅwu.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Pu kurs wuhti kōñay mātapt, piw sukw amum qatupte’, pam tokot sokoptaṅwu.
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 Noqw hakim tsātsakwmuy tsamk̇ahk̇aṅw, Jesus aw ö́kihqe, as pam pumuy amumi hintsanniqat aw paṅqaqwa. Noqw put aw nánatuwnayaqam pumuy tusoqmewaya.
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 Noqw Jesus put túwahqe, qa yan unaṅwtiqe, amumi paṅqawu: Uma tsātsakwmuy inumi nakwhanayani; uma qa mēwantotani. Pi panyuṅqam hapi God moṅwtunatyayat ep sinoiwyuṅwa.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 Pas nu umumi súaṅqawni: Hak God moṅwtunatyayat tsākw qa an kwúsuhqa pas soon paṅso pákini.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Pu pam pumuy tsöpalawk̇aṅw, amumi mámatyawht, öqalanta.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 Noqw pam paṅqw ahpiyniqw, hak tiyo aṅqaqw wárikiwtaqe put atpipo tamötswunuptut, aw tūviṅtaqe paṅqawu: Lomatutuqaynaqa, ya nu hihta hinhte’, qatsit qa so’taqat himuy’vani?
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Ya um hinoqw nuy lolmalawu? Pi qa hak lolma, hal pas God‐saa.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 Pay pi um hinwisniqat tutavot navoti’ta: Um tokot qa sokoptani; um hakiy qa nīnamantani; um hihta qa ūuymantani; um hakiy hihta qa atsátoynamantani; um unay, pu uṅuy, pumuy k̇aptsi’tamantani, it’a.
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Noqw pam lavayhtiqe aw paṅqawu: Tutuqaynaqa, pay nu pas itsákoy aṅqaqw put sohsok aṅ hinma.
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Pahsat pu Jesus put aw taynumqe, aw unaṅway’ta; nihqe aw paṅqawu: Um sūpwat hihta ep qa pasiwta. Um ahpiynen hihta uhhimuy húyani; nen aṅ ōokiwyaqamuy sīvat huytani. Nen um ōveqatsit ep hihta hihk̇ay’taqat himuy’vani. Pu um aṅqwnen nahoylehtsit kwusut inuṅkni.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Noqw pam put lavayit ep unaṅwmokqe, qahahlayk̇aṅw paṅqw ahpiy’o; pam hihta nihti’taqe ōviy’o.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Pu Jesus aṅqe’ yorikt, put aw nánatuwnayaqamuy amumi paṅqawu: Pas k̇ahaksinmuy amuṅem qatuvoshinta God moṅwtunatyayat aw yuṅwniq’ö.
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Noqw put aw nánatuwnayaqam put lavayiyat ep hin kurs wūwaya. Noqw Jesus piw lavayhtiqe amumi paṅqawu: Tōtimu, pas k̇āhakiwuy aw yanyuṅqamuy amuṅem qatuvoshinta God moṅwtunatyayat aw yuṅwniq’ö.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 Pay himu pohko pȫlay’taqa tsakomostat aṅ pórokput aṅ yámakniniqw pam pay qa pas qa tūvosi. Noqw pay k̇ahaksino God moṅwtunatyayat aw pákiniqw pam put eṅem pas qatūvosi.
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Noqw pahsat puma tis pas kurs hin wūwayaqe, nānami paṅqaqwa: Noqw pantaniqw, hak sen ayo yámakni?
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Noqw Jesus pumuy amuhpa’ tayk̇aṅw paṅqawu: Pay sinmuyniqw i’ kurs hin pasiwtani. Nīk̇aṅw God‐niqw qa panta. Pi God‐niqw sohsoy himu pasiwta.
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 Pahsat pu Peter yuaaykuqe aw paṅqawu: Meh, itam hapi sohsok hihta tatamhtotat, uṅk nankwusa.
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 Noqw Jesus lavayhtiqe paṅqawu: Pas antsa nu umumi paṅqawni: Pas qa hak paysoq kiy, sen pāvamuy, sen tupkomuy, sen qȫqamuy, sen siwamuy, sen nay, sen yuy, sen nȫmay, sen timuy, sen pāvasay inuṅem tunatyat‐nik̇aṅw pu lomatuawit eṅem tunatyat ōviy mātavi.
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 Nīk̇aṅw pam tuwat it qatsit ep tsivót‐sikip sunát‐sikip hóyokiwtaqat himuy’vani: Kīkihuta, pāvamuyu, tupkomuyu, qȫqamuyu, siwamuyu, yúmuyu, tímuyu, pu pāvasata, pu okiwsahsanpit énaṅa; pu piw qatsit nātoniqat ep qatsit qaso’taqata.
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 Nīk̇aṅw hapi k̇aysiwhqam mohti’wisqam nuhtuṅktotini; pu nuhtuṅkyaqam mohti’wisni.
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Noqw puma paṅ Jerusalem aqwyaqw, Jesus pumuy amupyeve hinma; noqw puma hin kurs wūwank̇ahk̇aṅw, maqasneveq aṅk hinwisa. Noqw pam pakwt löq sihk̇ay’taqamuy piw namitsovalat, hin pam hintsaniwniqey pumuy āwintiva;
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 Nihqe amumi paṅqawu: Meh, itam hapi Jerusalem aqwya. Noqw nu’ Sinot Tiat God awwat mohpeq momṅwituy‐nik̇aṅw pu tutavot tūtutuqaynayaqamuy amumi mātaviwni. Noqw puma nuy mokiwuy hihk̇ay’taqat paṅqaqwani; nen imuy qa‐Jew‐sinmuy amumi nuy noayani.
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 Noqw puma inumi tututsiwyat, nuy wuvalalwat, inumi töhtotani; nen nuy nīnayani. Noqw pāyis talq nu ahoy tātayni.
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Noqw hakiy Zebedeet timat James‐niqw pu John, puma Jesus aw pítuhqe, aw paṅqawu: Tutuqaynaqa, um as itamuy hin nāwaknaqw pan itamuy hintsanni.
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Noqw pam pumuy amumi paṅqawu: Ya nu hihta umuṅem hinhtiniqat uma nāwakna?
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Noqw puma put aw paṅqawu: Ason um moṅwqatuptuqw, as itamuṅaqw haqawa uhputvaqe qatuqw, pu suhk̇awa uhsuyvaqe qátuniqat um itamuy hu’wanani.
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Noqw Jesus pumuy amumi paṅqawu: Uma hihta ōviy tūviṅlawhqey qa mātsi’ta. Ya pay nuy k̇ānavotpit aṅqw yúkuniqat aṅqw uma yúkuniqey suhtaq’ewa? Ya sen uma nuy hin tuvoylaiwtaqat pan tuvoylatiwniqe ōviy’o?
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Noqw puma put aw paṅqawu: Owi, pay itam soon qa panhtini. Noqw Jesus pumuy amumi paṅqawu: Pay nu kānavotpit aṅqw yúkuniqat uma as soon aṅqw qa yúkuni; pu nu hin piw tuvoylatiwhqat uma soon as qa pan tuvoylatiwyani.
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Nīk̇aṅw pay nu hakiy iputvaqe sen isuyvaqe qátuniqat paṅqawniqey öqalat qa pasiwta. Nīk̇aṅw pay ason pas pam hakimuy amuṅem na’sastiwhq, pumuy amumi pam noiwni.
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Noqw ima pakwtnihqam put nanaptaqe, James‐nik̇aṅw pu John, pumuy amumi qa yan unaṅwtoti.
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Noqw Jesus pumuy wáṅwayhqe, amumi paṅqawu: Pay uma navoti’yuṅqw, imuy qa‐Jew‐sinmuy amumi moṅw’iwyuṅqey yan túṅwantiwyaqam pumuy amumi tutuyqawya; pu pumuy amuhpa’ pavansinom öqalay pumuy nanvotnatiwisa.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 Nīk̇aṅw uma hapi qa panhtotimantani; pay umuṅaqw haqawa pas pāvanniqey nāwaknaqa umuy tumalay’tani.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 Pu uma haqawa pas susmohpeqniqey nāwaknaqa sohsokmuy tūwikiamni.
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Hikis pi nu’ Sinot Tiat qa hihta tu’yalawniqe ōviy pitu; pi nu nuhtumi unaṅwtapniqe ōviy pitu, piw sinmuy k̇aysiwhqamuy amuṅem iqatsiy táviniqee, pumuy ayo óyaniqe ōviy’o.
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Pu puma Jericho aw öki. Noqw pam put aw nánatuwnayaqamuy‐nik̇aṅw pu sinmuy k̇aysiwhqamuy amumum Jericho aṅqw ahpiyniqw, hak qapostalqa Bartimaeus yan mātsiwhqa, hakiy Timaeus tiat, pöhut qalave qatuk̇aṅw, okiw nuhtumi hihta tuṅlay’ta.
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 Noqw yaw hak Nazareth aṅqw tāqa Jesus paṅnihqat pam navotqe, put aw tsa’lawhqe paṅqawu: Um Jesus, David Tíata, okiw nuy ōkwatuwaa.
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Noqw hakim wūhaqnihqam put mēwayaqe, qa hiṅqawlawniqat aw paṅqaqwa. Noqw pahsat pu pam ōvaqe tsa’lawhqe paṅqawlawu: Um David Tíata, okiw nuy ōkwatuwaa.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Noqw Jesus pep huruhtit, puma put wáṅwayyaniqat amumi paṅqawu. Noqw puma qapostalqat wáṅwayyaqe aw paṅqaqwa: Hahlayhtit, wunuptuu; pam uṅ wáṅwaylawu.
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Noqw pam usimniy ayohaqami tūvat, wunuptut, Jesus aw nakwsu.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 Noqw Jesus lavayhtiqe, put aw paṅqawu: Ya nu uṅ hintsanniqat um nāwakna? Noqw qapostalqa put aw paṅqawu: Tutuyqawhqa, um as okiw ivosiy tālawnani.
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Taa, pay um nímani; uhqapevewni uṅ powata. Noqw pahsat pay pam pōsiy tālawnaqe, pahpiy pöhpava Jesus aṅki.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.