Hebreus 12

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Noqw itam it akw moṅwvastotiqamuy akw ṅö́yakiwtaqe, ōviy itam qa náṅ’ekni’k̇ahk̇aṅw nanamunwani; nen a’nö yuhtukni. Itam sohsok hihta puptut o’yani, pu sohsok qaanhtiput itamuy ṅuy’yuṅqata.
1 Portanto, também nós, uma vez que estamos rodeados por tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de tudo o que nos atrapalha e do pecado que nos envolve, e corramos com perseverança a corrida que nos é proposta,
2 Itam Jesus aw‐sa taywisni, itahqapevewniy yayhnaqat pu yúkuhqat aw’i. Pam hapi hahlayhpit makiwniqey tunatyawk̇aṅw nahoylehtsit ep mokqey aṅ kuyva, nahaman’ewakw qa hihtatat’a, nihqe God moṅw’atsvewayat putvaqe qatuptu.
2 tendo os olhos fitos em Jesus, autor e consumador da nossa fé. Ele, pela alegria que lhe fora proposta, suportou a cruz, desprezando a vergonha, e assentou-se à direita do trono de Deus.
3 Noqw ōviy uma put aṅ wūwayani, hin pam nakwhani’taqata, hakim qaanhinwisqam put aw rohomhtotiq’ö. Uma put aṅ wūwaye’, soon wuwanmamaṅwuy’yani, pu ókiwhtotini.
3 Pensem bem naquele que suportou tal oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem se desanimem.
4 Uma qa haqawa qaanhtiput aw rohomnumhqey ep mōki.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o ponto de derramar o próprio sangue.
5 Ya tutuveni umuy God tímatnihqat pan ökwhantaqat uma pay suhtokya? Ura yan pey’ta: Itii, Tutuyqawhqa uṅ ökwhantaqw, um put qa paysoqtani, pu pam uṅ sivintoynaqw, um put ep qa pas unaṅwmokmantani.
5 Vocês se esqueceram da palavra de ânimo que ele lhes dirige como a filhos: "Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor, nem se magoe com a sua repreensão,
6 Pi Tutuyqawhqa hakiy aw unaṅway’te’, hakiy ökwhaṅwu, pu qa hakiy tiy kwúsuhqey qa wuvahtaṅwu.
6 pois o Senhor disciplina a quem ama, e castiga todo aquele a quem aceita como filho".
7 Kurs uma ökwhaniwyaqey aṅ kuyyuṅqw, pep hapi pu’ God umuy tímuy’taniqey pan tumaltani. Puyaw haqam hakiy tiat nayat ahpiy qa ökwhaniwa?
7 Suportem as dificuldades, recebendo-as como disciplina; Deus os trata como filhos. Pois, qual o filho que não é disciplinado por seu pai?
8 Pi itam sohsoyam hīhihta ep ökwhaniwya; noqw kurs hak qa hihta ep ökwhaniwe’, pep pu’ soñawnen pam pay hakiy qa puwsuṅway’k̇aṅw tihtaqat tiyat antani, nihqe pay qa God tíatni.
8 Se vocês não são disciplinados, e a disciplina é para todos os filhos, então vocês não são filhos legítimos, mas sim ilegítimos.
9 Yep qatsit ep itanam itamuy ökwhantotaqw, itam pumuy k̇aptsi’yuṅwa. Noqw ya sen itam tis hīhikwsimuy yúkuhqat aw tūqayyuṅwe’, soon qa yesni?
9 Além disso, tínhamos pais humanos que nos disciplinavam, e nós os respeitávamos. Quanto mais devemos submeter-nos ao Pai dos espíritos, para assim vivermos!
10 Itanam pi pay as antsa pan unaṅwtote’, hihsavo itamuy ökwhantotaṅwu. Noqw God hapi itamuy akw moṅwvastotiniqat ōviy panhtiṅwu, itam put an qahováriwyuṅwniqat ōviy’o.
10 Nossos pais nos disciplinavam por curto período, segundo lhes parecia melhor; mas Deus nos disciplina para o nosso bem, para que participemos da sua santidade.
11 Noqw nāp hak ökwhaniwhqey ep soon hahlayhtimantani; nīk̇aṅw pay atsva hak put aṅ kuyve’ kwakwhat unaṅway’vaṅwu, piw suan hinmaṅwuniqey tuwi’vaṅwu.
11 Nenhuma disciplina parece ser motivo de alegria no momento, mas sim de tristeza. Mais tarde, porém, produz fruto de justiça e paz para aqueles que por ela foram exercitados.
12 Oviy hakiy unaṅwmokq, maat súhayiwtaqw uma öqalayani; pu hakiy tamöat qaöqáwi’taqw uma put hoṅvitotani.
12 Portanto, fortaleçam as mãos enfraquecidas e os joelhos vacilantes.
13 Nen uma soñawnen hakimuy kukyamuy eṅem suwip pöhtotani; nāp hisat hakiy kuk’at qa pasiwtaqat ȫqaat ruhpakni; pam qa panhtit qalaptuni.
13 "Façam caminhos retos para os seus pés", para que o manco não se desvie, mas antes seja curado.
14 Uma sohsokmuy amumum kwakwhat qatsit aṅ ö’qalyani, pu qahovársqatsit aṅ’a. Put uma ṅastaye’, soon Tutuyqawhqat aw yórikyani.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e para serem santos; sem santidade ninguém verá o Senhor.
15 Uma pās tunatyawwisni, taq sen haqawa God núokwayat qa akw moṅwvastini, taq nāp hisat hak tūsaqat a’nö tsīvot anhte’ wūhaknihqamuy hovalani.
15 Cuidem que ninguém se exclua da graça de Deus. Que nenhuma raiz de amargura brote e cause perturbação, contaminando a muitos.
16 Uma tunatyaltotini, taq nāp hisat haqawa tokot sokoplawni; sen yep qatsit‐sa aw tunatyawtani, Esaut an’i. Ura pam motitinihqe makiway sūs nösniqey aw aptsiwtaqat ōviy put nāhoyṅwa.
16 Não haja nenhum imoral ou profano, como Esaú, que por uma única refeição vendeu os seus direitos de herança como filho mais velho.
17 Noqw ura ahpiy pantaqw, put naat put öqalaniqat pam nāwakna. Noqw pay ayo noiwa, soon kurs pam hiniwhtiqat alöṅtaniqw ōviy’o, nāmahin pi as ura okiw pas pakk̇aṅw hin put alöṅtaniqey hepta.
17 Como vocês sabem, posteriormente, quando quis herdar a bênção, foi rejeitado; e não teve como alterar a sua decisão, embora buscasse a bênção com lágrimas.
18 Pi uma tūkwit Sinait qa aw öki, imuy Israel‐sinmuy amún’i. Ura pam tūkwi uwiwik̇aṅw pamesit akw nömseekiwk̇aṅw, qatāla, pu piw huk’ohpokiwta.
18 Vocês não chegaram ao monte que se podia tocar, e que estava chamas, nem às trevas, à escuridão e à tempestade,
19 Pu paṅqw hak tȫtökqe hiṅqawlawhq, puma put tönayat nanapta; nihqe puma put nanaptaqe, as pam pāpu qa pumuy amumi yuaataniqat okiw yan tūviṅtota,
19 ao soar da trombeta e ao som de palavras tais, que os ouvintes rogaram que nada mais lhes fosse dito;
20 Pas kurs puma soon hin tutaptiwhqat aṅ kuyyuṅwniqe ōviy’o, pi ura paṅqawu: Nīk̇aṅw híkispi pay himuvohko tūkiwt aw toṅokq, pay tatam uma put tatatupninayamantani, sen lansat akw nīnayamantani.
20 pois não podiam suportar o que lhes estava sendo ordenado: "Até um animal, se tocar no monte, deve ser apedrejado".
21 Noqw ura kurs pi pas nuhtsel’ewakw soniwhq, ōviy Moses paṅqawu: Pas nu pavan tsawnaqe, tururuyku.
21 O espetáculo era tão terrível que até Moisés disse: "Estou apavorado e trêmulo! "
22 Pi uma hapi tūkwit Zion aw öki, pu pas qátuhqat God wuhkokitsokiyat, ōveqatsit ep Jerusalem aw’i; God hoṅviaymuyatuy qaan’ewakw hintaqamuy amumii;
22 Mas vocês chegaram ao monte Sião, à Jerusalém celestial, à cidade do Deus vivo. Chegaram aos milhares de milhares de anjos em alegre reunião,
23 Pu sūmi tsovawtaqamuy mohti tihtiwhqat aw tōnawtaqamuy túṅwniam ōveqatsit ep pey’yuṅqa pumuy amumii; pu sohsokmuy amuṅem hin yuki’maqat God aw’i; pu aṅ suan hinyuṅqamuy sinmuy hikwsiam hinyuṅwniqey aṅ pās pasiwhtotiqamuy amumii:
23 à igreja dos primogênitos, cujos nomes estão escritos nos céus. Vocês chegaram a Deus, juiz de todos os homens, aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 It puhuvasiwnit ep God‐nik̇aṅw pu sinmuy amuhtsave hintsakqat Jesus aw’i; pu put uṅwáyat wiwtsiniwyaniqat Abel uṅwáyat epnihqe pavan hihta núnukṅwat tuawi’taqat aw’i.
24 a Jesus, mediador de uma nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Uma tunatyaltote’ hakiy ōṅaqw yuaataqat aw tūqayyuṅwni. Susmataqpi ima hakiy tūwaqatsit ep yuaaykuqat aw qa tūqayyuṅqam pas ayo qa nöṅa. Noqw pay tis itam hakiy ōṅaqw yuaaykuqat aw qa tūqayyuṅwe’, kurs hin ayo nöṅakni.
25 Cuidado! Não rejeitem aquele que fala. Se os que se recusaram a ouvir aquele que os advertia na terra não escaparam, quanto mais nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte dos céus?
26 Ura hakiy tönaat ephaqam pas tūwaqatsit tayayaykina; noqw pu’ hapi pam hinhtiniqey lavayhtiqe paṅqawu: Sūs piw nāt nu qa tūwaqatsit‐sanit pay ōveqatsit enaṅ tayayaykinani.
26 Aquele cuja voz outrora abalou a terra, agora promete: "Ainda uma vez abalarei não apenas a terra, mas também o céu".
27 Noqw pam sūs piw sohsok hihta tayayaykinaniqey paṅqawhqe, hihta tayayaykuqat sohsok súlawhtiniqat paṅqawu; pay aṅ hihta yukiwhqat hapi; noqw aṅ himu soon wayayaykuniqa hūrs hoṅvani.
27 As palavras "ainda uma vez" indicam a remoção do que pode ser abalado, isto é, coisas criadas, de forma que permaneça o que não pode ser abalado.
28 Noqw ōviy hapi itam moṅwtunatyat pas soon wayayaykuniqat makiwyaqe, itam put ep God tsúyakyani; nen itam k̇aptsi’k̇ahk̇aṅw pas hihtay’k̇ahk̇aṅw put aw okiwlalwe’, put unaṅwveyani.
28 Portanto, já que estamos recebendo um Reino inabalável, sejamos agradecidos e, assim, adoremos a Deus de modo aceitável, com reverência e temor,
29 Taq aw itahyantaqa God qȫhi hihta tsohtso’naṅwuqat anta.
29 pois o nosso "Deus é fogo consumidor! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.