Hebreus 12

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Noqw itam it akw moṅwvastotiqamuy akw ṅö́yakiwtaqe, ōviy itam qa náṅ’ekni’k̇ahk̇aṅw nanamunwani; nen a’nö yuhtukni. Itam sohsok hihta puptut o’yani, pu sohsok qaanhtiput itamuy ṅuy’yuṅqata.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, desembaraçando-nos de todo peso e do pecado que tenazmente nos assedia, corramos, com perseverança, a carreira que nos está proposta,
2 Itam Jesus aw‐sa taywisni, itahqapevewniy yayhnaqat pu yúkuhqat aw’i. Pam hapi hahlayhpit makiwniqey tunatyawk̇aṅw nahoylehtsit ep mokqey aṅ kuyva, nahaman’ewakw qa hihtatat’a, nihqe God moṅw’atsvewayat putvaqe qatuptu.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, não fazendo caso da ignomínia, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Noqw ōviy uma put aṅ wūwayani, hin pam nakwhani’taqata, hakim qaanhinwisqam put aw rohomhtotiq’ö. Uma put aṅ wūwaye’, soon wuwanmamaṅwuy’yani, pu ókiwhtotini.
3 Considerai, pois, atentamente, aquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos fatigueis, desmaiando em vossa alma.
4 Uma qa haqawa qaanhtiput aw rohomnumhqey ep mōki.
4 Ora, na vossa luta contra o pecado, ainda não tendes resistido até ao sangue
5 Ya tutuveni umuy God tímatnihqat pan ökwhantaqat uma pay suhtokya? Ura yan pey’ta: Itii, Tutuyqawhqa uṅ ökwhantaqw, um put qa paysoqtani, pu pam uṅ sivintoynaqw, um put ep qa pas unaṅwmokmantani.
5 e estais esquecidos da exortação que, como a filhos, discorre convosco: Filho meu, não menosprezes a correção que vem do Senhor, nem desmaies quando por ele és reprovado;
6 Pi Tutuyqawhqa hakiy aw unaṅway’te’, hakiy ökwhaṅwu, pu qa hakiy tiy kwúsuhqey qa wuvahtaṅwu.
6 porque o Senhor corrige a quem ama e açoita a todo filho a quem recebe.
7 Kurs uma ökwhaniwyaqey aṅ kuyyuṅqw, pep hapi pu’ God umuy tímuy’taniqey pan tumaltani. Puyaw haqam hakiy tiat nayat ahpiy qa ökwhaniwa?
7 É para disciplina que perseverais (Deus vos trata como filhos); pois que filho há que o pai não corrige?
8 Pi itam sohsoyam hīhihta ep ökwhaniwya; noqw kurs hak qa hihta ep ökwhaniwe’, pep pu’ soñawnen pam pay hakiy qa puwsuṅway’k̇aṅw tihtaqat tiyat antani, nihqe pay qa God tíatni.
8 Mas, se estais sem correção, de que todos se têm tornado participantes, logo, sois bastardos e não filhos.
9 Yep qatsit ep itanam itamuy ökwhantotaqw, itam pumuy k̇aptsi’yuṅwa. Noqw ya sen itam tis hīhikwsimuy yúkuhqat aw tūqayyuṅwe’, soon qa yesni?
9 Além disso, tínhamos os nossos pais segundo a carne, que nos corrigiam, e os respeitávamos; não havemos de estar em muito maior submissão ao Pai espiritual e, então, viveremos?
10 Itanam pi pay as antsa pan unaṅwtote’, hihsavo itamuy ökwhantotaṅwu. Noqw God hapi itamuy akw moṅwvastotiniqat ōviy panhtiṅwu, itam put an qahováriwyuṅwniqat ōviy’o.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para aproveitamento, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Noqw nāp hak ökwhaniwhqey ep soon hahlayhtimantani; nīk̇aṅw pay atsva hak put aṅ kuyve’ kwakwhat unaṅway’vaṅwu, piw suan hinmaṅwuniqey tuwi’vaṅwu.
11 Toda disciplina, com efeito, no momento não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza; ao depois, entretanto, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Oviy hakiy unaṅwmokq, maat súhayiwtaqw uma öqalayani; pu hakiy tamöat qaöqáwi’taqw uma put hoṅvitotani.
12 Por isso, restabelecei as mãos descaídas e os joelhos trôpegos;
13 Nen uma soñawnen hakimuy kukyamuy eṅem suwip pöhtotani; nāp hisat hakiy kuk’at qa pasiwtaqat ȫqaat ruhpakni; pam qa panhtit qalaptuni.
13 e fazei caminhos retos para os pés, para que não se extravie o que é manco; antes, seja curado.
14 Uma sohsokmuy amumum kwakwhat qatsit aṅ ö’qalyani, pu qahovársqatsit aṅ’a. Put uma ṅastaye’, soon Tutuyqawhqat aw yórikyani.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Uma pās tunatyawwisni, taq sen haqawa God núokwayat qa akw moṅwvastini, taq nāp hisat hak tūsaqat a’nö tsīvot anhte’ wūhaknihqamuy hovalani.
15 atentando, diligentemente, por que ninguém seja faltoso, separando-se da graça de Deus; nem haja alguma raiz de amargura que, brotando, vos perturbe, e, por meio dela, muitos sejam contaminados;
16 Uma tunatyaltotini, taq nāp hisat haqawa tokot sokoplawni; sen yep qatsit‐sa aw tunatyawtani, Esaut an’i. Ura pam motitinihqe makiway sūs nösniqey aw aptsiwtaqat ōviy put nāhoyṅwa.
16 nem haja algum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um repasto, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Noqw ura ahpiy pantaqw, put naat put öqalaniqat pam nāwakna. Noqw pay ayo noiwa, soon kurs pam hiniwhtiqat alöṅtaniqw ōviy’o, nāmahin pi as ura okiw pas pakk̇aṅw hin put alöṅtaniqey hepta.
17 Pois sabeis também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 Pi uma tūkwit Sinait qa aw öki, imuy Israel‐sinmuy amún’i. Ura pam tūkwi uwiwik̇aṅw pamesit akw nömseekiwk̇aṅw, qatāla, pu piw huk’ohpokiwta.
18 Ora, não tendes chegado ao fogo palpável e ardente, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Pu paṅqw hak tȫtökqe hiṅqawlawhq, puma put tönayat nanapta; nihqe puma put nanaptaqe, as pam pāpu qa pumuy amumi yuaataniqat okiw yan tūviṅtota,
19 e ao clangor da trombeta, e ao som de palavras tais, que quantos o ouviram suplicaram que não se lhes falasse mais,
20 Pas kurs puma soon hin tutaptiwhqat aṅ kuyyuṅwniqe ōviy’o, pi ura paṅqawu: Nīk̇aṅw híkispi pay himuvohko tūkiwt aw toṅokq, pay tatam uma put tatatupninayamantani, sen lansat akw nīnayamantani.
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.
21 Noqw ura kurs pi pas nuhtsel’ewakw soniwhq, ōviy Moses paṅqawu: Pas nu pavan tsawnaqe, tururuyku.
21 Na verdade, de tal modo era horrível o espetáculo, que Moisés disse: Sinto-me aterrado e trêmulo!
22 Pi uma hapi tūkwit Zion aw öki, pu pas qátuhqat God wuhkokitsokiyat, ōveqatsit ep Jerusalem aw’i; God hoṅviaymuyatuy qaan’ewakw hintaqamuy amumii;
22 Mas tendes chegado ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a incontáveis hostes de anjos, e à universal assembleia
23 Pu sūmi tsovawtaqamuy mohti tihtiwhqat aw tōnawtaqamuy túṅwniam ōveqatsit ep pey’yuṅqa pumuy amumii; pu sohsokmuy amuṅem hin yuki’maqat God aw’i; pu aṅ suan hinyuṅqamuy sinmuy hikwsiam hinyuṅwniqey aṅ pās pasiwhtotiqamuy amumii:
23 e igreja dos primogênitos arrolados nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 It puhuvasiwnit ep God‐nik̇aṅw pu sinmuy amuhtsave hintsakqat Jesus aw’i; pu put uṅwáyat wiwtsiniwyaniqat Abel uṅwáyat epnihqe pavan hihta núnukṅwat tuawi’taqat aw’i.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão que fala coisas superiores ao que fala o próprio Abel.
25 Uma tunatyaltote’ hakiy ōṅaqw yuaataqat aw tūqayyuṅwni. Susmataqpi ima hakiy tūwaqatsit ep yuaaykuqat aw qa tūqayyuṅqam pas ayo qa nöṅa. Noqw pay tis itam hakiy ōṅaqw yuaaykuqat aw qa tūqayyuṅwe’, kurs hin ayo nöṅakni.
25 Tende cuidado, não recuseis ao que fala. Pois, se não escaparam aqueles que recusaram ouvir quem, divinamente, os advertia sobre a terra, muito menos nós, os que nos desviamos daquele que dos céus nos adverte,
26 Ura hakiy tönaat ephaqam pas tūwaqatsit tayayaykina; noqw pu’ hapi pam hinhtiniqey lavayhtiqe paṅqawu: Sūs piw nāt nu qa tūwaqatsit‐sanit pay ōveqatsit enaṅ tayayaykinani.
26 aquele, cuja voz abalou, então, a terra; agora, porém, ele promete, dizendo: Ainda uma vez por todas, farei abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Noqw pam sūs piw sohsok hihta tayayaykinaniqey paṅqawhqe, hihta tayayaykuqat sohsok súlawhtiniqat paṅqawu; pay aṅ hihta yukiwhqat hapi; noqw aṅ himu soon wayayaykuniqa hūrs hoṅvani.
27 Ora, esta palavra: Ainda uma vez por todas significa a remoção dessas coisas abaladas, como tinham sido feitas, para que as coisas que não são abaladas permaneçam.
28 Noqw ōviy hapi itam moṅwtunatyat pas soon wayayaykuniqat makiwyaqe, itam put ep God tsúyakyani; nen itam k̇aptsi’k̇ahk̇aṅw pas hihtay’k̇ahk̇aṅw put aw okiwlalwe’, put unaṅwveyani.
28 Por isso, recebendo nós um reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e santo temor;
29 Taq aw itahyantaqa God qȫhi hihta tsohtso’naṅwuqat anta.
29 porque o nosso Deus é fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.