Hebreus 11
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs VC
1 Itam qapēvewnit akw hihta itahṅöyiy aw yórikyaniqey navoti’yuṅwa, pu put ahpiy hihta qa mātakqat pas suyan māmatsya.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Pi hisatsinom qapēvewniy ahpiy lomayuaatiwya.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Itam qapēvewnayaqey aw tutwaqw kurs tūwaqatsi God lavayiyat akw yukilti; noqw ōviy himu yaṅ mātakyaqa pay hihta mātakyaqat qa put aṅqw yukilti.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Ura Abel qapēvewnaqe Cain epnihqe pavan nukṅwat God aw hihta tavi; nihqe put ahpiy pay kurs pam súantaqey panwat mātakti; God put kuwahtipuyat ömahtaqey akw put paṅqawu; noqw pay as Abel mokpu‐nik̇aṅw nāt put tuawi’ta.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Ura Enoch qapēvewnaqe mokiwuy aṅqw qa yuku, nīk̇aṅw ōmiqatsit aw nahlakiwa. Nihqe pam qa nātuwiwa, God paṅsoq put nahlaknaqw ōviy’o. Pi pam nāt qa nahlakniwht, pam aw lomanavotniwta, pam God unaṅwve hinmaqe ōviy’o.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Noqw pay hak qa tuptsiwe’ kurs hin God unaṅwveni; pi God awnihqa pay pam pas suyan qátuhqe put hepnumyaqamuy kuwahtiput máqaṅwuqat kurs hin qa tuptsiwni’tani.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 God nāt hihta qe’yaqat aṅwu pay Noaht āawnaqw, pam qapēvewnaqe put k̇aptsita; nihqe pākihut mask̇ataqe timuy ayo nö́ṅakna. Put hapi akw pam yep qatsit tunatyayat aṅ hinwisqamuy qalomáhinwisqat mahtakna; noqw pam súantaniqat God yan put lavayhti, hak God aw tuptsiwhqa hin súantaqat pan’i.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Ura God Abraham wáṅwayhqe, put haqam tutskwat ason makiwniqey aqwniqat aw tutapta. Noqw ōviy pam qapēvewnaqe God aw tuqayvastaqe nāp tutskway aṅqw nakwsu, haqaminihqey qa navoti’k̇aṅwo.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Ura pam qapēvewnaqe haqam tutskwat aw awiniwtaqat qa ep sínonihqey pan hinnuma; ura pam mötsápkit aṅ ki’tinuma. Noqw ura Isaac‐niqw pu Jacob puma piw put an hinnuma; ura God pumuy tutskwat máqaniqey piw āawnaq’ö.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abraham pi wuhkokitsokit huruwunuhqat God ahpiy yayhniwhqat piw yukiwhqat aw tayma.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Ura God Sarah Abraham nȫmayat ti’vaniqat put aw paṅqawu. Noqw pam put hinhtiniqat qapēvewnaqe nö’yiltiqe tsākw tavi, nāmahin pi as pam pāpu pas aṅ ruhpakiwk̇aṅwo.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Paniqw hapi ōviy i’ hak pay mokput antaqat ahpiy tokpelat aṅhqe sōtuy amún qaan’ewakw hintaqam aniwhti, pu pātuwaqatsit qalavaqe tūwat soon hak pohtoylaniqat pan’i.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Ima sohsoyam qapēvewnayak̇ahk̇aṅw qatsiy kūkuyva, himu amumi awiniwtaqat qa ep ökit’a, pay pánis‐sa yāvoq put tutwaqee; nihqe pas suyan put pantaqat pās nātuptsiwnaya, nihqe ömahtota, pay puma qa pep tūwaqatsit ep sínomnik̇aṅw pay paṅqe hāk hinnumyaqey paṅqaqwa.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Pi pan lavayi’yuṅqam súyan pi haqam kiy hepnumya.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Kurs pi hin as puma haqaqw nöṅakqey aqwhaqami tunatyawyuṅwe’, qa hisat pay ahoy aqwye’ qenitutwani.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Noqw puma hapi haqam pas nukṅwat qatsit ōveqatsit aṅqwnihqat tunatyawyuṅwa. Paniqw hapi ōviy God pumuy Tutuyqawhqaamnihqey pan túṅwantiwniqey suhtaq’ewa, pam pumuy amuṅem wuhkokitsokit na’sastaqe ōviy’o.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 God Abraham aw tuwantaqw, pam qapēvewnaqe Isaac God aw tavi, nihqe i’ hak tiy put aw awinit pasiwtaqa pas sūkw tiy kuwahti.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Ura God put aw paṅqawu: Ason Isaac timat uhsinomni, yan’i.
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Pay kurs pi hin God put ahoy tātaynaniqey qa panhtiniqat pam wūwa nāmahinpi as mokni; noqw ōviy paṅqawniqw pay soñawnen pi pam paṅqw put kwusu.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Ura Isaac qapēvewnaqe timuy Jacob‐nik̇aṅw pu Esaut pumuy nāt hihta hintaniqat ep pumuy öqala.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Jacob qapēvewnaqe ura mokiwuy aqw hayiṅwnaqe, Joseph tímuyatuy lȫqmuy öqala, nihqe natöṅpiy akw moto’k̇aṅw God aw okiwlawu.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Joseph qapēvewnaqe qatsíso’ṅwamiq pítuhqe, Israel tímuyatuy haqamiyaniqat mahtsikna; nihqe ȫqayat hin hinhtotiniqat pās tutapta.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Moses tihtiwhq, naat‐niqw pu yuat puma God qapēvewnaqe payhkomuy mūmuyawhtuy aṅ put tupki’ta, yaw pam súhimuniqw ōviy’o, puma moṅwit hin yukiyat qa mamqasqee.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Moses wuṅwqe qapēvewnaqe Pharaoht tiyat mānat tíatnihqey pan túṅwantiwniqey qa nāwakna.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Tatam pay God sinomuyatuy amumum hīhihta aṅ k̇ānanvotniqey namorsta, qaantaqat hahlayhpit ep hihsavo hahlayniqey epnihqee,
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Christ tutukpanhqatsiat Egypt epeq hīhihta núnukṅwat epnihqe pas pávannihqat pan aw wūwaqee, pi pam pan put tunatyat ep hihta akw tayawinpit pas antsay’taqe ōviy’o.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Pam qapēvewnaqe ōviy Egypt‐tutskwat tatamhta, moṅwit itsívuyat qa mamqast’a; pas pam hakiy qataymataqpuvanihqat tuway’taqe pan hihta aṅ kuyta.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Pam qapēvewnaqe mañat uṅwáyat hötsíwat ōvaqe pu ánan’ik wiwtsi, piw mañat sikwit tuhpet nȫsa; noqw ōviy motitihtiwyaqamuy tōtimuy qö́yatoqa qa pumuy amumi may’tat, amutsva yūmosa ahpiy’o.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Ura Israel‐sinom qapēvewnayaqe Palavatuphat aṅqe’ tutskwat lakput aṅ ayo nö́ṅa; noqw as Egypt aṅqw sinom put tuwantotat, paöysoa.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Israel‐sinom qapēvewnayaqe tsaṅe’sikis tālat aṅ Jericho‐kitsókit qöqönyaqw, ép kīhut tuhkwaat sapumhti.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Noqw ura tokoy huhyaqa, Rahab, qapēvewnaqe qatuptsiwni’yuṅqamuy amumum qa súlawhti, pi hakim kitsókimi nanauyve pohtamaqam put aw pituqw, pam pumuy amumi unaṅwtapqee.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Noqw ya sen nu nāto piw hiṅqawni? Pi nu haqawatuy tuawi’taniqw soon aṅ tuwaniy imuy amuptsiwtani: Gideon, pu Barak, pu Samson, pu Jephthah, pu David pīwu, pu Samuel, pu God lavay’aymuyatuyu.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Ima qapēvewnit ahpiy haqe’ momṅwituy sinomuyatuy áṅwutota; súan yēsiwniqat aniwnaya; hihta awiniwyuṅqat ep öki; pu wukotohohtuy moayamuy útatota;
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Uwiṅwuy a’nö mukiyat tōk̇aya; sipwuvahpit qalayat aṅqw ayo ipwaniwya; qa öqawi’k̇ahk̇aṅw a’nö hoṅvitoti; nānaywaqe a’nö öqaltoti; tuwqamuy taq’oyiyamuy tatslakna.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Momoyam timuy so’qe ahoy tātayyaqw amumi yórikya. Pētu mātaviwyaniqey qa nānakwhaqe, hihta qaan’ewakw aṅ okiwsaniwya; puma hisat ahoy yesvaniwniqat epeq pavan nukṅwat qatsit aw‐sa taywisqe ōviy’o.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Pu pētu amumi qaan’ewakw tututsiwya, pu wuvahtinumya; hikis pas sómiwya, pu sivikiva taṅatiwya.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Puma tatatupniwya; siyarat akw nāhoy tutkitiwya; unaheviwya; sipwuvahpit akw qö́yantiwya; okiw kanelvuhk̇at, pu kapirsvuhk̇at yuwsi’k̇ahk̇aṅw aṅqe’ hinnumya; hihta ṅastayak̇ahk̇aṅwo; hihta akw okiwhinyuṅqe k̇ānanapta.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Yep qatsi pumuy qa hihk̇ay’ta, puma okiw haqe’ qayēsiwhpuve hinnumya, tuhtukwivaa, pu tuhsövaa, pu tutskwat aṅ koroiwyuṅqat aṅ’a.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Ima sohsoyam qapēvewniy ahpiy lomanavotniwya; noqw pay God pumuy hihta āawnaqe pumuy nāt qa maqa.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Nīk̇aṅw itamuṅem hihta pavan nukṅwat pasiwnaqe, puma itamum sumiyank̇ahk̇aṅw pasiwnayaniqat pan yuku.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.