Hebreus 11

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Itam qapēvewnit akw hihta itahṅöyiy aw yórikyaniqey navoti’yuṅwa, pu put ahpiy hihta qa mātakqat pas suyan māmatsya.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Pi hisatsinom qapēvewniy ahpiy lomayuaatiwya.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Itam qapēvewnayaqey aw tutwaqw kurs tūwaqatsi God lavayiyat akw yukilti; noqw ōviy himu yaṅ mātakyaqa pay hihta mātakyaqat qa put aṅqw yukilti.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Ura Abel qapēvewnaqe Cain epnihqe pavan nukṅwat God aw hihta tavi; nihqe put ahpiy pay kurs pam súantaqey panwat mātakti; God put kuwahtipuyat ömahtaqey akw put paṅqawu; noqw pay as Abel mokpu‐nik̇aṅw nāt put tuawi’ta.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Ura Enoch qapēvewnaqe mokiwuy aṅqw qa yuku, nīk̇aṅw ōmiqatsit aw nahlakiwa. Nihqe pam qa nātuwiwa, God paṅsoq put nahlaknaqw ōviy’o. Pi pam nāt qa nahlakniwht, pam aw lomanavotniwta, pam God unaṅwve hinmaqe ōviy’o.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Noqw pay hak qa tuptsiwe’ kurs hin God unaṅwveni; pi God awnihqa pay pam pas suyan qátuhqe put hepnumyaqamuy kuwahtiput máqaṅwuqat kurs hin qa tuptsiwni’tani.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 God nāt hihta qe’yaqat aṅwu pay Noaht āawnaqw, pam qapēvewnaqe put k̇aptsita; nihqe pākihut mask̇ataqe timuy ayo nö́ṅakna. Put hapi akw pam yep qatsit tunatyayat aṅ hinwisqamuy qalomáhinwisqat mahtakna; noqw pam súantaniqat God yan put lavayhti, hak God aw tuptsiwhqa hin súantaqat pan’i.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Ura God Abraham wáṅwayhqe, put haqam tutskwat ason makiwniqey aqwniqat aw tutapta. Noqw ōviy pam qapēvewnaqe God aw tuqayvastaqe nāp tutskway aṅqw nakwsu, haqaminihqey qa navoti’k̇aṅwo.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 Ura pam qapēvewnaqe haqam tutskwat aw awiniwtaqat qa ep sínonihqey pan hinnuma; ura pam mötsápkit aṅ ki’tinuma. Noqw ura Isaac‐niqw pu Jacob puma piw put an hinnuma; ura God pumuy tutskwat máqaniqey piw āawnaq’ö.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Abraham pi wuhkokitsokit huruwunuhqat God ahpiy yayhniwhqat piw yukiwhqat aw tayma.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Ura God Sarah Abraham nȫmayat ti’vaniqat put aw paṅqawu. Noqw pam put hinhtiniqat qapēvewnaqe nö’yiltiqe tsākw tavi, nāmahin pi as pam pāpu pas aṅ ruhpakiwk̇aṅwo.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Paniqw hapi ōviy i’ hak pay mokput antaqat ahpiy tokpelat aṅhqe sōtuy amún qaan’ewakw hintaqam aniwhti, pu pātuwaqatsit qalavaqe tūwat soon hak pohtoylaniqat pan’i.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Ima sohsoyam qapēvewnayak̇ahk̇aṅw qatsiy kūkuyva, himu amumi awiniwtaqat qa ep ökit’a, pay pánis‐sa yāvoq put tutwaqee; nihqe pas suyan put pantaqat pās nātuptsiwnaya, nihqe ömahtota, pay puma qa pep tūwaqatsit ep sínomnik̇aṅw pay paṅqe hāk hinnumyaqey paṅqaqwa.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Pi pan lavayi’yuṅqam súyan pi haqam kiy hepnumya.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Kurs pi hin as puma haqaqw nöṅakqey aqwhaqami tunatyawyuṅwe’, qa hisat pay ahoy aqwye’ qenitutwani.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Noqw puma hapi haqam pas nukṅwat qatsit ōveqatsit aṅqwnihqat tunatyawyuṅwa. Paniqw hapi ōviy God pumuy Tutuyqawhqaamnihqey pan túṅwantiwniqey suhtaq’ewa, pam pumuy amuṅem wuhkokitsokit na’sastaqe ōviy’o.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 God Abraham aw tuwantaqw, pam qapēvewnaqe Isaac God aw tavi, nihqe i’ hak tiy put aw awinit pasiwtaqa pas sūkw tiy kuwahti.
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 Ura God put aw paṅqawu: Ason Isaac timat uhsinomni, yan’i.
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Pay kurs pi hin God put ahoy tātaynaniqey qa panhtiniqat pam wūwa nāmahinpi as mokni; noqw ōviy paṅqawniqw pay soñawnen pi pam paṅqw put kwusu.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Ura Isaac qapēvewnaqe timuy Jacob‐nik̇aṅw pu Esaut pumuy nāt hihta hintaniqat ep pumuy öqala.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Jacob qapēvewnaqe ura mokiwuy aqw hayiṅwnaqe, Joseph tímuyatuy lȫqmuy öqala, nihqe natöṅpiy akw moto’k̇aṅw God aw okiwlawu.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Joseph qapēvewnaqe qatsíso’ṅwamiq pítuhqe, Israel tímuyatuy haqamiyaniqat mahtsikna; nihqe ȫqayat hin hinhtotiniqat pās tutapta.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Moses tihtiwhq, naat‐niqw pu yuat puma God qapēvewnaqe payhkomuy mūmuyawhtuy aṅ put tupki’ta, yaw pam súhimuniqw ōviy’o, puma moṅwit hin yukiyat qa mamqasqee.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Moses wuṅwqe qapēvewnaqe Pharaoht tiyat mānat tíatnihqey pan túṅwantiwniqey qa nāwakna.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Tatam pay God sinomuyatuy amumum hīhihta aṅ k̇ānanvotniqey namorsta, qaantaqat hahlayhpit ep hihsavo hahlayniqey epnihqee,
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 Christ tutukpanhqatsiat Egypt epeq hīhihta núnukṅwat epnihqe pas pávannihqat pan aw wūwaqee, pi pam pan put tunatyat ep hihta akw tayawinpit pas antsay’taqe ōviy’o.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Pam qapēvewnaqe ōviy Egypt‐tutskwat tatamhta, moṅwit itsívuyat qa mamqast’a; pas pam hakiy qataymataqpuvanihqat tuway’taqe pan hihta aṅ kuyta.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Pam qapēvewnaqe mañat uṅwáyat hötsíwat ōvaqe pu ánan’ik wiwtsi, piw mañat sikwit tuhpet nȫsa; noqw ōviy motitihtiwyaqamuy tōtimuy qö́yatoqa qa pumuy amumi may’tat, amutsva yūmosa ahpiy’o.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Ura Israel‐sinom qapēvewnayaqe Palavatuphat aṅqe’ tutskwat lakput aṅ ayo nö́ṅa; noqw as Egypt aṅqw sinom put tuwantotat, paöysoa.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Israel‐sinom qapēvewnayaqe tsaṅe’sikis tālat aṅ Jericho‐kitsókit qöqönyaqw, ép kīhut tuhkwaat sapumhti.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Noqw ura tokoy huhyaqa, Rahab, qapēvewnaqe qatuptsiwni’yuṅqamuy amumum qa súlawhti, pi hakim kitsókimi nanauyve pohtamaqam put aw pituqw, pam pumuy amumi unaṅwtapqee.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Noqw ya sen nu nāto piw hiṅqawni? Pi nu haqawatuy tuawi’taniqw soon aṅ tuwaniy imuy amuptsiwtani: Gideon, pu Barak, pu Samson, pu Jephthah, pu David pīwu, pu Samuel, pu God lavay’aymuyatuyu.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Ima qapēvewnit ahpiy haqe’ momṅwituy sinomuyatuy áṅwutota; súan yēsiwniqat aniwnaya; hihta awiniwyuṅqat ep öki; pu wukotohohtuy moayamuy útatota;
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 Uwiṅwuy a’nö mukiyat tōk̇aya; sipwuvahpit qalayat aṅqw ayo ipwaniwya; qa öqawi’k̇ahk̇aṅw a’nö hoṅvitoti; nānaywaqe a’nö öqaltoti; tuwqamuy taq’oyiyamuy tatslakna.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Momoyam timuy so’qe ahoy tātayyaqw amumi yórikya. Pētu mātaviwyaniqey qa nānakwhaqe, hihta qaan’ewakw aṅ okiwsaniwya; puma hisat ahoy yesvaniwniqat epeq pavan nukṅwat qatsit aw‐sa taywisqe ōviy’o.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Pu pētu amumi qaan’ewakw tututsiwya, pu wuvahtinumya; hikis pas sómiwya, pu sivikiva taṅatiwya.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Puma tatatupniwya; siyarat akw nāhoy tutkitiwya; unaheviwya; sipwuvahpit akw qö́yantiwya; okiw kanelvuhk̇at, pu kapirsvuhk̇at yuwsi’k̇ahk̇aṅw aṅqe’ hinnumya; hihta ṅastayak̇ahk̇aṅwo; hihta akw okiwhinyuṅqe k̇ānanapta.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Yep qatsi pumuy qa hihk̇ay’ta, puma okiw haqe’ qayēsiwhpuve hinnumya, tuhtukwivaa, pu tuhsövaa, pu tutskwat aṅ koroiwyuṅqat aṅ’a.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Ima sohsoyam qapēvewniy ahpiy lomanavotniwya; noqw pay God pumuy hihta āawnaqe pumuy nāt qa maqa.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Nīk̇aṅw itamuṅem hihta pavan nukṅwat pasiwnaqe, puma itamum sumiyank̇ahk̇aṅw pasiwnayaniqat pan yuku.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.