Atos 7

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pahsat pu God awwat mohpeq moṅwi Stephen aw paṅqawu: Ya pas pay ima hiṅqaqwaqw panta?
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Noqw pam paṅqawu: Tahtaqtu, isinomu, itanamu, kurs huvam tuqayvastotaa! Ura itana Abraham nāt Charran ep qa qátuhqe, Mesopotamiat ep qatuqw, God lolmat tālawṅwat pitsáṅway’taqa put aw mātakti;
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Nihqe aw paṅqawu: Um uhtutskway, pu uhsinomuy amuṅaqw ahpiyni; nen nu tutskwat uṅ āawnaniqat um aqwni.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Pahsat pu pam Chaldia‐sinmuy tutskwayamuy aṅqw ahpiynihqe, Charran‐tutskwat ep qatuptu. Noqw put naat mokq paṅqw pu God it tutskwat uma ep pu’ yesqat aw put nahlakna.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Nīk̇aṅw pam pep hihsaqhaqam himuy’taniqat pam put qa maqa; pas qae, qa ṅas’ew haqami wuhkukniqat pahsaq’a; nīk̇aṅw pam put pas máqaniqey aw paṅqawu pu’ aṅk put ahpiy sinototiniqamuyu. Noqw puma put himuy’yuṅwni, put aw kita, nāt pam qa ti’taq’ö.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Nihqe God yan lavayhti: Yaw put ahpiy aniwhtotiqam haqam qa nāp tutskway ep hinnumyani; noqw yaw pep sinom pumuy tusoqtuwiktotani; nen súnat‐sikip sunat yahsaṅwuy aṅ pumuy okiwsahsanyani.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Pu ason hihtuwat sinom pumuy tusoqtuwiki’yuṅqw nu pumuy amuṅem hinwat yúkuni, kita God; pu ason pantaqat atsva puma paṅqw nóṅak̇e’, yep nuy tumalay’yuṅwi.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Noqw God put aw pasiwnaqe, poṅotkituvoyla put tuawi’taniqat pan put aw yuku; noqw ōviy Isaac tihtiwhq, Abraham nanalsikis talqat ep put poṅotku; noqw Isaac Jacob pantsana; noqw Jacob pakwt lȫq sihkay’taqamuy timuy piw pantsanhta. Noqw puma hapi itahwu’yamu.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 Noqw wūwuyom Joseph atsviy unaṅtuyvayaqe, Egypt aqw put huyaya; noqw God put amum yantaqe,
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Sohsok kānanvotpiyat aṅqw put ayo tavi’ma; pu Egypt epeq moṅwit Pharoaht aw put lomamataqta, pu súanwuwnitoyna. Noqw pam put Egypt aw moṅwtavi, pu put amum ki’yuṅqamuy sohsokmuy amumii.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Noqw Egypt aṅ ahsupoq tsö́ṅösti, pu Chanaan aṅ’a, noqw sinom okiwhtoti; noqw itanam qa tunöstutwa.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Noqw yaw Egypt epeq söhövosi óyihqat Jacob navotqe, mohti itanamuy paṅsoq hōna.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Nit pu piw yaw Joseph haknihqey pāvamuy āawna; noqw Joseph sinomat hákimyaqey Pharaoht āawniwa.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Pahsat pu Joseph nay Jacob wáṅwayi, pu sohsokmuy sinomuyu, payhp sunat‐nik̇aṅw aṅqw pakwt tsivot sihk̇aytaqamuyu.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Noqw ōviy Jacob Egypt aqw’a; nihqe pam pepeq mōki, pam’i pu itanamu.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Noqw pumuy tokoyamuy Sychem aw kiwisqe, pep tuamqölöt aqw taṅatota, ura Abraham Sychem ep hakiy Emmor tímuyatuy amuṅaqw sīvat akw put tuihqat paṅsoq’a.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 Noqw hihta awinit God Abraham aw qaöwívasiwnaqat aw hayiṅwtiqw, sinom Egypt epeq natkototaqe suhpanti.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Noqw pas suhk̇a moṅwi Joseph qa tuwi’taqa moṅwqenit ep wunuptu.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Nihqe pam hak itanamuy amumi tutuhistivaqe pumuy okiwsahsanqw, yaw timat qa yesniqat ōviy puma titipostuy ihk̇e tatamlalwaniqat pam nāwakna.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Pan yēsiwhq, Moses tihtiwa; nihqe yaw súhimu; nihqe payhkomuy mūmuyawhtuy aṅ nay kīyat ep aw unaṅwtaviwta.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Noqw pam haqami tūviwhq, Pharaoht tiat māna put wikqe, put nēṅem wuṅwna.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Noqw Moses Egypt epeq sinmuy hihta wuwantuwiyamuy aṅ sohsok tuwi’taqe, a’nö lay’taqat lavayi’ta, pu hintsakpit’a.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Noqw pam lȫp sunat yahsaṅwni’k̇aṅw, pas nāp sinomuy, Israel‐sinmuy, amumi kurs pohtaniqey unaṅwti.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Noqw suhk̇a qaanhintsahtsaniwhq, pam túwahqe eṅem lavayhti; nihqe eṅem nāoyhqe Egypt‐sinot nīna.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Suhpan as God put ahpiy put sinomuyatuy ayo óyaniqat puma māmatsyaniqat pam wūwaqe ōviy’o. Noqw puma qa māmatsya.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Pu qavoṅvaqw hakim nāyawhq, pam amumi pítuhqe as piw pumuy nāmi pö́hiknaniqey wūwaqe amumi paṅqawu: Soh, tāqatu, uma nātupkomu; ya uma hinoqw nāyuyuyhna?
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Noqw sinosṅway qaanhintsahtsanqa Moses ayo naatsqöqna paṅqawk̇aṅwo: Ya hak uṅ itamumi moṅwtavi? Puyaw hak uṅ itamuy hin yukunaniqat aw uṅ tavi?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Ya um tāvok Egypt‐sinot nīnaqe, nuy piw nīnaniqe ōviy’o?
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Yan pam hiṅqawhq, pahsat pu Moses Egypt aṅqw wāyaqe, Madian‐tutskwat ep qatuptu; nihqe pam pep lȫqmuy tīyotuy tímuy’va.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Noqw lȫp sunat yahsaṅwuy aṅ ruhpakq, pep pu’ qayēsiwhpuve tūkwit Sinat ep Tutuyqawhqat hoṅviayaat himutskit uwiwitaqat aṅqw put aw mātakti.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Noqw Moses put túwahqe, pep himu hintaqat aw wūwantaqe, as aw tātayniqe, ōviy aw nakwsuqw, Tutuyqawhqat tönaat put aw paṅqawu:
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 Nu hapi umunamuy aw yantaqaam God, Abraham aw yantaqaata, pu Isaac, pu Jacob aw yantaqaamu. Pahsat pu Moses tsawnaqe tururuykuqe, kurs hin aw tātayni.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Pahsat pu Tutuyqawhqa put aw paṅqawu: Um uhtotsiy óyani, taq um pas hihta ep wunu.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Pay nu pas Egypt epeq isinmuy okiwhinyuṅqat antsa yori; pu nu pumuy eykitotaqw navota. Nihqe nu pumuy put aṅqw qenivo oyaniqe ōviy hāwi. Noqw taa, nu uṅ Egypt aqw hōnani.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 It Moses hapi ura puma qanānakwhaqe aw paṅqaqwa: Ya hak uṅ itamumi moṅwtavi? Puyaw hak uṅ itamuy hin yukunaniqat aw uṅ tavi? Ura kitota. Noqw pay God put moṅwtavi; piw pam sinomuyatuy amumi put ayata, pam hoṅviayat himutskit aṅqw put aw mātaqtiqat māyat ahpiy pumuy ayo ōoyniqat ōviy’o.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Pam hapi Egypt epeq hīhihta k̇ātatayhpit hihta tuawi’yuṅqat tumaltat, pumuy paṅqw ipwa, pu patuphat Pālaṅpu yan mātsiwhqat aṅqee, pu qayēsiwhpuvee, lȫp sunat yahsaṅwuy aṅ’a.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 I’ Moses hapi ura Israel‐sinmuy amumi paṅqawu: God Umuhtutuyqawhqa umuhsinomuy amuṅaqw umuṅem lavay’ayat wunuptsinani, nuy hímunihqat pan’i; uma put aw tūqayyuṅwni.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 I’ hapi qayesiwhpuve tsovawtaqamuy amumum hinnuma, pu tūkwit Sinat epeq put aw yuaaykuqat hoṅviayat ámuma, pu itanamuy amumuma. I’ hapi hak taytaqat lavayit itamumi mātapniqey ōviy put makiwa.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Noqw itanam put aw qa tuqayvastotaniqey nānawaknaqe, put nahpiy ayo tūvayaqe, unaṅwpeq ahoy Egypt aw namtökya;
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Nihqe Aaron aw paṅqaqwa: Itamuy hihtuy amumi yanyuṅwniqamuy itamuṅem yukuhtaa; noqw puma itamupyeve hinwisni. Pay pi itamuy Egypt aṅqw nö́ṅaknaqa Moses kurs haqamii, kitota.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Nihqe ép puma wakashoyat yukuyaqe, wutsit aw hom’ooyyak̇ahk̇aṅw, nāp may akw hihta tumaltotaqey ep hahlayya.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Pahsat pu God pumuy amuṅaqw ayo namtökqe, ōvaqe hihtuy qaan’ewakw hintaqamuy amumi nāwakinwisniqat aw pumuy mātavi; pay pi ura God lavay’aymuyatuy pēniyamuy aṅ yan pey’ta: Ya pas antsa pay uma lȫp sunat yahsaṅwuy aṅ qayēsiwhpuve inumi hihtuy qö́yank̇ahk̇aṅw, hom’ooyya, uma Israel‐sinomu?
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Qa hin’i; uma Moloch mötsápkiyat yawnumya, pu aw umuhyantaqay Remphan sōhuyata; uma hihtuy pumuy amún sosniwyaqamuy yukuhtota amumi nāwakintotaniqe ōviy’o. Noqw ōviy nu umuy Babylon yupqöymiq tsamni, yan’i.
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 Itanam pi ura qayēsiwhpuve hihta tuawi’taqat mötsápkit pasiwyuṅwa, hin pam Moses aw tutaptaqat pan’i. Nihqe ura Moses aw paṅqawu pam hin yukiwtaqat aw yórikqey pan put yúkuniqata.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Noqw pu amuṅk itanam Joshuat amum hīhihtuy sinmuy tutskwayamuy kwahanayaqe, ep put kwusivaya, ura God itanamuy amupyeve pumuy haqami lālayi; noqw mötsápkihu David qatsíyat aw pahsavo pep wunu.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Noqw pam God aṅqw paaṅwaniwhq, as Jacob aw yantaqayat God eṅem kītaniqey unaṅwti.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Noqw Solomon hapi put eṅem kīta.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Noqw pu pas Sus’oveqnihqa kīkihut sinmuy māyamuy akw yukiltotiqat qa aṅ qatu; pi ura God lavay’ayay ahpiy paṅqawu:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Oveqatsi imoṅw’atsvewa, pu tūwaqatsi iwuwukpi. Ya uma inuṅem kīhut yukuyani? kita Tutuyqawhqa. Ya sen nu pep nāsuṅwnani?
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ya īi himu qa sohsoy imay akw yukilti?
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Is uma hihtu qa ṅöyaltotiṅwuqamu, a’nö unaṅway’yuṅqamu, pu naqsöp’iwyuṅqamu! uma sutsep Qahováriwtaqat Hikwsit aw rohomnumya; uma umunamuy hinyuṅqw amunyuṅwa.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Ya umunam God lavay’aymuyatuy hihtawat qa okiwsasna? Pu ura hak Súantaqa pituniqat hakim aṅwu pay lavayhtotiqamuy puma qöqya; noqw yepehaq uma put nuhtumi mātapyaqe nīnaya.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Uma as ōveqatsit aṅqw hoṅvia’yatuy amuhpiy tutavot ömahtotak̇aṅw, qa aṅ hinwisa, kita.
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Noqw puma it nanaptaqe, pavan pas unaṅwso’qe, tamay ṅuritota.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Noqw pam Qahováriwtaqat Hikwsit akw tuyqawiwk̇aṅw ōveqatsit aqwhaqami taytaqe, God lolmat tālawṅwayat‐nik̇aṅw pu Jesus God putvaqe wunuqw tuwa;
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Nihqe paṅqawu: Meh, nu ōveqatsit aw hötsíltiqw tuwa; noqw Sinot Tiat God putvaqe wunu.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Pahsat pu puma a’nö hiṅqawk̇ahk̇aṅw, naqvuy útatotat, sūsaq put aw yuhtukqe,
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Put kīṅaqw haqami tūvayaqe, tatatupya. Noqw put ehpewi hiṅqaqwaqam hakiy puhuwuṅwiwtaqat Saul yan mātsiwhqat kukmiq yuwsiy o’ya.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Noqw puma Stephen tatatupyaqw, pam God aw okiw taqa’naṅwtiqe paṅqawu: Tutuyqawhqa Jesus, um okiw ihikwsiy kwusuni, kita.
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Pu pam tamötswunuptuqe, pas tönay aṅqe’ paṅqawu: Tutuyqawhqa, um okiw it qaanhtiput pumuy qa tukopnani, kita. Yan pam lavayhtit mōki.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.