Atos 7

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pahsat pu God awwat mohpeq moṅwi Stephen aw paṅqawu: Ya pas pay ima hiṅqaqwaqw panta?
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Noqw pam paṅqawu: Tahtaqtu, isinomu, itanamu, kurs huvam tuqayvastotaa! Ura itana Abraham nāt Charran ep qa qátuhqe, Mesopotamiat ep qatuqw, God lolmat tālawṅwat pitsáṅway’taqa put aw mātakti;
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Nihqe aw paṅqawu: Um uhtutskway, pu uhsinomuy amuṅaqw ahpiyni; nen nu tutskwat uṅ āawnaniqat um aqwni.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Pahsat pu pam Chaldia‐sinmuy tutskwayamuy aṅqw ahpiynihqe, Charran‐tutskwat ep qatuptu. Noqw put naat mokq paṅqw pu God it tutskwat uma ep pu’ yesqat aw put nahlakna.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Nīk̇aṅw pam pep hihsaqhaqam himuy’taniqat pam put qa maqa; pas qae, qa ṅas’ew haqami wuhkukniqat pahsaq’a; nīk̇aṅw pam put pas máqaniqey aw paṅqawu pu’ aṅk put ahpiy sinototiniqamuyu. Noqw puma put himuy’yuṅwni, put aw kita, nāt pam qa ti’taq’ö.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Nihqe God yan lavayhti: Yaw put ahpiy aniwhtotiqam haqam qa nāp tutskway ep hinnumyani; noqw yaw pep sinom pumuy tusoqtuwiktotani; nen súnat‐sikip sunat yahsaṅwuy aṅ pumuy okiwsahsanyani.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Pu ason hihtuwat sinom pumuy tusoqtuwiki’yuṅqw nu pumuy amuṅem hinwat yúkuni, kita God; pu ason pantaqat atsva puma paṅqw nóṅak̇e’, yep nuy tumalay’yuṅwi.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Noqw God put aw pasiwnaqe, poṅotkituvoyla put tuawi’taniqat pan put aw yuku; noqw ōviy Isaac tihtiwhq, Abraham nanalsikis talqat ep put poṅotku; noqw Isaac Jacob pantsana; noqw Jacob pakwt lȫq sihkay’taqamuy timuy piw pantsanhta. Noqw puma hapi itahwu’yamu.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 Noqw wūwuyom Joseph atsviy unaṅtuyvayaqe, Egypt aqw put huyaya; noqw God put amum yantaqe,
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Sohsok kānanvotpiyat aṅqw put ayo tavi’ma; pu Egypt epeq moṅwit Pharoaht aw put lomamataqta, pu súanwuwnitoyna. Noqw pam put Egypt aw moṅwtavi, pu put amum ki’yuṅqamuy sohsokmuy amumii.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Noqw Egypt aṅ ahsupoq tsö́ṅösti, pu Chanaan aṅ’a, noqw sinom okiwhtoti; noqw itanam qa tunöstutwa.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Noqw yaw Egypt epeq söhövosi óyihqat Jacob navotqe, mohti itanamuy paṅsoq hōna.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Nit pu piw yaw Joseph haknihqey pāvamuy āawna; noqw Joseph sinomat hákimyaqey Pharaoht āawniwa.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Pahsat pu Joseph nay Jacob wáṅwayi, pu sohsokmuy sinomuyu, payhp sunat‐nik̇aṅw aṅqw pakwt tsivot sihk̇aytaqamuyu.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Noqw ōviy Jacob Egypt aqw’a; nihqe pam pepeq mōki, pam’i pu itanamu.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Noqw pumuy tokoyamuy Sychem aw kiwisqe, pep tuamqölöt aqw taṅatota, ura Abraham Sychem ep hakiy Emmor tímuyatuy amuṅaqw sīvat akw put tuihqat paṅsoq’a.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 Noqw hihta awinit God Abraham aw qaöwívasiwnaqat aw hayiṅwtiqw, sinom Egypt epeq natkototaqe suhpanti.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Noqw pas suhk̇a moṅwi Joseph qa tuwi’taqa moṅwqenit ep wunuptu.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Nihqe pam hak itanamuy amumi tutuhistivaqe pumuy okiwsahsanqw, yaw timat qa yesniqat ōviy puma titipostuy ihk̇e tatamlalwaniqat pam nāwakna.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Pan yēsiwhq, Moses tihtiwa; nihqe yaw súhimu; nihqe payhkomuy mūmuyawhtuy aṅ nay kīyat ep aw unaṅwtaviwta.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Noqw pam haqami tūviwhq, Pharaoht tiat māna put wikqe, put nēṅem wuṅwna.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Noqw Moses Egypt epeq sinmuy hihta wuwantuwiyamuy aṅ sohsok tuwi’taqe, a’nö lay’taqat lavayi’ta, pu hintsakpit’a.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 Noqw pam lȫp sunat yahsaṅwni’k̇aṅw, pas nāp sinomuy, Israel‐sinmuy, amumi kurs pohtaniqey unaṅwti.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Noqw suhk̇a qaanhintsahtsaniwhq, pam túwahqe eṅem lavayhti; nihqe eṅem nāoyhqe Egypt‐sinot nīna.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Suhpan as God put ahpiy put sinomuyatuy ayo óyaniqat puma māmatsyaniqat pam wūwaqe ōviy’o. Noqw puma qa māmatsya.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Pu qavoṅvaqw hakim nāyawhq, pam amumi pítuhqe as piw pumuy nāmi pö́hiknaniqey wūwaqe amumi paṅqawu: Soh, tāqatu, uma nātupkomu; ya uma hinoqw nāyuyuyhna?
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Noqw sinosṅway qaanhintsahtsanqa Moses ayo naatsqöqna paṅqawk̇aṅwo: Ya hak uṅ itamumi moṅwtavi? Puyaw hak uṅ itamuy hin yukunaniqat aw uṅ tavi?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Ya um tāvok Egypt‐sinot nīnaqe, nuy piw nīnaniqe ōviy’o?
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Yan pam hiṅqawhq, pahsat pu Moses Egypt aṅqw wāyaqe, Madian‐tutskwat ep qatuptu; nihqe pam pep lȫqmuy tīyotuy tímuy’va.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 Noqw lȫp sunat yahsaṅwuy aṅ ruhpakq, pep pu’ qayēsiwhpuve tūkwit Sinat ep Tutuyqawhqat hoṅviayaat himutskit uwiwitaqat aṅqw put aw mātakti.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Noqw Moses put túwahqe, pep himu hintaqat aw wūwantaqe, as aw tātayniqe, ōviy aw nakwsuqw, Tutuyqawhqat tönaat put aw paṅqawu:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 Nu hapi umunamuy aw yantaqaam God, Abraham aw yantaqaata, pu Isaac, pu Jacob aw yantaqaamu. Pahsat pu Moses tsawnaqe tururuykuqe, kurs hin aw tātayni.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Pahsat pu Tutuyqawhqa put aw paṅqawu: Um uhtotsiy óyani, taq um pas hihta ep wunu.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Pay nu pas Egypt epeq isinmuy okiwhinyuṅqat antsa yori; pu nu pumuy eykitotaqw navota. Nihqe nu pumuy put aṅqw qenivo oyaniqe ōviy hāwi. Noqw taa, nu uṅ Egypt aqw hōnani.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 It Moses hapi ura puma qanānakwhaqe aw paṅqaqwa: Ya hak uṅ itamumi moṅwtavi? Puyaw hak uṅ itamuy hin yukunaniqat aw uṅ tavi? Ura kitota. Noqw pay God put moṅwtavi; piw pam sinomuyatuy amumi put ayata, pam hoṅviayat himutskit aṅqw put aw mātaqtiqat māyat ahpiy pumuy ayo ōoyniqat ōviy’o.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Pam hapi Egypt epeq hīhihta k̇ātatayhpit hihta tuawi’yuṅqat tumaltat, pumuy paṅqw ipwa, pu patuphat Pālaṅpu yan mātsiwhqat aṅqee, pu qayēsiwhpuvee, lȫp sunat yahsaṅwuy aṅ’a.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 I’ Moses hapi ura Israel‐sinmuy amumi paṅqawu: God Umuhtutuyqawhqa umuhsinomuy amuṅaqw umuṅem lavay’ayat wunuptsinani, nuy hímunihqat pan’i; uma put aw tūqayyuṅwni.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 I’ hapi qayesiwhpuve tsovawtaqamuy amumum hinnuma, pu tūkwit Sinat epeq put aw yuaaykuqat hoṅviayat ámuma, pu itanamuy amumuma. I’ hapi hak taytaqat lavayit itamumi mātapniqey ōviy put makiwa.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 Noqw itanam put aw qa tuqayvastotaniqey nānawaknaqe, put nahpiy ayo tūvayaqe, unaṅwpeq ahoy Egypt aw namtökya;
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Nihqe Aaron aw paṅqaqwa: Itamuy hihtuy amumi yanyuṅwniqamuy itamuṅem yukuhtaa; noqw puma itamupyeve hinwisni. Pay pi itamuy Egypt aṅqw nö́ṅaknaqa Moses kurs haqamii, kitota.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Nihqe ép puma wakashoyat yukuyaqe, wutsit aw hom’ooyyak̇ahk̇aṅw, nāp may akw hihta tumaltotaqey ep hahlayya.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Pahsat pu God pumuy amuṅaqw ayo namtökqe, ōvaqe hihtuy qaan’ewakw hintaqamuy amumi nāwakinwisniqat aw pumuy mātavi; pay pi ura God lavay’aymuyatuy pēniyamuy aṅ yan pey’ta: Ya pas antsa pay uma lȫp sunat yahsaṅwuy aṅ qayēsiwhpuve inumi hihtuy qö́yank̇ahk̇aṅw, hom’ooyya, uma Israel‐sinomu?
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Qa hin’i; uma Moloch mötsápkiyat yawnumya, pu aw umuhyantaqay Remphan sōhuyata; uma hihtuy pumuy amún sosniwyaqamuy yukuhtota amumi nāwakintotaniqe ōviy’o. Noqw ōviy nu umuy Babylon yupqöymiq tsamni, yan’i.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Itanam pi ura qayēsiwhpuve hihta tuawi’taqat mötsápkit pasiwyuṅwa, hin pam Moses aw tutaptaqat pan’i. Nihqe ura Moses aw paṅqawu pam hin yukiwtaqat aw yórikqey pan put yúkuniqata.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Noqw pu amuṅk itanam Joshuat amum hīhihtuy sinmuy tutskwayamuy kwahanayaqe, ep put kwusivaya, ura God itanamuy amupyeve pumuy haqami lālayi; noqw mötsápkihu David qatsíyat aw pahsavo pep wunu.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Noqw pam God aṅqw paaṅwaniwhq, as Jacob aw yantaqayat God eṅem kītaniqey unaṅwti.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Noqw Solomon hapi put eṅem kīta.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Noqw pu pas Sus’oveqnihqa kīkihut sinmuy māyamuy akw yukiltotiqat qa aṅ qatu; pi ura God lavay’ayay ahpiy paṅqawu:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Oveqatsi imoṅw’atsvewa, pu tūwaqatsi iwuwukpi. Ya uma inuṅem kīhut yukuyani? kita Tutuyqawhqa. Ya sen nu pep nāsuṅwnani?
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Ya īi himu qa sohsoy imay akw yukilti?
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Is uma hihtu qa ṅöyaltotiṅwuqamu, a’nö unaṅway’yuṅqamu, pu naqsöp’iwyuṅqamu! uma sutsep Qahováriwtaqat Hikwsit aw rohomnumya; uma umunamuy hinyuṅqw amunyuṅwa.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Ya umunam God lavay’aymuyatuy hihtawat qa okiwsasna? Pu ura hak Súantaqa pituniqat hakim aṅwu pay lavayhtotiqamuy puma qöqya; noqw yepehaq uma put nuhtumi mātapyaqe nīnaya.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Uma as ōveqatsit aṅqw hoṅvia’yatuy amuhpiy tutavot ömahtotak̇aṅw, qa aṅ hinwisa, kita.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Noqw puma it nanaptaqe, pavan pas unaṅwso’qe, tamay ṅuritota.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Noqw pam Qahováriwtaqat Hikwsit akw tuyqawiwk̇aṅw ōveqatsit aqwhaqami taytaqe, God lolmat tālawṅwayat‐nik̇aṅw pu Jesus God putvaqe wunuqw tuwa;
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Nihqe paṅqawu: Meh, nu ōveqatsit aw hötsíltiqw tuwa; noqw Sinot Tiat God putvaqe wunu.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Pahsat pu puma a’nö hiṅqawk̇ahk̇aṅw, naqvuy útatotat, sūsaq put aw yuhtukqe,
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Put kīṅaqw haqami tūvayaqe, tatatupya. Noqw put ehpewi hiṅqaqwaqam hakiy puhuwuṅwiwtaqat Saul yan mātsiwhqat kukmiq yuwsiy o’ya.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Noqw puma Stephen tatatupyaqw, pam God aw okiw taqa’naṅwtiqe paṅqawu: Tutuyqawhqa Jesus, um okiw ihikwsiy kwusuni, kita.
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Pu pam tamötswunuptuqe, pas tönay aṅqe’ paṅqawu: Tutuyqawhqa, um okiw it qaanhtiput pumuy qa tukopnani, kita. Yan pam lavayhtit mōki.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.