Atos 13

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Noqw Antioch epeq Jesus aw tōnawtaqamuy amuṅaqw hakim God lavay’aymat yēse, pu tūtutuqaynayaqamu, i’ hak Barnabas, pu Simeon Niger yan túṅwantiwhqa, pu Cyrenet aṅqw hak Lucias; pu Manaen, Moṅwi Herod amum wuṅwqa; noqw Saul.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Noqw nāt puma Tutuyqawhqat aw okiwlalwak̇ahk̇aṅw, nānapwalaqw, Qahováriwtaqa Hikwsi amumi paṅqawu: Nu Barnabas‐nik̇aṅw pu Saul hihta tumalat aw pumuy wáṅwayhq, uma pumuy inuṅem ayo taviyani.
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Noqw puma nānapwalaqe, amuṅem nānawaknat, pumuy qötömi matyawyat, pahpiy pumuy lālayya.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Noqw ōviy puma Qahováriwtaqat Hikwsit ahpiy ayatiwhqe, Seleuciat aw’i, nit paṅqw pu pāvaqe Cyprus aqw’a.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Noqw puma Salamis ep pítuhqe, Jew‐sinmuy tsotsvalkiyamuy ep God lavayiyat nuhtumi yuaata. Noqw puma John tu’sawwiknuma.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Noqw puma it tutskwat pāṅaqw kuytaqat aṅ ahsupoq nankwusaqe, Paphos aw ö́kihqe, hakiy Jew‐sinot Bar‐Jesus yan mātsiwhqat tutwa. Pam hak tuhisay akw tūhintsakni’ta, pu God lavay’ayaatnihqey pan atsáy’ta.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Pam hak pep tutskwat aw moṅw’iwtaqat, Sergius Paulus, pas qa ūnat amum hinnuma; noqw moṅwi Barnabas Saul enaṅ wáṅwayhqe, God lavayiyat navotniqey nāwakna.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Noqw hak Elamus tuhisa (put natṅwaniat Tuhisa i’nihqe pam’i) pumuy amumi rohomhtiqe, moṅwit lomatuawit aw tuptsiwnit aṅqw ayo lasnaniqey anhti.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Pahsat pu Saul (piw Paul yan mātsiwhqa) Qahováriwtaqat Hikwsit akw tuyqawiwk̇aṅw put aw taynumt,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 Aw paṅqawu: Is ohi, um hak sohsok unatwit, pu nukpantuwit akw ahsaliwtaqa, Nukpanat tíata, sohsok súantsakpit tuwqaata! Ya pas um soon Tutuyqawhqat haqe’ suan pöhtaviyat nukushintsahtsanqey qe’tini?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Taay, Tutuyqawhqa hapi ūmi may’ta; noqw uhposi qatālawvaqw, um hihsavo tāwat qa tuway’tani. Noqw pahsat pay put aṅ himu pamös’ohpoqw, pōsiat qatālawva. Noqw as hak put ṅuy’maniqat ōviy pam aṅqe’ may’numa.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Pahsat pu moṅwi hin hiniwhtiqw yórikqe tuptsiwa, hin Paul put Tutuyqawhqat tutuqaynaqat ep k̇ātuqaytaqe ōviy’o.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Noqw Paul suṅwámuy amumum Paphos aṅqw ahpiynihqe, pāvaqe Pamphiliat ep Pergat aw pitu; noqw John pumuy mātapt, ahoy Jerusalem aqwhaqamii.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Noqw puma Pergat aṅqw ahpiynihqe, Pisidiat ep Antioch aw pítuhqe, nasuṅwintalöṅnit ep tsotsvalkimi pakit, ep qatuptu.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Noqw hak tutavot aṅ‐nik̇aṅw pu God lavay’aymuyatuy pēniyamuy aṅ túṅwantaqe yukuqw, tsotsvalkit ep momṅwit pumuy amumi hakiy ayatotaqe paṅqaqwa: Uma tāqat itahsinomu, uma sinmuy amumi hihta lavayhte’, öqalanik panhtini.
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Pahsat pu Paul wunuptut, amumi māmasat, paṅqawu: Uma Israel‐sinom tahtaqtu, pu uma itamun God aw nāwakinwisqamu, kurs uma inumi tuqayvastotani.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 I’ hapi Israel‐sinmuy aw yantaqaam God hakimuy itanamuy namorstaqe, pumuy pas pavan sinota, nāt puma haqam Egypt epeq hinnumyaq’ö; nihqe öqalay pas qaöwíhintaqat akw pumuy paṅqw nö́ṅakna;
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Nihqe lȫp sunat yahsaṅwuy pahsavohaqam qayēsiwhpuve pumuy qatsíyamuy aṅ maqsonlawu.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Nihqe pam Chanaan tutskwat ep tsaṅe’sikipwat hihtuy sinmuy kīqötaqe, tutskwayamuy sinomuy amumi noa. Noqw puma hihta navöewakw antaqat akw tutskwat nāhuyta.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Pantaqat atsve pu’ pam pumuy amumi qaqlehtaqtuy moṅw’oya, sunat‐sikip sunat‐nik̇aṅw aṅqw lȫp sunat pakwt sihk̇ay’taqat (450) yahsaṅwuy pahsavohaqamii, lavay’ayay Samuel aw pahsavoo.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Pantaqat aṅk pu’ puma hakiy pas moṅwit moṅwí’yuṅwniqey tuṅlayhtoti. Noqw God hakiy Kish tiyat Saul yan mātsiwhqat, Benjamin ahpiyvinihqat, pumuy amumi moṅwtavi, lȫp sunat yahsaṅwuy pahsavoo.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Nit pu pam put moṅwqenit aṅqw ayo távihqe, hakiy David pumuy amumi moṅwtavi; nihqe put pam yan lavayhti: Pas nu Jesset tiyat David iunaṅwve hintaqat tuwa; noqw pam sohsok itunatyay aṅ aw antsanni.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 It tāqat hapi ahpiyviyatuy amuhpiy God Israel‐sinmuy Ayo Oyaniqat wunuptsina, it Jesus, hin lavayhtiqey pan’i.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Nāt pam qa pituqw, hak tāqa John yan mātsiwhqa sohsokmuy Israel‐sinmuy amumi yuaataqe paṅqawu: Uma umuhtunatyay aṅqw ayo lasye’, kūyit akw tuvoylatotini.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Noqw pam ayaway aṅ kuyvani’maqe paṅqawu: Uma k̇a nu God lavay’ayaat pas hímunihqat pan wūwantota. Nu qa pam’i. Noqw pay nāt suhk̇a aṅqw inuṅki; noqw soon nu yan’ewaynīk̇aṅw pay ṅas’ew put tōtsiyat ṅahni, John amumi kita.
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Uma tahtaqtu, isinomu, Abraham natkomatu, pu uma itamun God aw nāwakinwisqamu. Nu pu’ umuy hin ayo nö́ṅakniqat umuy āawnani. Put lavayit nu umumi mātapni.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Jerusalem epeq ki’yuṅqam moṅwímuy amumum Jesus qa māmatsya. Nihqe ōviy God lavayiyat aw antsanyaqe put tūvaya, puma pi put lavayit qa mātsi’yuṅqee, nāmahin pi aṅsakis nasuṅwintalöṅnit aṅ God lavay’aymuyatuy lavayiyamuy aṅqw hak pumuy amumi aṅ as túṅwantaṅwuniq’ö.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Puma put mokniqey hihk̇ay’taqat kurs hin pas antsa paṅqaqwani. Nīk̇aṅw puma Pilate put nīnaniqat aw qatūqayya.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Ura tutuvenit aṅ puma pan put hintsatsnaniqat pan pey’ta. Noqw puma yan tutuvenit an sohsok hinhtotiqw, hakim nahoylehtsit aṅqw put hawnayat, tuamhtuhsömiq put panaya.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Noqw God mokiwuy aṅqw put ahoy tātayna.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Noqw hakim tahtaqt put amum hinnumya, Galileet aṅqw Jerusalem aqw pahsavoo. Noqw pam ahoy tātayhq, puma wūhakis tālat aṅ put aw yorstota. Nihqe puma hapi hin yórikyaqey sinmuy amumi tuawi’yuṅwa.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Noqw itam hapi it lomatuawit umuy āawnaniqe ōviy pitu. Ura God itanamuy amumi hin pasiwnaqey
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Pu’ hapi itamuy pumuy tímuyatuy itamuṅem put aṅ aw antsana, Jesus ahoy tātaynaqee. Ura tāwit mohti’maqat aṅknihqat aṅ yan pey’ta: Um hapi Itii. It talöṅvaqat ep hapi nu únaniwhti, yan’i.
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Pu God mokiwuy aṅqw put ahoy tātaynaqe pāpu qa hovahtiniqat lavayhtiqe, yan hiṅqawu: Nu David pas suyan ōkwatuwniqey put aw pasiwnaqey pan nu uṅem yúkuni.
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Yantaqw hapi ōviy ura pam piw sukw tāwit aṅ paṅqawu: Um soon Uhtumal’ayay Qahováriwtaqat hovahtiniqat nakwhanani.
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 David pi God tunatyayat ahpiy qatsívaptsiy ep apitiqe, mokqe, namuy amumum taviwa, nihqe hovahti.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Noqw God it tāqat hapi ahoy tātaynaqw, pam qa hovahti.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Noqw ōviy uma it nanaptani, tahtaqtu, isinomu: It tāqat hapi ahpiy God itamumi pö́hi, itahqaanhtipuy ep’e.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Ura Moses tutavoyaat kurs hin itahqaanhtipuy itamuhpiy ayo yúkuni. Nīk̇aṅw kurs itam Jesus aw tūtuptsiwhq, pam sohsok put itamuhpiy ayo yúkuni.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 — ausente —
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 — ausente —
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Noqw pam lavayyukuqw, Jew‐sinom tsotsvalkiṅaqw nöṅakq, pay ayo’wat nasuṅwintalöṅnit ep piw Paul amumi yuaataniqat qa‐Jew‐sinom nānawakna.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Noqw tsovawtaqam nāmatatveqw, k̇aysiwhqam Jew‐sinom‐niqw pu pumuy amún tuptsiwni’yuṅqam Paul‐nik̇aṅw, pu Barnabas pumuy amuṅkya; noqw puma pumuy amumi yuaaykuqe, God nuokwayat aṅ yūmosa hinwisniqat aṅ öqalanta.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Pu ayo’wat nasuṅwintalöṅnit aw pituqw, pēp pas sohsoyam kīve ki’yuṅqam God lavayiyat aw tūqayyuṅwniqe tsovalti.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Noqw Jew‐sinom qaan’ewakw hintaqamuy sinmuy amumi yórikyaqe, pay qa tsuyhtiqe, Paul hihta lavayhtiqat ehpewi nānaphin yuaativaya.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Pahsat pu Paul Barnabas amum a’nö unaṅwtiqe paṅqawu: Pay as pi God lavayiat kurs hin qa umumi mohti yuaatiwni; noqw pi uma put nahpiy tūvayaqe, qatsit qa so’taqat qa hihk̇ay’yuṅqey pan nāyukunayaqw, ōviy itam hapi qa‐Jew‐sinmuy amumiwat yuaatani.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Pi pan hapi Tutuyqawhqa itamumi tutapta pi pam Jesus yan lavayhtiqe paṅqawu: Um hapi qa‐Jew‐sinmuy amuṅem tālaniqat nu uṅ ayata, tūwaqalvoqhaqami yesqam sinom uhpiy ayo nö́ṅakiwniqat ōviy’o.
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Noqw qa‐Jew‐sinom it nanaptaqe, hahlayk̇ahk̇aṅw God lavayiyat pas hihtatota; noqw hakim hihsa’nihqam qatsit qa so’taqat aw himuy’vayaniqey namorstiwyaqam tūtuptsiwa.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Noqw Tutuyqawhqat lavayiat pep tutskwat aṅ ahsupoq yuaatiwa.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Noqw pay Jew‐sinom pavansinmuy tahtaqtuy, pu ima momoyam God pas k̇aptsi’yuṅqamuy hin unaṅtoynayaqe, Paul‐nik̇aṅw pu Barnabas pumuy okiwsahsantivaya, nihqe tutskway aṅqw pumuy lālayya.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Noqw puma kuhkuy aṅ qöat pumuy amunkiwakw tsatswit, Iconium aqw’a.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Noqw Antioch ep tuptsiwni’yuṅqam yūmosa hahlayya, pu Qahováriwtaqat Hikwsit akw tuyqawiwyuṅwa.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.