2 Coríntios 12
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs VC
1 Pas k̇a nu hihta kwivilalvaye’ soon put akw moṅwvastini. Kurs nu hihta tuawyorikqey, pu Tutuyqawhqa inumi mātaktiqat yuaatani.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Nu hakiy Christ aw tuptsiwni’taqat tuwi’ta. Noqw pam pakwt nālöq sihk̇ay’taqat yahsaṅwuy ephaqam tokpelat yūmoq paki; sen tokoy’k̇aṅwo, sen pay qa tokoy’k̇aṅwo, nu put qa navoti’ta, pay God‐sa put navoti’ta.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Ura nu paṅqawu: Pam hak lomaqatsit aw ōmi wīkiwa, sen tokoy’k̇aṅwo, sen pay qa tokoy’k̇aṅwo, nu put qa navoti’ta, pay God‐sa put navoti’ta.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Noqw pam paṅso wīkiwhqe, lavayit pas kurs hin paṅqawiwhqat navota; noqw put hak yuaataniqw pam mewniwta.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Nu hakiy pantaqat tsok̇anani, nīk̇aṅw pay nu qa nātsok̇anani; nu qaöqáwi’taqey yuaatani.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Kurs nu as hímuiwtaniqey nāwaknanik̇aṅw, nu qa núanhimuniwhtini; pi nu hihta yuaataqey suyan navoti’ta, Nīk̇aṅw pay nu soon panhtini. Taq hak inumi hin yórikqey, pu nuy hin navotqey pan inumi wūwantaniqat nu nāwakna. Noqw pep pu’ pam soon put pantaqat yuhk̇e’ nuy tsok̇anani.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Noqw nu hihta pas pavan yórikqey qa ep pas kwivi’naṅwtiniqw, hihta tūya Satan ahpiy inumi noiwa, kūtat antaqa, nuy tūholawniqee. Noqw put atsviy nu qa pas kwivi’naṅway’ta.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Noqw as pam pantaqa nuy mātapniqat nu pāyis Tutuyqawhqat aw okiw tūviṅta.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Noqw pam inumi paṅqawu: Pay inuokwa ūmi aptsiwta, pi um qaöqáwi’taqw pahsat pu nu uhpiy a’nö öqalay’taqey nuhtumi mahtakinta. Paniqw ōviy nu hahlayk̇aṅw hihta aṅ qa pasiwk̇aṅw put ep himuiwtani; nen nu Christ öqalayat aṅ put amum hinmani.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Nihqe ōviy nu Christ atsviy hihta aṅ k̇ānanvotqey ep hahlayhtima. Nu put lavay’ayaatnihqe ōviy ȫpuiwta; sinom nuy ōvelantota; pu nu hihta hakni’ta; sinom nuy okiwsahsanya. Pi nu qaöqáwi’te’ pahsat pu nu Christ ahpiy a’nö hoṅviiwtani.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Nu yan kwiviyuaataqe núanhimuniwhti, uma nuy put aw lālayyaq’ö, pi as pi uma nuy lomalavaytanik̇aṅwo. Umuyniqw ima nāpnihqe Christ lavay’aymatnihqam pas pavan hihtuya. Noqw nu umumi súaṅqawni: Puma nālomatsok̇ani’yuṅqw pay piw nu súamunta, nāmahin pi as nu pas antsa God‐niqw pay qa hímuu.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Ura nu umuhpa’ tumaltaqe pas antsa Christ lavay’ayaatnihqey pan umumi namtakna; nu qa hihta ep naṅ’eknat, umuhpa’ k̇ātumalat hihta tuawi’taqat tumalta, pu k̇ātatayhpit pīwu.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ya nu aye’ God aw tōnawtaqamuy‐sa lomahintsant, umuy qalomáhintsana? Qae. Ka uma hihta ep inumi hin unaṅway’yuṅwa, nu umumi lomatuawit yuaatat qa hihta umumi tuṅlay’taqat ep’e. Okiw uma inumi put ep pö́hikyani.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Meh, pu’ hapi nu pāyis umumiqniqey aw pitsini’ta; pay nu soon hihta ep umumi tūkway’tani; nu umuhhimuy hihta tuṅlay’taniqey qa put ōviy umumini, pi nu umumi unaṅway’taqey ōviy’o. Pi qa tsātsayom yumuy, namuy amuṅem hihta na’sastotaṅwu, pi pumuy namat, yumat timuy amuṅem hihta na’sastotaṅwu.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Pu tatam pi nu umumi hihta nāvoswani, pu piw nukwsiwhtini, nāmahin pi nu umumi pavan pas unaṅway’taqw, uma tuwat pahsat inumi qa pas unaṅway’yuṅwni.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Noqw pay pií; pay pi nu qa hihta ep umumi tūkway’ta as’a; noqw yaw uma paṅqaqwa: Pam tuhisanihqe ōviy unatwiy akw itamuy nukwáṅwhinhti.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Ura nu umumi hakimuy ayata. Noqw puma haqawa sen umuy hihta kwahana?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Ura nu Titus umumi ayata, piw pu sukwat tuptsiwni’taqata. Noqw ya Titus umuy hihta kwahana? Ya itam qa sun tunatyawta? Ya itam qa sun hinma?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Uma k̇a wūwantotaqw nu umumi nēṅem qenitaniqe ōviy pan penta. Noqw pay qa panta. Pi nu God atpip Christ aw yank̇aṅw umumi penta, uma öqawhtotaniqat ōviy’o, aw iunaṅwamu.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Pas nu tusiiwta k̇a nu umumi pite’ umumi yorikq umuy suan hinwisniqat nu nāwaknaqw, uma qa pan hinwisni. Noqw pay uma as k̇a nu umumi pās yuaataniqat nānawaknaqw nu umuy tuwat qöhqöyni. Nāp hisat pi uma hihta ep nāṅwuy’yuṅwni; nānami unaṅwtutuyyani, nānami itsívuiwyuṅwni, nānamiq hiṅqaqwaqey akw nātsikiwtani, nehpewi sawiwitotani, pu pas hihtunihqey panyuṅwni, tsotsvalqey aṅ qanamítuqayveyani.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Pu nāp hisat nu piw umumi pituqw, God Ina umutsva nuy hamanhtoynani, taq k̇a nu k̇aysiwhqamuy qaanhtipuy aṅqw qa lasyaqamuy tuwe’ unaṅwmokni, puma itséhe’qatsiy, pu qahopqatsiy, pu qaunáṅwtalqatsiy qa qe’totiq’ö.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.