2 Coríntios 12

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pas k̇a nu hihta kwivilalvaye’ soon put akw moṅwvastini. Kurs nu hihta tuawyorikqey, pu Tutuyqawhqa inumi mātaktiqat yuaatani.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Nu hakiy Christ aw tuptsiwni’taqat tuwi’ta. Noqw pam pakwt nālöq sihk̇ay’taqat yahsaṅwuy ephaqam tokpelat yūmoq paki; sen tokoy’k̇aṅwo, sen pay qa tokoy’k̇aṅwo, nu put qa navoti’ta, pay God‐sa put navoti’ta.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 Ura nu paṅqawu: Pam hak lomaqatsit aw ōmi wīkiwa, sen tokoy’k̇aṅwo, sen pay qa tokoy’k̇aṅwo, nu put qa navoti’ta, pay God‐sa put navoti’ta.
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 Noqw pam paṅso wīkiwhqe, lavayit pas kurs hin paṅqawiwhqat navota; noqw put hak yuaataniqw pam mewniwta.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Nu hakiy pantaqat tsok̇anani, nīk̇aṅw pay nu qa nātsok̇anani; nu qaöqáwi’taqey yuaatani.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Kurs nu as hímuiwtaniqey nāwaknanik̇aṅw, nu qa núanhimuniwhtini; pi nu hihta yuaataqey suyan navoti’ta, Nīk̇aṅw pay nu soon panhtini. Taq hak inumi hin yórikqey, pu nuy hin navotqey pan inumi wūwantaniqat nu nāwakna. Noqw pep pu’ pam soon put pantaqat yuhk̇e’ nuy tsok̇anani.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Noqw nu hihta pas pavan yórikqey qa ep pas kwivi’naṅwtiniqw, hihta tūya Satan ahpiy inumi noiwa, kūtat antaqa, nuy tūholawniqee. Noqw put atsviy nu qa pas kwivi’naṅway’ta.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Noqw as pam pantaqa nuy mātapniqat nu pāyis Tutuyqawhqat aw okiw tūviṅta.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Noqw pam inumi paṅqawu: Pay inuokwa ūmi aptsiwta, pi um qaöqáwi’taqw pahsat pu nu uhpiy a’nö öqalay’taqey nuhtumi mahtakinta. Paniqw ōviy nu hahlayk̇aṅw hihta aṅ qa pasiwk̇aṅw put ep himuiwtani; nen nu Christ öqalayat aṅ put amum hinmani.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Nihqe ōviy nu Christ atsviy hihta aṅ k̇ānanvotqey ep hahlayhtima. Nu put lavay’ayaatnihqe ōviy ȫpuiwta; sinom nuy ōvelantota; pu nu hihta hakni’ta; sinom nuy okiwsahsanya. Pi nu qaöqáwi’te’ pahsat pu nu Christ ahpiy a’nö hoṅviiwtani.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Nu yan kwiviyuaataqe núanhimuniwhti, uma nuy put aw lālayyaq’ö, pi as pi uma nuy lomalavaytanik̇aṅwo. Umuyniqw ima nāpnihqe Christ lavay’aymatnihqam pas pavan hihtuya. Noqw nu umumi súaṅqawni: Puma nālomatsok̇ani’yuṅqw pay piw nu súamunta, nāmahin pi as nu pas antsa God‐niqw pay qa hímuu.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Ura nu umuhpa’ tumaltaqe pas antsa Christ lavay’ayaatnihqey pan umumi namtakna; nu qa hihta ep naṅ’eknat, umuhpa’ k̇ātumalat hihta tuawi’taqat tumalta, pu k̇ātatayhpit pīwu.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Ya nu aye’ God aw tōnawtaqamuy‐sa lomahintsant, umuy qalomáhintsana? Qae. Ka uma hihta ep inumi hin unaṅway’yuṅwa, nu umumi lomatuawit yuaatat qa hihta umumi tuṅlay’taqat ep’e. Okiw uma inumi put ep pö́hikyani.
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Meh, pu’ hapi nu pāyis umumiqniqey aw pitsini’ta; pay nu soon hihta ep umumi tūkway’tani; nu umuhhimuy hihta tuṅlay’taniqey qa put ōviy umumini, pi nu umumi unaṅway’taqey ōviy’o. Pi qa tsātsayom yumuy, namuy amuṅem hihta na’sastotaṅwu, pi pumuy namat, yumat timuy amuṅem hihta na’sastotaṅwu.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Pu tatam pi nu umumi hihta nāvoswani, pu piw nukwsiwhtini, nāmahin pi nu umumi pavan pas unaṅway’taqw, uma tuwat pahsat inumi qa pas unaṅway’yuṅwni.
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Noqw pay pií; pay pi nu qa hihta ep umumi tūkway’ta as’a; noqw yaw uma paṅqaqwa: Pam tuhisanihqe ōviy unatwiy akw itamuy nukwáṅwhinhti.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Ura nu umumi hakimuy ayata. Noqw puma haqawa sen umuy hihta kwahana?
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Ura nu Titus umumi ayata, piw pu sukwat tuptsiwni’taqata. Noqw ya Titus umuy hihta kwahana? Ya itam qa sun tunatyawta? Ya itam qa sun hinma?
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Uma k̇a wūwantotaqw nu umumi nēṅem qenitaniqe ōviy pan penta. Noqw pay qa panta. Pi nu God atpip Christ aw yank̇aṅw umumi penta, uma öqawhtotaniqat ōviy’o, aw iunaṅwamu.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Pas nu tusiiwta k̇a nu umumi pite’ umumi yorikq umuy suan hinwisniqat nu nāwaknaqw, uma qa pan hinwisni. Noqw pay uma as k̇a nu umumi pās yuaataniqat nānawaknaqw nu umuy tuwat qöhqöyni. Nāp hisat pi uma hihta ep nāṅwuy’yuṅwni; nānami unaṅwtutuyyani, nānami itsívuiwyuṅwni, nānamiq hiṅqaqwaqey akw nātsikiwtani, nehpewi sawiwitotani, pu pas hihtunihqey panyuṅwni, tsotsvalqey aṅ qanamítuqayveyani.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Pu nāp hisat nu piw umumi pituqw, God Ina umutsva nuy hamanhtoynani, taq k̇a nu k̇aysiwhqamuy qaanhtipuy aṅqw qa lasyaqamuy tuwe’ unaṅwmokni, puma itséhe’qatsiy, pu qahopqatsiy, pu qaunáṅwtalqatsiy qa qe’totiq’ö.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.