Romanos 4

Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Israel log ke baap-daada Aabraaham ke dekh.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Djab oe aapan kaam dwaara Parmeswar se ek howat, tab oe Parmeswar ke na barwargie karat bakie apane ke.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Bakie okar biese me liekhal hai kie oe Parmeswar me bieswaas karat raha, ohie se Parmeswar oke be-kasoer maanies aur apane se ek karies.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Djab koi koetjh kaam karle rahie, tab oe aapan paisa na bhalaai dwaara paaiga, bakie opar okar hak hai.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Bakie ek bieswaasie ke djiewan me aise na hai. Okar hak koetjh par na hai. Tabbo dje biena koetjh kare khaalie Parmeswar ke oeppar bharosa kare hai, oe aapan bieswaas dwaara be-kasoerie hoi dja hai, tjaahe oe pahiele paapie ke djiewan bietaawat raha.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Daawied bhie ek giet me ekare biese me liekhies hai kie soekh me rahie dje Parmeswar se ek hoi gail hai biena koetjh barhia kaam kare se.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Oe liekhies hai kie:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Soekhie hai djekar paap-boeraai Parmeswar ekdam se mietaai deis hai.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ka, Daawied ke aasier-baat khaalie Israel log khaatien hai, kie ekwan khaatien bhie? Ha, oelog khaatien bhie hai! Hamlog to abbe dekhlie kie Parmeswar Aabraaham ke okar bieswaas dwaara be-kasoerie maanies aur apane se ek karies raha.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Aur Parmeswar kab se aise karies? Okar hakiekat howe se pahiele kie ekare baad? Pahiele se!
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Oe hakiekat ke tjienha paais dekhaawe khaatien kie oe aapan bieswaas dwaara Parmeswar se ek hoi gail raha. Ie rakam se oe sab bieswaasie log ke baap-daada hoi sakat raha, tjaahe na sab koi ke hakiekat bhail hai. Aisane Parmeswar oelogke bhie oesabke bieswaas dwaara be-kasoerie maan sakiega aur apane se ek kariega.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Aur djab Israel logan Parmeswar me bieswaas karie djaise Aabraaham hakiekat howe se pahiele bhie karat raha, tab oesab sattje ke okar aulaad rahie.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Bakie koetjh aur liekhe ke tjaahie. Parmeswar waada karies raha kie oe Aabraaham ke aur okar aulaad ke ie doenia ke hakdaar banaaiga, na kaanoen par tjale se, bakie bieswaas kare ke dwaara.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Djab koi kaanoen par tjale ke dwaara be-kasoerie hoi sakat, tab bieswaas kare me faida na rahat, aur Parmeswar ke waada be-kaamiel hoi djaat.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Djab oe kaanoen toeriega, tab oe sadja paaiga. Bakie djab kaanoen na hai, tab koi na toer sakiega.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ohie se djab Parmeswar bhalaai karke hamlogke hak dewe hai, tab oe khaalie deiga djab hamlog okare me bieswaas karab. Okar waada Aabraaham ke sab aulaad khaatien hai. Ie na khaalie Israel log khaatien hai, tjaahe oesab Parmeswar ke kaanoen djaane hai, bakie bhie oelog khaatien hai djaun Aabraaham ghat Parmeswar par bharosa kare hai. Oe sab bieswaasie log ke baap-daada hai.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Parmeswar ose bolies raha kie: „Ham toke dher djaatie ke baap-daada banailie hai.” Oe to Parmeswar ke aakhie me aisane hai. Parmeswar maral logan ke phier se djie oethaawe hai, aur djab oe koetjh bole hai, tab hoi dja hai. Aur Aabraaham okar oeppar bharosa karat raha.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Tjaahe koi na sotjat raha kie oe boerhaapa par larka djalmaai sake hai, tabbo oe bieswaas karat raha kie oe dher djaatie ke baap-daada hoiga djaise Parmeswar bolies raha.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Oe thiek se djaanat raha kie oe sau baries ke hoi gail hai aur kie okar aurat Saara bhie bahoet boerhia hoi gail hai. Oelog larkan paida na kar sakat.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Tabbo oe bieswaas karat raha kie Parmeswar aapan waada na toerat. Okar bieswaas oke saktie deis, aur aisane oe Parmeswar ke aadar karat raha.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Oe aapan man me thiek se djaanat raha kie Parmeswar aapan waada poera kar sakiega.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ohie khaat Parmeswar oke be-kasoerie maanies aur apane se ek karies.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Parmeswar ke poestak me ie sab baat na khaalie Aabraaham khaatien liekhal hai, bakie hamlog khaatien bhie.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Hamlog Parmeswar ke oeppar bharosa kariela, ohie se oe hamlogke bhie be-kasoerie maane hai aur ose ek karies hai. Oe to hamlogke Prabhoe Jiesoe ke djie oethaais hai.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Oe oke hamlogke paap-boeraai ke kaaran se maran deis hai, aur oke djie oethaais hai djeme hamlog ose ek hoi sakie.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.